Atos 14
rmna (RMNA) vs ARA
1 Sar so hem ko avera thana, hem ano Ikonijum o Pavle hem o Varnava đerdinde ki sinagoga e jevrejengiri. Ađahar vaćerde e Isusestar da poverujinde but Jevreja hem Grci.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé entraram juntos na sinagoga judaica e falaram de tal modo, que veio a crer grande multidão, tanto de judeus como de gregos.
2 A o Jevreja kola na poverujinde, pobuninde e manušen taro avera nacije hem pherde len te džan protiv o phralja.
2 Mas os judeus incrédulos incitaram e irritaram os ânimos dos gentios contra os irmãos.
3 Adalese o Pavle hem o Varnava ačhile adari pana but dive hem bizi dar vaćerde e Gospodestar, kova potvrdini ine o Lafi oti pli milost ađahar so dinđa len te ćeren znakija hem čudesija.
3 Entretanto, demoraram-se ali muito tempo, falando ousadamente no Senhor, o qual confirmava a palavra da sua graça, concedendo que, por mão deles, se fizessem sinais e prodígios.
4 A maškaro manuša tari adaja diz uli podela: nesave inele ki strana e jevrejengiri, a avera ki strana e apostolengiri.
4 Mas dividiu-se o povo da cidade: uns eram pelos judeus; outros, pelos apóstolos.
5 A nesave manuša taro avera nacije hem taro Jevreja, zajedno pumare šerutnencar, odlučinde te ćeren lenđe bišukaripe hem te frden bara upro lende sar te mudaren len.
5 E, como surgisse um tumulto dos gentios e judeus, associados com as suas autoridades, para os ultrajar e apedrejar,
6 Kad o Pavle hem o Varnava šunde zako adava, našle ki regija Likaonija, ko dizja Listra hem ki Derva hem ko lengoro krajo,
6 sabendo-o eles, fugiram para Listra e Derbe, cidades da Licaônia e circunvizinhança,
7 hem adari propovedinena ine o Šukar lafi.
7 onde anunciaram o evangelho.
8 Ki Listra bešela ine nesavo manuš kova našti ine te phirel; ov nikad na phirđa, adalese so pana taro bijandiba inele nepokretno.
8 Em Listra, costumava estar assentado certo homem aleijado, paralítico desde o seu nascimento, o qual jamais pudera andar.
9 Sar šunela ine e Pavle sar propovedini, o Pavle šukar dikhlja ano leste, hem adalese so dikhlja da isi le vera te ovel sasljardo,
9 Esse homem ouviu falar Paulo, que, fixando nele os olhos e vendo que possuía fé para ser curado,
10 bare glasoja phenđa lese: “Ušti tuće ko pre!”
10 disse-lhe em alta voz: Apruma-te direito sobre os pés! Ele saltou e andava.
11 Kad o narodo dikhlja so o Pavle ćerđa, vičinde ki čhib e likaonijakiri: “O develja ule sar manuša hem huljile maškar amende!”
11 Quando as multidões viram o que Paulo fizera, gritaram em língua licaônica, dizendo: Os deuses, em forma de homens, baixaram até nós.
12 E Varnava lelje te vičinen Zevs, a e Pavle Hermes, adalese so o Pavle inele glavno govorniko.
12 A Barnabé chamavam Júpiter, e a Paulo, Mercúrio, porque era este o principal portador da palavra.
13 A o svešteniko e Zevsesere hramesoro, savo inele odmah uzali diz, anđa e guruven hem o vencija anglo udar e dizjakoro, i manglja zajedno e narodoja te del žrtva e apostolenđe.
13 O sacerdote de Júpiter, cujo templo estava em frente da cidade, trazendo para junto das portas touros e grinaldas, queria sacrificar juntamente com as multidões.
14 Kad šunde adava o apostolja o Varnava hem o Pavle, pharavde pumare šeja upra pumende adalese so na složinde pe adaleja, i džele maškaro narodo vičindoj:
14 Porém, ouvindo isto, os apóstolos Barnabé e Paulo, rasgando as suas vestes, saltaram para o meio da multidão, clamando:
15 “Manušalen, so ćerena adava? Hem amen samo injam manuša sar tumen. Amen propovedinaja tumenđe o Šukar lafi, te ciden tumen taro akala beskorisna stvarija hem te irinen tumen e dživde Devlese, kova ćerđa o nebo hem i phuv, o more hem sa soi ano lende.
