Atos 20
Библия опэр крымски романи чиб (RMN) vs NTLH
1 Кана о чингара тэныкисаилэ, о Павел кидиняс э сиклярдэн, диняс такати, пхэнляс ов: «Ачё Дэвлэса!» — тай гело ки Македония.
1 Quando acabou a confusão, Paulo mandou chamar os irmãos e falou com eles para animá-los. Então se despediu deles e foi para a província da Macedônia.
2 Ов накхелас одолэ тханэндар, бутэ зборэнца дэлас такати э пакялэн. Дэчи о Павел ало ки Грецыя
2 Atravessou aquelas regiões, animando muito com as suas mensagens os cristãos. Aí chegou à província da Acaia,
3 тай сас отхэ трин чён. Кана ов кидэласпэс тэ джял карабляса андэ Сирия, о иудея гортярдэпэс тэ мударэн лэс, тай ов галило адалэстар тай гело палэ андар Македония.
3 onde ficou três meses. Quando já estava pronto para ir à província da Síria, soube que os judeus estavam fazendo planos contra ele. Então resolveu voltar pela Macedônia.
4 Лэса сас о Сопатр, о чяво э Пирраско андар Верия, о фессалоникийца о Аристарх тай о Секунд, о Гай андар Дервия тай о Тимафей, генэ о Тихик тай о Трофим андар правинцыя Азия.
4 Foram com ele as seguintes pessoas: Sópatro, filho de Pirro, da cidade de Bereia; Aristarco e Segundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, que eram da província da Ásia.
5 Он гелэ англэ тай ишандиенас амэн андэ Троас.
5 Eles foram na frente e nos esperaram na cidade de Trôade.
6 Амэ пал мисяфири ки Писное Питэнго джясас карабляса андар Филиппи тай пандже десендар улям лэнца андэ Троас. Отхэ амэ самас эфта дес.
6 Depois da Festa dos Pães sem Fermento , nós partimos da cidade de Filipos. Cinco dias depois nos encontramos com eles em Trôade e ficamos ali uma semana.
7 Андэ екхто дес ки базареско кидинямамэн екхетханэ тэ пхагерас о манро. Авэр дес о Павел мангляс тэ джял дром, оничин ов бут зборизэлас, тай о зборима сидиняспэс джи машкарэ ки рат.
7 No sábado à noite nós nos reunimos com os irmãos para partir o pão . Paulo falou nessa reunião e continuou falando até a meia-noite, pois ia viajar no dia seguinte.
8 Опрэ андэ кхер, катэ амэ кидиндилям, тхабонас бут лампэс.
8 Havia muitas lamparinas acesas na sala onde nós estávamos reunidos, a qual ficava no terceiro andar da casa.
9 Опэр пэнчира бэшло сас тэрно мануш, саво бучёлас Евтих. О Павел кай бут зборизэлас, о Евтих суто тай пэло ки пху катар трито этажы. Кана лэс ваздинэ, ов сас муло.
9 Um moço chamado Êutico estava sentado numa janela. E, como Paulo continuasse falando durante muito tempo, o sono do moço foi aumentando. De repente, ele dormiu e caiu da janela. Quando o levantaram, estava morto.
10 О Павел фулистино, пашлило опэр тэрно мануш тай диняс ангали лэс.
10 Então Paulo desceu, abaixou-se, abraçou o moço e disse: — Não se assustem, pois ele está vivo.
11 О Павел ваздиняспэс опрэ, пхагердяс о манро тай лиляс тэ хал. Опэр сабахтанятэ о Павел бытэрды тэ зборизэл тай гело дром,
11 Em seguida Paulo subiu de novo, partiu o pão e comeu. Falou ainda muito tempo, até de manhã, e depois foi embora.
12 ай э тэрнэ манушэс гелдэ кхерэ дживиндэс, тай алаен адава лошаскердяс.
12 Aí levaram o moço, vivo, para a casa dele, e isso os deixou muito animados.
13 Амэ бэшлям опэр карабляс тай гелям андэ Асс, мангенас тэ лэн отхэ э Павлэс. Ов аякха пхэнляс, вай мангляс тэ джял опрал шукипэ.
