Lucas 8
Библия опэр крымски романи чиб (RMN) vs NTLH
1 Пал атхэ о Исус пхерэлас андар диз андэ диз, андар гав андэ гав, пхукавэлас Лошано Габэри катар Дэвлэско Патишайлыки. Лэса сас о дэшудуй апостоля,
1 Algum tempo depois Jesus saiu e viajou por cidades e povoados, anunciando a boa notícia do Reino de Deus . Os doze discípulos foram com ele,
2 тай сарсавэ джювля, савэ сас аиндимэна катар джюнгалэ духя тай катар дукха: э Мария, кай бучёлас Магдалина, андар савятэ никлистэ эфта шэйтаня,
2 e também algumas mulheres que haviam sido livradas de espíritos maus e curadas de doenças. Eram Maria, chamada Madalena, de quem tinham sido expulsos sete demônios;
3 э Иоанна, э ромни э Хузаски, саво дикхел пал ко кхер ки Иродеско, э Сусанна тай бут авэра. Адала джювля керэнас ярдыми э Исусески тай Лэски сиклярдэнги андар одолэстэ, со сас лэндэ.
3 Joana, mulher de Cuza, que era alto funcionário do governo de Herodes; Susana e muitas outras mulheres que, com os seus próprios recursos, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Ко Исус генэ авэнас мануша андар бутэ дизэндэ. Тай кана кидиняспэс бут дюняс, Ов пхукавдяс лэнги пхукаипэ:
4 Uma grande multidão, vinda de várias cidades, veio ver Jesus. Quando todos estavam reunidos, ele contou esta parábola :
5 — О мануш никлисто тэ чел андэ пху о гив. Тай кана ов чёрэлас лэс, сарсаво гив пэло паш ко дром, тай сас таптадимэ тай чюкудимэ э чирикленца.
5 — Certo homem saiu para semear. E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, onde foram pisadas pelas pessoas e comidas pelos passarinhos.
6 Авэра пэлэ опрэ баруно тхан, тай, сар никлистэ, о ирнэкя шукилэ, кай на рэсэлас пани.
6 Outras sementes caíram num lugar onde havia muitas pedras, e, quando começaram a brotar, as plantas secaram porque não havia umidade.
7 Авэра пэлэ андэ хлядя, тай кана о хлядя барилэ, пханлэ лэн.
7 Outra parte caiu no meio de espinhos, que cresceram junto com as plantas e as sufocaram.
8 Авэра пэлэ опэр лачи пху. Он никлистэ тай динэ шэлвар бут гив одолэстар, кай сас чито андэ пху.
8 Mas algumas sementes caíram em terra boa. As plantas cresceram e produziram cem grãos para cada semente. E Jesus terminou, dizendo:
9 Кана о сиклярдэ пхучлэ, состар адава пхукаипэ,
9 Os discípulos de Jesus perguntaram o que ele queria dizer com essa parábola .
10 о Исус пхэнляс:
10 Jesus respondeu:
11 Аки, со си адава пхукаипэ: гив — адава си э Дэвлэски збора.
11 — O que essa parábola quer dizer é o seguinte: a semente é a mensagem de Deus.
12 Гив, кай пэло паш ко дром, — адава одола, кон шунэн э збора, ай дэчи авэл о Шэйтани тай чёрэл э збора андар лэнги илэндэ, тэ на пакян он тай тэ на овэн кутардимэна.
12 As sementes que caíram na beira do caminho são as pessoas que ouvem a mensagem. Porém o Diabo chega e tira a mensagem do coração delas para que não creiam e não sejam salvas.
13 Гив, кай пэло опэр бар, — адава си одола, кон лошаса лэл э збора, кана шунэл ла. Ай лэндэ нанай корини. Ханик он пакян, ай кана авэл о вахыти о пхаро, он дурён.
13 As sementes que caíram onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a recebem com muita alegria. Elas não têm raízes e por isso creem somente por algum tempo; e, quando chega a tentação, abandonam tudo.
