Atos 7
Библия опэр крымски романи чиб (RMN) vs NTLH
1 Дэчи о баро попази пхучляс э Стэфанес:
1 O Grande Sacerdote perguntou a Estêvão: — O que essas pessoas estão dizendo é verdade?
2 О Стэфан пхэнляс:
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem! O
3 «Ачяв ти пху тай тэ тухумен, — пхэнляс Ов лэски, — тай джя ки пху, сави Мэ туки кан сикавав».
3 E Deus lhe disse: “Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para uma terra que eu lhe mostrarei.”
4 Озаман о Авраам ачявдяс э пху э халдеенги тай ало андэ Харран. Отхар, пал ко мэрипэ лэски дадэскерэстэ, о Дэл андяс э Авраамес андэ адалэ пхуятэ, андэ савятэ тумэ анкха бэшэн.
4 Então ele saiu da Caldeia e foi morar em Harã. Depois que o pai dele morreu, Deus trouxe Abraão para esta terra onde vocês agora estão morando.
5 Ов на диняс лэс пху джи тикноро котор. Ай о Дэл диняс збора, кай Ов кан дэл адая пху лэстэ тай лэски пуендэ, ай одова вахыти ко Авраам на сас пуёс.
5 Ele não deu a Abraão nem mesmo um palmo desta terra, mas prometeu que ia lhe dar toda esta terra e que depois ela seria dos seus descendentes. Quando Deus fez essa promessa, Abraão ainda não tinha filhos.
6 О Дэл пхэнляс лэски: «Тэ пуя кан овэн джятя андэ джяти пху; он кан овэн динэ андэ иргатлыки тай кан сидэн хурлуки штаршэл брэш.
6 Ele disse a Abraão: “Os seus descendentes vão viver como estrangeiros em outra terra. Ali eles serão escravos e serão maltratados durante quatrocentos anos.”
7 Ай Мэ кан марав э дюняс, саво кан керэл лэн иргатен, — пхэнляс о Дэл. — Тай дэчи он кан никлён отхар тай кан керэн бути Манги адалэ тханэстэ».
7 — E Deus disse ainda: “Eu castigarei a nação que os escravizar. Depois disso eles voltarão daquela terra e me adorarão neste lugar.”
8 Дэчи Ов диняс э Авраамес завети абрезанияко. О Авраам уло о дад э Исаакеско тай кердяс лэски абрезания ко охтото дес, сар аракхлило, о Исаак уло о дад э Яковеско, ай о Яков — дэшудо патриарховенго.
8 Deus deu a Abraão a cerimônia da circuncisão como prova da aliança que fez com ele. Por isso Abraão circuncidou o seu filho Isaque uma semana depois do seu nascimento. Isaque circuncidou o seu filho Jacó, e Jacó fez o mesmo com os seus doze filhos, os patriarcas .
9 О патриархя катар кизгандилима бикиндэ Иосифес андэ Египти. Ай о Дэл сас лэса
9 Estêvão continuou: — Os irmãos de José tinham inveja dele e o venderam para ser escravo no Egito. Mas Deus estava com ele
10 тай кутарды лэс катар алаи ко хурлуки. Ов диняс э Иосифес мила тай годявэрипэ ангал якха ко фараони, о патишаи э Египтеско. Одова кердяс э Иосифес сагбус алаи э Египтеско тай алаи пэ кхерэско.
10 e o livrou de todas as suas aflições. Quando José apareceu diante de Faraó, rei do Egito, Deus lhe deu sabedoria e modos agradáveis. E Faraó o nomeou governador do Egito e do palácio do rei.
11 Пал отхэ андэ Египти тай андэ Ханаан ули бокх тай баро хурлуки, тай амарэ дада нащи аракхенас хапэ.
11 Depois houve falta de alimentos e muito sofrimento no Egito e em Canaã, e os nossos antepassados não tinham mais o que comer.
12 Кана о Яков шунляс одолэстар, кай андэ Египти си гив, ов бичялдяс отхэ амарэ дадэн екхвар.
12 Mais tarde, Jacó ouviu dizer que no Egito havia trigo e mandou pela primeira vez os nossos antepassados até lá.
13 Кана он алэ дувар, о Иосиф пхутэрдяспэс пэ пхралэнги, тай о фараони галило катар тухумя ки Иосифески.
13 Na segunda vez José contou aos seus irmãos quem ele era, e Faraó ficou sabendo da família de José.
14 Пал отхэ о Иосиф бичялдяс пал пэ дадэстэ пал Яков тай пал алаи пэ тухумендэ, савэ гиндёнас эфтадэша пандж мануша.
