2 Coríntios 1

rmna (RMNA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Me, o Pavle, o apostoli e Isuse Hristesoro pali volja e Devlesiri, hem amaro phral o Timotej,
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, e a todos os irmãos santos que estão em toda a Acaia.
2 Milost tumenđe hem mir e Devlestar, amare Dadestar, hem e Gospodestar e Isuse Hristestar.
2 A vós, graça e paz da parte de Deus, nosso Pai, e da parte do Senhor Jesus Cristo!
3 Nek ovel blagoslovime o Devel hem o Dad amare Gospodesoro e Isuse Hristesoro, o milosrdno dad hem Devel oti svako uteha.
3 Bendito seja Deus, o Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias, Deus de toda a consolação,
4 Ov tešini amen ani svako amari nevolja, sar te šaj hem amen te tešina okolen kolai ani nevolja, adala utehaja savaja korkore amen o Devel tešini.
4 que nos conforta em todas as nossas tribulações, para que, pela consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus, possamos consolar os que estão em qualquer angústia!
5 Adalese so, sa so više patinaja zbog o Hrist, više priminaja uteha e Devlestar prekalo Hrist.
5 Com efeito, à medida que em nós crescem os sofrimentos de Cristo, crescem também por Cristo as nossas consolações.
6 Te injam pritiskime e nevoljencar, adavai zaki tumari uteha hem spasenje. Te priminaja uteha e Devlestar, adavai zaki tumari uteha, savi ćerela strpljivo te nakhaven o ista patnje save hem amen nakhavaja.
6 Se, pois, somos atribulados, é para vossa consolação e salvação. Se somos consolados, é para vossa consolação, a qual se efetua em vós pela paciência em tolerar os sofrimentos que nós mesmos suportamos.
7 A amari nadai zako tumenđe zorali, adalese so džanaja da isi tumen udeo ano amare patnje, ađahar hem ani amari uteha.
7 A nossa esperança a respeito de vós é firme: sabemos que, como sois companheiros das nossas aflições, assim também o sereis da nossa consolação.
8 Mangaja, phraljalen, te džanen zaki nevolja savi arakhlja amen ani Tikori Azija. Injamle opteretime više nego so šaj ine te akhara, edobor da našalđam amari nada da ka ačhova dživde.
8 Não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia. Fomos maltratados ali desmedidamente, além das nossas forças, a ponto de termos perdido a esperança de sair com vida.
9 Osetinđam da već injam osudime ko meriba. Ali sa adava ulo adalese sar te na pouzdajina amen više ana amende, nego ano Devel kova vazdela e mulen.
9 Sentíamos dentro de nós mesmos a sentença de morte, para que aprendêssemos a pôr a nossa confiança não em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos.
10 Ov ikalđa amen oti bari opasnost e meribnasiri hem ka ikali amen. Ano leste pouzdajinaja amen da i dalje ka ikali amen.
10 Ele nos livrou e nos livrará de tamanhos perigos de morte. Sim, esperamos que ainda nos livrará
11 A hem tumen šaj te pomožinen amenđe tumare molitvencar. Tegani but manuša ka zahvalinen e Devlese zako amenđe – hem o Devel amen ka blagoslovini zbog o but molitve.
11 se nos ajudardes também vós com orações em nossa intenção. Assim esta graça, obtida por intervenção de muitas pessoas, lhes será ocasião de agradecer a Deus a nosso respeito.
12 Akavai amaro ponos: amari savest savi svedočini da ano sveto, a pogotovo maškara tumende, živinđam ani e Devlesiri svetost hem čačikanipe, na pali manušikani mudrost, nego pali e Devlesiri milost.
12 A razão da nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência de que, no mundo e particularmente entre vós, temos agido com santidade e sinceridade diante de Deus, não conforme o espírito de sabedoria do mundo, mas com o socorro da graça de Deus.
13 Adalese so, na pisinaja tumenđe ništa so naka šaj te čitinen ili te haljoven. A nadinav man da ka haljoven sa,
13 Em verdade, não vos queremos dizer coisa alguma diferente da que ledes em nossas cartas, e que compreendeis. E espero que reconheçais até o fim,
14 sar so hem već haliljen amen nešto, hem da ko Dive amare Gospodesoro e Isusesoro tumen ka ponosinen tumen amencar sar hem amen tumencar.
14 como aliás já o tendes em parte reconhecido, que nós somos a vossa glória, exatamente como vós sereis a nossa, no dia do Senhor Jesus.
15 Adaleja so injumle uverime ano adava, odlučinđum prvo te avav tumende sar te šaj duj puti oven blagoslovime.
15 Foi nesta persuasão que eu resolvera primeiro ir ter convosco, para que recebêsseis uma dupla alegria:
16 Mangljum te posetinav tumen kad injumle ko drom za Makedoniju, a onda tari Makedonija palem te avav tumende, sar te pomožinen maje zako mlo drom ani Judeja.
16 eu passaria por vós ao dirigir-me à Macedônia e, ao voltar da Macedônia, iria novamente visitar-vos e de lá seria por vós conduzido até a Judéia.
17 Na li šaj injumle lakomisleno kad planirinđum adava? Ili adava so planirinava, planirinava sar o manuša ano sveto, pa najangle phenava “oja, ađahari”, a onda “na, nane ađahar”?
17 Formando este plano, terei usado de leviandade? Ou são puramente humanas as resoluções que tomo, de modo que haja em mim o sim e depois o não?
18 Ali, o Develi maje svedoko da amari poruka tumenđe nane hem “oja” hem “na”.
18 Deus é testemunha de que quando vos dirijo a palavra, não existe um sim e depois um não.
19 Adalese so o Čhavo e Devlesoro, o Isus Hrist, kole tumenđe me, o Silvan hem o Timotej propovedinđam, na inele hem “oja” hem “na”, nego ano leste uvek inele “oja”.
19 O Filho de Deus, Jesus Cristo, que nós, Silvano, Timóteo e eu, vos temos anunciado, não foi sim e depois não, mas sempre foi sim.
20 Adalese so sa e Devlesere obećanja ano Hrist isi len pumaro “oja”. Adalese hem amen prekalo leste phenaja “Amen”, e Devlese ki slava.
20 Porque todas as promessas de Deus são sim em Jesus. Por isso, é por ele que nós dizemos Amém à glória de Deus.
21 A o Develi adava kova zajedno tumencar ćerela amen zoralen ano Hrist. Ov pomazinđa amen
21 Ora, quem nos confirma a nós e a vós em Cristo, e nos consagrou, é Deus.
22 hem čhivđa plo pečati ana amende, hem dinđa ple Duho ano amare vile sar garancija da ka pherel ple obećanja.
22 Ele nos marcou com o seu selo e deu aos nossos corações o penhor do Espírito.
23 O Develi mlo svedoko da na hovavava: Odlučinđum te na avav ano Korint sar te poštedinav tumen.
23 Invoco a Deus por testemunha: juro por minha vida que foi para vos poupar que não voltei a Corinto.
24 Amen na injam gospodarija oti tumari vera, nego zajedno tumencar učestvujinaja ani tumari radost, adalese so injen zorale ani vera.
24 Não porque pretendamos dominar sobre a vossa fé. Queremos apenas contribuir para a vossa alegria, porque, quanto à fé, estais firmes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.