Lucas 8
Библия опэр крымски романи чиб (RMN) vs VC
1 Пал атхэ о Исус пхерэлас андар диз андэ диз, андар гав андэ гав, пхукавэлас Лошано Габэри катар Дэвлэско Патишайлыки. Лэса сас о дэшудуй апостоля,
1 Depois disso, Jesus andava pelas cidades e aldeias anunciando a boa nova do Reino de Deus.
2 тай сарсавэ джювля, савэ сас аиндимэна катар джюнгалэ духя тай катар дукха: э Мария, кай бучёлас Магдалина, андар савятэ никлистэ эфта шэйтаня,
2 Os Doze estavam com ele, como também algumas mulheres que tinham sido livradas de espíritos malignos e curadas de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios;
3 э Иоанна, э ромни э Хузаски, саво дикхел пал ко кхер ки Иродеско, э Сусанна тай бут авэра. Адала джювля керэнас ярдыми э Исусески тай Лэски сиклярдэнги андар одолэстэ, со сас лэндэ.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Susana e muitas outras, que o assistiram com as suas posses.
4 Ко Исус генэ авэнас мануша андар бутэ дизэндэ. Тай кана кидиняспэс бут дюняс, Ов пхукавдяс лэнги пхукаипэ:
4 Havia se reunido uma grande multidão: eram pessoas vindas de várias cidades para junto dele. Ele lhes disse esta parábola:
5 — О мануш никлисто тэ чел андэ пху о гив. Тай кана ов чёрэлас лэс, сарсаво гив пэло паш ко дром, тай сас таптадимэ тай чюкудимэ э чирикленца.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E ao semear, parte da semente caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Авэра пэлэ опрэ баруно тхан, тай, сар никлистэ, о ирнэкя шукилэ, кай на рэсэлас пани.
6 Outra caiu no pedregulho; e, tendo nascido, secou, por falta de umidade.
7 Авэра пэлэ андэ хлядя, тай кана о хлядя барилэ, пханлэ лэн.
7 Outra caiu entre os espinhos; cresceram com ela os espinhos, e sufocaram-na.
8 Авэра пэлэ опэр лачи пху. Он никлистэ тай динэ шэлвар бут гив одолэстар, кай сас чито андэ пху.
8 Outra, porém, caiu em terra boa; tendo crescido, produziu fruto cem por um. Dito isto, Jesus acrescentou alteando a voz: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
9 Кана о сиклярдэ пхучлэ, состар адава пхукаипэ,
9 Os seus discípulos perguntaram-lhe a significação desta parábola.
10 о Исус пхэнляс:
10 Ele respondeu: A vós é concedido conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros se lhes fala por parábolas; de forma que vendo não vejam, e ouvindo não entendam.
11 Аки, со си адава пхукаипэ: гив — адава си э Дэвлэски збора.
11 Eis o que significa esta parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Гив, кай пэло паш ко дром, — адава одола, кон шунэн э збора, ай дэчи авэл о Шэйтани тай чёрэл э збора андар лэнги илэндэ, тэ на пакян он тай тэ на овэн кутардимэна.
12 Os que estão à beira do caminho são aqueles que ouvem; mas depois vem o demônio e lhes tira a palavra do coração, para que não creiam nem se salvem.
13 Гив, кай пэло опэр бар, — адава си одола, кон лошаса лэл э збора, кана шунэл ла. Ай лэндэ нанай корини. Ханик он пакян, ай кана авэл о вахыти о пхаро, он дурён.
13 Aqueles que a recebem em solo pedregoso são os ouvintes da palavra de Deus que a acolhem com alegria; mas não têm raiz, porque crêem até certo tempo, e na hora da provação a abandonam.
14 Гив, кай пэло андэ хлядя, — адава си одола мануша, савэ шунэн э збора, ай вахытестар кажындесенги касэвэтя, барвалипэ тай соса манген тэ чялён, дурярэл лэн, тай о имишы лэнго на барёл.
