Gênesis 42
Библия опэр крымски романи чиб (RMN) vs NVI
1 Кана о Яков галило, кай андэ Египти си гив, ов пхэнляс пэ чявэнги:
1 Quando Jacó soube que no Egito havia trigo, disse a seus filhos: "Por que estão aí olhando uns para os outros? "
2 тай генэ пхэнляс: — Мэ шунлём, кай андэ Египти си гив. Джян кинэн лэс амэнги, амэ тэ на мэрас.
2 Disse ainda: "Ouvi dizer que há trigo no Egito. Desçam até lá e comprem trigo para nós, para que possamos continuar vivos e não morramos de fome".
3 Дэш пхрала э Иосифески гелэ андэ Египти, тэ кинэн гив,
3 Assim dez dos irmãos de José desceram ao Egito para comprar trigo.
4 ай э Вениаминес, э Иосифески пхралэс, о Яков на мукляс авэрэ пхралэнца. Ов пхэнляс:
4 Jacó não deixou que Benjamim, irmão de José, fosse com eles, temendo que algum mal lhe acontecesse.
5 Аякха машкарэ аврэндэ ли о чявэ э Израилескерэ алэ тэ кинэн гив, вай ки пху Ханаан сас бокх.
5 Os filhos de Israel estavam entre outros que também foram comprar trigo, por causa da fome na terra de Canaã.
6 О Иосиф сас сагбус опэр алаи ки пху. Ов бикнэлас гив э дюняски андэ алаи ко Египти. Кана о пхрала э Иосифески алэ, он бангилэ лэски джи ки пху.
6 José era o governador do Egito e era ele que vendia trigo a todo o povo da terra. Por isso, quando os irmãos de José chegaram, curvaram-se diante dele, rosto em terra.
7 Сар о Иосиф дикхляс пэ пхралэн, ов пэнджярдяс лэн, ай кердяспэс, кай на джянэл лэн, тай зборисаило лэнца баримаса.
7 José reconheceu os seus irmãos logo que os viu, mas agiu como se não os conhecesse, e lhes falou asperamente: "De onde vocês vêm? " Responderam eles: "Da terra de Canaã, para comprar comida".
8 О Иосиф пэнджярдяс пэ пхралэн, ай он на пэнджярдэ лэс.
8 José reconheceu os seus irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Ов тюшунды пэ сунэ лэндар тай пхэнляс:
9 Lembrou-se então dos sonhos que tivera a respeito deles e lhes disse: "Vocês são espiões! Vieram para ver onde a nossa terra está desprotegida".
10 — Ту со, сагбуса, — пхэнлэ он. — Тэ иргатя алэ тэ кинэн хапэ.
10 Eles responderam: "Não, meu senhor. Teus servos vieram comprar comida.
11 Амэ алаи о чявэ екхе дадэски. Тэ иргатя чяче мануша, на душманя.
11 Todos nós somos filhos do mesmo pai. Teus servos são homens honestos, e não espiões".
12 Ов пхэнляс лэнги:
12 Mas José insistiu: "Não! Vocês vieram ver onde a nossa terra está desprotegida".
13 Ай он пхэнлэ:
13 E eles disseram: "Teus servos eram doze irmãos, todos filhos do mesmo pai, na terra de Canaã. O caçula está agora em casa com o pai, e o outro já morreu".
14 О Иосиф пхэнляс лэнги:
14 José tornou a afirmar: "É como lhes falei: Vocês são espiões!
15 Тай аки сар мэ тумэн кан галяв: хав совля э фараонески бэшымаса: тумэ на кан джян атхар, бискай на кан авэл атхэ тумаро тикно пхрал.
15 Vocês serão postos à prova: Juro pela vida do faraó que vocês não sairão daqui, enquanto o seu irmão caçula não vier para cá.
16 Бичялэн екхес андар тумэндэ пал тумарэ пхралэстэ, ай алаи кан овэн бэшлэ андэ пханли. Аякха мэ кан галяв тумарэ зборэс — чячипэ тумэ манги пхэнэн я на. Тэ на, хав совля э фараонески бэшымаса, тумэ душманя!
16 Mandem algum de vocês buscar o seu irmão enquanto os demais aguardam presos. Assim ficará provado se as suas palavras são verdadeiras ou não. Se não forem, juro pela vida do faraó que ficará confirmado que vocês são espiões! "
17 Тай ов пханляс лэн тринэ десенги.
17 E os deixou presos três dias.
18 Ко трито дес о Иосиф пхэнляс лэнги:
18 No terceiro dia, José lhes disse: "Eu tenho temor de Deus. Se querem salvar suas vidas, façam o seguinte:
19 Тумэ тэ санус чяче мануша, о екх андар тумэндэ мэ ачёл атхэ андэ пханли, ай авэра мэ гелэн о гив тумарэ бокхалэ хорандадэнги.
19 Se vocês são homens honestos, deixem um dos seus irmãos aqui na prisão, enquanto os demais voltam, levando trigo para matar a fome das suas famílias.
20 Ай тумэ камэл тэ анэн мандэ тумарэ тикнэ пхралэс, тэ овэн тумарэ зборэс чяче тай тумэ тэ ачён дживиндэ.
20 Tragam-me, porém, o seu irmão caçula, para que se comprovem as suas palavras e vocês não tenham que morrer".
21 Он пхэнлэ екхаврэски:
21 Eles se prontificaram a fazer isso e disseram uns aos outros: "Certamente estamos sendo punidos pelo que fizemos a nosso irmão. Vimos como ele estava angustiado, quando nos implorava por sua vida, mas não lhe demos ouvidos; por isso nos sobreveio esta angústia".
