2 Coríntios 1
rmna (RMNA) vs BKJ
1 Me, o Pavle, o apostoli e Isuse Hristesoro pali volja e Devlesiri, hem amaro phral o Timotej,
1 Paulo, um apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e Timóteo nosso irmão, à igreja de Deus, que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia:
2 Milost tumenđe hem mir e Devlestar, amare Dadestar, hem e Gospodestar e Isuse Hristestar.
2 Graça seja convosco, e a paz de Deus nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo.
3 Nek ovel blagoslovime o Devel hem o Dad amare Gospodesoro e Isuse Hristesoro, o milosrdno dad hem Devel oti svako uteha.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias, e o Deus de toda consolação;
4 Ov tešini amen ani svako amari nevolja, sar te šaj hem amen te tešina okolen kolai ani nevolja, adala utehaja savaja korkore amen o Devel tešini.
4 que nos conforta em toda a nossa tribulação, para que também possamos confortar os que estiverem em alguma tribulação, por meio do consolo com o qual nós mesmos somos confortados por Deus.
5 Adalese so, sa so više patinaja zbog o Hrist, više priminaja uteha e Devlestar prekalo Hrist.
5 Porque como os sofrimentos de Cristo são abundantes em nós, assim também a nossa consolação é abundante por meio de Cristo.
6 Te injam pritiskime e nevoljencar, adavai zaki tumari uteha hem spasenje. Te priminaja uteha e Devlestar, adavai zaki tumari uteha, savi ćerela strpljivo te nakhaven o ista patnje save hem amen nakhavaja.
6 E se somos afligidos, é para vossa consolação e salvação; que é eficaz na perseverança dos mesmos sofrimentos que nós também sofremos; ou se somos confortados, é para vossa consolação e salvação.
7 A amari nadai zako tumenđe zorali, adalese so džanaja da isi tumen udeo ano amare patnje, ađahar hem ani amari uteha.
7 E a nossa esperança acerca de vós é firme, sabendo que assim como sois participantes dos sofrimentos, assim também o sereis da consolação.
8 Mangaja, phraljalen, te džanen zaki nevolja savi arakhlja amen ani Tikori Azija. Injamle opteretime više nego so šaj ine te akhara, edobor da našalđam amari nada da ka ačhova dživde.
8 Porque nós não queremos, irmãos, que ignoreis a dificuldade que nos sobreveio na Ásia, que fomos oprimidos excessivamente, acima das nossas forças, de tal modo que nos desesperamos até da vida;
9 Osetinđam da već injam osudime ko meriba. Ali sa adava ulo adalese sar te na pouzdajina amen više ana amende, nego ano Devel kova vazdela e mulen.
9 mas tínhamos a sentença de morte em nós mesmos, para que não confiássemos em nós mesmos, mas em Deus que ressuscita os mortos;
10 Ov ikalđa amen oti bari opasnost e meribnasiri hem ka ikali amen. Ano leste pouzdajinaja amen da i dalje ka ikali amen.
10 o qual nos livrou de tão grande morte e livra; em quem confiamos que ainda nos livrará;
11 A hem tumen šaj te pomožinen amenđe tumare molitvencar. Tegani but manuša ka zahvalinen e Devlese zako amenđe – hem o Devel amen ka blagoslovini zbog o but molitve.
11 juntos também ajudando com orações por nós, para que pelo dom a nós concedido, por meio de muitas pessoas, graças sejam dadas por muitos a nosso respeito.
12 Akavai amaro ponos: amari savest savi svedočini da ano sveto, a pogotovo maškara tumende, živinđam ani e Devlesiri svetost hem čačikanipe, na pali manušikani mudrost, nego pali e Devlesiri milost.
12 Porque o nosso regozijo é este: o testemunho da nossa consciência, de que, com simplicidade e sinceridade piedosa, não com sabedoria carnal, mas pela graça de Deus, tivemos nossa conversação no mundo, e mais abundantemente convosco.
13 Adalese so, na pisinaja tumenđe ništa so naka šaj te čitinen ili te haljoven. A nadinav man da ka haljoven sa,
13 Porque não vos escrevemos nenhumas outras coisas, senão as que ledes ou reconheceis; e eu confio que vós as reconhecereis até ao fim;
14 sar so hem već haliljen amen nešto, hem da ko Dive amare Gospodesoro e Isusesoro tumen ka ponosinen tumen amencar sar hem amen tumencar.
14 como também nos reconhecestes em parte, que somos o vosso regozijo, assim como também vós sois o nosso no dia do Senhor Jesus.
15 Adaleja so injumle uverime ano adava, odlučinđum prvo te avav tumende sar te šaj duj puti oven blagoslovime.
15 E nesta confiança propus anteriormente ir até vós, para que tivésseis um segundo benefício;
16 Mangljum te posetinav tumen kad injumle ko drom za Makedoniju, a onda tari Makedonija palem te avav tumende, sar te pomožinen maje zako mlo drom ani Judeja.
16 e de passar por vós até a Macedônia, e novamente retornar da Macedônia e ir a vós, e ser conduzido por vós no meu caminho em direção à Judeia.
17 Na li šaj injumle lakomisleno kad planirinđum adava? Ili adava so planirinava, planirinava sar o manuša ano sveto, pa najangle phenava “oja, ađahari”, a onda “na, nane ađahar”?
17 Quando eu, portanto, deliberei isto, usei de leviandade? Ou o que proponho, o delibero segundo a carne, para que em mim haja sim, sim, e não, não?
18 Ali, o Develi maje svedoko da amari poruka tumenđe nane hem “oja” hem “na”.
18 Mas como Deus é verdadeiro, a nossa palavra para convosco não foi sim e não.
19 Adalese so o Čhavo e Devlesoro, o Isus Hrist, kole tumenđe me, o Silvan hem o Timotej propovedinđam, na inele hem “oja” hem “na”, nego ano leste uvek inele “oja”.
19 Porque o Filho de Deus, Jesus Cristo, que foi pregado entre vós por nós, por mim, Silvano e Timóteo, não foi sim e não, mas nele foi sim.
20 Adalese so sa e Devlesere obećanja ano Hrist isi len pumaro “oja”. Adalese hem amen prekalo leste phenaja “Amen”, e Devlese ki slava.
20 Porque todas as promessas de Deus nele são sim, e por ele o Amém, para a glória de Deus por nós.
21 A o Develi adava kova zajedno tumencar ćerela amen zoralen ano Hrist. Ov pomazinđa amen
21 Ora, aquele que nos estabelece convosco em Cristo, e o que nos ungiu, é Deus;
22 hem čhivđa plo pečati ana amende, hem dinđa ple Duho ano amare vile sar garancija da ka pherel ple obećanja.
22 o qual também nos selou, e deu o penhor do Espírito em nossos corações.
23 O Develi mlo svedoko da na hovavava: Odlučinđum te na avav ano Korint sar te poštedinav tumen.
23 Além disso, eu invoco a Deus por testemunha sobre a minha alma, de que para vos poupar ainda não fui para Corinto.
24 Amen na injam gospodarija oti tumari vera, nego zajedno tumencar učestvujinaja ani tumari radost, adalese so injen zorale ani vera.
24 Não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas somos ajudadores de vossa alegria; porque pela fé estais em pé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.