Atos 13

rmna (RMNA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ani khanđiri ani Antiohija inele akala proroci hem učitelja: o Varnava, o Simeon vičime Niger, o Lukija tari Kirina, o Manain, kova barilo e vladareja e Irodeja, hem o Savle.
1 Havia então na Igreja de Antioquia profetas e doutores, entre eles Barnabé, Simão, apelidado o Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, companheiro de infância do tetrarca Herodes, e Saulo.
2 I sar jekhvar slavinena ine e Gospode hem postinena, o Sveto Duho phenđa: “Ciden maje akana e Varnava hem e Savle zaki buti ki savi me vičinđum len.”
2 Enquanto celebravam o culto do Senhor, depois de terem jejuado, disse-lhes o Espírito Santo: Separai-me Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho destinado.
3 Tegani on, palo postiba hem moliba, čhivde pumare vasta upro lende hem bičhalde len ko drom.
3 Então, jejuando e orando, impuseram-lhes as mãos e os despediram.
4 A o Savle hem o Varnava, bičhalde e Svetone Duhostar, džele ki Selevkija, i adathar otplovinde ko Kipar.
4 Enviados assim pelo Espírito Santo, foram a Selêucia e dali navegaram para a ilha de Chipre.
5 Kad resle ki Salamina, mothovde e Devlesoro lafi ano e jevrejengere sinagoge, a o Jovan vičime Marko inele lengoro pomoćniko.
5 Chegados a Salamina, pregavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus. Tinham com eles João para auxiliá-los.
6 I sar nakhena ine maškaro sa o ostrvo, resle đi ko Paf. Adari resle nesave vračare hem hovavne proroko, Jevreje palo anav Varisus Elima.
6 Percorreram toda a ilha até Pafos e acharam um judeu chamado Barjesus, mago e falso profeta,
7 Ov inele amal e upravnikosoro e Sergije Pavlesoro, kova inele mudro manuš. Ov vičinđa kora peste e Varnava hem e Savle hem rodinđa olendar te šunel e Devlesoro lafi.
7 que vivia na companhia do procônsul Sérgio Paulo, homem sensato. Este chamou Barnabé e Saulo, e exprimiu-lhes o desejo de ouvir a palavra de Deus.
8 Ali, olenđe protivinđa pe o Elima, o vračari (adavai prevod lesere anavesoro), mangindoj te cidel e upravniko oti vera.
8 Mas Élimas, o Mago - pois assim é interpretado o seu nome -, se lhes opunha, procurando desviar da fé o procônsul.
9 Tegani o Savle, kovai vičime hem Pavle, pherdo e Svetone Duhoja, dikhlja ano Elima
9 Então Saulo, chamado também Paulo, cheio do Espírito Santo, cravou nele os olhos e disse-lhe:
10 hem phenđa lese: “Čhaveja e bengesereja hem neprijateljona zako sa soi pravedno! Pherdo injan oto svako lukavstvo hem hovajba! Đikote više ka banđare o prava droma e Gospodesere?
10 Filho do demônio, cheio de todo engano e de toda astúcia, inimigo de toda justiça, não cessas de perverter os caminhos retos do Senhor!
11 Ače, akana e Gospodesoro vas uštela protiv tute: ka koroljove hem nesavo vreme naka dikhe o kham.”
11 Eis que agora está sobre ti a mão do Senhor e ficarás cego. Não verás o sol até nova ordem! Caíram logo sobre ele a escuridão e as trevas, e, andando à roda, buscava quem lhe desse a mão.
12 Kad o upravniko dikhlja adava so ulo, poverujinđa hem inele zadivime e Gospodesere sikavibnaja.
12 À vista deste prodígio, o procônsul abraçou a fé, admirando vivamente a doutrina do Senhor.
13 O Pavle hem okola so inele oleja otplovinde taro Paf hem resle ki Perga ani Pamfilija. Adari o Jovan vičime Marko ačhavđa len hem irinđa pe ano Jerusalim.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram de Pafos e chegaram a Perge, na Panfília, de onde João, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 A on tari Perga lelje te džan po dur. Kad resle ki Antiohija e Pisidijakiri, ko savato đerdinde ki sinagoga hem beštine.
14 Mas eles, deixando Perge, foram para Antioquia da Pisídia. Ali entraram em dia de sábado na sinagoga, e sentaram-se.
15 Palo čitiba taro Zakoni hem o Proroci, e sinagogakere vođe bičhalde lenđe akava lafi: “Phraljalen, te isi tumen nesavo lafi te ohrabrinen e narodo, vaćeren.”
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, mandaram-lhes dizer os chefes da sinagoga: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação ao povo, falai-a.
16 Tegani o Pavle uštino, dinđa znako e vasteja te trainen hem lelja te vaćeri: “Izraelconalen hem tumen avera kola darana e Devlestar, šunen:
16 Paulo levantou-se, fez um sinal com a mão e falou: Homens de Israel e vós que temeis a Deus, ouvi.
17 O Devel akale narodosoro, e Izraelesoro, birinđa amare pradaden hem ćerđa amare narodo te ovel baro zako vreme kad inele ano Egipat sar abanđije, i ple zorale vasteja ikalđa le adathar.
