Gênesis 47
Библия опэр крымски романи чиб (RMN) vs NAA
1 О Иосиф гело ко фараони тай пхэнляс лэски:
1 Então José foi e deu a notícia a Faraó: — O meu pai e os meus irmãos, com os seus rebanhos e o seu gado, com tudo o que têm, chegaram da terra de Canaã; e eis que estão na terra de Gósen.
2 Ов лиляс панджен андар пхрала тай тхэдяс лэн ангал фараони.
2 E levou cinco dos seus irmãos e os apresentou a Faraó.
3 О фараони пхучляс э пхралэн:
3 Então Faraó perguntou aos irmãos de José: — Qual é o trabalho de vocês? Eles responderam: — Nós, seus servos, somos pastores de rebanho, como já foram os nossos pais.
4 Генэ он пхэнлэ: — Амэ алям атхэ тэ бэшас, вай ки пху Ханаан бари бокх тай тэ иргатенги нанай катэ чярярэн о атарэс. Оничин мук тэ иргатен тэ бэшэн андэ Гошэн.
4 Disseram mais a Faraó: — Viemos para morar nesta terra, porque na terra de Canaã não há pasto para o rebanho destes seus servos, pois a fome é severa. E agora pedimos que o senhor permita que estes seus servos morem na terra de Gósen.
5 О фараони пхэнляс э Иосифески:
5 Então Faraó disse a José: — Seu pai e seus irmãos vieram para junto de você.
6 Э пху Египти — ангал тутэ; дэ тэ дадэс тай тэ пхралэн о зиядэ котор адалэ пхуяко. Мэ бэшэн андэ Гошэн. Ай ту тэ джянэс, кон андар лэндэ лачес керэс бути, тхэ лэн тэ дикхен пал мэ гайванендэ.
6 A terra do Egito está à sua disposição. Faça com que seu pai e seus irmãos se estabeleçam na melhor região da terra; que morem na terra de Gósen. Se souber que há no meio deles homens capazes, ponha-os por responsáveis pelo gado que me pertence.
7 О Иосиф андяс пэ дадэс э Яковес тай сикавдяс лэс э фараонески, тай о Яков алгышты э фараонес.
7 José levou Jacó, seu pai, e o apresentou a Faraó; e Jacó abençoou Faraó.
8 О фараони пхучляс лэс:
8 Então Faraó perguntou a Jacó: — Quantos anos o senhor já tem?
9 О Яков пхэнляс э фараонески:
9 Jacó lhe respondeu: — São cento e trinta anos de peregrinação. Foram poucos e maus os anos de minha vida e não chegam aos anos de vida de meus pais, nos dias das suas peregrinações.
10 О Яков алгышты э фараонес тай гело.
10 Depois Jacó abençoou Faraó e saiu de sua presença.
11 Сар пхэнляс о фараони, о Иосиф андяс пэ дадэс тай пэ пхралэн андэ Египти тай диняс лэн зиядэ котор пху андэ пху Раамсес.
11 Então José estabeleceu seu pai e seus irmãos e lhes deu propriedades na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó havia ordenado.
12 О Иосиф диняс хапэ пэ дадэс, пэ пхралэн тай алаи пи порода, диняс кажне манушэс андэ хорандас.
12 E José providenciou alimento para seu pai, seus irmãos e toda a casa de seu pai, segundo o número de seus filhos.
13 Дэчи никатэ на сас хапэ, вай сас бари бокх; о Египти тай о Ханаан сас кхино катар бокх.
13 Não havia alimento em toda a terra, porque a fome era muito grande. Assim, o povo do Egito e o povo de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 О Иосиф кидиняс алаи э руп, савэ сас андэ Египти тай Ханаан, андар гив, саво лэстэ кинэнас. Ов гаравэлас ла андэ кхер ко фараони.
14 Então José arrecadou todo o dinheiro que havia na terra do Egito e na terra de Canaã, pelo cereal que compravam, e o recolheu à casa de Faraó.
15 Кана быты э руп андэ Египти ли андэ Ханаан, алаи о египтяня алэ ко Иосиф тай пхэнлэ:
15 Quando acabou o dinheiro na terra do Egito e na terra de Canaã, todos os egípcios foram a José e disseram: — Queremos comida! Por que o senhor nos deixaria morrer em sua presença só porque o dinheiro acabou?
16 О Иосиф пхэнляс:
16 José respondeu: — Se vocês não têm dinheiro, tragam o seu gado. Em troca do gado eu lhes darei comida.
17 Он андэ ко Иосиф э гайванен, тай ов диняс лэн манро паровдяс опэр грастэнги, бакрэнги тай бузнэнги, гурувэнги, гурувненги тай джёрэнги. Ов хавдярэлас лэн манрэса одова брэш, пароимаски алаи лэнги гайваненги.