14 Гив, кай пэло андэ хлядя, — адава си одола мануша, савэ шунэн э збора, ай вахытестар кажындесенги касэвэтя, барвалипэ тай соса манген тэ чялён, дурярэл лэн, тай о имишы лэнго на барёл.
14 As sementes que caíram no meio dos espinhos são as pessoas que ouvem a mensagem. Porém as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida aumentam e sufocam essas pessoas. Por isso os frutos que elas produzem nunca amadurecem.
15 Гив, кай пэло опэр лачи пху, — адава о мануша, савэ шунэн э збора, гаравэн ла андэ лачё тай андэ шужо ило тай анэн имиша андар одолэстэ, кай сас зоралэ андэ пакяпэ.
15 E as sementes que caíram em terra boa são aquelas pessoas que ouvem e guardam a mensagem no seu coração bom e obediente; e, porque são fiéis, produzem frutos.
16 Никхон э тхарди лампа на тхэл тал какаи я тал кравати, ами тхэн опэр падставка, кон авэл тэ дикхел о ярэки.
16 Jesus continuou:
17 Нанай ништо тэныки, со на овэлас би сикавдо, тай нанай ништо гаравдо, со на овэлас би джянло тай на никлисто аври.
17 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido e revelado.
18 Тай дикхен лачес, сар тумэ шунэн, вай кастэ си, одолэс кан овэл дино генэ, тай кастэ нанай, кан овэл линдо ли одова, со, сар лэски фаизэл, лэстэ си.
18 — Portanto, tomem cuidado e vejam como vocês ouvem. Porque quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o que pensa que tem será tirado dele.
19 Ко Исус алэ Лэски дай тай о пхрала, тай андар бут дюняс нащи пашылэ Лэстэ.
19 A mãe e os irmãos de Jesus vieram até o lugar onde ele estava, mas, por causa da multidão, não conseguiam chegar perto dele.
20 Кон-то Лэски пхэнляс:
20 Então alguém disse a Jesus: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem falar com o senhor.
21 О Исус пхэнляс лэнги:
21 Mas Jesus disse a todos:
22 Екхвар о Исус пхэнляс Пэ сиклярдэнги:
22 Certo dia Jesus subiu num barco com os seus discípulos e disse: Então eles partiram.
23 Бискай он накхенас о пани, о Исус суто. Бирдэн опэр пани ваздиндили бари балвал, тай э лодка лиляс тэ учярэл о пани, аякха, кай он улэ андэ хатастэ.
23 Enquanto estavam atravessando o lago, Jesus dormiu. Um vento muito forte começou a soprar sobre o lago, e o barco foi ficando cheio de água, de modo que todos estavam em perigo.
24 Дэчи о сиклярдэ пашылэ ко Исус тай джянгавдэ Лэс, тай пхэнлэ:
24 Aí os discípulos chegaram perto de Jesus e o acordaram, dizendo: — Mestre, Mestre! Nós vamos morrer! Jesus se levantou e deu uma ordem ao vento e à tempestade. Eles pararam, e tudo ficou calmo.
25 — Кай тумаро пакяпэ? — пхэнляс о Исус э сиклярдэнги. Он трашанилэ тай шаштимэна пхученас екх аврэстар:
25 Então ele disse aos discípulos: Mas eles estavam admirados e com medo e diziam uns aos outros: — Que homem é este? Ele manda até no vento e nas ondas, e eles obedecem!
26 Он алэ андэ пху ки герасиненги, кай мамуй ки Галилея.
26 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
27 Кана о Исус никлисто андар лодка ки пху, Лэстэ мамуй никлисто мануш андар диз, андэ лэстэ сас шэйтаня. Опэр лэстэ чёктан на сас савутя, тай бэшэлас ов на андэ кхерэстэ, ами андэ склепя.
27 Assim que Jesus saiu do barco, um homem daquela cidade foi encontrar-se com ele. Esse homem estava dominado por demônios. Fazia muito tempo que ele andava sem roupas e não morava numa casa, mas vivia nos túmulos do cemitério.
