Atos 14

rmna (RMNA) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Sar so hem ko avera thana, hem ano Ikonijum o Pavle hem o Varnava đerdinde ki sinagoga e jevrejengiri. Ađahar vaćerde e Isusestar da poverujinde but Jevreja hem Grci.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé entraram juntos na sinagoga judaica e falaram de tal modo, que veio a crer grande multidão, tanto de judeus como de gregos.
2 A o Jevreja kola na poverujinde, pobuninde e manušen taro avera nacije hem pherde len te džan protiv o phralja.
2 Mas os judeus que não tinham crido incitaram e irritaram os ânimos dos gentios contra os irmãos.
3 Adalese o Pavle hem o Varnava ačhile adari pana but dive hem bizi dar vaćerde e Gospodestar, kova potvrdini ine o Lafi oti pli milost ađahar so dinđa len te ćeren znakija hem čudesija.
3 Entretanto, Paulo e Barnabé ficaram bastante tempo em Icônio, falando ousadamente no Senhor, o qual confirmava a palavra da sua graça, concedendo que, por mão deles, se fizessem sinais e prodígios.
4 A maškaro manuša tari adaja diz uli podela: nesave inele ki strana e jevrejengiri, a avera ki strana e apostolengiri.
4 Mas o povo da cidade se dividiu: uns eram pelos judeus; outros, pelos apóstolos.
5 A nesave manuša taro avera nacije hem taro Jevreja, zajedno pumare šerutnencar, odlučinde te ćeren lenđe bišukaripe hem te frden bara upro lende sar te mudaren len.
5 Então surgiu um movimento entre os gentios e os judeus, com o apoio das suas autoridades, para os maltratar e apedrejar.
6 Kad o Pavle hem o Varnava šunde zako adava, našle ki regija Likaonija, ko dizja Listra hem ki Derva hem ko lengoro krajo,
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades da Licaônia, e para as regiões vizinhas,
7 hem adari propovedinena ine o Šukar lafi.
7 onde anunciaram o evangelho.
8 Ki Listra bešela ine nesavo manuš kova našti ine te phirel; ov nikad na phirđa, adalese so pana taro bijandiba inele nepokretno.
8 Em Listra, costumava estar sentado certo homem aleijado, paralítico desde o seu nascimento, e que nunca tinha conseguido andar.
9 Sar šunela ine e Pavle sar propovedini, o Pavle šukar dikhlja ano leste, hem adalese so dikhlja da isi le vera te ovel sasljardo,
9 Esse homem ouviu Paulo falar. Quando Paulo fixou nele os olhos e viu que ele tinha fé para ser curado,
10 bare glasoja phenđa lese: “Ušti tuće ko pre!”
10 disse a ele em voz alta: — Levante-se direito sobre os pés! O homem saltou e começou a andar.
11 Kad o narodo dikhlja so o Pavle ćerđa, vičinde ki čhib e likaonijakiri: “O develja ule sar manuša hem huljile maškar amende!”
11 Quando as multidões viram o que Paulo tinha feito, gritaram em língua licaônica: — Os deuses, em forma de homens, desceram até nós.
12 E Varnava lelje te vičinen Zevs, a e Pavle Hermes, adalese so o Pavle inele glavno govorniko.
12 A Barnabé chamavam Júpiter, e a Paulo, Mercúrio, porque este era o principal portador da palavra.
13 A o svešteniko e Zevsesere hramesoro, savo inele odmah uzali diz, anđa e guruven hem o vencija anglo udar e dizjakoro, i manglja zajedno e narodoja te del žrtva e apostolenđe.
13 O sacerdote de Júpiter, cujo templo estava em frente da cidade, trazendo touros e grinaldas para junto dos portões da cidade, queria oferecer um sacrifício juntamente com a multidão.
