Lucas 8
Библия опэр крымски романи чиб (RMN) vs ARA
1 Пал атхэ о Исус пхерэлас андар диз андэ диз, андар гав андэ гав, пхукавэлас Лошано Габэри катар Дэвлэско Патишайлыки. Лэса сас о дэшудуй апостоля,
1 Aconteceu, depois disto, que andava Jesus de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus, e os doze iam com ele,
2 тай сарсавэ джювля, савэ сас аиндимэна катар джюнгалэ духя тай катар дукха: э Мария, кай бучёлас Магдалина, андар савятэ никлистэ эфта шэйтаня,
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 э Иоанна, э ромни э Хузаски, саво дикхел пал ко кхер ки Иродеско, э Сусанна тай бут авэра. Адала джювля керэнас ярдыми э Исусески тай Лэски сиклярдэнги андар одолэстэ, со сас лэндэ.
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Suzana e muitas outras, as quais lhe prestavam assistência com os seus bens.
4 Ко Исус генэ авэнас мануша андар бутэ дизэндэ. Тай кана кидиняспэс бут дюняс, Ов пхукавдяс лэнги пхукаипэ:
4 Afluindo uma grande multidão e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 — О мануш никлисто тэ чел андэ пху о гив. Тай кана ов чёрэлас лэс, сарсаво гив пэло паш ко дром, тай сас таптадимэ тай чюкудимэ э чирикленца.
5 Eis que o semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Авэра пэлэ опрэ баруно тхан, тай, сар никлистэ, о ирнэкя шукилэ, кай на рэсэлас пани.
6 Outra caiu sobre a pedra; e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Авэра пэлэ андэ хлядя, тай кана о хлядя барилэ, пханлэ лэн.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e estes, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Авэра пэлэ опэр лачи пху. Он никлистэ тай динэ шэлвар бут гив одолэстар, кай сас чито андэ пху.
8 Outra, afinal, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cento por um. Dizendo isto, clamou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Кана о сиклярдэ пхучлэ, состар адава пхукаипэ,
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 о Исус пхэнляс:
10 Respondeu-lhes Jesus: A vós outros é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; aos demais, fala-se por parábolas, para que, vendo, não vejam; e, ouvindo, não entendam.
11 Аки, со си адава пхукаипэ: гив — адава си э Дэвлэски збора.
11 Este é o sentido da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Гив, кай пэло паш ко дром, — адава одола, кон шунэн э збора, ай дэчи авэл о Шэйтани тай чёрэл э збора андар лэнги илэндэ, тэ на пакян он тай тэ на овэн кутардимэна.
12 A que caiu à beira do caminho são os que a ouviram; vem, a seguir, o diabo e arrebata-lhes do coração a palavra, para não suceder que, crendo, sejam salvos.
13 Гив, кай пэло опэр бар, — адава си одола, кон лошаса лэл э збора, кана шунэл ла. Ай лэндэ нанай корини. Ханик он пакян, ай кана авэл о вахыти о пхаро, он дурён.
13 A que caiu sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Гив, кай пэло андэ хлядя, — адава си одола мануша, савэ шунэн э збора, ай вахытестар кажындесенги касэвэтя, барвалипэ тай соса манген тэ чялён, дурярэл лэн, тай о имишы лэнго на барёл.
14 A que caiu entre espinhos são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com os cuidados, riquezas e deleites da vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Гив, кай пэло опэр лачи пху, — адава о мануша, савэ шунэн э збора, гаравэн ла андэ лачё тай андэ шужо ило тай анэн имиша андар одолэстэ, кай сас зоралэ андэ пакяпэ.
15 A que caiu na boa terra são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 Никхон э тхарди лампа на тхэл тал какаи я тал кравати, ами тхэн опэр падставка, кон авэл тэ дикхел о ярэки.
16 Ninguém, depois de acender uma candeia, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a sobre um velador, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Нанай ништо тэныки, со на овэлас би сикавдо, тай нанай ништо гаравдо, со на овэлас би джянло тай на никлисто аври.
