Gênesis 19
Библия опэр крымски романи чиб (RMN) vs NAA
1 Дуй миляикя алэ андэ Садом бэлвэле, тай о Лот сас бэшло ки бар ки дизаки. Кана о Лот дикхляс лэн, ов ущино тай бангило джи ки пху.
1 Ao anoitecer, os dois anjos chegaram a Sodoma. Ló estava sentado junto ao portão da cidade. Quando viu os anjos, levantou-se e, indo ao encontro deles, prostrou-se com o rosto em terra
2 — Сагбудэс минрэ, — пхэнляс ов, — мангав тумэн, элан андэ кхер мандэ, тумарэ иргатестэ. Тумэ тэ кан халярэн тумарэ пинрэ тай тэ раткерэн, ай эртэс сабахтан тэ джян тумаро дром.
2 e lhes disse: — Por favor, meus senhores, venham para a casa deste servo de vocês. Poderão passar a noite, lavar os pés, levantar-se de madrugada e seguir o seu caminho. Mas eles responderam: — Não; passaremos a noite na praça.
3 Ай ов аякха лачес мангляс лэн, кай он гелэ пал лэстэ тай динэ андэ кхер. Ов диняс лэн хабэ тай пэкляс лэнги писноя питэс, тай он халэ.
3 Ló insistiu tanto, que eles foram e entraram na casa dele. Deu-lhes um banquete, fez assar uns pães sem fermento, e eles comeram.
4 Ай ангал отхэ сар он пашлилэ, алаи о мурша э Садомески, о тэрнэ тай о пхурэ, агорадылар о кхер.
4 Mas, antes que eles se deitassem, os homens daquela cidade cercaram a casa. Eram os homens de Sodoma, tanto os moços como os velhos, sim, todo o povo de todos os lados.
5 Он дэнас бэбэря э Лотески:
5 E chamaram Ló e lhe disseram: — Onde estão os homens que, à noitinha, entraram na sua casa? Traga-os aqui fora para que abusemos deles.
6 О Лот никлисто лэндэ тай пханляс пал пэстэ о удар.
6 Então Ló foi até a porta, fechou-a atrás de si
7 Ов пхэнлём:
7 e lhes disse: — Meus irmãos, peço-lhes que não cometam essa maldade.
8 Шунэн, мандэ си дуй чяя, савэ дага на сас ромэстэ. Эла мэ кан никалав лэн тумэндэ, тай керэн лэнца, со манген. Ай ма керэн ништо адалэ манушэнги, савэ алэ андэ мэ кхерэстэ.
8 Olhem aqui! Tenho duas filhas, virgens, e vou trazê-las para vocês. Façam com elas o que quiserem, porém não façam nada a estes homens, porque se acham sob a proteção do meu teto.
9 Он пхэнлэ:
9 Eles, porém, disseram: — Saia daí! E acrescentaram: — Ele é estrangeiro, veio morar entre nós e pretende ser juiz em tudo? Vamos fazer com você pior do que com eles. E atiraram-se contra o homem, contra Ló, e se aproximaram para arrombar a porta.
10 Ай о мурша, савэ сас андэ кхер, сидинэ э Лотес андэ кхер тай пханлэ о удар.
10 Porém os homens, estendendo a mão, puxaram Ló para dentro e fecharam a porta.
11 Ай одолэн, кон э сас ко удар ки кхерэско, э тэрнэн тай э пхурэн, он корярдэ, аякха кай на аракхенас о удар.
11 E feriram de cegueira os que estavam do lado de fora, desde o menor até o maior, de modo que se cansaram à procura da porta.
12 Тай он пхэнлэ э Лотески:
12 Então os homens disseram a Ló: — Você tem aqui mais alguém dos seus? Genro, filhos, filhas, todos quantos você tem na cidade, faça-os sair daqui,
13 вай амэ мангас тэ хурдярас адава тхан. Э бэбэря ангал Сагбус Яхвэ адалэ дюнястэ асавки бари, кай Ов бичялдяс амэн тэ хурдярас э диз.
13 pois vamos destruir este lugar, porque o seu clamor tem aumentado, chegando até a presença do Senhor , e o Senhor nos enviou a destruí-lo.
14 О Лот никлисто тай пхэнляс одолэнги, савэ кан овэн лэски джямутрэ, пэ чяянги дэхлэнги:
14 Então Ló saiu e foi falar com os seus genros, os que estavam para casar com as suas filhas. Ele disse: — Levantem-se e saiam deste lugar, porque o Mas eles pensaram que Ló estava brincando.
15 Кана лиляс тэ десёл, о миляикя лилэ тэ сигярдярэн э Лотес, пхэнэнас:
15 Ao amanhecer, os anjos apressaram Ló, dizendo: — Levante-se, pegue a sua mulher e as suas duas filhas, que aqui se encontram, e saia daqui, para que você não morra quando a cidade for castigada.
16 Ов на сигярэлас, тай одола о дуй лилэ лэс вастэндар, тай лэски ромня, тай до чяян, вай о Сагбус о Яхвэ сас лэндэ миласа, тай никалдэ лэн пал диз.
16 Como, porém, ele se demorasse, aqueles homens o pegaram pela mão, a ele, a sua mulher e as duas filhas, sendo-lhe o Senhor misericordioso, e o tiraram, e o puseram fora da cidade.
17 Тай пал диз о екх андар лэндэ бэбэряса пхэнляс:
17 Havendo-os levado para fora, um deles disse: — Corra, para sair daqui com vida! Não olhe para trás, nem pare em toda a campina. Fuja para o monte, para que você não morra.
