Gênesis 42
Библия опэр крымски романи чиб (RMN) vs BKJ
1 Кана о Яков галило, кай андэ Египти си гив, ов пхэнляс пэ чявэнги:
1 Ora, quando Jacó viu que havia trigo no Egito, Jacó disse a seus filhos: Por que ficais olhando uns para os outros?
2 тай генэ пхэнляс: — Мэ шунлём, кай андэ Египти си гив. Джян кинэн лэс амэнги, амэ тэ на мэрас.
2 E ele disse: Eis que eu ouvi que há trigo no Egito; descei para lá e comprai para nós dali, para que vivamos, e não morramos.
3 Дэш пхрала э Иосифески гелэ андэ Египти, тэ кинэн гив,
3 E os dez irmãos de José desceram para comprar trigo no Egito.
4 ай э Вениаминес, э Иосифески пхралэс, о Яков на мукляс авэрэ пхралэнца. Ов пхэнляс:
4 Mas a Benjamim, irmão de José, Jacó não enviou com seus irmãos, pois ele disse: Para que porventura não lhe aconteça alguma desgraça.
5 Аякха машкарэ аврэндэ ли о чявэ э Израилескерэ алэ тэ кинэн гив, вай ки пху Ханаан сас бокх.
5 E os filhos de Israel vieram comprar trigo entre os que vieram, porque a fome estava na terra de Canaã.
6 О Иосиф сас сагбус опэр алаи ки пху. Ов бикнэлас гив э дюняски андэ алаи ко Египти. Кана о пхрала э Иосифески алэ, он бангилэ лэски джи ки пху.
6 E José era o governador da terra, e era ele que vendia a todas as pessoas da terra; e os irmãos de José vieram, e se curvaram diante dele com sua face em terra.
7 Сар о Иосиф дикхляс пэ пхралэн, ов пэнджярдяс лэн, ай кердяспэс, кай на джянэл лэн, тай зборисаило лэнца баримаса.
7 E José viu seus irmãos, e ele os reconheceu, mas se fez de estranho para eles, e falou asperamente com eles. E ele lhes disse: De onde vindes? E eles disseram: Da terra de Canaã para comprar alimento.
8 О Иосиф пэнджярдяс пэ пхралэн, ай он на пэнджярдэ лэс.
8 E José reconheceu seus irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Ов тюшунды пэ сунэ лэндар тай пхэнляс:
9 E José lembrou-se dos sonhos que havia sonhado sobre eles, e lhes disse: Sois espiões. Viestes para ver a nudez da terra.
10 — Ту со, сагбуса, — пхэнлэ он. — Тэ иргатя алэ тэ кинэн хапэ.
10 E eles lhe disseram: Não, meu senhor, mas para comprar alimento vieram teus servos.
11 Амэ алаи о чявэ екхе дадэски. Тэ иргатя чяче мануша, на душманя.
11 Somos todos filhos de um homem; somos homens verdadeiros; teus servos não são espiões.
12 Ов пхэнляс лэнги:
12 E ele lhes disse: Não, mas para ver a nudez da terra é que viestes.
13 Ай он пхэнлэ:
13 E eles disseram: Teus servos são doze irmãos, os filhos de um homem na terra de Canaã. E eis que o mais jovem está hoje com nosso pai, e um não está.
14 О Иосиф пхэнляс лэнги:
14 E José lhes disse: Foi isso que eu vos falei, dizendo: Sois espiões.
15 Тай аки сар мэ тумэн кан галяв: хав совля э фараонески бэшымаса: тумэ на кан джян атхар, бискай на кан авэл атхэ тумаро тикно пхрал.
15 Por isto sereis provados: Pela vida de Faraó não saireis daqui, a não ser que vosso irmão mais jovem venha para cá.
16 Бичялэн екхес андар тумэндэ пал тумарэ пхралэстэ, ай алаи кан овэн бэшлэ андэ пханли. Аякха мэ кан галяв тумарэ зборэс — чячипэ тумэ манги пхэнэн я на. Тэ на, хав совля э фараонески бэшымаса, тумэ душманя!
16 Enviai um de vós, e que ele traga vosso irmão, e vós sereis mantidos na prisão, para que vossas palavras sejam provadas, se há alguma verdade em vós. Ou senão pela vida de Faraó, verdadeiramente sois espiões.
17 Тай ов пханляс лэн тринэ десенги.
17 E ele os colocou todos juntos na prisão por três dias.
18 Ко трито дес о Иосиф пхэнляс лэнги:
18 E José lhes disse no terceiro dia: Fazei isto, e vivei, pois eu temo a Deus:
19 Тумэ тэ санус чяче мануша, о екх андар тумэндэ мэ ачёл атхэ андэ пханли, ай авэра мэ гелэн о гив тумарэ бокхалэ хорандадэнги.
19 Se sois homens verdadeiros, deixai que um de vossos irmãos fique preso na casa de vossa prisão. Ide vós, levai trigo para a fome de suas casas,
20 Ай тумэ камэл тэ анэн мандэ тумарэ тикнэ пхралэс, тэ овэн тумарэ зборэс чяче тай тумэ тэ ачён дживиндэ.
20 mas trazei-me vosso irmão mais jovem. Assim, vossas palavras serão verificadas, e vós não morrereis. E assim eles fizeram.
21 Он пхэнлэ екхаврэски:
21 E eles disseram uns aos outros: Somos realmente culpados a respeito do nosso irmão, quando vimos a angústia da sua alma, quando nos implorou, e não o escutamos; por isso veio essa desgraça sobre nós.
