Gênesis 44
Библия опэр крымски романи чиб (RMN) vs VC
1 О Иосиф пхэнляс пэ ярдымарески:
1 José deu esta ordem ao intendente de sua casa: "Enche de víveres os sacos destes homens tanto quanto possam conter, e põe o dinheiro de cada um na boca do saco.
2 Ай андэ гоно ко тикно э рупаса андар гив тхэ мо кадеи, мо рупуно кадеи.
2 Porás minha taça de prata na boca do saco do mais novo, com o preço do seu trigo". E fez o intendente como José lhe mandara.
3 Сар дисило, э пхралэн бичялдэ ко дром лэнги джёрэнца.
3 De manhã, ao romper do dia, foram despedidos com seus jumentos.
4 Он сас дага надур катар диз, кана о Иосиф пхэнляс э ярдымарески:
4 Deixaram a cidade, mas, não tendo ido ainda muito longe, José disse ao seu intendente: "Levanta-te e persegue estes homens e, quando os tiveres alcançado, dir-lhes-ás: Por que pagastes o bem com o mal?
5 Вай адава кадеи мэ сагбуско, андар савэстэ ов пиел тай опэр савэстэ ов дорикерэл! Тумэ кердянус налачи дила!»
5 {A taça que roubastes} é aquela em que bebe o meu senhor e da qual se serve para suas adivinhações. Fizestes muito mal."
6 Ов рэсло лэн тай пхэнляс лэнги адала зборэс.
6 O intendente, tendo-os alcançado, falou-lhes desse modo.
7 Он пхэнлэ:
7 Eles responderam-lhe: "Por que fala assim o meu senhor? Longe de teus servos a idéia de fazerem semelhante coisa!
8 Вай амэ андям туки палэ катар пху Ханаан одова руп, саво аракхлям амэндэ андэ гонэ. Соски амэнги тэ чёрас руп я пхол андар кхер тэ сагбуско?
8 Nós te trouxemos de Canaã o dinheiro que tínhamos encontrado na boca dos sacos. Por que, pois, haveríamos de roubar prata ou ouro na casa de teu senhor?
9 О шэи тэ аракхлёла екхестэ андар тэ иргатендэ, мэ мэрэл ов, ай авэра мэ овэн иргатя амарэ сагбуски.
9 Que aquele dos teus servos com quem for encontrada a taça morra, e, ao mesmo tempo, nós nos tornemos escravos do meu senhor".
10 Ов пхэнляс:
10 "Está bem! disse-lhes ele. Seja como dissestes! Aquele com quem for encontrada a taça será meu escravo. Vós outros sereis livres."
11 О пхрала чяльти муклэ кажни по гоно ки пху тай пхутэрдэ лэн.
11 E, imediatamente, pôs cada um o seu saco por terra e o abriu.
12 О ярдымари лиляс тэ родэл, катар баро джи ко тикно, тай о кадеи аракхлило андэ гоно ко Вениамин.
12 O intendente revistou-os começando pelo mais velho e acabando pelo mais novo; e a taça foi encontrada no saco de Benjamim.
13 О пхрала пхаравдэ опэр пэстэ о савутя, тхэдэ о гонэ, алаи кажни опэр пэ джёрэстэ, тай гелэ андэ диз.
13 Eles rasgaram suas vestes e, tendo cada um carregado de novo o seu jumento, voltaram para a cidade.
14 О Иуда тай лэски пхрала алэ андэ кхер ко Иосиф, саво дага сас отхэ. Он читэпэс ангал лэстэ ки пху.
14 Judá e seus irmãos entraram em casa de José, que estava ainda em sua casa, e prostraram-se por terra diante dele.
15 О Иосиф пхэнляс лэнги:
15 José disse-lhes: "Que é isso que fizestes? Não sabíeis que sou um homem dotado da faculdade de adivinhar?"
16 — Со амэ тэ пхэнас мэ сагбуски? — пхэнляс о Иуда. — Сар амэнги тэ зборизас? Сар тэ галярас амаро чячипэ? О Дэл пхутэрдяс э дош тэ иргатенги. Акана амэ иргатя мэ сагбуски — ли амэ, ли одова, кастэ аракхлэ о кадеи.
16 Judá respondeu: "Que podemos dizer a meu senhor? Que falaremos? Como nos justificar? Deus descobriu o crime de teus servos. Somos os escravos do meu senhor, nós e aquele junto de quem foi encontrada a taça."
17 О Иосиф пхэнляс:
17 "Longe de mim, replicou José, o pensamento de agir dessa forma! Mas aquele em poder de quem foi encontrada a taça, esse será o meu escravo. Vós outros, voltai em paz para junto de vosso pai."
18 Дэчи о Иуда пашыло лэстэ тай пхэнляс:
18 Então Judá adiantou-se e disse a José: "Rogo-te, meu senhor, que permitas ao teu servo dizer uma palavra aos ouvidos do meu senhor, e não se acenda a tua ira contra o teu servo, porque tu és como o próprio faraó.
19 Мо сагбус пхучляс пэ иргатен: «Си тумэндэ дад я пхрал?»