14 Kad šunde adava o apostolja o Varnava hem o Pavle, pharavde pumare šeja upra pumende adalese so na složinde pe adaleja, i džele maškaro narodo vičindoj:
14 Porém, ouvindo isto, os apóstolos Barnabé e Paulo, rasgando as suas roupas, saltaram para o meio da multidão, gritando:
15 “Manušalen, so ćerena adava? Hem amen samo injam manuša sar tumen. Amen propovedinaja tumenđe o Šukar lafi, te ciden tumen taro akala beskorisna stvarija hem te irinen tumen e dživde Devlese, kova ćerđa o nebo hem i phuv, o more hem sa soi ano lende.
15 — Senhores, por que estão fazendo isto? Nós também somos seres humanos como vocês, sujeitos aos mesmos sentimentos, e anunciamos o evangelho a vocês para que se convertam destas coisas vãs ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
16 O Devel ani prošlost muklja sa e naroden te džan pumare dromeja,
16 Nas gerações passadas, Deus permitiu que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 ali nikad na ačhavđa tumen bizo svedočanstvo pestar: ov ćerela tumenđe šukaripe, dela tumen o bršim taro nebo hem e i žetva kadi lakoro vreme, čaljari tumen hajbnaja hem pherela tumare vile bahtalipnaja.”
17 Contudo, não deixou de dar testemunho de si mesmo, fazendo o bem, dando a vocês chuvas do céu e estações frutíferas, enchendo o coração de vocês de fartura e de alegria.
18 Vaćerindoj adava, jedva čhinavde e narodo te na den lenđe žrtva.
18 Dizendo isto, foi ainda com dificuldade que impediram a multidão de lhes oferecer sacrifícios.
19 Tegani ale nesave Jevreja tari Antiohija hem taro Ikonijum hem pherde e narodo, i gađinde barencar e Pavle hem ikalde le avri tari diz, adalese so mislinde dai mulo.
19 Entretanto, chegaram judeus de Antioquia e Icônio e, instigando as multidões, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, dando-o por morto.
20 Ali kad o učenici čedinde pe uzalo leste, ov uštino hem irinđa pe ani diz, a tejsato dive dželo e Varnavaja ki Derva.
20 Mas, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte, foi com Barnabé para Derbe.
21 Kad vaćerde o Šukar lafi ki adaja diz hem kad ćerde bute učenikonen, irinde pe ki Listra, ko Ikonijum hem ki Antiohija.
21 E, tendo anunciado o evangelho naquela cidade e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram para Listra, Icônio e Antioquia,
22 Adari zorjarde e učenikonen hem hrabrinde len te ačhoven ani vera. Vaćerde lenđe: “Ano carstvo e Devlesoro valjani te đerdina prekalo but nevolje.”
22 fortalecendo o ânimo dos discípulos, exortando-os a permanecerem firmes na fé e mostrando que, através de muitas tribulações, nos importa entrar no Reino de Deus.
23 Ki svako khanđiri čhivde lenđe starešinen, i molibnaja hem postibnaja, poverinde len e Gospodese, ana kaste verujinde.
23 E, promovendo-lhes, em cada igreja, a eleição de presbíteros, depois de orar com jejuns, os encomendaram ao Senhor, em quem haviam crido.
24 Palo adava nakhine maškari Pisidija hem resle ki Pamfilija.
24 Atravessando a Pisídia, Paulo e Barnabé se dirigiram à Panfília.
25 Kad vaćerde e Devlesoro lafi ki Perga, džele ki Atalija.
25 E, tendo anunciado a palavra em Perge, foram para Atália
26 Adathar otplovinde ki Antiohija, kaj angleder inele poverime zaki milost e Devlesiri zaki služba savi ćerde.
26 e dali navegaram para Antioquia, onde tinham sido recomendados à graça de Deus para a obra que agora tinham terminado.
27 Kad resle, čedinde i khanđiri hem vaćerde lenđe oto sa so o Devel ćerđa prekalo lende, hem sar hem e manušenđe taro avera nacije phravđa o udar e verakere.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo o que Deus havia feito com eles e como tinha aberto aos gentios a porta da fé.
28 I adari ačhile but vreme e učenikonencar.
28 E permaneceram muito tempo com os discípulos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.