Atos 20
Библия опэр крымски романи чиб (RMN) vs NVT
1 Кана о чингара тэныкисаилэ, о Павел кидиняс э сиклярдэн, диняс такати, пхэнляс ов: «Ачё Дэвлэса!» — тай гело ки Македония.
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 Ов накхелас одолэ тханэндар, бутэ зборэнца дэлас такати э пакялэн. Дэчи о Павел ало ки Грецыя
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 тай сас отхэ трин чён. Кана ов кидэласпэс тэ джял карабляса андэ Сирия, о иудея гортярдэпэс тэ мударэн лэс, тай ов галило адалэстар тай гело палэ андар Македония.
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 Лэса сас о Сопатр, о чяво э Пирраско андар Верия, о фессалоникийца о Аристарх тай о Секунд, о Гай андар Дервия тай о Тимафей, генэ о Тихик тай о Трофим андар правинцыя Азия.
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Он гелэ англэ тай ишандиенас амэн андэ Троас.
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 Амэ пал мисяфири ки Писное Питэнго джясас карабляса андар Филиппи тай пандже десендар улям лэнца андэ Троас. Отхэ амэ самас эфта дес.
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Андэ екхто дес ки базареско кидинямамэн екхетханэ тэ пхагерас о манро. Авэр дес о Павел мангляс тэ джял дром, оничин ов бут зборизэлас, тай о зборима сидиняспэс джи машкарэ ки рат.
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 Опрэ андэ кхер, катэ амэ кидиндилям, тхабонас бут лампэс.
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 Опэр пэнчира бэшло сас тэрно мануш, саво бучёлас Евтих. О Павел кай бут зборизэлас, о Евтих суто тай пэло ки пху катар трито этажы. Кана лэс ваздинэ, ов сас муло.
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 О Павел фулистино, пашлило опэр тэрно мануш тай диняс ангали лэс.
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 О Павел ваздиняспэс опрэ, пхагердяс о манро тай лиляс тэ хал. Опэр сабахтанятэ о Павел бытэрды тэ зборизэл тай гело дром,
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 ай э тэрнэ манушэс гелдэ кхерэ дживиндэс, тай алаен адава лошаскердяс.
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 Амэ бэшлям опэр карабляс тай гелям андэ Асс, мангенас тэ лэн отхэ э Павлэс. Ов аякха пхэнляс, вай мангляс тэ джял опрал шукипэ.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 Андэ Асс ов дикхляс амэн, тай амэ лилям лэс опэр карабляс тай гелям андэ Митилини.
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 Отхар амэ гелям карабляса тай авэр дес алям мамуй ко Хиос. Накхло генэ екх дес, тай амэ алям андэ Самос, ай авэр дес — андэ Милит.
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 О Павел тюшунды тэ накхел пашал Эфес тэ на ачёл андэ правинцыя Азия, вай ов сигярэлас, мангелас тэ рэсэл андэ Иерусалими ко дес ки Пэиндако.
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 Андар Милит о Павел бичялдяс андэ Эфес тэ манген э барэ манушэн андар кхангери тэ авэн лэстэ.
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Кана одола алэ, ов пхэнляс лэнги:
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 Мэ ивашымаса тай авсенца керавас иргатлыки э Сагбуски, на дикхавас карин алаи ко пхариматэс, кай о иудея керэнас манги.
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 Мэ на мукавас ништо андар одолэстэ, со овэлас би тумэнги лачё, пхукававас тай сикляравас тумэн ангал дюняс тай андэ кхера.
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 Мэ пхэнавас ли э иудеенги, тай э грекенги, кай он камэл тэ пхутрэн пумарэ бэзя э Дэвлэски тай тэ пакян амарэ Сагбуски Исусески.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 Анкха мэ бичялдо э Духоса тай джяв андэ Иерусалими, на джянав, со отхэ манца кан овэл.
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 Мэ джянав екх, кай о Шужо Духос пхукавэл манги одолэстар, кай андэ кажни дизатэ ман ишандиел пханлипэ тай хурлуки.
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 Мэ на трашав мэ бэшымаски, манги екх тэ накхав мо дром тай тэ бытэрдияв э бути, со пхэнляс манги о Сагбус Исус, тэ пхукавав о Лошано Габэри катар мила ки Дэвлэски.
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 Тай анкха мэ джянав, кай алаи тумэ, каса мэ зборизавас тай каски пхукававас катар Патишайлыки, генэ тумэ ман на кан дикхен.
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 Оничин мэ пхэнав авдес: мэ на кан овав дошало андэ никхаски мэримастэ,
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 вай мэ бигараимаско пхукававас тумэнги э Дэвлэско мангипэ.
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 Дикхен пал тумэндэ тай пал алаи ки атара, андэ савятэ о Шужо Духос тхэдяс тумэн дикхимарен. Дикхен пал кхангери ки Дэвлэски, сави Ов киндяс Пэски кимяса Пэ ратэскеряса.
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 Мэ джянав, кана мэ кан джяв, тумэндэ кан авэн джюнгалэ рува, ай он э атара на кан аядиен.
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 Джи машкарэ тумэндэ кан овэн мануша, савэ кан лэн тэ болдэн о яздипэ, тэ гелэн э сиклярдэн пал пэстэ.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 Оничин дикхен лачес! Мабристэн, кай мэ састэ трин брэш пхэнавас авсенца ли о дес ли э рат кажнески андар тумэндэ.
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 Анкха мэ дав тумэн ко Дэл тай ки збора Лэски милаки, сави кан сиклярэл тумэн тай кан дэл тумэн о барвалипэ, саво Ов пхэнляс тэ дэл Пэ шужэ дюнястэ.
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 Мэ никхастэ на мангавас нэ руп, нэ пхол, нэ савутя.
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 Вай тумэ джянен, кай мэ казандиявас мэ вастэнца мэ бэшымаски тай э бэшымаски мэ амалэнги.
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Андэ алаестэ, со би мэ тэ на керавас, мэ сикававас тумэнги, сар камэл тэ керэс бути, тэ керас ярдыми э назоралэнги тай тэ на бристас катар зборэс ки Сагбуски Исусески: «Зиядэ тэ дэс, ниш тэ лэс».
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 Кана о Павел пхэнляс адава, бангярдяс алаенца пэ кочя тай мангляс э Дэвлэс.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 Алаи ровэнас, дэнас ангали э Павлэс тай чюмидэнас лэс.
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 Лэн диняс касэвэти лэски зборэс одолэстар, кай он генэ лэс на кан дикхен. Дэчи он гелэ э Павлэса джи ко карабляс.
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.