17 Então trouxeram o seu gado a José e ele lhes deu mantimento em troca de cavalos, rebanhos, gado e jumentos. E José os sustentou aquele ano em troca de todo o gado deles.
18 Кана о брэш накхло, он алэ лэстэ тай пхэнлэ:
18 Tendo acabado aquele ano, foram a José no ano seguinte e lhe disseram: — Não podemos esconder de meu senhor que o dinheiro acabou e que meu senhor já é dono dos animais. Nada mais nos resta diante de meu senhor, a não ser o nosso corpo e a nossa terra.
19 Соски амэнги тэ мэрас ангал тэ якхендэ, ли амэнги, ли амарэ пхуяки? Кин амэн тай амари пху манрэски, тай амэ амарэ пхуяса кан овас иргатя ко фараони. Дэ амэн гугуся, амэ тэ бэшас тай тэ на мэрас, тай адая пху тэ на чючёл.
19 Por que o senhor nos deixaria perecer em sua presença, tanto a nós como à nossa terra? Compre a nós e a nossa terra em troca de mantimento, e nós e a nossa terra seremos escravos de Faraó. Dê-nos semente para que vivamos e não morramos, e a terra não fique deserta.
20 Аякха о Иосиф киндяс алаи э пху андэ Египти э фараонески. О египтяня бикиндэ кажни пи ливади, вай э бокх тасавдяс лэн. Аякха э пху ули э фараонески,
20 Assim, José comprou toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porque a fome era extrema sobre eles. E a terra passou a ser de Faraó.
21 ай о дюняс э Иосиф кердяс иргатен, катар екх чети ки Египтеско джи аврэстэ.
21 Quanto ao povo, ele o escravizou de uma a outra extremidade da terra do Egito.
22 Ов на киндяс екх э пху э попазенги, вай он сальтя диндёнас паи катар фараони, тай адава паи, саво диняс лэн о фараони, лэнги рэсэлас хамаски. Аки соски он на бикиндэ пумари пху.
22 José só não comprou a terra dos sacerdotes, porque os sacerdotes recebiam uma porção de mantimento de Faraó e viviam dessa porção que Faraó lhes dava; por isso, não venderam a sua terra.
23 О Иосиф пхэнляс э дюняски:
23 Então José disse ao povo: — Eis que hoje comprei vocês e a terra de vocês para Faraó. Aqui estão as sementes, para que semeiem a terra.
24 Кана кан барел о гив, дэн о панджто паи лэстар э фараонес, ай окола штар пая кан овэн тумэнги гугуся э ливадянги тай хамаски тумэнги, э кхерутнэнги тай э пуенги.
24 Das colheitas vocês darão a quinta parte a Faraó. As outras quatro partes serão de vocês, para semear o campo e para servir de alimento a vocês, aos que estão em suas casas, e para alimentar os seus filhos.
25 Он пхэнлэ:
25 Eles disseram a José: — O senhor salvou a nossa vida! Que possamos alcançar favor diante de meu senhor e seremos escravos de Faraó.
26 Аякха о Иосиф тхэдяс андэ Египти тхэдипэ катар пху, саво ли авдес зорало: панджто паи о гив си э фараонеско, булуб о гив катар пху ки попазенги, сави на ули э фараонески.
26 E José estabeleceu por lei até o dia de hoje que, na terra do Egito, um quinto pertence a Faraó. Só a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 О израильтяня бэшэнас андэ Египти андэ область Гошэн. Лэндэ уло отхэ мангин тай сас лэндэ пуя, тай он бутилэ.
27 Assim, Israel habitou na terra do Egito, na terra de Gósen. Nela adquiriram propriedades, e foram fecundos, e muito se multiplicaram.
28 О Яков бэшло андэ Египти дэшуэфта брэш, самким алаи ов бэшло шэлу саранда эфта брэш.
28 Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos. Assim, os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete.
29 Кана ало вахыти ов тэ мэрэл, ов диняс икос пэ чявэс э Иосифес тай пхэнляс лэски:
29 Aproximando-se, pois, o tempo da morte de Israel, chamou o seu filho José e lhe disse: — Se agora alcancei favor diante de você, peço que ponha a sua mão debaixo da minha coxa e use de bondade e fidelidade para comigo; peço que você não me sepulte no Egito,
30 Ай кана мэ кан мэрав, никал ман андар Египти тай пароскер отхэ, катэ пароскердэ мэ папудэс.
30 mas que eu possa descansar com os meus pais. Por isso, você me levará do Egito e me colocará na sepultura deles. José respondeu: — Farei o que o senhor me pede.
31 — Ха совля, — пхэнляс ов.
31 Então Jacó lhe disse: — Jure para mim. José jurou e Israel se inclinou sobre a cabeceira da cama.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.