2 Coríntios 1
rmna (RMNA) vs NVI
1 Me, o Pavle, o apostoli e Isuse Hristesoro pali volja e Devlesiri, hem amaro phral o Timotej,
1 Paulo, apóstolo de Cristo Jesus pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, juntamente com todos os santos de toda a Acaia:
2 Milost tumenđe hem mir e Devlestar, amare Dadestar, hem e Gospodestar e Isuse Hristestar.
2 A vocês, graça e paz da parte de Deus nosso Pai e do Senhor Jesus Cristo.
3 Nek ovel blagoslovime o Devel hem o Dad amare Gospodesoro e Isuse Hristesoro, o milosrdno dad hem Devel oti svako uteha.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, Pai das misericórdias e Deus de toda consolação,
4 Ov tešini amen ani svako amari nevolja, sar te šaj hem amen te tešina okolen kolai ani nevolja, adala utehaja savaja korkore amen o Devel tešini.
4 que nos consola em todas as nossas tribulações, para que, com a consolação que recebemos de Deus, possamos consolar os que estão passando por tribulações.
5 Adalese so, sa so više patinaja zbog o Hrist, više priminaja uteha e Devlestar prekalo Hrist.
5 Pois assim como os sofrimentos de Cristo transbordam sobre nós, também por meio de Cristo transborda a nossa consolação.
6 Te injam pritiskime e nevoljencar, adavai zaki tumari uteha hem spasenje. Te priminaja uteha e Devlestar, adavai zaki tumari uteha, savi ćerela strpljivo te nakhaven o ista patnje save hem amen nakhavaja.
6 Se somos atribulados, é para consolação e salvação de vocês; se somos consolados, é para consolação de vocês, a qual lhes dá paciência para suportarem os mesmos sofrimentos que nós estamos padecendo.
7 A amari nadai zako tumenđe zorali, adalese so džanaja da isi tumen udeo ano amare patnje, ađahar hem ani amari uteha.
7 E a nossa esperança em relação a vocês está firme, porque sabemos que, da mesma forma como vocês participam dos nossos sofrimentos, participam também da nossa consolação.
8 Mangaja, phraljalen, te džanen zaki nevolja savi arakhlja amen ani Tikori Azija. Injamle opteretime više nego so šaj ine te akhara, edobor da našalđam amari nada da ka ačhova dživde.
8 Irmãos, não queremos que vocês desconheçam as tribulações que sofremos na província da Ásia, as quais foram muito além da nossa capacidade de suportar, a ponto de perdermos a esperança da própria vida.
9 Osetinđam da već injam osudime ko meriba. Ali sa adava ulo adalese sar te na pouzdajina amen više ana amende, nego ano Devel kova vazdela e mulen.
9 De fato, já tínhamos sobre nós a sentença de morte, para que não confiássemos em nós mesmos, mas em Deus, que ressuscita os mortos.
10 Ov ikalđa amen oti bari opasnost e meribnasiri hem ka ikali amen. Ano leste pouzdajinaja amen da i dalje ka ikali amen.
10 Ele nos livrou e continuará nos livrando de tal perigo de morte. Nele temos colocado a nossa esperança de que continuará a livrar-nos,
11 A hem tumen šaj te pomožinen amenđe tumare molitvencar. Tegani but manuša ka zahvalinen e Devlese zako amenđe – hem o Devel amen ka blagoslovini zbog o but molitve.
11 enquanto vocês nos ajudam com as suas orações. Assim muitos darão graças por nossa causa, pelo favor a nós concedido em resposta às orações de muitos.
12 Akavai amaro ponos: amari savest savi svedočini da ano sveto, a pogotovo maškara tumende, živinđam ani e Devlesiri svetost hem čačikanipe, na pali manušikani mudrost, nego pali e Devlesiri milost.
12 Este é o nosso orgulho: A nossa consciência dá testemunho de que nos temos conduzido no mundo, especialmente em nosso relacionamento com vocês, com santidade e sinceridade provenientes de Deus, não de acordo com a sabedoria do mundo, mas de acordo com a graça de Deus.
13 Adalese so, na pisinaja tumenđe ništa so naka šaj te čitinen ili te haljoven. A nadinav man da ka haljoven sa,
13 Pois nada lhes escrevemos que vocês não sejam capazes de ler ou entender. E espero que,
14 sar so hem već haliljen amen nešto, hem da ko Dive amare Gospodesoro e Isusesoro tumen ka ponosinen tumen amencar sar hem amen tumencar.
14 assim como vocês nos entenderam em parte, venham a entender plenamente que podem orgulhar-se de nós, assim como nos orgulharemos de vocês no dia do Senhor Jesus.
15 Adaleja so injumle uverime ano adava, odlučinđum prvo te avav tumende sar te šaj duj puti oven blagoslovime.
15 Confiando nisso, e para que vocês fossem duplamente beneficiados, planejava primeiro visitá-los
16 Mangljum te posetinav tumen kad injumle ko drom za Makedoniju, a onda tari Makedonija palem te avav tumende, sar te pomožinen maje zako mlo drom ani Judeja.
16 em minha ida à Macedônia e voltar a vocês vindo de lá, para que me ajudassem em minha viagem para a Judéia.
17 Na li šaj injumle lakomisleno kad planirinđum adava? Ili adava so planirinava, planirinava sar o manuša ano sveto, pa najangle phenava “oja, ađahari”, a onda “na, nane ađahar”?
17 Quando planejei isso, será que o fiz levianamente? Ou será que faço meus planos de modo mundano, dizendo ao mesmo tempo "sim" e "não"?
18 Ali, o Develi maje svedoko da amari poruka tumenđe nane hem “oja” hem “na”.
18 Todavia, como Deus é fiel, nossa mensagem a vocês não é "sim" e "não",
19 Adalese so o Čhavo e Devlesoro, o Isus Hrist, kole tumenđe me, o Silvan hem o Timotej propovedinđam, na inele hem “oja” hem “na”, nego ano leste uvek inele “oja”.
19 pois o Filho de Deus, Jesus Cristo, pregado entre vocês por mim e também por Silvano e Timóteo, não foi "sim" e "não", mas nele sempre houve "sim";
20 Adalese so sa e Devlesere obećanja ano Hrist isi len pumaro “oja”. Adalese hem amen prekalo leste phenaja “Amen”, e Devlese ki slava.
20 pois quantas forem as promessas feitas por Deus, tantas têm em Cristo o "sim". Por isso, por meio dele, o "Amém" é pronunciado por nós para a glória de Deus.
21 A o Develi adava kova zajedno tumencar ćerela amen zoralen ano Hrist. Ov pomazinđa amen
21 Ora, é Deus que faz que nós e vocês permaneçamos firmes em Cristo. Ele nos ungiu,
22 hem čhivđa plo pečati ana amende, hem dinđa ple Duho ano amare vile sar garancija da ka pherel ple obećanja.
22 nos selou como sua propriedade e pôs o seu Espírito em nossos corações como garantia do que está por vir.
23 O Develi mlo svedoko da na hovavava: Odlučinđum te na avav ano Korint sar te poštedinav tumen.
23 Invoco a Deus como testemunha de que foi a fim de poupá-los que não voltei a Corinto.
24 Amen na injam gospodarija oti tumari vera, nego zajedno tumencar učestvujinaja ani tumari radost, adalese so injen zorale ani vera.
24 Não que tenhamos domínio sobre a sua fé, mas cooperamos com vocês para que tenham alegria, pois é pela fé que vocês permanecem firmes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.