13 Nós fomos na frente e embarcamos no navio que nos levou até o porto de Assôs, onde devíamos esperar Paulo. Ele mandou que fizéssemos isso porque queria ir por terra até lá.
14 Андэ Асс ов дикхляс амэн, тай амэ лилям лэс опэр карабляс тай гелям андэ Митилини.
14 Quando ele se encontrou conosco em Assôs, nós o recebemos no navio e seguimos viagem até a cidade de Mitilene.
15 Отхар амэ гелям карабляса тай авэр дес алям мамуй ко Хиос. Накхло генэ екх дес, тай амэ алям андэ Самос, ай авэр дес — андэ Милит.
15 Então partimos dali e, no dia seguinte, passamos perto da ilha de Quios. No outro dia já estávamos na ilha de Samos e um dia depois chegamos ao porto de Mileto.
16 О Павел тюшунды тэ накхел пашал Эфес тэ на ачёл андэ правинцыя Азия, вай ов сигярэлас, мангелас тэ рэсэл андэ Иерусалими ко дес ки Пэиндако.
16 Paulo tinha resolvido não parar na cidade de Éfeso para não ficar muito tempo na província da Ásia. Ele estava com pressa, pois queria chegar a Jerusalém, se possível, antes do dia de Pentecostes .
17 Андар Милит о Павел бичялдяс андэ Эфес тэ манген э барэ манушэн андар кхангери тэ авэн лэстэ.
17 Em Mileto Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso para se encontrarem com ele.
18 Кана одола алэ, ов пхэнляс лэнги:
18 Quando eles chegaram, Paulo disse: — Vocês sabem como foi que passei todo o tempo que estivemos juntos, desde o primeiro dia em que cheguei à
19 Мэ ивашымаса тай авсенца керавас иргатлыки э Сагбуски, на дикхавас карин алаи ко пхариматэс, кай о иудея керэнас манги.
19 Fiz o meu trabalho como servo do Senhor, com toda a humildade e com lágrimas. E isso apesar dos tempos difíceis que tive, por causa dos judeus que se juntavam contra mim.
20 Мэ на мукавас ништо андар одолэстэ, со овэлас би тумэнги лачё, пхукававас тай сикляравас тумэн ангал дюняс тай андэ кхера.
20 Vocês também sabem que fiz tudo para ajudar vocês, anunciando o evangelho e ensinando publicamente e nas casas.
21 Мэ пхэнавас ли э иудеенги, тай э грекенги, кай он камэл тэ пхутрэн пумарэ бэзя э Дэвлэски тай тэ пакян амарэ Сагбуски Исусески.
21 Eu disse com firmeza aos judeus e aos não judeus que eles deviam se arrepender dos seus pecados, voltar para Deus e crer no nosso Senhor Jesus.
22 Анкха мэ бичялдо э Духоса тай джяв андэ Иерусалими, на джянав, со отхэ манца кан овэл.
22 Agora eu vou para Jerusalém, obedecendo ao Espírito Santo, sem saber o que vai me acontecer lá.
23 Мэ джянав екх, кай о Шужо Духос пхукавэл манги одолэстар, кай андэ кажни дизатэ ман ишандиел пханлипэ тай хурлуки.
23 Sei somente que em todas as cidades o Espírito Santo tem me avisado que prisões e sofrimentos estão me esperando.
24 Мэ на трашав мэ бэшымаски, манги екх тэ накхав мо дром тай тэ бытэрдияв э бути, со пхэнляс манги о Сагбус Исус, тэ пхукавав о Лошано Габэри катар мила ки Дэвлэски.
24 Mas eu não dou valor à minha própria vida. O importante é que eu complete a minha missão e termine o trabalho que o Senhor Jesus me deu para fazer. E a missão é esta: anunciar a boa notícia da graça de Deus.
