Atos 13
rmna (RMNA) vs ARC
1 Ani khanđiri ani Antiohija inele akala proroci hem učitelja: o Varnava, o Simeon vičime Niger, o Lukija tari Kirina, o Manain, kova barilo e vladareja e Irodeja, hem o Savle.
1 Na igreja que estava em Antioquia havia alguns profetas e doutores, a saber: Barnabé, e Simeão, chamado Níger, e Lúcio, cireneu, e Manaém, que fora criado com Herodes, o tetrarca, e Saulo.
2 I sar jekhvar slavinena ine e Gospode hem postinena, o Sveto Duho phenđa: “Ciden maje akana e Varnava hem e Savle zaki buti ki savi me vičinđum len.”
2 E, servindo eles ao Senhor e jejuando, disse o Espírito Santo: Apartai-me a Barnabé e a Saulo para a obra a que os tenho chamado.
3 Tegani on, palo postiba hem moliba, čhivde pumare vasta upro lende hem bičhalde len ko drom.
3 Então, jejuando, e orando, e pondo sobre eles as mãos, os despediram.
4 A o Savle hem o Varnava, bičhalde e Svetone Duhostar, džele ki Selevkija, i adathar otplovinde ko Kipar.
4 E assim estes, enviados pelo Espírito Santo, desceram a Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 Kad resle ki Salamina, mothovde e Devlesoro lafi ano e jevrejengere sinagoge, a o Jovan vičime Marko inele lengoro pomoćniko.
5 E, chegados a Salamina, anunciavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus; e tinham também a João como cooperador.
6 I sar nakhena ine maškaro sa o ostrvo, resle đi ko Paf. Adari resle nesave vračare hem hovavne proroko, Jevreje palo anav Varisus Elima.
6 E, havendo atravessado a ilha até Pafos, acharam um certo judeu, mágico, falso profeta, chamado Barjesus,
7 Ov inele amal e upravnikosoro e Sergije Pavlesoro, kova inele mudro manuš. Ov vičinđa kora peste e Varnava hem e Savle hem rodinđa olendar te šunel e Devlesoro lafi.
7 o qual estava com o procônsul Sérgio Paulo, varão prudente. Este, chamando a si Barnabé e Saulo, procurava muito ouvir a palavra de Deus.
8 Ali, olenđe protivinđa pe o Elima, o vračari (adavai prevod lesere anavesoro), mangindoj te cidel e upravniko oti vera.
8 Mas resistia-lhes Elimas, o encantador (porque assim se interpreta o seu nome), procurando apartar da fé o procônsul.
9 Tegani o Savle, kovai vičime hem Pavle, pherdo e Svetone Duhoja, dikhlja ano Elima
9 Todavia, Saulo, que também se chama Paulo, cheio do Espírito Santo e fixando os olhos nele, disse:
10 hem phenđa lese: “Čhaveja e bengesereja hem neprijateljona zako sa soi pravedno! Pherdo injan oto svako lukavstvo hem hovajba! Đikote više ka banđare o prava droma e Gospodesere?
10 Ó filho do diabo, cheio de todo o engano e de toda a malícia, inimigo de toda a justiça, não cessarás de perturbar os retos caminhos do Senhor?
11 Ače, akana e Gospodesoro vas uštela protiv tute: ka koroljove hem nesavo vreme naka dikhe o kham.”
11 Eis aí, pois, agora, contra ti a mão do Senhor, e ficarás cego, sem ver o sol por algum tempo. No mesmo instante, a escuridão e as trevas caíram sobre ele, e, andando à roda, buscava a quem o guiasse pela mão.
12 Kad o upravniko dikhlja adava so ulo, poverujinđa hem inele zadivime e Gospodesere sikavibnaja.
12 Então, o procônsul, vendo o que havia acontecido, creu, maravilhado da doutrina do Senhor.
13 O Pavle hem okola so inele oleja otplovinde taro Paf hem resle ki Perga ani Pamfilija. Adari o Jovan vičime Marko ačhavđa len hem irinđa pe ano Jerusalim.
13 E, partindo de Pafos, Paulo e os que estavam com ele chegaram a Perge, da Panfília. Mas João, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 A on tari Perga lelje te džan po dur. Kad resle ki Antiohija e Pisidijakiri, ko savato đerdinde ki sinagoga hem beštine.
14 E eles, saindo de Perge, chegaram a Antioquia da Pisídia e, entrando na sinagoga, num dia de sábado, assentaram-se.
15 Palo čitiba taro Zakoni hem o Proroci, e sinagogakere vođe bičhalde lenđe akava lafi: “Phraljalen, te isi tumen nesavo lafi te ohrabrinen e narodo, vaćeren.”
15 E, depois da lição da Lei e dos Profetas, lhes mandaram dizer os principais da sinagoga: Varões irmãos, se tendes alguma palavra de consolação para o povo, falai.
