Atos 12

rmna (RMNA) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ko adava vreme o caro o Irod lelja te mučini nesave manušen oti Khanđiri.
1 Por essa época, o rei Herodes Agripa começou a perseguir violentamente algumas pessoas da igreja.
2 Ađahar e mačeja mudarđa e Jovanesere phrale, e Jakove.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Kad o caro dikhlja dai adava šukar e jevrejengere šerutnenđe, naredinđa te dolen hem e Petre. Adava ulo zako Prazniko e bikvascone marengoro.
3 Quando Herodes viu quanto isso agradava os judeus, também prendeu Pedro durante a celebração da Festa dos Pães sem Fermento.
4 A kad dolinđa le, frdinđa le ko phandlipe. Naredinđa te pazinen le štar straže po štar vojnici. O Irod manglja pali Pasha te ikali le anglo narodo te ovel lese sudime.
4 Depois, lançou-o na cadeia, sob a guarda de quatro escoltas, cada uma com quatro soldados. A intenção de Herodes era apresentar Pedro aos judeus para julgamento público depois da Páscoa.
5 Sar e Petre pazinena ine ano phandlipe, i khanđiri zorale molinđa e Devle olese.
5 Enquanto Pedro estava no cárcere, a igreja orava fervorosamente a Deus por ele.
6 Angleder jekh rat nego so o Irod manglja te ikali e Petre anglo narodo, o Petar, phandlo duje lanconencar, suća maškaro duj vojnici, a o stražarija anglo udar pazinena ine o phandlipe.
6 Na noite antes de Pedro ser levado a julgamento, ele dormia, preso com duas correntes entre dois soldados, e outros montavam guarda na porta da prisão.
7 Otojekhvar o anđeo e Gospodesoro mothovđa pe hem ulo baro svetlost ki ćelija kaj inele o Petar.
7 De repente, uma luz intensa brilhou na cela, e um anjo do Senhor apareceu. Tocou no lado de Pedro para acordá-lo e disse: “Depressa! Levante-se!”, e as correntes caíram dos pulsos de Pedro.
8 Palo adava o anđeo palem phenđa lese: “Phand tut o pojas hem čhiv će o sandale!”
8 Então o anjo lhe disse: “Vista-se e calce as sandálias”, e Pedro obedeceu. “Agora vista a capa e siga-me”, ordenou o anjo.
9 I o Petar iklilo hem dželo palo leste, ali na džanđa dai čačimase adava so ćerela ine o anđeo, nego mislinđa da dikhela vizija.
9 Pedro deixou a cela, seguindo o anjo. O tempo todo, porém, pensava que era uma visão, sem entender que era real o que ocorria.
10 Nakhle maškari prvo hem i dujto straža, i resle đi ki sastrenali kapija savi legari ki diz. Oj korkori phravdili anglo lende hem on iklile. Kad nakhle jekh ulica, o anđeo otojekhvar dželo olestar.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos de guarda e, quando chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o portão se abriu sozinho para eles. Os dois passaram e foram caminhando ao longo da rua até que, subitamente, o anjo o deixou.
11 Tegani o Petar halilo so ulo hem phenđa: “Akana čače džanav da o Gospod bičhalđa ple anđeo hem spasinđa man e Irodesere vastendar hem oto sa so e jevrejengoro narodo adžićerđa te ovel mancar.”
11 Por fim, Pedro caiu em si. “É verdade mesmo!”, disse ele. “O Senhor enviou seu anjo para me salvar daquilo que Herodes e os judeus planejavam me fazer!”
12 Kad adava halilo, dželo đi o čher e Marijakoro, i daj e Jovanesiri kovai vičime Marko, kote but džene čedinde pe te molinen pe.