14 A que caiu entre os espinhos, estes são os que ouvem a palavra, mas prosseguindo o caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas e prazeres da vida, e assim os seus frutos não amadurecem.
15 Гив, кай пэло опэр лачи пху, — адава о мануша, савэ шунэн э збора, гаравэн ла андэ лачё тай андэ шужо ило тай анэн имиша андар одолэстэ, кай сас зоралэ андэ пакяпэ.
15 A que caiu na terra boa são os que ouvem a palavra com coração reto e bom, retêm-na e dão fruto pela perseverança.
16 Никхон э тхарди лампа на тхэл тал какаи я тал кравати, ами тхэн опэр падставка, кон авэл тэ дикхел о ярэки.
16 Ninguém acende uma lâmpada e a cobre com um vaso ou a põe debaixo da cama; mas a põe sobre um castiçal, para iluminar os que entram.
17 Нанай ништо тэныки, со на овэлас би сикавдо, тай нанай ништо гаравдо, со на овэлас би джянло тай на никлисто аври.
17 Porque não há coisa oculta que não acabe por se manifestar, nem secreta que não venha a ser descoberta.
18 Тай дикхен лачес, сар тумэ шунэн, вай кастэ си, одолэс кан овэл дино генэ, тай кастэ нанай, кан овэл линдо ли одова, со, сар лэски фаизэл, лэстэ си.
18 Vede, pois, como é que ouvis. Porque ao que tiver, lhe será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Ко Исус алэ Лэски дай тай о пхрала, тай андар бут дюняс нащи пашылэ Лэстэ.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram procurá-lo, mas não podiam chegar-se a ele por causa da multidão.
20 Кон-то Лэски пхэнляс:
20 Foi-lhe avisado: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e desejam ver-te.
21 О Исус пхэнляс лэнги:
21 Ele lhes disse: Minha mãe e meus irmãos são estes, que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Екхвар о Исус пхэнляс Пэ сиклярдэнги:
22 Num daqueles dias ele subiu com os seus discípulos a uma barca. Disse ele: Passemos à outra margem do lago. E eles partiram.
23 Бискай он накхенас о пани, о Исус суто. Бирдэн опэр пани ваздиндили бари балвал, тай э лодка лиляс тэ учярэл о пани, аякха, кай он улэ андэ хатастэ.
23 Durante a travessia, Jesus adormeceu. Desabou então uma tempestade de vento sobre o lago. A barca enchia-se de água, e eles se achavam em perigo.
24 Дэчи о сиклярдэ пашылэ ко Исус тай джянгавдэ Лэс, тай пхэнлэ:
24 Aproximaram-se dele então e o despertaram com este grito: Mestre, Mestre! Nós estamos perecendo! Levantou-se ele e ordenou aos ventos e à fúria da água que se acalmassem; e se acalmaram e logo veio a bonança.
25 — Кай тумаро пакяпэ? — пхэнляс о Исус э сиклярдэнги. Он трашанилэ тай шаштимэна пхученас екх аврэстар:
25 Perguntou-lhes, então: Onde está a vossa fé? Eles, cheios de respeito e de profunda admiração, diziam uns aos outros: Quem é este, a quem os ventos e o mar obedecem?
26 Он алэ андэ пху ки герасиненги, кай мамуй ки Галилея.
26 Navegaram para a região dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Кана о Исус никлисто андар лодка ки пху, Лэстэ мамуй никлисто мануш андар диз, андэ лэстэ сас шэйтаня. Опэр лэстэ чёктан на сас савутя, тай бэшэлас ов на андэ кхерэстэ, ами андэ склепя.
27 Mal saltou em terra, veio-lhe ao encontro um homem dessa região, possuído de muitos demônios; há muito tempo não se vestia nem parava em casa, mas habitava no cemitério.
