Gênesis 43
Библия опэр крымски романи чиб (RMN) vs ARA
1 Андэ одолэ пхуятэ аякхажэ сас зорали, бари бокх.
1 A fome persistia gravíssima na terra.
2 Кана он халэ алаи о гив, кай андэ андар Египти, о дад пхэнляс лэнги:
2 Tendo eles acabado de consumir o cereal que trouxeram do Egito, disse-lhes seu pai: Voltai, comprai-nos um pouco de mantimento.
3 Ай о Иуда пхэнляс лэски:
3 Mas Judá lhe respondeu: Fortemente nos protestou o homem, dizendo: Não me vereis o rosto, se o vosso irmão não vier convosco.
4 Ту тэ мукеса амэнца амарэ пхралэс, амэ кан джяс тай кан кинас туки хапэ.
4 Se resolveres enviar conosco o nosso irmão, desceremos e te compraremos mantimento;
5 Ай тэ на мукеса лэс, амэ на кан джяс, вай одова мануш пхэнляс амэнги: «Ма сикавэн тумэн мэ якхендэ, тумэнца тэ на овэла тумаро пхрал».
5 se, porém, não o enviares, não desceremos; pois o homem nos disse: Não me vereis o rosto, se o vosso irmão não vier convosco.
6 — Соски тумэ кердянус манги адава касывэти, соски пхэнлянус одолэ манушэски, кай тумэндэ си генэ пхрал? — пхучляс о Израиль.
6 Disse-lhes Israel: Por que me fizestes esse mal, dando a saber àquele homem que tínheis outro irmão?
7 Он пхэнлэ:
7 Responderam eles: O homem nos perguntou particularmente por nós e pela nossa parentela, dizendo: Vive ainda vosso pai? Tendes outro irmão? Respondemos-lhe segundo as suas palavras. Acaso, poderíamos adivinhar que haveria de dizer: Trazei vosso irmão?
8 О Иуда пхэнляс э Израилески, пэ дадэски:
8 Com isto disse Judá a Israel, seu pai: Envia o jovem comigo, e nos levantaremos e iremos; para que vivamos e não morramos, nem nós, nem tu, nem os nossos filhinhos.
9 Мэ кан дикхав пал лэстэ; мандар ту кан пхучес лэс. Тэ на анава мэ лэс тутэ тай на кан тхав акатэ ангал тутэ, мэ кан овав дошало ангал тутэ, бискай на мэрав.
9 Eu serei responsável por ele, da minha mão o requererás; se eu to não trouxer e não to puser à presença, serei culpado para contigo para sempre.
10 Тэ на овас тэмэля, кан джясас тай кан авасас дувар.
10 Se não nos tivéssemos demorado já estaríamos, com certeza, de volta segunda vez.
11 Дэчи лэнго дад о Израиль пхэнляс лэнги:
11 Respondeu-lhes Israel, seu pai: Se é tal, fazei, pois, isto: tomai do mais precioso desta terra nos sacos para o mantimento e levai de presente a esse homem: um pouco de bálsamo e um pouco de mel, arômatas e mirra, nozes de pistácia e amêndoas;
12 Лэн дувар бут руп, тумэ тэ анэн тумэнца ли одова, со сас тхэдо палэ андэ тумарэ гонэ. Файма, он на галилэ.
12 levai também dinheiro em dobro; e o dinheiro restituído na boca dos sacos de cereal, tornai a levá-lo convosco; pode bem ser que fosse engano.
13 Лэн ли тумарэ пхралэс тай джян генэ одолэ манушэстэ.
13 Levai também vosso irmão, levantai-vos e voltai àquele homem.
14 Мэ дэл о Дэл о Баро-Зорало тумэн мила ангал лэстэ, ов тэ мукел авэрэ тумарэ пхралэс, тай э Вениаминес тэ авэн палэ тумэнца. Ай мэ тэ камэл тэ ачяв би пуенго, мэ овэл аякха.
14 Deus Todo-Poderoso vos dê misericórdia perante o homem, para que vos restitua o vosso outro irmão e deixe vir Benjamim. Quanto a mim, se eu perder os filhos, sem filhos ficarei.
15 Он лилэ одова, со пхэнляс лэнги о дад, тай дувар бут руп, дэчи лилэ э Вениаминес тай гелэ ко Египти. Он тэрдилэ ангал Иосиф.
15 Tomaram, pois, os homens os presentes, o dinheiro em dobro e a Benjamim; levantaram-se, desceram ao Egito e se apresentaram perante José.
16 Кана о Иосиф дикхляс, кай о Вениамин лэнца, ов пхэнляс пэ ярдымарески:
16 Vendo José a Benjamim com eles, disse ao despenseiro de sua casa: Leva estes homens para casa, mata reses e prepara tudo; pois estes homens comerão comigo ao meio-dia.
17 О мануш кердяс, сар сас лэски пхэнло, андяс лэн андэ кхер ко Иосиф.
17 Fez ele como José lhe ordenara e levou os homens para a casa de José.
18 Он трашанилэ, кана лэн андэ лэстэ андэ кхер, вай тюшундылар: «Амэн андэ атхэ андар руп, саво сас андэ амарэ гонэ баштутно рази. Ов мангел тэ пэрэл опэр амэндэ, тай тэ лэл амэн андэ иргатлыки, тай тэ лэл амарэ джёрэн».