14 Então José mandou buscar o seu pai Jacó e todos os seus parentes, a fim de irem para o Egito; eram setenta e cinco pessoas ao todo.
15 О Яков ало тэ бэшэл ко Египти, катэ муло ли ов, ли амарэ дадэнги дада.
15 Jacó foi para o Egito, e ali ele e os nossos antepassados ficaram morando até o dia da morte deles.
16 О тэня сас гелдэ андэ Шэхем тай тхэдэ андэ склепи, саво о Авраам киндяс рупаки ко чявэ ки Хаморески андэ Шэхем.
16 Depois os corpos deles foram trazidos para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos descendentes de Hamor por um certo preço.
17 Сар пашолас о вахыти тэ овэл о пхэнлипэ, дино э Дэвлэса э Авраамес, барёлас о гиндипэ амарэ дюняско андэ Египти.
17 — Quando estava chegando o tempo de Deus cumprir o juramento que havia feito a Abraão, o nosso povo tinha aumentado muito no Egito.
18 Аякха сас, бискай андэ Египти на бэшло опэр трони авэр патишаи, саво на джянэлас катар Иосиф.
18 Então um rei que não sabia nada a respeito de José começou a governar o Egito.
19 Ов сас ярамази амарэ тухуменца тай керэлас джюнгалипэ амарэ дадэнги: ов тхэлас лэн тэ чен э пуен, савэ аракхлилэ, тэ мэрэн одола.
19 Esse rei enganou e maltratou os nossos antepassados, a ponto de obrigá-los a abandonar as suas próprias criancinhas para que elas morressem.
20 Андэ адава вахыти аракхлило о Маисей, шукар ангал Дэл. Трин чён лэс хавдярэнас андэ дадэско кхер,
20 Nesse tempo nasceu Moisés, que era uma linda criança, e durante três meses os seus pais cuidaram dele em casa.
21 ай кана камэлас лэс тэ дэн, лэс лиляс э чяй э фараонески тай барярдяс, сар пэ чявэс.
21 Mas, quando tiveram de abandoná-lo, a filha do rei o adotou e criou como seu próprio filho.
22 О Маисей сас сиклярдо алаи э египтеско годявэрипэ; ов сас зорало ли андэ збора, ли андэ дила.
22 E assim ele foi instruído em toda a ciência dos egípcios e se tornou um homem que falava e agia com autoridade.
23 Кана лэски сас саранда брэш, ов мангляс тэ дикхел пэ пхралэн израильтянен.
23 Estêvão disse ainda: — Quando Moisés já estava com quarenta anos, resolveu ir ver a sua gente, os israelitas.
24 Екхвар ов дикхляс, кай екхес андар лэндэ хорладиел о египтяни, ов сыкылды тай андар пахылыки мудардяс лэс.
24 Ali viu um egípcio maltratando um homem do seu povo. Então defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 О Маисей тюшунды, лэски пхрала кан галён, кай о Дэл лэски вастэнца дэл лэн кутардипэ, ай он на галилэ.
25 Moisés pensava que os israelitas entenderiam que Deus ia libertá-los por meio dele, mas eles não entenderam.
26 Авэр дес о Маисей дикхляс, сар дуй израильтяня марэнпэс. Ов мангляс тэ аклаштиел лэн. «Муршалэн, вай тумэ пхрала, — пхэнэлас ов. — Соски хорладиен екхаврэс?»
26 No dia seguinte Moisés viu dois israelitas brigando. E, tentando apartar a briga, disse: “Homens, escutem! Vocês são irmãos; por que estão brigando?”
27 Дэчи о мануш, саво марэлас пэ комшус, диняс бутуря э Маисеес тай пхэнляс: «Кон тхэдяс тут барэс тай цындомарес опэр амэндэ?
27 — Mas aquele que estava maltratando o outro empurrou Moisés para um lado e disse: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?
28 Я ту мангес тэ мударэс ли ман, сар ич мудардян э египтянес?»
28 Você está querendo me matar como matou o egípcio ontem?”
29 О Маисей шунляс асавке зборэс, нашло тай ало андэ пху Мадиам сар джяти. Отхэ лэстэ аракхлилэ дуй чявэ.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu do Egito e foi morar na terra de Midiã, e ali nasceram dois filhos dele.
30 Тай саранда брэшэндар ко Маисей ало миляики андэ тхардо хлядяло кущёки ки ливади, надур катар горас Синай.
30 — Quarenta anos mais tarde, quando Moisés estava no deserto, perto do monte Sinai, um anjo apareceu a ele, no meio do fogo de um espinheiro que estava queimando.