28 Кана ов дикхляс э Исусес, ов читяспэс Лэски чянгендэ тай диняс бэбэря алаи пэ сэсеса:
28 Ao ver Jesus, prostrou-se diante dele e gritou em alta voz: Por que te ocupas de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te, não me atormentes!
29 — вай о Исус пхэнляс э бишужэ духоски тэ никлёл андар адалэ манушэстэ.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois há muito tempo que se apoderara dele, e guardavam-no preso em cadeias e com grilhões nos pés, mas ele rompia as cadeias e era impelido pelo demônio para os desertos.
30 О Исус пхучляс лэс:
30 Jesus perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Ele respondeu: Legião! {Porque eram muitos os demônios que nele se ocultavam.}
31 Тай он мангенас э Исусес тэ на бичялэл лэн андэ бездна.
31 E pediam-lhe que não os mandasse ir para o abismo.
32 Надур паш ко горас адава вахыти чярявэнаспэс бут чёчкадэс, тай о шэйтаня манглэ э Исусес тэ мукел лэн тэ джян андэ лэндэ. Ов мукляс.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe os demônios que lhes permitisse entrar neles. Ele permitiu.
33 Кана о шэйтаня никлистэ андар адалэ манушэстэ тай гелэ андэ чёчкадэс, алаи о чёчкадэс читэпэс опрал горас андэ пани, тай бугулдылар.
33 Saíram, pois, os demônios do homem e entraram nos porcos; e a manada de porcos precipitou-se, pelo despenhadeiro, impetuosamente no lago e afogou-se.
34 О чёбаня э чёчкадэнги дикхлэ, со уло, прастанилэ тай пхукавдэ алаестар андэ диз тай агорял.
34 Quando aqueles que os guardavam viram o acontecido, fugiram e foram contá-lo na cidade e pelo campo.
35 Кидинэпэс мануша тэ дикхен, со уло. Пашылэ ко Исус, он дикхлэ, кай о мануш, андар савэстэ никлистэ о шэйтаня, бэшло ко чянга ки Исусески, урявдо тай годявэр, тай трашанилэ.
35 Saíram eles, pois, a ver o que havia ocorrido. Chegaram a Jesus e acharam a seus pés, sentado, vestido e calmo, o homem de quem haviam sido expulsos os demônios; e tomados de medo,
36 Савэ дикхлэ, пхукавдэ лэнги одолэстар, сар сас аиндимэ андэ савэстэ сас шэйтаня.
36 ouviram das testemunhas a narração desse exorcismo.
37 Дэчи алаи, кон бэшэл андэ Герасински пху, лилэ тэ манген э Исусес тэ джял лэнги тханэндар, вай лачес трашанилэ. О Исус бэшло андэ лодка тай ало палэ.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou a Jesus que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande temor. Jesus subiu à barca, para regressar.
38 О мануш, андар савэстэ никлистэ о шэйтаня, мангелас, тэ лэл лэс Пэса, ай о Исус бичялдяс лэс тай пхэнляс:
38 Nesse momento, pedia-lhe o homem, de quem tinham saído os demônios, para ficar com ele. Mas Jesus despediu-o, dizendo:
39 — Джя палэ кхерэ тай пхукав, со кердяс туки о Дэл.
39 Volta para casa, e conta quanto Deus te fez. E ele se foi, publicando por toda a cidade essas grandes coisas...
40 Кана о Исус ало палэ, Лэс дэнас сэлями бут дюняс, вай алаи ишандиенас Лэс.
40 À sua volta, Jesus foi recebido por uma multidão que o esperava.
41 Лэстэ пашыло мануш, о нав савэско Иаир, саво сас баро мануш андэ синагога, тай пэло Лэски чянгендэ, лиляс тэ мангел э Исусес, тэ авэл лэстэ кхерэ:
41 O chefe da sinagoga, chamado Jairo, foi ao seu encontro. Lançou-se a seus pés e rogou-lhe que fosse à sua casa,
42 лэстэ сас екх чяй, савяки сас паш ко дэшудуй брэш, мэрэлас. О Исус гело отхэ машкарэ ко бут дюняс, савэ тасавэнас Лэс алаи катар рига.