18 Os homens tiveram medo, porque foram levados à casa de José; e diziam: É por causa do dinheiro que da outra vez voltou nos sacos de cereal, para nos acusar e arremeter contra nós, escravizar-nos e tomar nossos jumentos.
19 Он пашылэ ко ярдымари ки Иосифеско тай зборисаилэ лэса паш ко удар, кай дэс андэ кхер:
19 E se chegaram ao mordomo da casa de José, e lhe falaram à porta,
20 — Шун, сагбуса, — пхэнлэ он, — амэ екхвар алямас атхэ тэ кинас хапэ,
20 e disseram: Ai! Senhor meu, já uma vez descemos a comprar mantimento;
21 ай кана амэ тэрдилям ратяки тай пхутэрдям о гонэ, кажын андар амэндэ аракхляс андэ по руп, сокабор сас. Оничин амэ андям лэс палэ.
21 quando chegamos à estalagem, abrindo os sacos de cereal, eis que o dinheiro de cada um estava na boca do saco de cereal, nosso dinheiro intacto; tornamos a trazê-lo conosco.
22 Амэ андям амэнца генэ руп, тэ кинас хапэ. Амэ на джянас, кон баштутно рази тхэдяс амаро руп амэнги андэ гонэ.
22 Trouxemos também outro dinheiro conosco, para comprar mantimento; não sabemos quem tenha posto o nosso dinheiro nos sacos de cereal.
23 Ов пхэнляс:
23 Ele disse: Paz seja convosco, não temais; o vosso Deus, e o Deus de vosso pai, vos deu tesouro nos sacos de cereal; o vosso dinheiro me chegou a mim. E lhes trouxe fora a Simeão.
24 О ярдымари андяс э пхралэн андэ кхер ко Иосиф, диняс лэн пани тэ халярэн пумарэ пинрэ тай диняс пхус лэнги джёрэн.
24 Depois, levou o mordomo aqueles homens à casa de José e lhes deu água, e eles lavaram os pés; também deu ração aos seus jumentos.
25 Он гортярдэ, со андэ, тэ дэн ко Иосиф, сар авэл десе, вай лэнги пхэнлэ, кай он отхэ кан хан.
25 Então, prepararam o presente, para quando José viesse ao meio-dia; pois ouviram que ali haviam de comer.
26 Кана о Иосиф ало кхерэ, он динэ лэс, со андэ, тай бангилэ ангал лэстэ джи ки пху.
26 Chegando José a casa, trouxeram-lhe para dentro o presente que tinham em mãos; e prostraram-se perante ele até à terra.
27 Ов пхучляс лэнго такати, дэчи пхэнляс:
27 Ele lhes perguntou pelo seu bem-estar e disse: Vosso pai, o ancião de quem me falastes, vai bem? Ainda vive?
28 Он пхэнлэ:
28 Responderam: Vai bem o teu servo, nosso pai vive ainda; e abaixaram a cabeça e prostraram-se.
29 О Иосиф болдиняспэс тай дикхляс пэ пхралэс э Вениаминес, пэ дэяки чявэс. Ов пхучляс:
29 Levantando José os olhos, viu a Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe, e disse: É este o vosso irmão mais novo, de quem me falastes? E acrescentou: Deus te conceda graça, meu filho.
30 О ило э Иосифеско пхэрдило дэхымаса тай ов кан ровэлас; Иосиф чяльти гело тай родэлас пханло тхан. Ов ало пэстэ тай отхэ лачес руно.
30 José se apressou e procurou onde chorar, porque se movera no seu íntimo, para com seu irmão; entrou na câmara e chorou ali.
31 Дэчи ов халярдяс по муй, генэ никлисто тай астарэласпэс тэ на ровэл. Ов пхэнляс:
31 Depois, lavou o rosto e saiu; conteve-se e disse: Servi a refeição.
32 Лэски тхэдэ авэртэ тханэстэ, э пхралэнги тхэдэ авэртэ, тай э египтяненги, савэ ханас лэса, авэртэ, вай о египтяня нащи ханас э евреенца, адава сас гарами э египтяненги.
32 Serviram-lhe a ele à parte, e a eles também à parte, e à parte aos egípcios que comiam com ele; porque aos egípcios não lhes era lícito comer pão com os hebreus, porquanto é isso abominação para os egípcios.
33 Э пхралэн бэшавдэ ангал лэстэ пал екхаврэстэ, катар баштутно джи ко тикно, тай он дикхенас карин екхаврэстэ шаштимэна.
33 E assentaram-se diante dele, o primogênito segundo a sua primogenitura e o mais novo segundo a sua menoridade; disto os homens se maravilhavam entre si.
34 Лэнги тхэнас хапэ опрал конас ки Иосифеско, ай э Вениаминески тхэнас панджвар бут, ниш аврэнги. Он ханас тай пиенас лэса.
34 Então, lhes apresentou as porções que estavam diante dele; a porção de Benjamim era cinco vezes mais do que a de qualquer deles. E eles beberam e se regalaram com ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.