17 Nada há oculto, que não haja de manifestar-se, nem escondido, que não venha a ser conhecido e revelado.
18 Тай дикхен лачес, сар тумэ шунэн, вай кастэ си, одолэс кан овэл дино генэ, тай кастэ нанай, кан овэл линдо ли одова, со, сар лэски фаизэл, лэстэ си.
18 Vede, pois, como ouvis; porque ao que tiver, se lhe dará; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Ко Исус алэ Лэски дай тай о пхрала, тай андар бут дюняс нащи пашылэ Лэстэ.
19 Vieram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se por causa da concorrência de povo.
20 Кон-то Лэски пхэнляс:
20 E lhe comunicaram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te.
21 О Исус пхэнляс лэнги:
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam.
22 Екхвар о Исус пхэнляс Пэ сиклярдэнги:
22 Aconteceu que, num daqueles dias, entrou ele num barco em companhia dos seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra margem do lago; e partiram.
23 Бискай он накхенас о пани, о Исус суто. Бирдэн опэр пани ваздиндили бари балвал, тай э лодка лиляс тэ учярэл о пани, аякха, кай он улэ андэ хатастэ.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, correndo eles o perigo de soçobrar.
24 Дэчи о сиклярдэ пашылэ ко Исус тай джянгавдэ Лэс, тай пхэнлэ:
24 Chegando-se a ele, despertaram-no dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo! Despertando-se Jesus, repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou, e veio a bonança.
25 — Кай тумаро пакяпэ? — пхэнляс о Исус э сиклярдэнги. Он трашанилэ тай шаштимэна пхученас екх аврэстар:
25 Então, lhes disse: Onde está a vossa fé? Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: Quem é este que até aos ventos e às ondas repreende, e lhe obedecem?
26 Он алэ андэ пху ки герасиненги, кай мамуй ки Галилея.
26 Então, rumaram para a terra dos gerasenos, fronteira da Galileia.
27 Кана о Исус никлисто андар лодка ки пху, Лэстэ мамуй никлисто мануш андар диз, андэ лэстэ сас шэйтаня. Опэр лэстэ чёктан на сас савутя, тай бэшэлас ов на андэ кхерэстэ, ами андэ склепя.
27 Logo ao desembarcar, veio da cidade ao seu encontro um homem possesso de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos sepulcros.
28 Кана ов дикхляс э Исусес, ов читяспэс Лэски чянгендэ тай диняс бэбэря алаи пэ сэсеса:
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo em alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 — вай о Исус пхэнляс э бишужэ духоски тэ никлёл андар адалэ манушэстэ.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se apoderara dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e grilhões, tudo despedaçava e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 О Исус пхучляс лэс:
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião, porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Тай он мангенас э Исусес тэ на бичялэл лэн андэ бездна.
31 Rogavam-lhe que não os mandasse sair para o abismo.
32 Надур паш ко горас адава вахыти чярявэнаспэс бут чёчкадэс, тай о шэйтаня манглэ э Исусес тэ мукел лэн тэ джян андэ лэндэ. Ов мукляс.
32 Ora, andava ali, pastando no monte, uma grande manada de porcos; rogaram-lhe que lhes permitisse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Кана о шэйтаня никлистэ андар адалэ манушэстэ тай гелэ андэ чёчкадэс, алаи о чёчкадэс читэпэс опрал горас андэ пани, тай бугулдылар.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 О чёбаня э чёчкадэнги дикхлэ, со уло, прастанилэ тай пхукавдэ алаестар андэ диз тай агорял.
34 Os porqueiros, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Кидинэпэс мануша тэ дикхен, со уло. Пашылэ ко Исус, он дикхлэ, кай о мануш, андар савэстэ никлистэ о шэйтаня, бэшло ко чянга ки Исусески, урявдо тай годявэр, тай трашанилэ.
35 Então, saiu o povo para ver o que se passara, e foram ter com Jesus. De fato, acharam o homem de quem saíram os demônios, vestido, em perfeito juízo, assentado aos pés de Jesus; e ficaram dominados de terror.
36 Савэ дикхлэ, пхукавдэ лэнги одолэстар, сар сас аиндимэ андэ савэстэ сас шэйтаня.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como fora salvo o endemoninhado.