16 Tegani o Pavle uštino, dinđa znako e vasteja te trainen hem lelja te vaćeri: “Izraelconalen hem tumen avera kola darana e Devlestar, šunen:
16 E, levantando-se Paulo e pedindo silêncio com a mão, disse: Varões israelitas e os que temeis a Deus, ouvi:
17 O Devel akale narodosoro, e Izraelesoro, birinđa amare pradaden hem ćerđa amare narodo te ovel baro zako vreme kad inele ano Egipat sar abanđije, i ple zorale vasteja ikalđa le adathar.
17 O Deus deste povo de Israel escolheu a nossos pais e exaltou o povo, sendo eles estrangeiros na terra do Egito; e com braço poderoso o tirou dela;
18 Đi sar saranda berš trpinđa len ani pustinja.
18 e suportou os seus costumes no deserto por espaço de quase quarenta anos.
19 I kad ano Hanaan uništinđa eftane naroden, lengiri phuv dinđa e Izraelconenđe ano nasledstvo.
19 E, destruindo a sete nações na terra de Canaã, deu-lhes por sorte a terra deles.
20 Sa adava ulo ano đi sar štaršelu pinda berš. Palo adava o Devel dinđa len sudijen, sa đi ko proroko o Samuilo.
20 E, depois disto, por quase quatrocentos e cinquenta anos, lhes deu juízes, até ao profeta Samuel.
21 Tegani rodinde caro hem o Devel dinđa len e Saule, e čhave e Kisesere, e manuše taro pleme e Venijaminesoro. Ov vladinđa saranda berš.
21 E, depois, pediram um rei, e Deus lhes deu, por quarenta anos, a Saul, filho de Quis, varão da tribo de Benjamim.
22 Kad o Devel cidinđa e Saule, čhivđa lenđe e Davide sar caro, kolese korkoro vaćerđa: ‘Arakhljum e Davide, e Jesejesere čhave, e manuše palo mlo vilo, kova ka ćerel sa okova so mangava.’
22 E, quando este foi retirado, lhes levantou como rei a Davi, ao qual também deu testemunho e disse: Achei a Davi, filho de Jessé, varão conforme o meu coração, que executará toda a minha vontade.
23 Taro e Davidesoro potomstvo o Devel, palo plo obećanje, vazdinđa e Izraelese e Spasitelje e Isuse.
23 Da descendência deste, conforme a promessa, levantou Deus a Jesus para Salvador de Israel,
24 Angleder so o Isus alo, o Jovan o Krstitelj propovedinđa sa e izraelesere narodose da valjani te pokajinen pe hem te krstinen pe.
24 tendo primeiramente João, antes da vinda dele, pregado a todo o povo de Israel o batismo do arrependimento.
25 Kad o Jovan ćerđa okova so valjanđa, phenđa lenđe: ‘Na injum me adava kova tumen mislinena. Ali, ače, ov avela pala mande. Me na injum dostojno ni o dorikha oti lesiri obuća te phravav.’
25 Mas João, quando completava a carreira, disse: Quem pensais vós que eu sou? Eu não sou o Cristo ; mas eis que após mim vem aquele a quem não sou digno de desatar as sandálias dos pés.
26 Phraljalen, e Avraamesere čhavalen hem tumen taro avera nacije so darana e Devlestar, amenđei bičhaldo akava Lafi oto spasenje.
26 Varões irmãos, filhos da geração de Abraão, e os que dentre vós temem a Deus, a vós vos é enviada a palavra desta salvação.
27 Adalese so o dizutne taro Jerusalim hem lengere šerutne na pendžarde e Isuse, nego osudinde le. Ađahar pherde o lafija e prorokonengere save svako savato čitinena a na haljovena len.
27 Por não terem conhecido a este, os que habitavam em Jerusalém e os seus príncipes, condenaram-no, cumprindo assim as vozes dos profetas que se leem todos os sábados.
28 Iako na arakhle nisavi krivica zaki savi zaslužini meriba, rodinde e Pilatestar te mudari le.
28 E, embora não achassem alguma causa de morte, pediram a Pilatos que ele fosse morto.
29 A kad ćerde sa so olestar inele pisime, huljavde le taro krsto hem čhivde le ko grobo.
29 E, havendo eles cumprido todas as coisas que dele estavam escritas, tirando- o do madeiro, o puseram na sepultura.
30 Ali o Devel vazdinđa le taro mule,
30 Mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 i ov but dive mothovđa pe okolenđe kola oleja ale tari regija Galileja ko Jerusalim, a kolai akana lesere svedoci anglo e izraelesoro narodo.
31 E ele, por muitos dias, foi visto pelos que subiram com ele da Galileia a Jerusalém, e são suas testemunhas para com o povo.
32 Amen vaćeraja tumenđe o Šukar lafi: o obećanje savo o Devel dinđa amare pradadenđe,
32 E nós vos anunciamos que a promessa que foi feita aos pais, Deus a cumpriu a nós, seus filhos, ressuscitando a Jesus,
33 pherđa le upro amare čhavende, adaleja so vazdinđa e Isuse taro mule, sar soi pisime ano dujto psalam:
33 como também está escrito no Salmo segundo: Meu filho és tu; hoje te gerei.