12 Quando Pedro se deu conta disso, foi à casa de Maria, mãe de João Marcos, onde muitos estavam reunidos para orar.
13 Kad o Petar khuvđa ko udar e kapijakoro, i sluškinja palo anav Roda dželi te dikhel koi adava.
13 Ele bateu à porta da frente, e uma serva chamada Rode foi atender.
14 Kad pendžarđa e Petresoro glaso, oti zorali radost na phravđa lese o udar, nego prastandili andre hem vaćerđa da o Petar terđola angli kapija.
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, ficou tão contente que, em vez de abrir a porta, correu de volta para dentro dizendo a todos: “Pedro está à porta!”.
15 A on phende laće: “Tu na injan sasti!” A sar oj na ačhavđa te vaćeri dai adava čače, on phende: “Adavai lesoro anđeo!”
15 Eles, porém, disseram: “Você está fora de si!”. Diante da insistência dela, concluíram: “Deve ser o anjo dele”.
16 A o Petar na ačhavđa te khuvel. I kad phravde o udar hem kad dikhle le, inele but zadivime.
16 Enquanto isso, Pedro continuava a bater. Quando, por fim, abriram a porta e o viram, ficaram admirados.
17 A o Petar e vasteja mothovđa lenđe te trainen, i palo adava vaćerđa lenđe sar o Gospod ikalđa le taro phandlipe, hem phenđa: “Javinen e Jakovese hem avere phraljenđe zako akava.”
17 Ele fez um sinal para se acalmarem e lhes contou como o Senhor o havia tirado da prisão. “Contem a Tiago e aos outros irmãos o que aconteceu”, disse ele. Então foi para outro lugar.
18 Kad dislilo, uli bari pobuna maškaro vojnici zbog adava so ulo e Petreja.
18 Ao amanhecer, houve grande alvoroço entre os soldados a respeito do que tinha acontecido a Pedro.
19 O Irod naredinđa te roden le, ali našti ine te arakhen le. Kad ispitujinđa e stražaren, naredinđa te mudaren len. Palo adava o Irod dželo tari Judeja ki Cezareja, i adari ačhilo nesavo vreme.
19 Herodes ordenou que fosse feita uma busca completa por ele. Não conseguindo encontrá-lo, interrogou os guardas e mandou executá-los. Depois disso, Herodes partiu da Judeia e foi passar algum tempo em Cesareia.
20 A caro o Irod inele but holjame upro Tirćanja hem upro Sidoncija. I on čedinde pe zajedno hem ale koro leste te dikhen le. Adalese so pridobinde e carosere pomoćniko e Vlasta, zamolinde e Irode zako mir, adalese so lengiri phuv anela ine hajbnase tari e carosiri phuv.
20 O rei Herodes estava muito irado com o povo de Tiro e Sidom. Assim, as duas cidades se uniram na tentativa de se reconciliar com o rei, pois dependiam de suas terras para obter alimento. Então, tendo conquistado o apoio de Blasto, assistente pessoal do rei,
21 Ko dogovorime dive, o Irod urđa pe ple carikane šeja, beštino pese ko presto hem vaćerđa anglo narodo.
21 conseguiram uma audiência. No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso para eles.
22 A o narodo vičinđa: “Akavai o glaso e devlesoro, a na e manušesoro!”
22 O povo o ovacionava, gritando: “É a voz de um deus, e não de um homem!”.
23 I otojekhvar o anđeo e Gospodesoro khuvđa e Irode, adalese so na dinđa slava e Devlese. Halje le o čirme hem mulo.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes com uma enfermidade, pois ele não ofereceu a glória a Deus. Foi comido por vermes e morreu.
24 A o lafi e Devlesoro širini pe ine hem o broj e vernikonengoro barjola.
24 Enquanto isso, a palavra de Deus continuava a se espalhar, e havia muitos novos convertidos.
25 A o Varnava hem o Savle, kad završinde pumari buti, irinde pe taro Jerusalim ki Antiohija, a pumencar ande e Jovane vičime Marko.
25 Quando Barnabé e Saulo terminaram sua missão em Jerusalém, voltaram levando consigo João Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.