Gênesis 37
Библия опэр крымски романи чиб (RMN) vs BKJ
1 О Яков бэшэлас андэ одолэ пхуятэ, катэ бэшэлас лэско дад, ки пху Ханаан.
1 E Jacó habitou na terra em que seu pai foi estrangeiro, na terra de Canaã.
2 Аки о пхукаипэ катар Яков тай лэски пуендар.
2 Estas são as gerações de Jacó. José, sendo da idade de dezessete anos, estava apascentando as ovelhas com seus irmãos. E o rapaz estava com os filhos de Bila, e com os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai. E José trouxe a seu pai más notícias sobre eles.
3 О Израиль дэхэлас э Иосифес бут алаи аврэ чявэндар, вай ов аракхлило лэски опэр пхуримастэ. О Израиль кердяс лэски бут шукара савутя.
3 Ora, Israel amava José mais do que a todos os seus filhos, porque ele era o filho da sua velhice, e ele lhe fez uma túnica de muitas cores.
4 Кана о пхрала дикхлэ, кай о дад дэхэл лэс бут, ниш лэн алаен, он на дэхлэ лэс тай нащи лачимаса зборизэнас лэса.
4 E quando seus irmãos viram que seu pai o amava mais do que a todos os seus irmãos, eles o odiaram, e não conseguiam falar pacificamente com ele.
5 Екхвар о Иосиф дикхляс суно. Ов пхукавдяс лэстар пэ пхралэнги, тай он на дэхлэ лэс май бут.
5 E José sonhou um sonho, e o contou a seus irmãos; e eles o odiaram ainda mais.
6 Аки со ов пхэнляс лэнги:
6 E ele lhes disse: Ouvi, rogo-vos, este sonho que eu sonhei:
7 Амэ пхандасас о снопя гив ки ливади, тай бирдэн мо снопи ваздиняспэс тай гортярдяспэс, ай тумаро снопя тэрдило агорял лэстэ тай бангилэ.
7 Eis que estávamos amarrando feixes no campo; e eis que meu feixe se levantava e ficava em pé. E eis que vossos feixes estavam em pé ao redor e faziam reverência ao meu feixe.
8 О пхрала пхэнлэ лэски:
8 E seus irmãos lhe disseram: Deverias tu reinar sobre nós? Ou deverias ter domínio sobre nós? E eles o odiaram ainda mais por seus sonhos, e por suas palavras.
9 О Иосиф дикхляс генэ екх суно тай генэ пхукавдяс лэстар пэ пхралэнги:
9 E ele sonhou ainda outro sonho, e o contou a seus irmãos, e disse: Eis que eu sonhei mais um sonho. E eis que o sol e a lua e onze estrelas faziam reverência a mim.
10 Ов пхукавдяс о суно на екх пэ пхралэнги, ами ли пэ дадэски, тай о дад холясаило лэски:
10 E ele o contou a seu pai, e a seus irmãos; e seu pai o repreendeu, e lhe disse: O que é este sonho que tu sonhaste? Iremos eu e tua mãe e teus irmãos, de fato nos curvar diante de ti em terra?
11 О пхрала кизгандиенас лэс, ай о дад тюшундиелас адалэстар.
11 E seus irmãos o invejaram; mas seu pai observou o que se dizia.
12 О пхрала гелэ тэ чярярэн атарэс пэ дадэски ко тхана андэ Шэхем,
12 E seus irmãos foram apascentar o rebanho de seu pai em Siquém.
13 тай о Израиль пхэнляс э Иосифески:
13 E Israel disse a José: Teus irmãos não estão apascentando o rebanho em Siquém? Vem, e eu te enviarei a eles. E ele disse: Aqui eu estou.
14 О дад пхэнляс лэски:
14 E ele lhe disse: Vai, rogo-te, vê se está bem com teus irmãos, e bem com os rebanhos, e traze-me palavra novamente. Assim ele o enviou do vale de Hebrom, e ele foi a Siquém.
15 Отхэ ов родэлас ко ливадя, бискай на дикхляс лэс мануш тай пхучляс лэс:
15 E um certo homem o encontrou; e eis que ele estava vagando pelo campo. E o homem lhe perguntou, dizendo: O que tu estás procurando?
16 Ов пхэнляс:
16 E ele disse: Eu procuro os meus irmãos. Dize-me, rogo-te, onde eles estão apascentando seus rebanhos.
17 — Он гелэ атхар, — пхэнляс о мануш. — Мэ шунлём, сар он зборизэнас: «Гадэн андэ Дотан».
17 E o homem disse: Eles partiram daqui, pois eu os ouvi dizendo: Vamo-nos a Dotã. E José foi após seus irmãos, e os encontrou em Dotã.
18 Он дикхлэ лэс дурал, тай ангал отхэ, сар ов пашыло лэндэ, зборисаилэ тэ мударэн лэс.
18 E quando eles o viram de longe, antes que se aproximasse deles, conspiraram contra ele para matá-lo.
19 — Аки авэл одова, саво дикхел сунэ! — пхэнлэ он екхаврэски.