42 porque tinha uma filha única, de uns doze anos, que estava para morrer. Jesus dirigiu-se para lá, comprimido pelo povo.
43 Андэ дюняс сас джювли, дэшудуй брэш латэ чёрдёлас рат. Ой тхэдяс опэр врачя алаи, со сас латэ, ай никхон нащи ла аиндэрды.
43 Ora, uma mulher que padecia dum fluxo de sangue havia doze anos, e tinha gasto com médicos todos os seus bens, sem que nenhum a pudesse curar,
44 Ой пашыли палал ко Исус тай колисаили ко чети Лэски опрунэ савутендэ. Тай бирдэн тэрдило о рат.
44 aproximou-se dele por detrás e tocou-lhe a orla do manto; e no mesmo instante lhe parou o fluxo de sangue.
45 — Кон Мандэ колисаило? — пхучляс о Исус. Никхон на пхукавэласпэс, тай о Пётар пхэнляс:
45 Jesus perguntou: Quem foi que me tocou? Como todos negassem, Pedro e os que com ele estavam disseram: Mestre, a multidão te aperta de todos os lados...
46 Ай о Исус пхэнляс:
46 Jesus replicou: Alguém me tocou, porque percebi sair de mim uma força.
47 Дэчи э джювли галили, кай нащи гаравдяспэс, пашыли, изравни, тай пэли ангал Исус. Ангал алаи ко дюняс ой пхукавдяс, соски ой Лэстэ колисаили тай сар бирдэн сас аиндимэ.
47 A mulher viu-se descoberta e foi tremendo e prostrou-se aos seus pés; e declarou diante de todo o povo o motivo por que o havia tocado, e como logo ficara curada.
48 Дэчи о Исус пхэнляс лаки:
48 Jesus disse-lhe: Minha filha, tua fé te salvou; vai em paz.
49 О Исус дага на бытэрды тэ зборизэл, кай ало мануш андар кхер ки барэско э синагогакерэско.
49 Enquanto ainda falava, veio alguém e disse ao chefe da sinagoga: Tua filha acaba de morrer; não incomodes mais o Mestre.
50 Шунляс адава, о Исус пхэнляс э Иаирески:
50 Mas Jesus o ouviu e disse a Jairo: Não temas; crê somente e ela será salva.
51 Кана Ов диняс андэ кхер, на мукляс никхон, тэ дэл Лэса, екх э Пётарэс, э Иоаннес, э Яковес тай э дадэс э дэяса э чяёрякерэн.
51 Quando Jesus chegou à casa, não deixou ninguém entrar com ele, senão Pedro, Tiago, João com o pai e a mãe da menina.
52 О дюняс ровэнас тай гаулизэнас пал латэ.
52 Todos, entretanto, choravam e se lamentavam. Mas Jesus disse: Não choreis; a menina não morreu, mas dorme.
53 Он лилэ тэ асан Лэстар, вай джянэнас, кай э чяёри мули.
53 Zombavam dele, pois sabiam bem que estava morta.
54 О Исус лиляс ла вастэстар тай пхэнляс:
54 Mas segurando ele a mão dela, disse em alta voz: Menina, levanta-te!
55 О духос э чяёряко ало палэ латэ, тай ой бирдэн ущини. О Исус пхэнляс, тэ дэн ла тэ хал.
55 Voltou-lhe a vida e ela levantou-se imediatamente. Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 О дад тай э дай сас шаштимэна, ай о Исус тхэдяс лэн никхаски тэ на пхукавэн одолэстар, со уло.
56 Seus pais ficaram tomados de pasmo; Jesus ordenou-lhes que não contassem a pessoa alguma o que se tinha passado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.