25 Тай анкха мэ джянав, кай алаи тумэ, каса мэ зборизавас тай каски пхукававас катар Патишайлыки, генэ тумэ ман на кан дикхен.
25 — Eu tenho estado entre vocês, anunciando o Reino de Deus , e agora sei que vocês não vão me ver mais.
26 Оничин мэ пхэнав авдес: мэ на кан овав дошало андэ никхаски мэримастэ,
26 Por isso, com toda a certeza eu afirmo hoje que, se algum de vocês se perder, eu não sou o responsável.
27 вай мэ бигараимаско пхукававас тумэнги э Дэвлэско мангипэ.
27 Pois não deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 Дикхен пал тумэндэ тай пал алаи ки атара, андэ савятэ о Шужо Духос тхэдяс тумэн дикхимарен. Дикхен пал кхангери ки Дэвлэски, сави Ов киндяс Пэски кимяса Пэ ратэскеряса.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho que o Espírito Santo entregou aos seus cuidados, como pastores da Igreja de Deus, que ele comprou por meio do sangue do seu próprio Filho.
29 Мэ джянав, кана мэ кан джяв, тумэндэ кан авэн джюнгалэ рува, ай он э атара на кан аядиен.
29 Pois eu sei que, depois que eu for, aparecerão lobos ferozes no meio de vocês e eles não terão pena do rebanho.
30 Джи машкарэ тумэндэ кан овэн мануша, савэ кан лэн тэ болдэн о яздипэ, тэ гелэн э сиклярдэн пал пэстэ.
30 E chegará o tempo em que alguns de vocês contarão mentiras, procurando levar os irmãos para o seu lado.
31 Оничин дикхен лачес! Мабристэн, кай мэ састэ трин брэш пхэнавас авсенца ли о дес ли э рат кажнески андар тумэндэ.
31 Portanto, fiquem vigiando e lembrem que durante três anos, de dia e de noite, eu, chorando, não parei de ensinar cada um de vocês.
32 Анкха мэ дав тумэн ко Дэл тай ки збора Лэски милаки, сави кан сиклярэл тумэн тай кан дэл тумэн о барвалипэ, саво Ов пхэнляс тэ дэл Пэ шужэ дюнястэ.
32 — E agora eu os entrego aos cuidados de Deus e da palavra da sua graça. Pois ele pode ajudá-los a progredir espiritualmente e pode dar-lhes as bênçãos que guarda para todo o seu povo.
33 Мэ никхастэ на мангавас нэ руп, нэ пхол, нэ савутя.
33 Não cobicei nem a prata, nem o ouro, nem as roupas de ninguém.
34 Вай тумэ джянен, кай мэ казандиявас мэ вастэнца мэ бэшымаски тай э бэшымаски мэ амалэнги.
34 Pelo contrário, vocês sabem que eu trabalhei com as minhas próprias mãos e consegui tudo o que eu e os meus companheiros de trabalho precisávamos.
35 Андэ алаестэ, со би мэ тэ на керавас, мэ сикававас тумэнги, сар камэл тэ керэс бути, тэ керас ярдыми э назоралэнги тай тэ на бристас катар зборэс ки Сагбуски Исусески: «Зиядэ тэ дэс, ниш тэ лэс».
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que é trabalhando assim que podemos ajudar os necessitados. Lembrem das palavras do Senhor Jesus: “É mais feliz quem dá do que quem recebe.”
36 Кана о Павел пхэнляс адава, бангярдяс алаенца пэ кочя тай мангляс э Дэвлэс.
36 Quando Paulo acabou de falar, ajoelhou-se com os irmãos e orou.
37 Алаи ровэнас, дэнас ангали э Павлэс тай чюмидэнас лэс.
37 Então todos choraram muito e abraçaram e beijaram Paulo.
38 Лэн диняс касэвэти лэски зборэс одолэстар, кай он генэ лэс на кан дикхен. Дэчи он гелэ э Павлэса джи ко карабляс.
38 Estavam tristes, especialmente porque ele lhes tinha dito que nunca mais iam vê-lo. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.