31 О Маисей сас шаштимэ, кана адава дикхляс. Ов пашыло пашэ, зиядэ тэ дикхел, тай шунляс сэси э Сагбуско:
31 Moisés ficou admirado com o que estava vendo e chegou perto para ver melhor. Então ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 «Мэ о Дэл тэ дадэнго, о Дэл э Авраамеско, э Исаакеско тай э Яковеско». О Маисей изралас катар траш тай нащи ваздэлас пэ якха.
32 “Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 О Сагбус пхэнляс лэски: «Чи тэ минидэс, вай о тхан, опэр савэстэ ту тэрдо, — шужы пху.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias, pois o lugar onde você está é um lugar sagrado.
34 Мэ дикхлём о хурлуки Мэ дюняско андэ Египти тай шунлём лэнго роипэ. Мэ фулистинём, тэ кутардияв лэн. Ай акана джя, Мэ бичялав тут андэ Египти».
34 Eu tenho visto como o meu povo está sendo maltratado no Egito; tenho ouvido os gemidos deles e desci para libertá-los. Agora vou mandar você para o Egito.”
35 Одолэ Маисеес, савэстар он болдинэпэс тай савэстар пхэнэнас: «Кон тхэдяс тут барэс тай цындомарес?» — о Дэл бичялдяс сар барэс тай кутардимарес андар миляики, саво сикавдяспэс лэски андэ хлядяло кущёки.
35 E Estêvão continuou: — Esse mesmo Moisés foi rejeitado pelo povo de Israel. Eles lhe perguntaram: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?” Deus enviou esse Moisés como líder e libertador, com a ajuda do anjo que apareceu no espinheiro.
36 О Маисей никалдяс лэн тай саранда брэш керэлас чюдэс тай сикаиматэс андэ Египти, ки Лоли моря тай ки ливади.
36 Foi ele quem tirou os israelitas do Egito, fazendo milagres e maravilhas naquela terra, e também no mar Vermelho, e no deserto, durante quarenta anos.
37 Адава жэ Маисей пхэнляс э израильтяненги: «Андар тумарэ пхралэндэ о Дэл кан тхэл тумэнги Прарокес, сар мандэ».
37 Foi esse mesmo Moisés quem disse aos israelitas: “Do meio de vocês Deus escolherá e enviará para vocês um profeta , assim como ele me enviou.”
38 Ов, — одова мануш, саво сас э дюняса андэ ливади; ов сас отхэ амарэ дадэнца тай э миляикеса, саво зборизэлас лэса опэр горас Синай. Ов лиляс дживиндэ зборэс, тэ дэл лэн амэндэ.
38 Foi Moisés quem esteve com os israelitas reunidos no deserto; ele esteve lá com os nossos antepassados e com o anjo que falou com ele no monte Sinai. E foi Moisés quem recebeu e nos entregou as mensagens vivas de Deus.
39 Амарэ дада на манглэ тэ шунэн лэс, ами болдинэпэс лэстар тай болдинэ пумарэ илэ карин Египти.
39 — Os nossos antepassados não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e queriam voltar para o Egito.
40 Он пхэнлэ э Ааронески: «Кер амэнги дэвлэн, савэ кан джян ангал амэндэ, вай амэ на джянас, со уло адалэ Маисееса, кай никалдяс амэн андар Египти».
40 Eles disseram a Arão: “Faça para nós deuses que irão à nossa frente. Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito.”
41 Андэ адала деса он кердэ гурувэс, андэ адалэ идолэски курбани тай лошазэнас э дилаки пэ вастэнгеряки.
41 Então fizeram uma imagem em forma de bezerro e mataram animais para oferecer a ela como sacrifício . Depois deram uma festa em honra da imagem que eles mesmos tinham feito.
42 О Дэл болдиняспэс лэндар тай ачявдяс лэн тэ керэн иргатлыки э опрунэ армияки, сар си яздимэ андэ книжка ки прарокенги:
42 Mas Deus se afastou deles e deixou que adorassem as estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas : “Ó povo de Israel, não foi para mim que vocês mataram e ofereceram animais em durante quarenta anos no deserto.
43 Тумэ кердянус тумэнги шавлинен катуна э Молахески тай
43 Vocês carregaram a barraca do deus e também a imagem da estrela de Raifã , o deus de vocês. Esses eram ídolos que vocês tinham feito para adorar. Por isso vou mandar vocês para além da Babilônia.”
44 Амарэ дадэндэ андэ ливади сас Катуна Заветески. О Дэл сикавдяс э Маисеески, касавки ой камэл тэ овэл, тай ов аякха да кердяс.