19 Meu senhor havia perguntado aos seus servos: Tendes ainda vosso pai? Tendes um irmão?
20 Тай амэ пхэнлям: «Амэндэ си пхуро дад тай си лэско тэрно чяво, саво аракхлило лэски опэр пхуримастэ. Лэско пхрал муло, тай ов ачило екх андар чявэ пэ дэякерэндар, тай о дад дэхэл лэс».
20 E nós havíamos respondido ao meu senhor que tínhamos um velho pai e um irmãozinho, filho de sua velhice, do qual o irmão havia morrido; e que, como ele foi deixado o único de sua mãe, seu pai o amava.
21 Озаман ту пхэнлян тэ иргатенги: «Анэн лэс мандэ, мэ тэ дикхав карин лэстэ».
21 Disseste aos teus servos: Trazei-o para junto de mim, a fim de que o veja com meus olhos.
22 Ай амэ пхэнлям мэ сагбуски: «О чяворо нащи кан ачявэл пэ дадэс. Ай тэ ачявэла, о дад кан мэрэл».
22 Havíamos respondido ao meu senhor que o menino não podia abandonar o seu pai, pois, se o fizesse, seu pai morreria.
23 Ай ту пхэнлян тэ иргатенги: «Бискай тумаро пхрал на кан авэл атхэ тумэнца, ма сикавэн тумэн мэ якхендэ».
23 E disseste aos teus servos: Se vosso irmãozinho não vier convosco, não sereis admitidos na minha presença.
24 Амэ алям тэ иргатестэ, амарэ дадэстэ, пхукавдям лэски, со пхэнляс мо сагбус.
24 Quando voltamos para a casa do teu servo, nosso pai, referimos-lhe as palavras do meu senhor.
25 Амаро дад пхэнляс: «Джян генэ тай кинэн генэ набут хапэ».
25 E, quando nosso pai nos mandou voltar para comprar alguns víveres,
26 Ай амэ пхэнлям: «Амэ нащи джяс. Екх тэ джяла о тикно пхрал амэнца, дэчи амэ кан джяс. Амэ нащи джи ангал якха тэ сикавас амэн одолэ манушэски, тэ на овэла амэнца о тикно пхрал».
26 respondemos-lhe: Não podemos descer. Mas, se nosso irmão mais novo nos acompanhar, fá-lo-emos, pois que não seremos admitidos na presença do governador, se nosso irmão não for conosco.
27 То иргати, мо дад, пхэнляс амэнги: «Тумэ джянэн, кай мэ ромнятэ аракхлилэ дуй чявэ.
27 Teu servo, nosso pai, nos replicou: Sabeis que minha mulher me deu dois filhos.
28 О екх андар лэндэ на уло. Мэ пхэнлём: "Гэлбэтэм, ов эсас джирдимэ котора", — тай одолэ вахытестар мэ лэс на дикхлём.
28 Um desapareceu de minha casa, e eu disse: Certamente foi devorado. E não mais o revi até hoje.
29 Тумэ тэ лэна мандар ли аврэс, тай лэса кан овэл джюнгалипэ. Тумэ кан бичялэн мо сиво шэро катар касывэти андэ дюняс ки мулэнго».
29 Se me tirais ainda este, e lhe acontecer alguma desgraça, fareis descer os meus cabelos brancos à habitação dos mortos, sob o peso da dor.
30 Оничин, о чяворо тэ на овэла амэнца, кана мэ кан авав тэ иргатестэ, мэ дадэстэ, тай мо дад, саво аякха пханло адалэ чяворэстэ,
30 Se agora volto para junto de teu servo, meu pai, sem levar conosco o menino, ele, cuja vida está ligada à do menino,
31 кан дикхел, кай ов нанай амэнца, ов кан мэрэл. Тэ иргатя кан бичялэн о сиво шэро амарэ дадэско катар касывэти андэ дюняс ки мулэнго.
31 desde que notar que ele não está conosco, morrerá. E teus servos terão feito descer à habitação dos mortos, sob o peso da aflição, os cabelos brancos do teu servo, nosso pai.
32 То иргати пхэнляс ангал пэ дадэстэ, кай кан кутардиел э чяворэс. Мэ пхэнлём: «Дадэ, мэ тэ на анава лэс ангал тутэ, э дош ангал тутэ кан овэл опэр мандэ алаи мо бэшыпэ».
32 Ora, o teu servo respondeu pelo menino junto de meu pai; e disse-lhe que, se ele não lho reconduzisse, seria eternamente culpado para com seu pai.
33 Акана, мангав тут, мук то иргати тэ ачёл атхэ иргати мэ сагбуско ко тхан ки чяворэско, тай мук э чяворэс тэ джял пэ пхралэнца.
33 Rogo-te, pois: aceita que teu servo fique escravo de meu senhor em lugar do menino, para que este possa voltar com seus irmãos.
34 Сар мэ тэ джяв мэ дадэстэ, о чяворо тэ на овэла манца? Тэ на дикхав мэ о касывэти мэ дадэско.
34 Como poderia eu apresentar-me diante do meu pai, se o menino não for comigo? Oh, eu não poderia suportar a dor que sobreviria a meu pai!"
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.