17 O Deus do povo de Israel escolheu nossos pais e exaltou este povo no tempo em que habitava na terra do Egito, de onde os tirou com o poder de seu braço.
18 Đi sar saranda berš trpinđa len ani pustinja.
18 Por espaço de quarenta anos alimentou-os no deserto.
19 I kad ano Hanaan uništinđa eftane naroden, lengiri phuv dinđa e Izraelconenđe ano nasledstvo.
19 Destruiu sete nações na terra de Canaã e distribuiu-lhes por sorte aquela terra durante quase quatrocentos e cinqüenta anos.
20 Sa adava ulo ano đi sar štaršelu pinda berš. Palo adava o Devel dinđa len sudijen, sa đi ko proroko o Samuilo.
20 Em seguida, lhes deu juízes até o profeta Samuel.
21 Tegani rodinde caro hem o Devel dinđa len e Saule, e čhave e Kisesere, e manuše taro pleme e Venijaminesoro. Ov vladinđa saranda berš.
21 Pediram então um rei, e Deus lhes deu, por quarenta anos, Saul, filho de Cis, da tribo de Benjamim.
22 Kad o Devel cidinđa e Saule, čhivđa lenđe e Davide sar caro, kolese korkoro vaćerđa: ‘Arakhljum e Davide, e Jesejesere čhave, e manuše palo mlo vilo, kova ka ćerel sa okova so mangava.’
22 Depois, Deus o rejeitou e mandou-lhes Davi como rei, de quem deu este testemunho: Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará todas as minhas vontades.
23 Taro e Davidesoro potomstvo o Devel, palo plo obećanje, vazdinđa e Izraelese e Spasitelje e Isuse.
23 De sua descendência, conforme a promessa, Deus fez sair para Israel o Salvador Jesus.
24 Angleder so o Isus alo, o Jovan o Krstitelj propovedinđa sa e izraelesere narodose da valjani te pokajinen pe hem te krstinen pe.
24 João tinha pregado, desde antes da sua vinda, o batismo do arrependimento a todo o povo de Israel.
25 Kad o Jovan ćerđa okova so valjanđa, phenđa lenđe: ‘Na injum me adava kova tumen mislinena. Ali, ače, ov avela pala mande. Me na injum dostojno ni o dorikha oti lesiri obuća te phravav.’
25 Terminando a sua carreira, dizia: Eu não sou aquele que vós pensais, mas após mim virá aquele de quem não sou digno de desatar o calçado.
26 Phraljalen, e Avraamesere čhavalen hem tumen taro avera nacije so darana e Devlestar, amenđei bičhaldo akava Lafi oto spasenje.
26 Irmãos, filhos de Abraão, e os que entre vós temem a Deus: a nós é que foi dirigida a mensagem de salvação.
27 Adalese so o dizutne taro Jerusalim hem lengere šerutne na pendžarde e Isuse, nego osudinde le. Ađahar pherde o lafija e prorokonengere save svako savato čitinena a na haljovena len.
27 Com efeito, os habitantes de Jerusalém e os seus magistrados não conheceram Jesus, e, sentenciando-o, cumpriram os oráculos dos profetas, que cada sábado são lidos.
28 Iako na arakhle nisavi krivica zaki savi zaslužini meriba, rodinde e Pilatestar te mudari le.
28 Embora não achassem nele culpa alguma de morte, pediram a Pilatos que lhe tirasse a vida.
29 A kad ćerde sa so olestar inele pisime, huljavde le taro krsto hem čhivde le ko grobo.
29 Depois de realizarem todas as coisas que dele estavam escritas, tirando-o do madeiro, puseram-no num sepulcro.
30 Ali o Devel vazdinđa le taro mule,
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos.
31 i ov but dive mothovđa pe okolenđe kola oleja ale tari regija Galileja ko Jerusalim, a kolai akana lesere svedoci anglo e izraelesoro narodo.
31 Durante muitos dias apareceu àqueles que com ele subiram da Galiléia a Jerusalém, os quais até agora são testemunhas dele junto ao povo.
32 Amen vaćeraja tumenđe o Šukar lafi: o obećanje savo o Devel dinđa amare pradadenđe,
32 Nós vos anunciamos: a promessa feita a nossos pais,
33 pherđa le upro amare čhavende, adaleja so vazdinđa e Isuse taro mule, sar soi pisime ano dujto psalam:
33 Deus a tem cumprido diante de nós, seus filhos, suscitando Jesus, como também está escrito no Salmo segundo: Tu és meu Filho, eu hoje te gerei {Sl 2,7}.