18 Ай о Лот пхэнляс лэнги:
18 Mas Ló disse a eles: — Assim não, meu Senhor!
19 Ту аякха лачё манца, тэ иргатестэ, тай Ту сикавдян манги бари мила, кутардиесас мо бэшыпэ. Ай андэ горадэс мэ нащи кан прастав: о хурлуки кан астарэл ман, тай мэ кан мэрав.
19 Eis que o teu servo encontrou favor diante dos teus olhos, e engrandeceste a tua misericórdia para comigo, salvando-me a vida. Mas não posso fugir para o monte, pois receio que a destruição vá me alcançar, e eu morra.
20 Аки одоя дизори надур, отхэ мэ кан рэсав тэ прастав, ой набари. Мук ман тэ прастав отхэ — вай ой тикнёри, тай мэ кан овав кутардимэ.
20 Eis aqui perto uma cidadezinha para a qual eu posso fugir. Ela é bem pequena. Permita que eu fuja para lá — ela é bem pequena, não é verdade? —, e nela poderei salvar a minha vida.
21 Ов пхэнляс:
21 O anjo respondeu: — Quanto a isso, estou de acordo, para não destruir a cidade de que você acaba de falar.
22 Праста отхэ чяльти, вай Мэ нащи керав ништо, бискай ту на кан авэс джи латэ.
22 Vá depressa e refugie-se nela; pois nada posso fazer, enquanto você não tiver chegado lá. Por isso, a cidade recebeu o nome de Zoar.
23 О кхам ваздиндило, кана о Лот ало ко Цоар.
23 O sol estava nascendo sobre a terra, quando Ló entrou em Zoar.
24 Дэчи о Сагбус о Яхвэ чёрдяс опэр Садом тай Гамора, сар брышым, тхарди сера. Ой али катар Сагбус Яхвэ опрал булутя.
24 Então o Senhor fez chover enxofre e fogo sobre Sodoma e Gomorra. Isso veio da parte do Senhor , desde os céus.
25 Ов хурдярдяс о диза тай алаи одоя риг, тай алаен, кон бэшэлас андэ диза, тай алаи, со барёлас опэр пху.
25 Ele destruiu aquelas cidades, e toda a campina, e todos os moradores das cidades, e o que nascia na terra.
26 Ай э ромни э Лотески дикхляс палэ тай ули лонэско столби.
26 E a mulher de Ló olhou para trás e virou uma estátua de sal.
27 Авэр сабаги о Авраам ущино эртэс тай ало одолэ тханэстэ, катэ ов сас тэрдо ангал Сагбус Яхвэ.
27 Na manhã seguinte, Abraão se levantou de madrugada e foi para o lugar onde tinha estado na presença do Senhor .
28 Ов дикхляс карин Садом тай Гамора, тай карин алаи ки ливади, тай дикхляс: бут тхув ваздиндёл катар пху, сар тхув андар пэчи.
28 Abraão olhou para Sodoma e Gomorra e para toda a terra da campina e viu que da terra subia fumaça, como se fosse a fumaça de uma fornalha.
29 Аякха, кана о Дэл тхардяс о диза э ливадяки, андэ савэндэ бэшэлас о Лот, Ов тюшунды катар Авраам тай кутарды э Лотес катар хурлуки.
29 Assim, quando destruiu as cidades da campina, Deus se lembrou de Abraão e tirou Ló do meio da destruição, quando subverteu as cidades em que Ló tinha morado.
30 О Лот трашалас тэ ачёл андэ Цоар, оничин ов тай лэски дуй чяя нашлэ андэ горадэс. Он екхетханэ ачилэ тэ бэшэн андэ пищера.
30 Ló partiu de Zoar e habitou no monte, ele e as duas filhas, porque receavam permanecer em Zoar. Ló habitou numa caverna, e com ele as duas filhas.
31 Э бари чяй пхэнляс э тикняки:
31 Então a primogênita disse à mais moça: — Nosso pai está velho, e não há homem na terra que venha unir-se conosco, segundo o costume de toda terra.
32 Эла пиявдярас амарэ дадэс винас тай тэ пашляс лэса. Хоч амарэ дадэстар мэ овэн амэн пуя!
32 Venha, vamos embebedá-lo com vinho, deitemo-nos com ele e conservemos a descendência de nosso pai.
33 Одоя рат он пиявдярдэ пумарэ дадэс винас, тай э бари чяй али тай пашлили лэса. Ов на джянэлас, кана ой пашлили тай кана ой ущини.
33 Naquela noite, deram de beber vinho a seu pai. E, entrando a primogênita, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.
34 Авэр дес э бари чяй пхэнляс э тикняки:
34 No dia seguinte, a primogênita disse à mais nova: — Ontem à noite, deitei-me com o meu pai. Vamos embebedá-lo também esta noite; entre e deite-se com ele, para que preservemos a descendência de nosso pai.
35 Он пиявдярдэ пумарэ дадэс винас тай адая рат, ли э тикни чяй али тай пашлили лэса. Тай ов на джянэлас, кана ой пашлили тай кана ой ущини.
35 De novo, naquela noite, deram de beber vinho a seu pai. E, entrando a mais nova, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.
36 Аякха ли о дуй чяя э Лотески насвалилэ пуёстэ пумарэ дадэстар.
36 E assim as duas filhas de Ló ficaram grávidas do próprio pai.
37 Ки бари чяй аракхлило чяво, тай тхэдяс лэс Моав. Ов — о дад аканутнэ моавитяненго.
37 A primogênita deu à luz um filho e lhe deu o nome de Moabe. Este é o pai dos moabitas, até o dia de hoje.
38 Ли ки тикни чяй аракхлило чяво, тай тхэдяс лэс Бэн-Амми. Ов — о дад аканутнэ аммонитяненго.
38 A mais nova também deu à luz um filho e lhe deu o nome de Ben-Ami. Este é o pai dos amonitas, até o dia de hoje.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.