Gênesis 37
Библия опэр крымски романи чиб (RMN) vs NVI
1 О Яков бэшэлас андэ одолэ пхуятэ, катэ бэшэлас лэско дад, ки пху Ханаан.
1 Jacó habitou na terra de Canaã, onde seu pai tinha vivido como estrangeiro.
2 Аки о пхукаипэ катар Яков тай лэски пуендар.
2 Esta é a história da família de Jacó: Quando José tinha dezessete anos, pastoreava os rebanhos com os seus irmãos. Ajudava os filhos de Bila e os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai; e contava ao pai a má fama deles.
3 О Израиль дэхэлас э Иосифес бут алаи аврэ чявэндар, вай ов аракхлило лэски опэр пхуримастэ. О Израиль кердяс лэски бут шукара савутя.
3 Ora, Israel gostava mais de José do que de qualquer outro filho, porque lhe havia nascido em sua velhice; por isso mandou fazer para ele uma túnica longa.
4 Кана о пхрала дикхлэ, кай о дад дэхэл лэс бут, ниш лэн алаен, он на дэхлэ лэс тай нащи лачимаса зборизэнас лэса.
4 Quando os seus irmãos viram que o pai gostava mais dele do que de qualquer outro filho, odiaram-no e não conseguiam falar com ele amigavelmente.
5 Екхвар о Иосиф дикхляс суно. Ов пхукавдяс лэстар пэ пхралэнги, тай он на дэхлэ лэс май бут.
5 Certa vez, José teve um sonho e, quando o contou a seus irmãos, eles passaram a odiá-lo ainda mais.
6 Аки со ов пхэнляс лэнги:
6 "Ouçam o sonho que tive", disse-lhes.
7 Амэ пхандасас о снопя гив ки ливади, тай бирдэн мо снопи ваздиняспэс тай гортярдяспэс, ай тумаро снопя тэрдило агорял лэстэ тай бангилэ.
7 "Estávamos amarrando os feixes de trigo no campo, quando o meu feixe se levantou e ficou em pé, e os seus feixes se ajuntaram ao redor do meu e se curvaram diante dele".
8 О пхрала пхэнлэ лэски:
8 Seus irmãos lhe disseram: "Então você vai reinar sobre nós? Quer dizer que você vai governar sobre nós? " E o odiaram ainda mais, por causa do sonho e do que tinha dito.
9 О Иосиф дикхляс генэ екх суно тай генэ пхукавдяс лэстар пэ пхралэнги:
9 Depois teve outro sonho e o contou aos seus irmãos: "Tive outro sonho, e desta vez o sol, a lua e onze estrelas se curvavam diante de mim".
10 Ов пхукавдяс о суно на екх пэ пхралэнги, ами ли пэ дадэски, тай о дад холясаило лэски:
10 Quando o contou ao pai e aos irmãos, o pai o repreendeu e lhe disse: "Que sonho foi esse que você teve? Será que eu, sua mãe, e seus irmãos viremos a nos curvar até o chão diante de você? "
11 О пхрала кизгандиенас лэс, ай о дад тюшундиелас адалэстар.
11 Assim seus irmãos tiveram ciúmes dele; o pai, no entanto, refletia naquilo.
12 О пхрала гелэ тэ чярярэн атарэс пэ дадэски ко тхана андэ Шэхем,
12 Os irmãos de José tinham ido cuidar dos rebanhos do pai, perto de Siquém,
13 тай о Израиль пхэнляс э Иосифески:
13 e Israel disse a José: "Como você sabe, seus irmãos estão apascentando os rebanhos perto de Siquém. Quero que você vá até lá". "Sim, senhor", respondeu ele.
14 О дад пхэнляс лэски:
14 Disse-lhe o pai: "Vá ver se está tudo bem com os seus irmãos e com os rebanhos, e traga-me notícias". Jacó o enviou quando estava no vale de Hebrom. Mas José se perdeu quando se aproximava de Siquém;
15 Отхэ ов родэлас ко ливадя, бискай на дикхляс лэс мануш тай пхучляс лэс:
15 um homem o encontrou vagueando pelos campos e lhe perguntou: "Que é que você está procurando? "
16 Ов пхэнляс:
16 Ele respondeu: "Procuro meus irmãos. Pode me dizer onde eles estão apascentando os rebanhos? "
17 — Он гелэ атхар, — пхэнляс о мануш. — Мэ шунлём, сар он зборизэнас: «Гадэн андэ Дотан».
17 Respondeu o homem: "Eles já partiram daqui. Eu os ouvi dizer: ‘Vamos para Dotã’ ". Assim José foi em busca dos seus irmãos e os encontrou perto de Dotã.
18 Он дикхлэ лэс дурал, тай ангал отхэ, сар ов пашыло лэндэ, зборисаилэ тэ мударэн лэс.
18 Mas eles o viram de longe e, antes que chegasse, planejaram matá-lo.
19 — Аки авэл одова, саво дикхел сунэ! — пхэнлэ он екхаврэски.
