Atos 13
rmna (RMNA) vs ARIB
1 Ani khanđiri ani Antiohija inele akala proroci hem učitelja: o Varnava, o Simeon vičime Niger, o Lukija tari Kirina, o Manain, kova barilo e vladareja e Irodeja, hem o Savle.
1 Ora, na igreja em Antioquia havia profetas e mestres, a saber: Barnabé, Simeão, chamado Níger, Lúcio de Cirene, Manaém, colaço de Herodes o tetrarca, e Saulo.
2 I sar jekhvar slavinena ine e Gospode hem postinena, o Sveto Duho phenđa: “Ciden maje akana e Varnava hem e Savle zaki buti ki savi me vičinđum len.”
2 Enquanto eles ministravam perante o Senhor e jejuavam, disse o Espírito Santo: Separai-me a Barnabé e a Saulo para a obra a que os tenho chamado.
3 Tegani on, palo postiba hem moliba, čhivde pumare vasta upro lende hem bičhalde len ko drom.
3 Então, depois que jejuaram, oraram e lhes impuseram as mãos, os despediram.
4 A o Savle hem o Varnava, bičhalde e Svetone Duhostar, džele ki Selevkija, i adathar otplovinde ko Kipar.
4 Estes, pois, enviados pelo Espírito Santo, desceram a Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 Kad resle ki Salamina, mothovde e Devlesoro lafi ano e jevrejengere sinagoge, a o Jovan vičime Marko inele lengoro pomoćniko.
5 Chegados a Salamina, anunciavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus, e tinham a João como auxiliar.
6 I sar nakhena ine maškaro sa o ostrvo, resle đi ko Paf. Adari resle nesave vračare hem hovavne proroko, Jevreje palo anav Varisus Elima.
6 Havendo atravessado a ilha toda até Pafos, acharam um certo mago, falso profeta, judeu, chamado Bar-Jesus,
7 Ov inele amal e upravnikosoro e Sergije Pavlesoro, kova inele mudro manuš. Ov vičinđa kora peste e Varnava hem e Savle hem rodinđa olendar te šunel e Devlesoro lafi.
7 que estava com o procônsul Sérgio Paulo, homem sensato. Este chamou a Barnabé e Saulo e mostrou desejo de ouvir a palavra de Deus.
8 Ali, olenđe protivinđa pe o Elima, o vračari (adavai prevod lesere anavesoro), mangindoj te cidel e upravniko oti vera.
8 Mas resistia-lhes Elimas, o encantador {porque assim se interpreta o seu nome}, procurando desviar a fé do procônsul.
9 Tegani o Savle, kovai vičime hem Pavle, pherdo e Svetone Duhoja, dikhlja ano Elima
9 Todavia Saulo, também chamado Paulo, cheio do Espírito Santo, fitando os olhos nele,
10 hem phenđa lese: “Čhaveja e bengesereja hem neprijateljona zako sa soi pravedno! Pherdo injan oto svako lukavstvo hem hovajba! Đikote više ka banđare o prava droma e Gospodesere?
10 disse: ó filho do diabo, cheio de todo o engano e de toda a malícia, inimigo de toda a justiça, não cessarás de perverter os caminhos retos do Senhor?
11 Ače, akana e Gospodesoro vas uštela protiv tute: ka koroljove hem nesavo vreme naka dikhe o kham.”
11 Agora eis a mão do Senhor sobre ti, e ficarás cego, sem ver o sol por algum tempo. Imediatamente caiu sobre ele uma névoa e trevas e, andando à roda, procurava quem o guiasse pela mão.
12 Kad o upravniko dikhlja adava so ulo, poverujinđa hem inele zadivime e Gospodesere sikavibnaja.
12 Então o procônsul, vendo o que havia acontecido, creu, maravilhando-se da doutrina do Senhor.
13 O Pavle hem okola so inele oleja otplovinde taro Paf hem resle ki Perga ani Pamfilija. Adari o Jovan vičime Marko ačhavđa len hem irinđa pe ano Jerusalim.
13 Tendo Paulo e seus companheiros navegado de Pafos, chegaram a Perge, na Panfília. João, porém, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 A on tari Perga lelje te džan po dur. Kad resle ki Antiohija e Pisidijakiri, ko savato đerdinde ki sinagoga hem beštine.
14 Mas eles, passando de Perge, chegaram a Antioquia da Psídia; e entrando na sinagoga, no dia de sábado, sentaram-se.
15 Palo čitiba taro Zakoni hem o Proroci, e sinagogakere vođe bičhalde lenđe akava lafi: “Phraljalen, te isi tumen nesavo lafi te ohrabrinen e narodo, vaćeren.”
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga mandaram dizer-lhes: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação ao povo, falai.
16 Tegani o Pavle uštino, dinđa znako e vasteja te trainen hem lelja te vaćeri: “Izraelconalen hem tumen avera kola darana e Devlestar, šunen:
16 Então Paulo se levantou e, pedindo silêncio com a mão, disse: Varões israelitas, e os que temeis a Deus, ouvi:
17 O Devel akale narodosoro, e Izraelesoro, birinđa amare pradaden hem ćerđa amare narodo te ovel baro zako vreme kad inele ano Egipat sar abanđije, i ple zorale vasteja ikalđa le adathar.