34 A adalestar so o Devel vazdinđa le taro mule, nikad lesoro telo te na čirnjol ano grobo, phenđa ađahar:
34 Que Deus o ressuscitou dentre os mortos, para nunca mais tornar à corrupção, ele o declarou desta maneira: Eu vos darei as coisas sagradas prometidas a Davi {Is 55,3}.
35 Ađahar hem ko aver than vaćeri:
35 E diz também noutra passagem: Não permitirás que teu Santo experimente a corrupção {Sl 15,10}.
36 Akate na vaćeri pe e Davidestar, adalese so ov kandlja ple narodose pali e Devlesiri volja hem palo adava mulo hem inele parume, a lesoro telo čirnilo ano grobo.
36 Ora, Davi, depois de ter servido em vida aos desígnios de Deus, morreu. Foi reunido a seus pais e experimentou a corrupção.
37 Akate vaćeri pe nekastar averestar – kole o Devel vazdinđa taro mule hem kasoro telo na čirnilo.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou não experimentou a corrupção.
38 Adalese, phraljalen, te džanen da prekalo Isus mothoj pe tumenđe o oprostiba e grehengoro. Hem oto sa ano so našti ine te opravdinen tumen e Mojsijasere zakoneja,
38 Sabei, pois, irmãos, que por ele se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 e Isuseja opravdini pe svako kova verujini.
39 Todo aquele que crê é justificado por ele de tudo aquilo que não pôde ser pela Lei de Moisés.
40 Adalese, pazinen te na resel tumen okova so o Devel phenđa prekalo proroci:
40 Cuidai, pois, que não venha sobre vós o que foi dito pelos profetas:
41 ‘Dikhen, tumen so marena muj,
41 Vede, ó desprezadores, pasmai e morrei de espanto. Pois eu vou realizar uma obra em vossos dias, obra a que não creríeis, se alguém vo-la contasse {Hab 1,5}.
42 Sar o Pavle hem o Varnava ikljovena ine tari sinagoga, zamolinde len hem aver savato te vaćeren adalestar.
42 Ao saírem, rogavam que lhes repetissem essas palavras no sábado seguinte.
43 Kad o sastanak završinđa pe, but Jevreja hem o pobožna manuša kola obratinđe pe ki vera e jevrejengiri džele palo Pavle hem palo Varnava, kola vaćerena ine olencar hem hrabrinena len te oven istrajna ano živiba pali milost e Devlesiri.
43 Depois que a assembléia terminou, muitos judeus e prosélitos devotos seguiram Paulo e Barnabé, os quais com muitas palavras os exortavam a perseverar na graça de Deus.
44 Aver savato čedinde pe skoro sa o manuša tari diz, te šunen o lafi e Gospodesoro.
44 No sábado seguinte, afluiu quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Ali, kad o Jevreja dikhle adava so čedinde pe but manuša, pherdile ljubomora, i lelje te džan protiv e Pavlesere lafija hem vređinena le ine.
45 Os judeus, vendo a multidão, encheram-se de inveja e puseram-se a protestar com injúrias contra o que Paulo falava.
46 A o Pavle hem o Varnava bizi dar phende lenđe: “Valjanđa o lafi e Devlesoro najangle te ovel tumenđe e Jevrejenđe mothovdo. Ali, adalese so tumen na mangena le hem na dikhena tumen sar dostojna zako večno dživdipe, akana irinaja amen nakoro manuša taro avera nacije.
46 Então Paulo e Barnabé disseram-lhes resolutamente: Era a vós que em primeiro lugar se devia anunciar a palavra de Deus. Mas, porque a rejeitais e vos julgais indignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os pagãos.
47 Adalese so, ađahar o Gospod naredinđa amenđe:
47 Porque o Senhor assim no-lo mandou: Eu te estabeleci para seres luz das nações, e levares a salvação até os confins da terra {Is 49,6}.
48 Kad o manuša taro avera nacije šunde adava, lelje te radujinen pe hem te slavinen e Gospodesoro lafi, i poverujinde sare kola inele odredime zako večno dživdipe.
48 Estas palavras encheram de alegria os pagãos que glorificavam a palavra do Senhor. Todos os que estavam predispostos para a vida eterna fizeram ato de fé.
49 A o lafi e Gospodesoro širini pe ine ko sa adava krajo.
49 Divulgava-se, assim, a palavra do Senhor por toda a região.
50 Ali o Jevreja tegani vazdinde pobuna maškaro ugledna hem pobožna đuvlja hem o šerutne e dizjakere, i lelje te progoninen e Pavle hem e Varnava hem ispudinde len taro pumaro krajo.
50 Mas os judeus instigaram certas mulheres religiosas da aristocracia e os principais da cidade, que excitaram uma perseguição contra Paulo e Barnabé e os expulsaram do seu território.
51 A on tresinde i prašina pumare prendar sar znako zako zoralo odbiba, i džele ko Ikonijum.
51 Estes sacudiram contra eles o pó dos seus pés, e foram a Icônio.
52 A o učenici inele pherde bahtalipnaja hem e Svetone Duhoja.
52 Os discípulos, por sua vez, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.