15 Senhores, por que fazeis isto? Nós também somos homens como vós, sujeitos aos mesmos sentimentos, e vos anunciamos o evangelho para que destas coisas vãs vos convertais ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que há neles;
16 O Devel ani prošlost muklja sa e naroden te džan pumare dromeja,
16 o qual, nas gerações passadas, permitiu que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos;
17 ali nikad na ačhavđa tumen bizo svedočanstvo pestar: ov ćerela tumenđe šukaripe, dela tumen o bršim taro nebo hem e i žetva kadi lakoro vreme, čaljari tumen hajbnaja hem pherela tumare vile bahtalipnaja.”
17 contudo, não se deixou ficar sem testemunho de si mesmo, fazendo o bem, dando-vos do céu chuvas e estações frutíferas, enchendo o vosso coração de fartura e de alegria.
18 Vaćerindoj adava, jedva čhinavde e narodo te na den lenđe žrtva.
18 Dizendo isto, foi ainda com dificuldade que impediram as multidões de lhes oferecerem sacrifícios.
19 Tegani ale nesave Jevreja tari Antiohija hem taro Ikonijum hem pherde e narodo, i gađinde barencar e Pavle hem ikalde le avri tari diz, adalese so mislinde dai mulo.
19 Sobrevieram, porém, judeus de Antioquia e Icônio e, instigando as multidões e apedrejando a Paulo, arrastaram-no para fora da cidade, dando-o por morto.
20 Ali kad o učenici čedinde pe uzalo leste, ov uštino hem irinđa pe ani diz, a tejsato dive dželo e Varnavaja ki Derva.
20 Rodeando-o, porém, os discípulos, levantou-se e entrou na cidade. No dia seguinte, partiu, com Barnabé, para Derbe.
21 Kad vaćerde o Šukar lafi ki adaja diz hem kad ćerde bute učenikonen, irinde pe ki Listra, ko Ikonijum hem ki Antiohija.
21 E, tendo anunciado o evangelho naquela cidade e feito muitos discípulos, voltaram para Listra, e Icônio, e Antioquia,
22 Adari zorjarde e učenikonen hem hrabrinde len te ačhoven ani vera. Vaćerde lenđe: “Ano carstvo e Devlesoro valjani te đerdina prekalo but nevolje.”
22 fortalecendo a alma dos discípulos, exortando-os a permanecer firmes na fé; e mostrando que, através de muitas tribulações, nos importa entrar no reino de Deus.
23 Ki svako khanđiri čhivde lenđe starešinen, i molibnaja hem postibnaja, poverinde len e Gospodese, ana kaste verujinde.
23 E, promovendo-lhes, em cada igreja, a eleição de presbíteros, depois de orar com jejuns, os encomendaram ao Senhor em quem haviam crido.
24 Palo adava nakhine maškari Pisidija hem resle ki Pamfilija.
24 Atravessando a Pisídia, dirigiram-se a Panfília.
25 Kad vaćerde e Devlesoro lafi ki Perga, džele ki Atalija.
25 E, tendo anunciado a palavra em Perge, desceram a Atália
26 Adathar otplovinde ki Antiohija, kaj angleder inele poverime zaki milost e Devlesiri zaki služba savi ćerde.
26 e dali navegaram para Antioquia, onde tinham sido recomendados à graça de Deus para a obra que haviam já cumprido.
27 Kad resle, čedinde i khanđiri hem vaćerde lenđe oto sa so o Devel ćerđa prekalo lende, hem sar hem e manušenđe taro avera nacije phravđa o udar e verakere.
27 Ali chegados, reunida a igreja, relataram quantas coisas fizera Deus com eles e como abrira aos gentios a porta da fé.
28 I adari ačhile but vreme e učenikonencar.
28 E permaneceram não pouco tempo com os discípulos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.