19 "Lá vem aquele sonhador! ", diziam uns aos outros.
20 — Элан мударас лэс тай тэ чяс андэ шуки ханинг, ай амарэ дадэски пхэнаса, кай лэс халяс вэшэско гайвани. Дэчи кан дикхас, со кан никлёл андар лэски сунэндэ.
20 "É agora! Vamos matá-lo e jogá-lo num destes poços, e diremos que um animal selvagem o devorou. Veremos então o que será dos seus sonhos. "
21 Ай о Рувим шунляс тай кутарды лэс лэндар, пхэнляс:
21 Quando Rúben ouviu isso, tentou livrá-lo das mãos deles, dizendo: "Não lhe tiremos a vida! "
22 Ма чёрэн рат. Чен лэс андэ акая ханинг атхэ, андэ ливади, ай ма ваздэн опэр лэстэ тумаро васт.
22 E acrescentou: "Não derramem sangue. Joguem-no naquele poço no deserto, mas não toquem nele". Rúben propôs isso com a intenção de livrá-lo e levá-lo de volta ao pai.
23 Кана о Иосиф пашыло пэ пхралэндэ, он пхаравдэ опрал лэстэ о савутя — одола, савэ сас багалыс сивдэ, —
23 Chegando José, seus irmãos lhe arrancaram a túnica longa,
24 тай читэ лэс андэ ханинг. Э ханинг сас чючи, би панески.
24 agarraram-no e o jogaram no poço, que estava vazio e sem água.
25 Дэчи он бэшлэ тэ хан, тай дикхлэ каравани э измаильтяненго, кай авэл андар Галаад. Лэнги камилэс сас пхэрдэ чяренца, бальзамеса тай мирраса, савэ он гелэнас андэ Египти.
25 Ao se assentarem para comer, viram ao longe uma caravana de ismaelitas que vinha de Gileade. Seus camelos estavam carregados de especiarias, bálsamo e mirra, que eles levavam para o Egito.
26 О Иуда пхэнляс пэ пхралэнги:
26 Judá disse então a seus irmãos: "Que ganharemos se matarmos o nosso irmão e escondermos o seu sangue?
27 Зиядэ тэ бикнас лэс э измаильтяненги тай тэ на ваздас опэр лэстэ амарэ васта; вай ов амаро пхрал, амаро тэни тай рат.
27 Vamos vendê-lo aos ismaelitas. Não tocaremos nele, afinal é nosso irmão, é nosso próprio sangue". E seus irmãos concordaram.
28 Кана о мадианскя бикинимаря накхенас пашал, о пхрала никалдэ э Иосифес андар ханинг тай бикиндэ э измаильтяненги бишэ рупунэ которэнги. О измаильтяня лилэ лэс тай гелдэ андэ Египти.
28 Quando os mercadores ismaelitas de Midiã se aproximaram, seus irmãos tiraram José do poço e o venderam por vinte peças de prata aos ismaelitas, que o levaram para o Egito.
29 Кана о Рувим ало ки ханинг, ов дикхляс, кай о Иосиф отхэ нанай, тай пхаравдяс опэр пэстэ о савутя.
29 Quando Rúben voltou ao poço e viu que José não estava lá, rasgou suas vestes
30 Ов ало пэ пхралэндэ тай пхэнляс:
30 e, voltando a seus irmãos, disse: "O jovem não está lá! Para onde irei agora? "
31 Дэчи он лилэ о савутя э Иосифески, чиндэ бузнэс тай макхлэ о савутя рат.
31 Então eles mataram um bode, mergulharam no sangue a túnica de José
32 Он гелдэ о багалыдэс сивдэ савутя пумарэ дадэски тай пхэнлэ:
32 e a mandaram ao pai com este recado: "Achamos isto. Veja se é a túnica de teu filho".
33 Ов пэнджярдяс лэн тай диняс бэбэря:
33 Ele a reconheceu e disse: "É a túnica de meu filho! Um animal selvagem o devorou! José foi despedaçado! "
34 О Яков пхаравдяс опэр пэстэ о савутя, урявдяс гонэски савутя тай бут дес ровэлас пэ чявэски.
34 Então Jacó rasgou suas vestes, vestiu-se de pano de saco e chorou muitos dias por seu filho.
35 Алаи лэски чявэ тай чяя алэ тэ аядиен лэс, ай ов на мангелас тэ аядиен лэс, пхэнэлас:
35 Todos os seus filhos e filhas vieram consolá-lo, mas ele recusou ser consolado, dizendo: "Não! Chorando descerei à sepultura para junto de meu filho". E continuou a chorar por ele.
36 Ай о мадианитяня одова вахыти бикиндэ э Иосифес андэ Египти э Потифарески, э фараонески ярдымарески, саво сас лэстэ баро опэр барэ.
36 Nesse meio tempo, no Egito, os midianitas venderam José a Potifar, oficial do faraó e capitão da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.