Gênesis 37
Библия опэр крымски романи чиб (RMN) vs VC
1 О Яков бэшэлас андэ одолэ пхуятэ, катэ бэшэлас лэско дад, ки пху Ханаан.
1 Jacó habitou na região onde seu pai havia morado, na terra de Canaã.
2 Аки о пхукаипэ катар Яков тай лэски пуендар.
2 Eis a história da descendência de Jacó: José, ainda jovem, com a idade de dezessete anos, apascentava o rebanho com seus irmãos, os filhos de Bala e os filhos de Zelfa, mulheres de seu pai; e ele contou ao seu pai as más conversas dos irmãos.
3 О Израиль дэхэлас э Иосифес бут алаи аврэ чявэндар, вай ов аракхлило лэски опэр пхуримастэ. О Израиль кердяс лэски бут шукара савутя.
3 Israel amava José mais do que todos os outros filhos, porque ele era o filho de sua velhice; e mandara-lhe fazer uma túnica de várias cores.
4 Кана о пхрала дикхлэ, кай о дад дэхэл лэс бут, ниш лэн алаен, он на дэхлэ лэс тай нащи лачимаса зборизэнас лэса.
4 Seus irmãos, vendo que seu pai o preferia a eles, conceberam ódio contra ele e não podiam mais tratá-lo com bons modos.
5 Екхвар о Иосиф дикхляс суно. Ов пхукавдяс лэстар пэ пхралэнги, тай он на дэхлэ лэс май бут.
5 Ora, José teve um sonho, e o contou aos seus irmãos, que o detestaram ainda mais:
6 Аки со ов пхэнляс лэнги:
6 "Ouvi, disse-lhes ele, o sonho que tive:
7 Амэ пхандасас о снопя гив ки ливади, тай бирдэн мо снопи ваздиняспэс тай гортярдяспэс, ай тумаро снопя тэрдило агорял лэстэ тай бангилэ.
7 estávamos ligando feixes no campo, e eis que o meu feixe se levantou e se pôs de pé, enquanto os vossos o cercavam e se prostravam diante dele."
8 О пхрала пхэнлэ лэски:
8 Seus irmãos disseram-lhe: "Quererias, porventura, reinar sobre nós e tornar-te nosso senhor?" E odiaram-no ainda mais por causa de seus sonhos e de suas palavras.
9 О Иосиф дикхляс генэ екх суно тай генэ пхукавдяс лэстар пэ пхралэнги:
9 José teve ainda outro sonho, que contou aos seus irmãos. "Tive, disse ele, ainda um sonho: o sol, a lua e onze estrelas prostravam-se diante de mim."
10 Ов пхукавдяс о суно на екх пэ пхралэнги, ами ли пэ дадэски, тай о дад холясаило лэски:
10 Ele contou isso ao seu pai e aos seus irmãos, mas foi repreendido por seu pai: "Que significa, disse-lhe ele, este sonho que tiveste? Viremos, porventura, eu, tua mãe e teus irmãos, a nos prostrar por terra diante de ti?"
11 О пхрала кизгандиенас лэс, ай о дад тюшундиелас адалэстар.
11 Seus irmãos ficaram, pois, com inveja dele, mas seu pai guardou a lembrança desse acontecimento.
12 О пхрала гелэ тэ чярярэн атарэс пэ дадэски ко тхана андэ Шэхем,
12 Os irmãos de José foram apascentar os rebanhos de seu pai em Siquém.
13 тай о Израиль пхэнляс э Иосифески:
13 Israel disse a José: "Teus irmãos guardam os rebanhos em Siquém. Vem: vou mandar-te a eles." "Eis-me aqui", respondeu José.
14 О дад пхэнляс лэски:
14 "Vai, pois, ver se tudo corre bem a teus irmãos e ao rebanho, e traze-me notícias deles." Enviou-o do vale de Hebron, e José foi a Siquém.
15 Отхэ ов родэлас ко ливадя, бискай на дикхляс лэс мануш тай пхучляс лэс:
15 Um homem encontrou-o errando pelo campo: "Que buscas?" perguntou ele.
16 Ов пхэнляс:
16 "Busco meus irmãos, respondeu ele. Dize-me onde apascentam os rebanhos."
17 — Он гелэ атхар, — пхэнляс о мануш. — Мэ шунлём, сар он зборизэнас: «Гадэн андэ Дотан».
17 E o homem respondeu: "Partiram daqui e ouvi-os dizer: Vamos a Dotain." Partiu então José em busca dos seus irmãos e encontrou-os em Dotain.
18 Он дикхлэ лэс дурал, тай ангал отхэ, сар ов пашыло лэндэ, зборисаилэ тэ мударэн лэс.
18 Eles o viram de longe. Antes que José se aproximasse, combinaram entre si como o haveriam de matar;
19 — Аки авэл одова, саво дикхел сунэ! — пхэнлэ он екхаврэски.
19 e disseram: "Eis o sonhador que chega.
