Atos 12
rmna (RMNA) vs NAA
1 Ko adava vreme o caro o Irod lelja te mučini nesave manušen oti Khanđiri.
1 Por aquele tempo, o rei Herodes mandou prender alguns da igreja para os maltratar.
2 Ađahar e mačeja mudarđa e Jovanesere phrale, e Jakove.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Kad o caro dikhlja dai adava šukar e jevrejengere šerutnenđe, naredinđa te dolen hem e Petre. Adava ulo zako Prazniko e bikvascone marengoro.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, prosseguiu, mandando prender também Pedro. E eram os dias dos pães sem fermento.
4 A kad dolinđa le, frdinđa le ko phandlipe. Naredinđa te pazinen le štar straže po štar vojnici. O Irod manglja pali Pasha te ikali le anglo narodo te ovel lese sudime.
4 Depois de prendê-lo, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem. A intenção de Herodes era apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Sar e Petre pazinena ine ano phandlipe, i khanđiri zorale molinđa e Devle olese.
5 E assim Pedro estava guardado na prisão; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Angleder jekh rat nego so o Irod manglja te ikali e Petre anglo narodo, o Petar, phandlo duje lanconencar, suća maškaro duj vojnici, a o stražarija anglo udar pazinena ine o phandlipe.
6 Na noite anterior ao dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro dormia entre dois soldados, preso com duas correntes. Sentinelas, junto à porta, guardavam a prisão.
7 Otojekhvar o anđeo e Gospodesoro mothovđa pe hem ulo baro svetlost ki ćelija kaj inele o Petar.
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão. O anjo tocou no lado de Pedro e o despertou, dizendo: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Palo adava o anđeo palem phenđa lese: “Phand tut o pojas hem čhiv će o sandale!”
8 E o anjo continuou: — Coloque o cinto e calce as sandálias. E ele assim o fez. O anjo lhe disse mais: — Ponha a capa e siga-me.
9 I o Petar iklilo hem dželo palo leste, ali na džanđa dai čačimase adava so ćerela ine o anđeo, nego mislinđa da dikhela vizija.
9 Então, saindo, Pedro o seguia, não sabendo que era real o que estava sendo feito pelo anjo; ele pensava que era uma visão.
10 Nakhle maškari prvo hem i dujto straža, i resle đi ki sastrenali kapija savi legari ki diz. Oj korkori phravdili anglo lende hem on iklile. Kad nakhle jekh ulica, o anđeo otojekhvar dželo olestar.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se afastou dele.
11 Tegani o Petar halilo so ulo hem phenđa: “Akana čače džanav da o Gospod bičhalđa ple anđeo hem spasinđa man e Irodesere vastendar hem oto sa so e jevrejengoro narodo adžićerđa te ovel mancar.”
11 Então Pedro, caindo em si, disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judeu.
12 Kad adava halilo, dželo đi o čher e Marijakoro, i daj e Jovanesiri kovai vičime Marko, kote but džene čedinde pe te molinen pe.
12 Ao se dar conta disso, Pedro resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, também chamado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Kad o Petar khuvđa ko udar e kapijakoro, i sluškinja palo anav Roda dželi te dikhel koi adava.
13 Quando ele bateu à porta da frente, uma empregada, chamada Rode, foi ver quem era.
14 Kad pendžarđa e Petresoro glaso, oti zorali radost na phravđa lese o udar, nego prastandili andre hem vaćerđa da o Petar terđola angli kapija.
14 Reconhecendo a voz de Pedro, ficou tão alegre que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava à porta.
15 A on phende laće: “Tu na injan sasti!” A sar oj na ačhavđa te vaćeri dai adava čače, on phende: “Adavai lesoro anđeo!”
15 Então os outros disseram: — Você ficou louca! Ela, porém, persistia em afirmar que era verdade. Então disseram: — É o anjo dele.
16 A o Petar na ačhavđa te khuvel. I kad phravde o udar hem kad dikhle le, inele but zadivime.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Quando abriram a porta, viram-no e ficaram admirados.
17 A o Petar e vasteja mothovđa lenđe te trainen, i palo adava vaćerđa lenđe sar o Gospod ikalđa le taro phandlipe, hem phenđa: “Javinen e Jakovese hem avere phraljenđe zako akava.”
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tinha tirado da prisão. E acrescentou: — Anunciem isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, foi para outro lugar.
18 Kad dislilo, uli bari pobuna maškaro vojnici zbog adava so ulo e Petreja.
18 Quando amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido com Pedro.
19 O Irod naredinđa te roden le, ali našti ine te arakhen le. Kad ispitujinđa e stražaren, naredinđa te mudaren len. Palo adava o Irod dželo tari Judeja ki Cezareja, i adari ačhilo nesavo vreme.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a interrogatório, ordenou que se aplicasse a pena de morte. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 A caro o Irod inele but holjame upro Tirćanja hem upro Sidoncija. I on čedinde pe zajedno hem ale koro leste te dikhen le. Adalese so pridobinde e carosere pomoćniko e Vlasta, zamolinde e Irode zako mir, adalese so lengiri phuv anela ine hajbnase tari e carosiri phuv.
20 Havia uma séria divergência entre Herodes e os moradores de Tiro e de Sidom. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de obter o apoio de Blasto, que era assessor do rei, pediram paz, porque a terra deles recebia alimentos do país do rei.
21 Ko dogovorime dive, o Irod urđa pe ple carikane šeja, beštino pese ko presto hem vaćerđa anglo narodo.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de traje real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra.
22 A o narodo vičinđa: “Akavai o glaso e devlesoro, a na e manušesoro!”
22 E o povo gritava: — É voz de um deus, e não de um homem!
23 I otojekhvar o anđeo e Gospodesoro khuvđa e Irode, adalese so na dinđa slava e Devlese. Halje le o čirme hem mulo.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, morreu.
24 A o lafi e Devlesoro širini pe ine hem o broj e vernikonengoro barjola.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 A o Varnava hem o Savle, kad završinde pumari buti, irinde pe taro Jerusalim ki Antiohija, a pumencar ande e Jovane vičime Marko.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, trazendo consigo João, também chamado Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.