Atos 12

rmna (RMNA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ko adava vreme o caro o Irod lelja te mučini nesave manušen oti Khanđiri.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Ađahar e mačeja mudarđa e Jovanesere phrale, e Jakove.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Kad o caro dikhlja dai adava šukar e jevrejengere šerutnenđe, naredinđa te dolen hem e Petre. Adava ulo zako Prazniko e bikvascone marengoro.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 A kad dolinđa le, frdinđa le ko phandlipe. Naredinđa te pazinen le štar straže po štar vojnici. O Irod manglja pali Pasha te ikali le anglo narodo te ovel lese sudime.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Sar e Petre pazinena ine ano phandlipe, i khanđiri zorale molinđa e Devle olese.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Angleder jekh rat nego so o Irod manglja te ikali e Petre anglo narodo, o Petar, phandlo duje lanconencar, suća maškaro duj vojnici, a o stražarija anglo udar pazinena ine o phandlipe.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Otojekhvar o anđeo e Gospodesoro mothovđa pe hem ulo baro svetlost ki ćelija kaj inele o Petar.
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Palo adava o anđeo palem phenđa lese: “Phand tut o pojas hem čhiv će o sandale!”
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 I o Petar iklilo hem dželo palo leste, ali na džanđa dai čačimase adava so ćerela ine o anđeo, nego mislinđa da dikhela vizija.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Nakhle maškari prvo hem i dujto straža, i resle đi ki sastrenali kapija savi legari ki diz. Oj korkori phravdili anglo lende hem on iklile. Kad nakhle jekh ulica, o anđeo otojekhvar dželo olestar.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Tegani o Petar halilo so ulo hem phenđa: “Akana čače džanav da o Gospod bičhalđa ple anđeo hem spasinđa man e Irodesere vastendar hem oto sa so e jevrejengoro narodo adžićerđa te ovel mancar.”
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Kad adava halilo, dželo đi o čher e Marijakoro, i daj e Jovanesiri kovai vičime Marko, kote but džene čedinde pe te molinen pe.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Kad o Petar khuvđa ko udar e kapijakoro, i sluškinja palo anav Roda dželi te dikhel koi adava.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Kad pendžarđa e Petresoro glaso, oti zorali radost na phravđa lese o udar, nego prastandili andre hem vaćerđa da o Petar terđola angli kapija.
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 A on phende laće: “Tu na injan sasti!” A sar oj na ačhavđa te vaćeri dai adava čače, on phende: “Adavai lesoro anđeo!”
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 A o Petar na ačhavđa te khuvel. I kad phravde o udar hem kad dikhle le, inele but zadivime.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 A o Petar e vasteja mothovđa lenđe te trainen, i palo adava vaćerđa lenđe sar o Gospod ikalđa le taro phandlipe, hem phenđa: “Javinen e Jakovese hem avere phraljenđe zako akava.”
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Kad dislilo, uli bari pobuna maškaro vojnici zbog adava so ulo e Petreja.
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 O Irod naredinđa te roden le, ali našti ine te arakhen le. Kad ispitujinđa e stražaren, naredinđa te mudaren len. Palo adava o Irod dželo tari Judeja ki Cezareja, i adari ačhilo nesavo vreme.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 A caro o Irod inele but holjame upro Tirćanja hem upro Sidoncija. I on čedinde pe zajedno hem ale koro leste te dikhen le. Adalese so pridobinde e carosere pomoćniko e Vlasta, zamolinde e Irode zako mir, adalese so lengiri phuv anela ine hajbnase tari e carosiri phuv.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Ko dogovorime dive, o Irod urđa pe ple carikane šeja, beštino pese ko presto hem vaćerđa anglo narodo.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 A o narodo vičinđa: “Akavai o glaso e devlesoro, a na e manušesoro!”
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 I otojekhvar o anđeo e Gospodesoro khuvđa e Irode, adalese so na dinđa slava e Devlese. Halje le o čirme hem mulo.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 A o lafi e Devlesoro širini pe ine hem o broj e vernikonengoro barjola.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 A o Varnava hem o Savle, kad završinde pumari buti, irinde pe taro Jerusalim ki Antiohija, a pumencar ande e Jovane vičime Marko.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.