20 — Элан мударас лэс тай тэ чяс андэ шуки ханинг, ай амарэ дадэски пхэнаса, кай лэс халяс вэшэско гайвани. Дэчи кан дикхас, со кан никлёл андар лэски сунэндэ.
20 Vamos, matemo-lo e atiremo-lo numa cisterna; diremos depois que uma fera o devorou; e então veremos de que lhe aproveitaram os seus sonhos."
21 Ай о Рувим шунляс тай кутарды лэс лэндар, пхэнляс:
21 Ouvindo-o, porém, Rubem, quis livra-lo de suas mãos: "Não lhe tiremos a vida, disse ele.
22 Ма чёрэн рат. Чен лэс андэ акая ханинг атхэ, андэ ливади, ай ма ваздэн опэр лэстэ тумаро васт.
22 Não derrameis sangue. Jogai-o naquela cisterna, no deserto, mas não levanteis vossa mão contra ele." Pois Rubem pensava livrá-lo de suas mãos para o reconduzir ao pai.
23 Кана о Иосиф пашыло пэ пхралэндэ, он пхаравдэ опрал лэстэ о савутя — одола, савэ сас багалыс сивдэ, —
23 Quando José se aproximou de seus irmãos, eles o despojaram de sua túnica, daquela bela túnica de várias cores que trazia,
24 тай читэ лэс андэ ханинг. Э ханинг сас чючи, би панески.
24 e jogaram-no numa cisterna velha, que não tinha água.
25 Дэчи он бэшлэ тэ хан, тай дикхлэ каравани э измаильтяненго, кай авэл андар Галаад. Лэнги камилэс сас пхэрдэ чяренца, бальзамеса тай мирраса, савэ он гелэнас андэ Египти.
25 E, sentando-se para comer, eis que, levantando os olhos, viram surgir no horizonte uma caravana de ismaelitas vinda de Galaad. Seus camelos estavam carregados de resina, de bálsamo e de ládano, que transportavam para o Egito.
26 О Иуда пхэнляс пэ пхралэнги:
26 Então Judá disse aos seus irmãos: "Que nos aproveita matar nosso irmão e ocultar o seu sangue?
27 Зиядэ тэ бикнас лэс э измаильтяненги тай тэ на ваздас опэр лэстэ амарэ васта; вай ов амаро пхрал, амаро тэни тай рат.
27 Vinde e vendamo-lo aos ismaelitas. Não levantemos nossas mãos contra ele, pois, afinal, é nosso irmão, nossa carne." Seus irmãos concordaram.
28 Кана о мадианскя бикинимаря накхенас пашал, о пхрала никалдэ э Иосифес андар ханинг тай бикиндэ э измаильтяненги бишэ рупунэ которэнги. О измаильтяня лилэ лэс тай гелдэ андэ Египти.
28 E, quando passaram os negociantes madianitas, tiraram José da cisterna e venderam-no por vinte moedas de prata aos ismaelitas, que o levaram para o Egito.
29 Кана о Рувим ало ки ханинг, ов дикхляс, кай о Иосиф отхэ нанай, тай пхаравдяс опэр пэстэ о савутя.
29 Rubem voltou à cisterna, e eis que José já não estava ali.
30 Ов ало пэ пхралэндэ тай пхэнляс:
30 Rasgou então suas vestes e voltou para junto dos seus irmãos: "O menino desapareceu, disse ele. E eu, para onde irei?"
31 Дэчи он лилэ о савутя э Иосифески, чиндэ бузнэс тай макхлэ о савутя рат.
31 Tomaram então a túnica de José, mataram um cabrito e a mergulharam no seu sangue.
32 Он гелдэ о багалыдэс сивдэ савутя пумарэ дадэски тай пхэнлэ:
32 E mandaram-na levar ao seu pai com esta mensagem: "Eis o que encontramos: vê se não é, porventura, a túnica do teu filho."
33 Ов пэнджярдяс лэн тай диняс бэбэря:
33 Jacó reconheceu-a e exclamou: "É a túnica de meu filho! Uma fera o devorou! José foi estraçalhado!"
34 О Яков пхаравдяс опэр пэстэ о савутя, урявдяс гонэски савутя тай бут дес ровэлас пэ чявэски.
34 E, rasgando as vestes, cobriu-se de um saco, e chorou o seu filho por muito tempo.
35 Алаи лэски чявэ тай чяя алэ тэ аядиен лэс, ай ов на мангелас тэ аядиен лэс, пхэнэлас:
35 Todos os seus filhos e filhas vieram consolá-lo, mas ele não aceitou nenhuma condolência: "É chorando, disse ele, que descerei para junto de meu filho na habitação dos mortos." Foi assim que o seu pai o chorou.
36 Ай о мадианитяня одова вахыти бикиндэ э Иосифес андэ Египти э Потифарески, э фараонески ярдымарески, саво сас лэстэ баро опэр барэ.
36 Os madianitas venderam-no a Putifar, no Egito, eunuco do faraó e chefe da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.