37 Дэчи алаи, кон бэшэл андэ Герасински пху, лилэ тэ манген э Исусес тэ джял лэнги тханэндар, вай лачес трашанилэ. О Исус бэшло андэ лодка тай ало палэ.
37 Todo o povo da circunvizinhança dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande medo. E Jesus, tomando de novo o barco, voltou.
38 О мануш, андар савэстэ никлистэ о шэйтаня, мангелас, тэ лэл лэс Пэса, ай о Исус бичялдяс лэс тай пхэнляс:
38 O homem de quem tinham saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 — Джя палэ кхерэ тай пхукав, со кердяс туки о Дэл.
39 Volta para casa e conta aos teus tudo o que Deus fez por ti. Então, foi ele anunciando por toda a cidade todas as coisas que Jesus lhe tinha feito.
40 Кана о Исус ало палэ, Лэс дэнас сэлями бут дюняс, вай алаи ишандиенас Лэс.
40 Ao regressar Jesus, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Лэстэ пашыло мануш, о нав савэско Иаир, саво сас баро мануш андэ синагога, тай пэло Лэски чянгендэ, лиляс тэ мангел э Исусес, тэ авэл лэстэ кхерэ:
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, lhe suplicou que chegasse até a sua casa.
42 лэстэ сас екх чяй, савяки сас паш ко дэшудуй брэш, мэрэлас. О Исус гело отхэ машкарэ ко бут дюняс, савэ тасавэнас Лэс алаи катар рига.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava à morte. Enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Андэ дюняс сас джювли, дэшудуй брэш латэ чёрдёлас рат. Ой тхэдяс опэр врачя алаи, со сас латэ, ай никхон нащи ла аиндэрды.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia, e a quem ninguém tinha podido curar [e que gastara com os médicos todos os seus haveres],
44 Ой пашыли палал ко Исус тай колисаили ко чети Лэски опрунэ савутендэ. Тай бирдэн тэрдило о рат.
44 veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste, e logo se lhe estancou a hemorragia.
45 — Кон Мандэ колисаило? — пхучляс о Исус. Никхон на пхукавэласпэс, тай о Пётар пхэнляс:
45 Mas Jesus disse: Quem me tocou? Como todos negassem, Pedro [com seus companheiros] disse: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem [e dizes: Quem me tocou?].
46 Ай о Исус пхэнляс:
46 Contudo, Jesus insistiu: Alguém me tocou, porque senti que de mim saiu poder.
47 Дэчи э джювли галили, кай нащи гаравдяспэс, пашыли, изравни, тай пэли ангал Исус. Ангал алаи ко дюняс ой пхукавдяс, соски ой Лэстэ колисаили тай сар бирдэн сас аиндимэ.
47 Vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante dele, declarou, à vista de todo o povo, a causa por que lhe havia tocado e como imediatamente fora curada.
48 Дэчи о Исус пхэнляс лаки:
48 Então, lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 О Исус дага на бытэрды тэ зборизэл, кай ало мануш андар кхер ки барэско э синагогакерэско.
49 Falava ele ainda, quando veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: Tua filha já está morta, não incomodes mais o Mestre.
50 Шунляс адава, о Исус пхэнляс э Иаирески:
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse: Não temas, crê somente, e ela será salva.
51 Кана Ов диняс андэ кхер, на мукляс никхон, тэ дэл Лэса, екх э Пётарэс, э Иоаннес, э Яковес тай э дадэс э дэяса э чяёрякерэн.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém permitiu que entrasse com ele, senão Pedro, João, Tiago e bem assim o pai e a mãe da menina.
52 О дюняс ровэнас тай гаулизэнас пал латэ.
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Он лилэ тэ асан Лэстар, вай джянэнас, кай э чяёри мули.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 О Исус лиляс ла вастэстар тай пхэнляс:
54 Entretanto, ele, tomando-a pela mão, disse-lhe, em voz alta: Menina, levanta-te!
55 О духос э чяёряко ало палэ латэ, тай ой бирдэн ущини. О Исус пхэнляс, тэ дэн ла тэ хал.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e ele mandou que lhe dessem de comer.
56 О дад тай э дай сас шаштимэна, ай о Исус тхэдяс лэн никхаски тэ на пхукавэн одолэстар, со уло.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.