44 — No deserto, os nossos antepassados tinham consigo a Tenda da Presença de Deus . Essa Tenda foi feita como Deus tinha mandado Moisés fazer, de acordo com o modelo que Deus lhe havia mostrado.
45 Амарэ дада лилэ адая катуна, тай екхетханэ э Исусеса Навескерэса он андэ ла андэ пху ки дюняски, савэн о Дэл кувды ангал лэндэ. Тай аякха сас джи ко деса ки Давидески,
45 Eles tinham recebido a Tenda dos seus antepassados e a levaram quando foram com Josué e conquistaram as terras das nações que Deus expulsou de diante deles. A Tenda ficou lá com eles até o tempo de Davi.
46 савэс дэхэлас о Дэл. О Давид мангелас Лэс тэ мукел тэ аракхел катуна э Яковески кхерэски.
46 Davi recebeu a aprovação de Deus e pediu licença para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Ай о кхер Лэски тхэдяс о Саламон.
47 Mas foi Salomão quem construiu a casa de Deus.
48 Ай о Учё Дэл на бэшэл андэ кхера, тхэдэ э манушэнца. О прароки пхэнэл адалэстар:
48 — Porém o Altíssimo não mora em casas construídas por seres humanos. Como disse o profeta:
49 «О булутя — о трони Минро,
49 “O céu é o meu trono, diz o Senhor, e a terra é o estrado onde descanso os meus pés. Que tipo de casa vocês poderiam construir para mim? Como conseguiriam construir um lugar onde eu pudesse morar?
50 Та со, на Мэ вастэса алаи адава кердо?»
50 Por acaso não fui eu quem fez todas as coisas?”
51 Тумэ — дюняс, савэстэ на бангёл э мэн, кастэ баруно ило тай пханлэ кана! Тумэ екхараи тэрдён мамуй ко Шужо Духос, сар тумарэ дада, аякха ли тумэ!
51 E Estêvão terminou, dizendo: — Como vocês são teimosos! Como são duros de coração e surdos para ouvir a mensagem de Deus! Vocês sempre têm rejeitado o Espírito Santo, como os seus antepassados rejeitaram.
52 Кас андар прарокя тумарэ дада на кувдиенас? Он мудардэ одолэн, кон пхэнэлас, кай кан авэл о Чячё. Анкха тумэ улянус пхукаимаря тай мударимаря!
52 Qual foi o profeta que os antepassados de vocês não perseguiram? Eles mataram os mensageiros de Deus que no passado anunciaram a vinda do Bom Servo . E agora vocês o traíram e o mataram.
53 Тумэ лилянус о Тхэдипэ, дино тумэн андар миляикя, ай на кердянус лэс!
53 Vocês receberam a lei por meio de anjos e não têm obedecido a essa lei.
54 Кана он шунлэ адава, он холясаилэ тай лилэ тэ хан пумарэ данда катар холи.
54 Quando os membros do Conselho Superior acabaram de ouvir o que Estêvão tinha dito, ficaram furiosos e rangeram os dentes contra ele.
55 Ай о Стэфан, пхэрдо Шужо Духос, ваздиняс пэ якха опрэ тай дикхляс о нами э Дэвлэско тай э Исусеско, Саво сас тэрдо катар прави васт ки Дэвлэско.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus. E viu também Jesus em pé, ao lado direito de Deus.
56 — Дикхен, — пхэнляс ов, — мэ дикхав пхутэрдэ булутя тай э Чявэс э Манушыканэс катар прави васт ки Дэвлэско!
56 Então disse: — Olhem! Eu estou vendo o céu aberto e o
57 Дэчи он екхвар пханлэ пумарэ кана, барэ бэбэряса читэпэс опэр лэстэ.
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, avançaram todos juntos contra Estêvão.
58 Он сидинэ э Стэфанес пал диз тай лилэ тэ чен андэ лэстэ бара. О дикхимаря э дошаки ачявдэ пумарэ савутя ко пинрэ ки тэрнэ манушэски, саво бучёлас Савл.
58 Depois o jogaram para fora da cidade e o apedrejaram. E as testemunhas deixaram um moço chamado Saulo tomando conta das suas capas .
59 Кана он ченас андэ Стэфан бара, одова мангелас э Дэвлэс:
59 Enquanto eles atiravam as pedras, Estêvão chamava Jesus, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Ов пэло опэр кочя тай лачес пхэнляс:
60 Depois, ajoelhou-se e gritou com voz bem forte: — Senhor, não condenes esta gente por causa deste pecado! E, depois que disse isso, ele morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.