22 О Рувим пхэнляс:
22 E Rúben lhes respondeu, dizendo: Não vos falei, dizendo: Não pequeis contra o menino, e vós não ouvistes? Por isso, eis que o seu sangue também é requerido.
23 Он на тюшундиенас, кай о Иосиф галёл лэн, вай ов зборизэлас лэнца манушэса, саво джянэлас лэнги чиб.
23 E eles não sabiam que José os entendia, pois ele falava com eles por meio de um intérprete.
24 Ов болдиняспэс лэндар тай руно, дэчи генэ болдиняспэс тай зборисаило лэнца. Ов лиляс лэндар э Симеонес тай пханляс лэс ангал лэнги якхендэ.
24 E ele se afastou deles, e chorou, e voltou a eles novamente, e falou com eles, e tomou deles Simeão, e o amarrou diante dos seus olhos.
25 О Иосиф пхэнляс тэ пхэрэн лэнги гонэ гив, тэ тхэн лэнги руп кажнески палэ андэ лэски гонэстэ тай тэ пхэрэн лэнги опэр дром. Аякха да сас кердо.
25 Então José ordenou que enchessem de trigo seus sacos, e que devolvessem a cada homem seu dinheiro, a cada um em seu saco, e que lhes dessem provisão para o caminho. E assim lhes fizeram.
26 Он тхэдэ о гив опэр джёрэ тай гелэ ко дром.
26 E eles carregaram os seus jumentos com trigo, e partiram dali.
27 Кана он тэрдилэ тэ раткерэн, о екх андар лэндэ пхутэрдяс о гоно, тэ лэл хапэ э джёрэски, тай дикхляс андэ гоно по руп.
27 E quando um deles abriu o seu saco para dar forragem ao seu jumento na hospedaria, ele viu o seu dinheiro, pois eis que estava na boca do seu saco.
28 — Мо руп палэ ало! — пхэнляс ов пэ пхралэнги. — Аки ов, андэ мэ гонэстэ.
28 E ele disse a seus irmãos: Meu dinheiro foi devolvido, e eis que está no meu saco. E o coração deles desfaleceu, e eles ficaram temerosos, dizendo uns aos outros: O que é isto que Deus nos fez?
29 Он алэ пумарэ дадэстэ ко Яков ки пху Ханаан, пхукавдэ лэски алаестар, со лэнца уло. Он пхэнлэ:
29 E eles vieram a Jacó, seu pai, à terra de Canaã, e lhe contaram tudo que lhes acontecera, dizendo:
30 — О мануш, саво си опэр одолэ пхуятэ, зборизэлас амэнца зораса тай галило амэн душманен.
30 O homem, que é o senhor da terra, falou asperamente conosco, e nos tomou por espiões da terra.
31 Ай амэ пхэнлям лэски: «Амэ чяче мануша, на душманя.
31 E lhe dissemos: Somos homens verdadeiros, não somos espiões;
32 Амэ самас дэшудуй пхрала, чявэ екхе дадэски. О екх анкха нанай, ай о тикно анкха э дадэса андэ Ханаан».
32 somos doze irmãos, filhos de nosso pai; um não está, e o mais jovem está hoje com nosso pai na terra de Canaã.
33 Дэчи о мануш, кай опэр одоя пху, пхэнляс амэнги: «Аки сар мэ кан галяв, тумэ чяче мануша я на: ачявэн екхе пхралэс атхэ манца, лэн хапэ тумарэ бокхалэ хорандадэнги тай джян тумаро дром.
33 E o homem, senhor da terra, nos disse: Por isto eu saberei que sois homens verdadeiros: Deixai um de vossos irmãos aqui comigo, e levai alimento para a fome de vossas famílias, e parti.
34 Ай анэн мандэ тумарэ тикнэ пхралэс. Аякха мэ кан галяв, кай тумэ на душманя, ами чяче мануша. Дэчи мэ кан дав тумэн тумарэ пхралэс тай кан мукав тумэн тэ пхерэн андэ адая пху».
34 Trazei-me vosso irmão mais jovem. Então eu saberei que não sois espiões, mas que sois homens verdadeiros. Assim eu vos entregarei vosso irmão, e negociareis na terra.
35 Кана чючярэнас о гонэ, кажни аракхляс андэ по дорбасоро э рупаса. Кай дикхлэ э руп, ли он, тай ли лэнго дад трашанилэ.
35 E aconteceu que, quando eles esvaziaram seus sacos, eis que cada homem tinha o seu pacote de dinheiro no seu saco; e quando eles e seu pai viram os seus pacotes de dinheiro, ficaram temerosos.
36 О Яков пхэнляс лэнги:
36 E Jacó, seu pai, disse-lhes: Vós me privastes de meus filhos: José não está, e Simeão não está, e ainda quereis tomar Benjamim. Todas estas coisas estão contra mim.
37 О Рувим пхэнляс пэ дадэски:
37 E Rúben falou com seu pai, dizendo: Mata meus dois filhos, se eu não o trouxer a ti. Entrega-o em minha mão, e eu o trarei para ti novamente.
38 Ай о Яков пхэнляс:
38 E ele disse: Meu filho não descerá convosco, pois seu irmão está morto, e ele foi deixado só. Se alguma desgraça cair sobre ele no caminho em que fordes, então, com tristeza, levareis meus cabelos grisalhos à sepultura.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.