Atos 16
Библия опэр крымски романи чиб (RMN) vs NVT
1 О Павел ало андэ Дервия тай Листра. Отхэ бэшэлас сиклярдо, саво бучёлас Тимафей.
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 Катар Тимафей лачё пхэнэнас о пхрала андэ Листра тай Иконий.
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 О Павел мангляс тэ лэл лэс пэса ко дром. Тай булуб э иудеенги, савэ бэшэнас одолэ дизэндэ, кердяс лэски абрезания, вай алаи джянэнас, кай о дад э Тимафееско сас греки.
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 О Павел тай кон э сас лэса пхерэнас андар диз андэ диз тай сиклярэнас э пакялэн тэ астарэнпэс ко сиклярипэ ки апостоленго тай ки барэ манушэнго андэ Иерусалими.
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 О кхангеря зоралёнас андэ пакяпэ, тай о гиндипэ э пакялэнго кажын дес бутёлас.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 Он накхлэ андар Фригия тай Галатия, ай о Шужо Духос на мукляс лэн тэ пхукавэн э збора андэ правинцыя Азия.
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Он пашылэ ко чети Мисия тай кидинэпэс тэ джян андэ Вифиния, ай о Духос э Исусеско на мукляс лэн,
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 тай он накхлэ э Мисия тай алэ андэ Троас.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 Рати о Павел дикхляс дикхипэ: лэстэ ало мануш андар Македония. Ов сас тэрдо тай мангелас лэс:
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 Пал адалэ дикхимастэ амэ гиндям, кай о Дэл бичялэл амэн тэ пхукавас лэнги о Лошано Габэри, тай лилэ тэ гортярэнпэс тэ джян андэ Македония.
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 Андар Троас амэ накхлям доврус андэ Самофракия тай отхар авэр дес андэ Неаполь.
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 Андар Неаполь амэ гелям андэ Филиппи, андэ римски калония тай андэ бари диз одолэ ригатэ ки Македония. Отхэ амэ самас набут дес.
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 Андэ суббота амэ никлистям пал бар ки дизаки ки диряв, катэ, сар амэ тюшундиясас, сас тхан тэ зборизас э Дэвлэса. Амэ бэшлям тай лилям тэ зборизас э джювлянца, савэ отхэ кидэнаспэс.
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 Машкарэ лэндэ сас екх, сави бучёлас Лидия, андар диз Фиатира, сави бикнэлас багалыдэс лолэ-синя басмадэс. Э Лидия гинэлас э Дэвлэс, тай о Сагбус пхутэрдяс лако ило одолэстэ, со пхэнэлас о Павел.
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 Пал отхэ, сар ой тай лаки кхерутнэ сас болдэ, ой диняс икос амэн пэстэ.
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 Екхвар, кана амэ джясас ко тхан, катэ зборизасас э Дэвлэса, опэр дром дикхлям екхе иргатинка, андэ савятэ сас духос Питонеско. Дорикеримаса ой анэлас баро казандима пэ сагбудэнги.
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 Э иргатинка джялас пал ко Павел тай пал амэндэ тай дэлас бэбэря:
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 Ой керэлас адава бут деса, тай кана э Павлэс адава быздэрды, ов болдиняспэс тай пхэнляс э духоски:
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 Кана лаки сагбудэс галилэ, кай лэндэ быты о казандима, он астардэ э Павлэс тай э Силас тай сидинэ лэн ко майдани ки дизаки барэ.
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 Он андэ лэн ко преторя ки дизаки тай пхэнлэ:
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 Он сиклярэн тэ керас одова, со амэнги, э римляненги, на камэл нэ тэ пакяс, нэ тэ керас.
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 О дюняс екхетханэ лэнца керэлас дошалэн э Павлэс тай э Силас, тай о преторя пхэнлэ тэ пхаравэн опрал лэндэ о савутя тай тэ марэн ровленца.
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 Лэн лачес мардэ тай читэ андэ пханли, ай одолэски, кай дикхел пал пханли, пхэнлэ лачес пал лэндэ тэ дикхел.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 Кана шунляс, со пхэнлэ лэски, ов пханляс лэн андэ андарутни пханли тай мардяс лэнги пинрэ андэ каштэстэ.
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 Паш ки екхпаш рат о Павел тай о Сила мангенас э Дэвлэс тай дэнас Лэски махтадимаски гиля, ай авэра пханлимаря шунэнас лэн.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 Бирдэн уло асавко зорало пхуяко израипэ, кай о фундамент э пханляко кхелавдило. Алаи о удара пхутэрдилэ, тай алаи ко пханлимаря о джянджира пэлэ катар пинрэ.
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Кана э пханляко баро джянгавдило тай дикхляс, кай алаи о удара э пханляки пхутэрдэ, ов лиляс камас тай мангляс тэ мударэл пэс, тюшундиелас, кай алаи о пханлимаря нашлэ.
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 Ай о Павел диняс бэбэря:
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 О баро лиляс ярэки, прастанило андэ тай трашаса пэло ангал Павел тай ангал Сила.
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 Ов никалдяс лэн андар тай пхучляс:
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 — Пакя э Сагбуски Исусески, — пхэнлэ он, — тай ту, тай тэ кхерутнэ кан овэн кутардимэна.
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 Тай он пхукавдэ э збора э Сагбуски лэски тай алаи лэски кхерутнэнги.
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 Одова ратяко вахыти э пханляко баро халярдяс лэнги мардэ тхана тай сас болдо, ов тай алаи лэски кхерутнэ.
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Ов андяс э Павлэс тай э Силас пэстэ кхерэ тай тхэдяс лэнги конас. Екхетханэ алаи пэ кхерутнэнца ов лошазэлас одолэски, кай пакянило э Дэвлэски.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 Уло дес, тай о преторя бичялдэ пумарэ иргатен андэ пханли тэ пхэнэн:
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 Э пханляко баро пхэнляс э Павлэски:
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 Ай о Павел пхэнляс:
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 О иргатя пхэнлэ адалэстар э преторенги, тай кана одола шунлэ, кай о Павел тай о Сила римскя мануша, трашанилэ.
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 Он алэ, пхэнлэ лэнги апувикерэн амэн, никалдэ лэн андар пханли тай манглэ тэ джян андар диз.
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 О Павел тай о Сила никлистэ андар пханли тай гелэ андэ кхер ки Лидия. Отхэ он дикхлэпэс э пхралэнца тай зоралякердэ лэн. Дэчи он гелэ.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.