22 О Рувим пхэнляс:
22 Rúben respondeu: "Eu não lhes disse que não maltratassem o menino? Mas vocês não quiseram me ouvir! Agora teremos que prestar contas do seu sangue".
23 Он на тюшундиенас, кай о Иосиф галёл лэн, вай ов зборизэлас лэнца манушэса, саво джянэлас лэнги чиб.
23 Eles, porém, não sabiam que José podia compreendê-los, pois ele lhes falava por meio de um intérprete.
24 Ов болдиняспэс лэндар тай руно, дэчи генэ болдиняспэс тай зборисаило лэнца. Ов лиляс лэндар э Симеонес тай пханляс лэс ангал лэнги якхендэ.
24 Nisso José retirou-se e começou a chorar, mas logo depois voltou e conversou de novo com eles. Então escolheu Simeão e mandou acorrentá-lo diante deles.
25 О Иосиф пхэнляс тэ пхэрэн лэнги гонэ гив, тэ тхэн лэнги руп кажнески палэ андэ лэски гонэстэ тай тэ пхэрэн лэнги опэр дром. Аякха да сас кердо.
25 Em seguida, José deu ordem para que enchessem de trigo suas bagagens, devolvessem a prata de cada um deles, colocando-a nas bagagens, e lhes dessem mantimentos para a viagem. E assim foi feito.
26 Он тхэдэ о гив опэр джёрэ тай гелэ ко дром.
26 Eles puseram a carga de trigo sobre os seus jumentos e partiram.
27 Кана он тэрдилэ тэ раткерэн, о екх андар лэндэ пхутэрдяс о гоно, тэ лэл хапэ э джёрэски, тай дикхляс андэ гоно по руп.
27 No lugar onde pararam para pernoitar, um deles abriu a bagagem para pegar forragem para o seu jumento e viu a prata na boca da bagagem.
28 — Мо руп палэ ало! — пхэнляс ов пэ пхралэнги. — Аки ов, андэ мэ гонэстэ.
28 E disse a seus irmãos: "Devolveram a minha prata. Está aqui em minha bagagem". Seus corações se encheram de pavor e, tremendo, disseram uns aos outros: "Que é isto que Deus fez conosco? "
29 Он алэ пумарэ дадэстэ ко Яков ки пху Ханаан, пхукавдэ лэски алаестар, со лэнца уло. Он пхэнлэ:
29 Ao chegarem à casa de seu pai Jacó, na terra de Canaã, relataram-lhe tudo o que lhes acontecera, dizendo:
30 — О мануш, саво си опэр одолэ пхуятэ, зборизэлас амэнца зораса тай галило амэн душманен.
30 "O homem que governa aquele país falou asperamente conosco e nos tratou como espiões da terra.
31 Ай амэ пхэнлям лэски: «Амэ чяче мануша, на душманя.
31 Mas nós lhe asseguramos que somos homens honestos e não espiões.
32 Амэ самас дэшудуй пхрала, чявэ екхе дадэски. О екх анкха нанай, ай о тикно анкха э дадэса андэ Ханаан».
32 Dissemos também que éramos doze irmãos, filhos do mesmo pai, e que um já havia morrido e que o caçula estava com o nosso pai, em Canaã.
33 Дэчи о мануш, кай опэр одоя пху, пхэнляс амэнги: «Аки сар мэ кан галяв, тумэ чяче мануша я на: ачявэн екхе пхралэс атхэ манца, лэн хапэ тумарэ бокхалэ хорандадэнги тай джян тумаро дром.
33 "Então o homem que governa aquele país nos disse: ‘Vejamos se vocês são honestos: um dos seus irmãos ficará aqui comigo, e os outros poderão voltar e levar mantimentos para matar a fome das suas famílias.
34 Ай анэн мандэ тумарэ тикнэ пхралэс. Аякха мэ кан галяв, кай тумэ на душманя, ами чяче мануша. Дэчи мэ кан дав тумэн тумарэ пхралэс тай кан мукав тумэн тэ пхерэн андэ адая пху».
34 Tragam-me, porém, o seu irmão caçula, para que eu comprove que vocês não são espiões, mas sim, homens honestos. Então lhes devolverei o irmão e os autorizarei a fazer negócios nesta terra’ ".
35 Кана чючярэнас о гонэ, кажни аракхляс андэ по дорбасоро э рупаса. Кай дикхлэ э руп, ли он, тай ли лэнго дад трашанилэ.
35 Ao esvaziarem as bagagens, dentro da bagagem de cada um estava a sua bolsa cheia de prata. Quando eles e seu pai viram as bolsas cheias de prata, ficaram com medo.
36 О Яков пхэнляс лэнги:
36 E disse-lhes seu pai Jacó: "Vocês estão tirando meus filhos de mim! Já fiquei sem José, agora sem Simeão e ainda querem levar Benjamim. Tudo está contra mim! "
37 О Рувим пхэнляс пэ дадэски:
37 Então Rúben disse ao pai: "Podes matar meus dois filhos se eu não o trouxer de volta. Deixa-o aos meus cuidados, e eu o trarei".
38 Ай о Яков пхэнляс:
38 Mas o pai respondeu: "Meu filho não descerá com vocês; seu irmão está morto, e ele é o único que resta. Se qualquer mal lhe acontecer na viagem que estão por fazer, vocês farão estes meus cabelos brancos descerem à sepultura com tristeza".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.