17 O Deus deste povo de Israel escolheu a nossos pais, e exaltou o povo, sendo eles estrangeiros na terra do Egito, de onde os tirou com braço poderoso,
18 Đi sar saranda berš trpinđa len ani pustinja.
18 e suportou-lhes os maus costumes no deserto por espaço de quase quarenta anos;
19 I kad ano Hanaan uništinđa eftane naroden, lengiri phuv dinđa e Izraelconenđe ano nasledstvo.
19 e, havendo destruído as sete nações na terra de Canaã, deu-lhes o território delas por herança durante cerca de quatrocentos e cinquenta anos.
20 Sa adava ulo ano đi sar štaršelu pinda berš. Palo adava o Devel dinđa len sudijen, sa đi ko proroko o Samuilo.
20 Depois disto, deu-lhes juízes até o profeta Samuel.
21 Tegani rodinde caro hem o Devel dinđa len e Saule, e čhave e Kisesere, e manuše taro pleme e Venijaminesoro. Ov vladinđa saranda berš.
21 Então pediram um rei, e Deus lhes deu por quarenta anos a Saul, filho de Cis, varão da tribo de Benjamim.
22 Kad o Devel cidinđa e Saule, čhivđa lenđe e Davide sar caro, kolese korkoro vaćerđa: ‘Arakhljum e Davide, e Jesejesere čhave, e manuše palo mlo vilo, kova ka ćerel sa okova so mangava.’
22 E tendo deposto a este, levantou-lhes como rei a Davi, ao qual também, dando testemunho, disse: Achei a Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará toda a minha vontade.
23 Taro e Davidesoro potomstvo o Devel, palo plo obećanje, vazdinđa e Izraelese e Spasitelje e Isuse.
23 Da descendência deste, conforme a promessa, trouxe Deus a Israel um Salvador, Jesus;
24 Angleder so o Isus alo, o Jovan o Krstitelj propovedinđa sa e izraelesere narodose da valjani te pokajinen pe hem te krstinen pe.
24 havendo João, antes do aparecimento dele, pregado a todo o povo de Israel o batismo de arrependimento.
25 Kad o Jovan ćerđa okova so valjanđa, phenđa lenđe: ‘Na injum me adava kova tumen mislinena. Ali, ače, ov avela pala mande. Me na injum dostojno ni o dorikha oti lesiri obuća te phravav.’
25 Mas João, quando completava a carreira, dizia: Quem pensais vós que eu sou? Eu não sou o Cristo, mas eis que após mim vem aquele a quem não sou digno de desatar as alparcas dos pés.
26 Phraljalen, e Avraamesere čhavalen hem tumen taro avera nacije so darana e Devlestar, amenđei bičhaldo akava Lafi oto spasenje.
26 Irmãos, filhos da estirpe de Abraão, e os que dentre vós temem a Deus, a nós é enviada a palavra desta salvação.
27 Adalese so o dizutne taro Jerusalim hem lengere šerutne na pendžarde e Isuse, nego osudinde le. Ađahar pherde o lafija e prorokonengere save svako savato čitinena a na haljovena len.
27 Pois, os que habitam em Jerusalém e as suas autoridades, porquanto não conheceram a este Jesus, condenando-o, cumpriram as mesmas palavras dos profetas que se ouvem ler todos os sábados.
28 Iako na arakhle nisavi krivica zaki savi zaslužini meriba, rodinde e Pilatestar te mudari le.
28 E, se bem que não achassem nele nenhuma causa de morte, pediram a Pilatos que ele fosse morto.
29 A kad ćerde sa so olestar inele pisime, huljavde le taro krsto hem čhivde le ko grobo.
29 Quando haviam cumprido todas as coisas que dele estavam escritas, tirando-o do madeiro, o puseram na sepultura;
30 Ali o Devel vazdinđa le taro mule,
30 mas Deus o ressuscitou dentre os mortos;
31 i ov but dive mothovđa pe okolenđe kola oleja ale tari regija Galileja ko Jerusalim, a kolai akana lesere svedoci anglo e izraelesoro narodo.
31 e ele foi visto durante muitos dias por aqueles que com ele subiram da Galiléia a Jerusalém, os quais agora são suas testemunhas para com o povo.
32 Amen vaćeraja tumenđe o Šukar lafi: o obećanje savo o Devel dinđa amare pradadenđe,
32 E nós vos anunciamos as boas novas da promessa, feita aos pais,
33 pherđa le upro amare čhavende, adaleja so vazdinđa e Isuse taro mule, sar soi pisime ano dujto psalam:
33 a qual Deus nos tem cumprido, a nós, filhos deles, levantando a Jesus, como também está escrito no salmo segundo: Tu és meu Filho, hoje te gerei.