34 A adalestar so o Devel vazdinđa le taro mule, nikad lesoro telo te na čirnjol ano grobo, phenđa ađahar:
34 E que o ressuscitaria dos mortos, para nunca mais tornar à corrupção, disse- o assim: As santas e fiéis bênçãos de Davi vos darei.
35 Ađahar hem ko aver than vaćeri:
35 Pelo que também em outro Salmo diz: Não permitirás que o teu Santo veja corrupção.
36 Akate na vaćeri pe e Davidestar, adalese so ov kandlja ple narodose pali e Devlesiri volja hem palo adava mulo hem inele parume, a lesoro telo čirnilo ano grobo.
36 Porque, na verdade, tendo Davi, no seu tempo, servido conforme a vontade de Deus, dormiu, e foi posto junto de seus pais, e viu a corrupção.
37 Akate vaćeri pe nekastar averestar – kole o Devel vazdinđa taro mule hem kasoro telo na čirnilo.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou nenhuma corrupção viu.
38 Adalese, phraljalen, te džanen da prekalo Isus mothoj pe tumenđe o oprostiba e grehengoro. Hem oto sa ano so našti ine te opravdinen tumen e Mojsijasere zakoneja,
38 Seja-vos, pois, notório, varões irmãos, que por este se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 e Isuseja opravdini pe svako kova verujini.
39 E de tudo o que, pela lei de Moisés, não pudestes ser justificados, por ele é justificado todo aquele que crê.
40 Adalese, pazinen te na resel tumen okova so o Devel phenđa prekalo proroci:
40 Vede, pois, que não venha sobre vós o que está dito nos profetas:
41 ‘Dikhen, tumen so marena muj,
41 Vede, ó desprezadores, e espantai-vos e desaparecei; porque opero uma obra em vossos dias, obra tal que não crereis se alguém vo-la contar.
42 Sar o Pavle hem o Varnava ikljovena ine tari sinagoga, zamolinde len hem aver savato te vaćeren adalestar.
42 E, saídos os judeus da sinagoga, os gentios rogaram que no sábado seguinte lhes fossem ditas as mesmas coisas.
43 Kad o sastanak završinđa pe, but Jevreja hem o pobožna manuša kola obratinđe pe ki vera e jevrejengiri džele palo Pavle hem palo Varnava, kola vaćerena ine olencar hem hrabrinena len te oven istrajna ano živiba pali milost e Devlesiri.
43 E, despedida a sinagoga, muitos dos judeus e dos prosélitos religiosos seguiram Paulo e Barnabé, os quais, falando-lhes, os exortavam a que permanecessem na graça de Deus.
44 Aver savato čedinde pe skoro sa o manuša tari diz, te šunen o lafi e Gospodesoro.
44 E, no sábado seguinte, ajuntou-se quase toda a cidade a ouvir a palavra de Deus.
45 Ali, kad o Jevreja dikhle adava so čedinde pe but manuša, pherdile ljubomora, i lelje te džan protiv e Pavlesere lafija hem vređinena le ine.
45 Então, os judeus, vendo a multidão, encheram-se de inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo dizia.
46 A o Pavle hem o Varnava bizi dar phende lenđe: “Valjanđa o lafi e Devlesoro najangle te ovel tumenđe e Jevrejenđe mothovdo. Ali, adalese so tumen na mangena le hem na dikhena tumen sar dostojna zako večno dživdipe, akana irinaja amen nakoro manuša taro avera nacije.
46 Mas Paulo e Barnabé, usando de ousadia, disseram: Era mister que a vós se vos pregasse primeiro a palavra de Deus; mas, visto que a rejeitais, e vos não julgais dignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os gentios.
47 Adalese so, ađahar o Gospod naredinđa amenđe:
47 Porque o Senhor assim no-lo mandou: Eu te pus para luz dos gentios, para que sejas de salvação até aos confins da terra.
48 Kad o manuša taro avera nacije šunde adava, lelje te radujinen pe hem te slavinen e Gospodesoro lafi, i poverujinde sare kola inele odredime zako večno dživdipe.
48 E os gentios, ouvindo isto, alegraram-se e glorificavam a palavra do Senhor, e creram todos quantos estavam ordenados para a vida eterna.
49 A o lafi e Gospodesoro širini pe ine ko sa adava krajo.
49 E a palavra do Senhor se divulgava por toda aquela província.
50 Ali o Jevreja tegani vazdinde pobuna maškaro ugledna hem pobožna đuvlja hem o šerutne e dizjakere, i lelje te progoninen e Pavle hem e Varnava hem ispudinde len taro pumaro krajo.
50 Mas os judeus incitaram algumas mulheres religiosas e honestas, e os principais da cidade, e levantaram perseguição contra Paulo e Barnabé, e os lançaram fora dos seus limites.
51 A on tresinde i prašina pumare prendar sar znako zako zoralo odbiba, i džele ko Ikonijum.
51 Sacudindo, porém, contra eles o pó dos pés, partiram para Icônio.
52 A o učenici inele pherde bahtalipnaja hem e Svetone Duhoja.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.