28 Кана ов дикхляс э Исусес, ов читяспэс Лэски чянгендэ тай диняс бэбэря алаи пэ сэсеса:
28 Quando viu Jesus, o homem deu um grito, caiu no chão diante dele e disse bem alto: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Por favor, não me castigue!
29 — вай о Исус пхэнляс э бишужэ духоски тэ никлёл андар адалэ манушэстэ.
29 Ele disse isso porque Jesus havia mandado o espírito mau sair dele. Esse espírito o havia agarrado muitas vezes. As pessoas chegaram até a amarrar os pés e as mãos do homem com correntes de ferro, mas ele as quebrava, e o demônio o levava para o deserto.
30 О Исус пхучляс лэс:
30 Jesus perguntou a ele: — O meu nome é Multidão! — respondeu ele. (Ele disse isso porque muitos demônios tinham entrado nele.)
31 Тай он мангенас э Исусес тэ на бичялэл лэн андэ бездна.
31 Aí os demônios começaram a pedir com insistência a Jesus que não os mandasse para o abismo .
32 Надур паш ко горас адава вахыти чярявэнаспэс бут чёчкадэс, тай о шэйтаня манглэ э Исусес тэ мукел лэн тэ джян андэ лэндэ. Ов мукляс.
32 Muitos porcos estavam comendo num morro ali perto. Os demônios pediram com insistência a Jesus que os deixasse entrar nos porcos, e ele deixou.
33 Кана о шэйтаня никлистэ андар адалэ манушэстэ тай гелэ андэ чёчкадэс, алаи о чёчкадэс читэпэс опрал горас андэ пани, тай бугулдылар.
33 Então eles saíram do homem e entraram nos porcos, que se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
34 О чёбаня э чёчкадэнги дикхлэ, со уло, прастанилэ тай пхукавдэ алаестар андэ диз тай агорял.
34 Quando os homens que estavam tomando conta dos porcos viram o que havia acontecido, fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos seus arredores.
35 Кидинэпэс мануша тэ дикхен, со уло. Пашылэ ко Исус, он дикхлэ, кай о мануш, андар савэстэ никлистэ о шэйтаня, бэшло ко чянга ки Исусески, урявдо тай годявэр, тай трашанилэ.
35 Muita gente foi ver o que havia acontecido. Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem de quem haviam saído os demônios. E ficaram assustados porque ele estava sentado aos pés de Jesus, vestido e no seu perfeito juízo.
36 Савэ дикхлэ, пхукавдэ лэнги одолэстар, сар сас аиндимэ андэ савэстэ сас шэйтаня.
36 Os que haviam visto tudo contaram ao povo como o homem tinha sido curado.
37 Дэчи алаи, кон бэшэл андэ Герасински пху, лилэ тэ манген э Исусес тэ джял лэнги тханэндар, вай лачес трашанилэ. О Исус бэшло андэ лодка тай ало палэ.
37 Aí toda a gente da região de Gerasa ficou com muito medo e pediu que Jesus saísse da terra deles. Então Jesus subiu no barco e foi embora.
38 О мануш, андар савэстэ никлистэ о шэйтаня, мангелас, тэ лэл лэс Пэса, ай о Исус бичялдяс лэс тай пхэнляс:
38 E o homem de quem os demônios tinham saído implorou a Jesus: — Me deixe ir com o senhor! Mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 — Джя палэ кхерэ тай пхукав, со кердяс туки о Дэл.
39 — Volte para casa e conte o que Deus fez por você. Então o homem foi pela cidade, contando o que Jesus tinha feito por ele.
40 Кана о Исус ало палэ, Лэс дэнас сэлями бут дюняс, вай алаи ишандиенас Лэс.
40 Quando Jesus voltou para o lado oeste do lago, a multidão o recebeu com alegria, pois todos tinham ficado ali à espera dele.
