Atos 7
Библия опэр крымски романи чиб (RMN) vs NAA
1 Дэчи о баро попази пхучляс э Стэфанес:
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 О Стэфан пхэнляс:
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 «Ачяв ти пху тай тэ тухумен, — пхэнляс Ов лэски, — тай джя ки пху, сави Мэ туки кан сикавав».
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 Озаман о Авраам ачявдяс э пху э халдеенги тай ало андэ Харран. Отхар, пал ко мэрипэ лэски дадэскерэстэ, о Дэл андяс э Авраамес андэ адалэ пхуятэ, андэ савятэ тумэ анкха бэшэн.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 Ов на диняс лэс пху джи тикноро котор. Ай о Дэл диняс збора, кай Ов кан дэл адая пху лэстэ тай лэски пуендэ, ай одова вахыти ко Авраам на сас пуёс.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 О Дэл пхэнляс лэски: «Тэ пуя кан овэн джятя андэ джяти пху; он кан овэн динэ андэ иргатлыки тай кан сидэн хурлуки штаршэл брэш.
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 Ай Мэ кан марав э дюняс, саво кан керэл лэн иргатен, — пхэнляс о Дэл. — Тай дэчи он кан никлён отхар тай кан керэн бути Манги адалэ тханэстэ».
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 Дэчи Ов диняс э Авраамес завети абрезанияко. О Авраам уло о дад э Исаакеско тай кердяс лэски абрезания ко охтото дес, сар аракхлило, о Исаак уло о дад э Яковеско, ай о Яков — дэшудо патриарховенго.
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 О патриархя катар кизгандилима бикиндэ Иосифес андэ Египти. Ай о Дэл сас лэса
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 тай кутарды лэс катар алаи ко хурлуки. Ов диняс э Иосифес мила тай годявэрипэ ангал якха ко фараони, о патишаи э Египтеско. Одова кердяс э Иосифес сагбус алаи э Египтеско тай алаи пэ кхерэско.
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 Пал отхэ андэ Египти тай андэ Ханаан ули бокх тай баро хурлуки, тай амарэ дада нащи аракхенас хапэ.
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 Кана о Яков шунляс одолэстар, кай андэ Египти си гив, ов бичялдяс отхэ амарэ дадэн екхвар.
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 Кана он алэ дувар, о Иосиф пхутэрдяспэс пэ пхралэнги, тай о фараони галило катар тухумя ки Иосифески.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 Пал отхэ о Иосиф бичялдяс пал пэ дадэстэ пал Яков тай пал алаи пэ тухумендэ, савэ гиндёнас эфтадэша пандж мануша.
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 О Яков ало тэ бэшэл ко Египти, катэ муло ли ов, ли амарэ дадэнги дада.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 О тэня сас гелдэ андэ Шэхем тай тхэдэ андэ склепи, саво о Авраам киндяс рупаки ко чявэ ки Хаморески андэ Шэхем.
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 Сар пашолас о вахыти тэ овэл о пхэнлипэ, дино э Дэвлэса э Авраамес, барёлас о гиндипэ амарэ дюняско андэ Египти.
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Аякха сас, бискай андэ Египти на бэшло опэр трони авэр патишаи, саво на джянэлас катар Иосиф.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 Ов сас ярамази амарэ тухуменца тай керэлас джюнгалипэ амарэ дадэнги: ов тхэлас лэн тэ чен э пуен, савэ аракхлилэ, тэ мэрэн одола.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 Андэ адава вахыти аракхлило о Маисей, шукар ангал Дэл. Трин чён лэс хавдярэнас андэ дадэско кхер,
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 ай кана камэлас лэс тэ дэн, лэс лиляс э чяй э фараонески тай барярдяс, сар пэ чявэс.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 О Маисей сас сиклярдо алаи э египтеско годявэрипэ; ов сас зорало ли андэ збора, ли андэ дила.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 Кана лэски сас саранда брэш, ов мангляс тэ дикхел пэ пхралэн израильтянен.
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Екхвар ов дикхляс, кай екхес андар лэндэ хорладиел о египтяни, ов сыкылды тай андар пахылыки мудардяс лэс.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 О Маисей тюшунды, лэски пхрала кан галён, кай о Дэл лэски вастэнца дэл лэн кутардипэ, ай он на галилэ.
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 Авэр дес о Маисей дикхляс, сар дуй израильтяня марэнпэс. Ов мангляс тэ аклаштиел лэн. «Муршалэн, вай тумэ пхрала, — пхэнэлас ов. — Соски хорладиен екхаврэс?»
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 Дэчи о мануш, саво марэлас пэ комшус, диняс бутуря э Маисеес тай пхэнляс: «Кон тхэдяс тут барэс тай цындомарес опэр амэндэ?
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 Я ту мангес тэ мударэс ли ман, сар ич мудардян э египтянес?»
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 О Маисей шунляс асавке зборэс, нашло тай ало андэ пху Мадиам сар джяти. Отхэ лэстэ аракхлилэ дуй чявэ.