34 A adalestar so o Devel vazdinđa le taro mule, nikad lesoro telo te na čirnjol ano grobo, phenđa ađahar:
34 E no tocante a que o ressuscitou dentre os mortos para nunca mais tornar à corrupção, falou Deus assim: Dar-vos-ei as santas e fiéis bênçãos de Davi;
35 Ađahar hem ko aver than vaćeri:
35 pelo que ainda em outro salmo diz: Não permitirás que o teu Santo veja a corrupção.
36 Akate na vaćeri pe e Davidestar, adalese so ov kandlja ple narodose pali e Devlesiri volja hem palo adava mulo hem inele parume, a lesoro telo čirnilo ano grobo.
36 Porque Davi, na verdade, havendo servido a sua própria geração pela vontade de Deus, dormiu e foi depositado junto a seus pais e experimentou corrupção.
37 Akate vaćeri pe nekastar averestar – kole o Devel vazdinđa taro mule hem kasoro telo na čirnilo.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou nenhuma corrupção experimentou.
38 Adalese, phraljalen, te džanen da prekalo Isus mothoj pe tumenđe o oprostiba e grehengoro. Hem oto sa ano so našti ine te opravdinen tumen e Mojsijasere zakoneja,
38 Seja-vos pois notório, varões, que por este se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 e Isuseja opravdini pe svako kova verujini.
39 E de todas as coisas de que não pudestes ser justificados pela lei de Moisés, por ele é justificado todo o que crê.
40 Adalese, pazinen te na resel tumen okova so o Devel phenđa prekalo proroci:
40 Cuidai pois que não venha sobre vós o que está dito nos profetas:
41 ‘Dikhen, tumen so marena muj,
41 Vede, ó desprezadores, admirai-vos e desaparecei; porque realizo uma obra em vossos dias, obra em que de modo algum crereis, se alguém vo-la contar.
42 Sar o Pavle hem o Varnava ikljovena ine tari sinagoga, zamolinde len hem aver savato te vaćeren adalestar.
42 Quando iam saindo, rogavam que estas palavras lhes fossem repetidas no sábado seguinte.
43 Kad o sastanak završinđa pe, but Jevreja hem o pobožna manuša kola obratinđe pe ki vera e jevrejengiri džele palo Pavle hem palo Varnava, kola vaćerena ine olencar hem hrabrinena len te oven istrajna ano živiba pali milost e Devlesiri.
43 E, despedida a sinagoga, muitos judeus e prosélitos devotos seguiram a Paulo e Barnabé, os quais, falando-lhes, os exortavam a perseverarem na graça de Deus.
44 Aver savato čedinde pe skoro sa o manuša tari diz, te šunen o lafi e Gospodesoro.
44 No sábado seguinte reuniu-se quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Ali, kad o Jevreja dikhle adava so čedinde pe but manuša, pherdile ljubomora, i lelje te džan protiv e Pavlesere lafija hem vređinena le ine.
45 Mas os judeus, vendo as multidões, encheram-se de inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo falava.
46 A o Pavle hem o Varnava bizi dar phende lenđe: “Valjanđa o lafi e Devlesoro najangle te ovel tumenđe e Jevrejenđe mothovdo. Ali, adalese so tumen na mangena le hem na dikhena tumen sar dostojna zako večno dživdipe, akana irinaja amen nakoro manuša taro avera nacije.
46 Então Paulo e Barnabé, falando ousadamente, disseram: Era mister que a vós se pregasse em primeiro lugar a palavra de Deus; mas, visto que a rejeitais, e não vos julgais dignos da vida eterna, eis que nos viramos para os gentios;
47 Adalese so, ađahar o Gospod naredinđa amenđe:
47 porque assim nos ordenou o Senhor: Eu te pus para luz dos gentios, a fim de que sejas para salvação até os confins da terra.
48 Kad o manuša taro avera nacije šunde adava, lelje te radujinen pe hem te slavinen e Gospodesoro lafi, i poverujinde sare kola inele odredime zako večno dživdipe.
48 Os gentios, ouvindo isto, alegravam-se e glorificavam a palavra do Senhor; e creram todos quantos haviam sido destinados para a vida eterna.
49 A o lafi e Gospodesoro širini pe ine ko sa adava krajo.
49 E divulgava-se a palavra do Senhor por toda aquela região.
50 Ali o Jevreja tegani vazdinde pobuna maškaro ugledna hem pobožna đuvlja hem o šerutne e dizjakere, i lelje te progoninen e Pavle hem e Varnava hem ispudinde len taro pumaro krajo.
50 Mas os judeus incitaram as mulheres devotas de alta posição e os principais da cidade, suscitaram uma perseguição contra Paulo e Barnabé, e os lançaram fora dos seus termos.
51 A on tresinde i prašina pumare prendar sar znako zako zoralo odbiba, i džele ko Ikonijum.
51 Mas estes, sacudindo contra eles o pó dos seus pés, partiram para Icônio.
52 A o učenici inele pherde bahtalipnaja hem e Svetone Duhoja.
52 Os discípulos, porém, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.