Gênesis 43
Библия опэр крымски романи чиб (RMN) vs NTLH
1 Андэ одолэ пхуятэ аякхажэ сас зорали, бари бокх.
1 A fome continuava muito grande em Canaã.
2 Кана он халэ алаи о гив, кай андэ андар Египти, о дад пхэнляс лэнги:
2 Quando as famílias de Jacó e dos seus filhos comeram todo o mantimento que tinha sido trazido do Egito, Jacó disse aos filhos: — Voltem ao Egito e comprem mais um pouco de alimento para nós.
3 Ай о Иуда пхэнляс лэски:
3 Mas Judá lembrou: — Aquele homem deixou bem claro que, se o nosso irmão não fosse junto com a gente, ele não nos receberia.
4 Ту тэ мукеса амэнца амарэ пхралэс, амэ кан джяс тай кан кинас туки хапэ.
4 Se o senhor deixar que ele vá, nós iremos comprar mantimentos para o senhor.
5 Ай тэ на мукеса лэс, амэ на кан джяс, вай одова мануш пхэнляс амэнги: «Ма сикавэн тумэн мэ якхендэ, тумэнца тэ на овэла тумаро пхрал».
5 Se o senhor não deixar, não iremos. Aquele homem disse assim: “Eu só os receberei se vocês trouxerem o seu irmão mais novo.”
6 — Соски тумэ кердянус манги адава касывэти, соски пхэнлянус одолэ манушэски, кай тумэндэ си генэ пхрал? — пхучляс о Израиль.
6 Jacó disse: — Por que vocês fizeram cair tamanha desgraça sobre mim? Por que foram dizer ao tal homem que tinham outro irmão?
7 Он пхэнлэ:
7 Eles responderam: — Aquele homem fez muitas perguntas a respeito de nós e da nossa família. Ele perguntou: “O pai de vocês ainda está vivo? Vocês têm mais um irmão?” Nós tivemos de responder às perguntas dele. Por acaso podíamos adivinhar que ele ia pedir que levássemos o nosso irmão?
8 О Иуда пхэнляс э Израилески, пэ дадэски:
8 Aí Judá disse ao pai: — Deixe o rapaz por minha conta. Nós partiremos agora mesmo, e assim ninguém morrerá: nem nós, nem o senhor, nem os nossos filhinhos.
9 Мэ кан дикхав пал лэстэ; мандар ту кан пхучес лэс. Тэ на анава мэ лэс тутэ тай на кан тхав акатэ ангал тутэ, мэ кан овав дошало ангал тутэ, бискай на мэрав.
9 Eu fico responsável por Benjamim. Se eu não o trouxer de volta são e salvo, o senhor poderá pôr a culpa em mim. Serei culpado diante do senhor pelo resto da minha vida.
10 Тэ на овас тэмэля, кан джясас тай кан авасас дувар.
10 Se não tivéssemos demorado tanto, já teríamos ido e voltado duas vezes.
11 Дэчи лэнго дад о Израиль пхэнляс лэнги:
11 Então o pai disse: — Já que não existe outro jeito, façam o seguinte: ponham nos sacos alguns presentes para aquele homem. Levem os melhores produtos desta terra: um pouco de bálsamo, um pouco de mel,
12 Лэн дувар бут руп, тумэ тэ анэн тумэнца ли одова, со сас тхэдо палэ андэ тумарэ гонэ. Файма, он на галилэ.
12 Levem também o dinheiro em dobro, pois vocês precisam devolver a quantia que foi encontrada na boca dos sacos de mantimentos que vocês trouxeram. Deve ter havido algum engano.
13 Лэн ли тумарэ пхралэс тай джян генэ одолэ манушэстэ.
13 Levem o irmão de vocês e vão depressa encontrar-se outra vez com aquele homem.
14 Мэ дэл о Дэл о Баро-Зорало тумэн мила ангал лэстэ, ов тэ мукел авэрэ тумарэ пхралэс, тай э Вениаминес тэ авэн палэ тумэнца. Ай мэ тэ камэл тэ ачяв би пуенго, мэ овэл аякха.
14 Que o Deus Todo-Poderoso faça com que ele tenha pena de vocês e deixe que o seu outro irmão e Benjamim voltem para casa. Quanto a mim, se tenho de perder os meus filhos, o que é que eu posso fazer?
15 Он лилэ одова, со пхэнляс лэнги о дад, тай дувар бут руп, дэчи лилэ э Вениаминес тай гелэ ко Египти. Он тэрдилэ ангал Иосиф.
15 Assim, os filhos de Jacó pegaram os presentes e o dinheiro em dobro e foram para o Egito, levando Benjamim. Logo que chegaram, foram falar com José.
16 Кана о Иосиф дикхляс, кай о Вениамин лэнца, ов пхэнляс пэ ярдымарески:
16 Quando José viu que Benjamim estava com eles, disse ao funcionário administrador da sua casa: — Leve esses homens até a minha casa. Mate um animal e prepare tudo, pois eles vão almoçar comigo hoje, ao meio-dia.
17 О мануш кердяс, сар сас лэски пхэнло, андяс лэн андэ кхер ко Иосиф.
17 O administrador cumpriu a ordem e levou os irmãos até a casa de José.
18 Он трашанилэ, кана лэн андэ лэстэ андэ кхер, вай тюшундылар: «Амэн андэ атхэ андар руп, саво сас андэ амарэ гонэ баштутно рази. Ов мангел тэ пэрэл опэр амэндэ, тай тэ лэл амэн андэ иргатлыки, тай тэ лэл амарэ джёрэн».