41 Лэстэ пашыло мануш, о нав савэско Иаир, саво сас баро мануш андэ синагога, тай пэло Лэски чянгендэ, лиляс тэ мангел э Исусес, тэ авэл лэстэ кхерэ:
41 Então chegou um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga daquele lugar. Ele se jogou aos pés de Jesus e pediu com insistência que fosse até a sua casa
42 лэстэ сас екх чяй, савяки сас паш ко дэшудуй брэш, мэрэлас. О Исус гело отхэ машкарэ ко бут дюняс, савэ тасавэнас Лэс алаи катар рига.
42 porque a sua filha única, de doze anos, estava morrendo. Enquanto Jesus ia caminhando, a multidão o apertava de todos os lados.
43 Андэ дюняс сас джювли, дэшудуй брэш латэ чёрдёлас рат. Ой тхэдяс опэр врачя алаи, со сас латэ, ай никхон нащи ла аиндэрды.
43 Nisto, chegou uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia. Ela havia gastado com os médicos tudo o que tinha, mas ninguém havia conseguido curá-la.
44 Ой пашыли палал ко Исус тай колисаили ко чети Лэски опрунэ савутендэ. Тай бирдэн тэрдило о рат.
44 Ela foi por trás de Jesus e tocou na barra da capa dele, e logo o sangue parou de escorrer.
45 — Кон Мандэ колисаило? — пхучляс о Исус. Никхон на пхукавэласпэс, тай о Пётар пхэнляс:
45 Aí Jesus perguntou: Todos negaram. Então Pedro disse: — Mestre, todo o povo está rodeando o senhor e o está apertando.
46 Ай о Исус пхэнляс:
46 Mas Jesus disse:
47 Дэчи э джювли галили, кай нащи гаравдяспэс, пашыли, изравни, тай пэли ангал Исус. Ангал алаи ко дюняс ой пхукавдяс, соски ой Лэстэ колисаили тай сар бирдэн сас аиндимэ.
47 Então a mulher, vendo que não podia mais ficar escondida, veio, tremendo, e se atirou aos pés de Jesus. E, diante de todos, contou a Jesus por que tinha tocado nele e como havia sido curada na mesma hora.
48 Дэчи о Исус пхэнляс лаки:
48 Aí Jesus disse:
49 О Исус дага на бытэрды тэ зборизэл, кай ало мануш андар кхер ки барэско э синагогакерэско.
49 Jesus ainda estava falando, quando chegou da casa de Jairo um empregado, que disse: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
50 Шунляс адава, о Исус пхэнляс э Иаирески:
50 Jesus ouviu isso e disse a Jairo:
51 Кана Ов диняс андэ кхер, на мукляс никхон, тэ дэл Лэса, екх э Пётарэс, э Иоаннес, э Яковес тай э дадэс э дэяса э чяёрякерэн.
51 Quando Jesus chegou à casa de Jairo, deixou que Pedro, João e Tiago entrassem com ele, além do pai e da mãe da menina, e mais ninguém.
52 О дюняс ровэнас тай гаулизэнас пал латэ.
52 Todos os que estavam ali choravam e se lamentavam por causa da menina. Então Jesus disse:
53 Он лилэ тэ асан Лэстар, вай джянэнас, кай э чяёри мули.
53 Aí começaram a caçoar dele porque sabiam que ela estava morta.
54 О Исус лиляс ла вастэстар тай пхэнляс:
54 Mas Jesus foi, pegou-a pela mão e disse bem alto:
55 О духос э чяёряко ало палэ латэ, тай ой бирдэн ущини. О Исус пхэнляс, тэ дэн ла тэ хал.
55 Ela tornou a viver e se levantou imediatamente. Aí Jesus mandou que dessem comida a ela.
56 О дад тай э дай сас шаштимэна, ай о Исус тхэдяс лэн никхаски тэ на пхукавэн одолэстар, со уло.
56 Os seus pais ficaram muito admirados, mas Jesus mandou que não contassem a ninguém o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.