19 E eles disseram uns aos outros: Eis que está vindo o sonhador.
20 — Элан мударас лэс тай тэ чяс андэ шуки ханинг, ай амарэ дадэски пхэнаса, кай лэс халяс вэшэско гайвани. Дэчи кан дикхас, со кан никлёл андар лэски сунэндэ.
20 Vamos, pois, matá-lo e lançá-lo numa cova, e diremos: Algum animal o devorou, e veremos o que se tornará os seus sonhos.
21 Ай о Рувим шунляс тай кутарды лэс лэндар, пхэнляс:
21 E Rúben ouvindo isso, o livrou de suas mãos, e disse: Não o matemos.
22 Ма чёрэн рат. Чен лэс андэ акая ханинг атхэ, андэ ливади, ай ма ваздэн опэр лэстэ тумаро васт.
22 E Rúben lhes disse: Não derrameis sangue, mas lançai-o nesta cova que está no deserto, e não ponde as mãos sobre ele; disse isso a fim de livrá-lo de suas mãos para fazê-lo voltar ao seu pai.
23 Кана о Иосиф пашыло пэ пхралэндэ, он пхаравдэ опрал лэстэ о савутя — одола, савэ сас багалыс сивдэ, —
23 E aconteceu que, quando José havia chegado a seus irmãos, eles despiram José de sua túnica, a túnica de muitas cores que estava nele;
24 тай читэ лэс андэ ханинг. Э ханинг сас чючи, би панески.
24 e eles o tomaram, e o lançaram em uma cova. E a cova estava vazia, não havia água nela.
25 Дэчи он бэшлэ тэ хан, тай дикхлэ каравани э измаильтяненго, кай авэл андар Галаад. Лэнги камилэс сас пхэрдэ чяренца, бальзамеса тай мирраса, савэ он гелэнас андэ Египти.
25 E eles sentaram-se para comer pão, e levantaram seus olhos e olharam, e eis que uma companhia de ismaelitas vinha de Gileade com seus camelos carregando especiarias e bálsamo e mirra, transportando para o Egito.
26 О Иуда пхэнляс пэ пхралэнги:
26 E Judá disse a seus irmãos: Que proveito haverá se matarmos nosso irmão e escondermos seu sangue?
27 Зиядэ тэ бикнас лэс э измаильтяненги тай тэ на ваздас опэр лэстэ амарэ васта; вай ов амаро пхрал, амаро тэни тай рат.
27 Vinde, e vendamo-lo aos ismaelitas, e que nossas mãos não estejam sobre ele, pois ele é nosso irmão e nossa carne; e seus irmãos ficaram satisfeitos.
28 Кана о мадианскя бикинимаря накхенас пашал, о пхрала никалдэ э Иосифес андар ханинг тай бикиндэ э измаильтяненги бишэ рупунэ которэнги. О измаильтяня лилэ лэс тай гелдэ андэ Египти.
28 Então, passavam ali mercadores midianitas, e eles tiraram e levantaram José da cova, e venderam José aos ismaelitas por vinte peças de prata; e eles trouxeram José ao Egito.
29 Кана о Рувим ало ки ханинг, ов дикхляс, кай о Иосиф отхэ нанай, тай пхаравдяс опэр пэстэ о савутя.
29 E Rúben retornou à cova, e eis que José não estava na cova; e ele rasgou suas vestes.
30 Ов ало пэ пхралэндэ тай пхэнляс:
30 E ele retornou aos seus irmãos, e disse: O menino não está; e eu, para onde irei?
31 Дэчи он лилэ о савутя э Иосифески, чиндэ бузнэс тай макхлэ о савутя рат.
31 E eles tomaram a túnica de José, e mataram um cabrito, e mergulharam a túnica no sangue.
32 Он гелдэ о багалыдэс сивдэ савутя пумарэ дадэски тай пхэнлэ:
32 E eles enviaram a túnica de muitas cores, e a levaram a seu pai, e disseram: Achamos isto; vê agora se é ou não a túnica de teu filho.
33 Ов пэнджярдяс лэн тай диняс бэбэря:
33 E ele a reconheceu, e disse: É a túnica de meu filho; uma fera o devorou; José sem dúvida foi rasgado em pedaços.
34 О Яков пхаравдяс опэр пэстэ о савутя, урявдяс гонэски савутя тай бут дес ровэлас пэ чявэски.
34 E Jacó rasgou suas vestes, e colocou pano de saco sobre os seus lombos, e lamentou por seu filho durante muitos dias.
35 Алаи лэски чявэ тай чяя алэ тэ аядиен лэс, ай ов на мангелас тэ аядиен лэс, пхэнэлас:
35 E todos os seus filhos e todas as suas filhas se levantaram para consolá-lo, mas ele recusou ser consolado. E ele disse: Pois, eu descerei ao túmulo lamentando meu filho. Assim seu pai chorou por ele.
36 Ай о мадианитяня одова вахыти бикиндэ э Иосифес андэ Египти э Потифарески, э фараонески ярдымарески, саво сас лэстэ баро опэр барэ.
36 E os midianitas o venderam ao Egito, a Potifar, oficial de Faraó, e capitão da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.