18 Quando chegaram lá, eles ficaram com medo e disseram uns aos outros: — Trouxeram a gente para cá por causa do dinheiro que da outra vez foi colocado de volta nos sacos de mantimentos. Com certeza eles vão nos atacar, vão tomar de nós os nossos jumentos e obrigar a gente a trabalhar como escravos.
19 Он пашылэ ко ярдымари ки Иосифеско тай зборисаилэ лэса паш ко удар, кай дэс андэ кхер:
19 Assim que chegaram à porta da casa, disseram ao administrador:
20 — Шун, сагбуса, — пхэнлэ он, — амэ екхвар алямас атхэ тэ кинас хапэ,
20 — Por favor, senhor! Já viemos aqui uma vez para comprar mantimentos.
21 ай кана амэ тэрдилям ратяки тай пхутэрдям о гонэ, кажын андар амэндэ аракхляс андэ по руп, сокабор сас. Оничин амэ андям лэс палэ.
21 Porém, quando chegamos ao lugar onde íamos passar a noite, abrimos os sacos de mantimentos, e na boca dos sacos cada um encontrou o seu dinheiro, sem faltar nada. Trouxemos esse dinheiro de volta
22 Амэ андям амэнца генэ руп, тэ кинас хапэ. Амэ на джянас, кон баштутно рази тхэдяс амаро руп амэнги андэ гонэ.
22 e também temos mais dinheiro aqui para comprar mantimentos. Nós não sabemos quem colocou o dinheiro nos sacos de mantimentos.
23 Ов пхэнляс:
23 Aí o administrador respondeu: — Fiquem tranquilos, não tenham medo. O Deus de vocês e do seu pai deve ter posto o dinheiro nos sacos de mantimentos para vocês, pois eu recebi o dinheiro que pagaram. O administrador trouxe Simeão ao lugar onde eles estavam.
24 О ярдымари андяс э пхралэн андэ кхер ко Иосиф, диняс лэн пани тэ халярэн пумарэ пинрэ тай диняс пхус лэнги джёрэн.
24 Depois os levou para dentro da casa, deu água para lavarem os pés e também deu de comer aos jumentos.
25 Он гортярдэ, со андэ, тэ дэн ко Иосиф, сар авэл десе, вай лэнги пхэнлэ, кай он отхэ кан хан.
25 Os irmãos prepararam os presentes que iam entregar a José quando ele viesse ao meio-dia, pois já sabiam que iam almoçar ali.
26 Кана о Иосиф ало кхерэ, он динэ лэс, со андэ, тай бангилэ ангал лэстэ джи ки пху.
26 Quando José chegou à sua casa, eles lhe entregaram os presentes que haviam trazido, se ajoelharam na frente dele e encostaram o rosto no chão.
27 Ов пхучляс лэнго такати, дэчи пхэнляс:
27 José perguntou como iam passando e depois disse: — E como vai o pai de vocês, aquele velho de quem me falaram? Ele ainda vive?
28 Он пхэнлэ:
28 Eles responderam: — O seu humilde criado, o nosso pai, ainda está vivo e vai passando bem.
29 О Иосиф болдиняспэс тай дикхляс пэ пхралэс э Вениаминес, пэ дэяки чявэс. Ов пхучляс:
29 José olhou em volta e, quando viu Benjamim, o seu irmão por parte de pai e mãe, disse: — É esse o irmão mais moço de vocês, de quem me falaram? Que Deus o abençoe, meu filho!
30 О ило э Иосифеско пхэрдило дэхымаса тай ов кан ровэлас; Иосиф чяльти гело тай родэлас пханло тхан. Ов ало пэстэ тай отхэ лачес руно.
30 Ao ver o seu irmão, José ficou tão emocionado, que teve vontade de chorar. Então foi para o seu quarto e ali chorou.
31 Дэчи ов халярдяс по муй, генэ никлисто тай астарэласпэс тэ на ровэл. Ов пхэнляс:
31 Quando conseguiu se controlar, lavou o rosto e saiu. E disse: — Sirvam o almoço.
32 Лэски тхэдэ авэртэ тханэстэ, э пхралэнги тхэдэ авэртэ, тай э египтяненги, савэ ханас лэса, авэртэ, вай о египтяня нащи ханас э евреенца, адава сас гарами э египтяненги.
32 Serviram o almoço a José numa mesa e aos seus irmãos em outra. E havia ainda outra mesa para os egípcios que estavam ali, pois estes, por motivos religiosos, eram proibidos de comer junto com os israelitas.
33 Э пхралэн бэшавдэ ангал лэстэ пал екхаврэстэ, катар баштутно джи ко тикно, тай он дикхенас карин екхаврэстэ шаштимэна.
33 Os irmãos se sentaram de frente para José. Eles foram colocados por ordem de idade, desde o mais velho até o mais moço. Quando viram isso, eles começaram a olhar uns para os outros, muito admirados.
34 Лэнги тхэнас хапэ опрал конас ки Иосифеско, ай э Вениаминески тхэнас панджвар бут, ниш аврэнги. Он ханас тай пиенас лэса.
34 Serviram a eles da mesma comida que foi servida a José e deram a Benjamim cinco vezes mais comida do que aos outros. E eles beberam com José até ficarem alegres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.