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 Тай саранда брэшэндар ко Маисей ало миляики андэ тхардо хлядяло кущёки ки ливади, надур катар горас Синай.
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 О Маисей сас шаштимэ, кана адава дикхляс. Ов пашыло пашэ, зиядэ тэ дикхел, тай шунляс сэси э Сагбуско:
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 «Мэ о Дэл тэ дадэнго, о Дэл э Авраамеско, э Исаакеско тай э Яковеско». О Маисей изралас катар траш тай нащи ваздэлас пэ якха.
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 О Сагбус пхэнляс лэски: «Чи тэ минидэс, вай о тхан, опэр савэстэ ту тэрдо, — шужы пху.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Мэ дикхлём о хурлуки Мэ дюняско андэ Египти тай шунлём лэнго роипэ. Мэ фулистинём, тэ кутардияв лэн. Ай акана джя, Мэ бичялав тут андэ Египти».
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 Одолэ Маисеес, савэстар он болдинэпэс тай савэстар пхэнэнас: «Кон тхэдяс тут барэс тай цындомарес?» — о Дэл бичялдяс сар барэс тай кутардимарес андар миляики, саво сикавдяспэс лэски андэ хлядяло кущёки.
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 О Маисей никалдяс лэн тай саранда брэш керэлас чюдэс тай сикаиматэс андэ Египти, ки Лоли моря тай ки ливади.
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Адава жэ Маисей пхэнляс э израильтяненги: «Андар тумарэ пхралэндэ о Дэл кан тхэл тумэнги Прарокес, сар мандэ».
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 Ов, — одова мануш, саво сас э дюняса андэ ливади; ов сас отхэ амарэ дадэнца тай э миляикеса, саво зборизэлас лэса опэр горас Синай. Ов лиляс дживиндэ зборэс, тэ дэл лэн амэндэ.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 Амарэ дада на манглэ тэ шунэн лэс, ами болдинэпэс лэстар тай болдинэ пумарэ илэ карин Египти.
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Он пхэнлэ э Ааронески: «Кер амэнги дэвлэн, савэ кан джян ангал амэндэ, вай амэ на джянас, со уло адалэ Маисееса, кай никалдяс амэн андар Египти».
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 Андэ адала деса он кердэ гурувэс, андэ адалэ идолэски курбани тай лошазэнас э дилаки пэ вастэнгеряки.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 О Дэл болдиняспэс лэндар тай ачявдяс лэн тэ керэн иргатлыки э опрунэ армияки, сар си яздимэ андэ книжка ки прарокенги:
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 Тумэ кердянус тумэнги шавлинен катуна э Молахески тай
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 Амарэ дадэндэ андэ ливади сас Катуна Заветески. О Дэл сикавдяс э Маисеески, касавки ой камэл тэ овэл, тай ов аякха да кердяс.
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Амарэ дада лилэ адая катуна, тай екхетханэ э Исусеса Навескерэса он андэ ла андэ пху ки дюняски, савэн о Дэл кувды ангал лэндэ. Тай аякха сас джи ко деса ки Давидески,
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 савэс дэхэлас о Дэл. О Давид мангелас Лэс тэ мукел тэ аракхел катуна э Яковески кхерэски.
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Ай о кхер Лэски тхэдяс о Саламон.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 Ай о Учё Дэл на бэшэл андэ кхера, тхэдэ э манушэнца. О прароки пхэнэл адалэстар:
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 «О булутя — о трони Минро,
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Та со, на Мэ вастэса алаи адава кердо?»
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 Тумэ — дюняс, савэстэ на бангёл э мэн, кастэ баруно ило тай пханлэ кана! Тумэ екхараи тэрдён мамуй ко Шужо Духос, сар тумарэ дада, аякха ли тумэ!
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 Кас андар прарокя тумарэ дада на кувдиенас? Он мудардэ одолэн, кон пхэнэлас, кай кан авэл о Чячё. Анкха тумэ улянус пхукаимаря тай мударимаря!
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 Тумэ лилянус о Тхэдипэ, дино тумэн андар миляикя, ай на кердянус лэс!
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 Кана он шунлэ адава, он холясаилэ тай лилэ тэ хан пумарэ данда катар холи.
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Ай о Стэфан, пхэрдо Шужо Духос, ваздиняс пэ якха опрэ тай дикхляс о нами э Дэвлэско тай э Исусеско, Саво сас тэрдо катар прави васт ки Дэвлэско.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 — Дикхен, — пхэнляс ов, — мэ дикхав пхутэрдэ булутя тай э Чявэс э Манушыканэс катар прави васт ки Дэвлэско!
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 Дэчи он екхвар пханлэ пумарэ кана, барэ бэбэряса читэпэс опэр лэстэ.
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 Он сидинэ э Стэфанес пал диз тай лилэ тэ чен андэ лэстэ бара. О дикхимаря э дошаки ачявдэ пумарэ савутя ко пинрэ ки тэрнэ манушэски, саво бучёлас Савл.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Кана он ченас андэ Стэфан бара, одова мангелас э Дэвлэс:
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Ов пэло опэр кочя тай лачес пхэнляс:
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.