Atos 16
Библия опэр крымски романи чиб (RMN) vs NAA
1 О Павел ало андэ Дервия тай Листра. Отхэ бэшэлас сиклярдо, саво бучёлас Тимафей.
1 Paulo chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego.
2 Катар Тимафей лачё пхэнэнас о пхрала андэ Листра тай Иконий.
2 Os irmãos em Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 О Павел мангляс тэ лэл лэс пэса ко дром. Тай булуб э иудеенги, савэ бэшэнас одолэ дизэндэ, кердяс лэски абрезания, вай алаи джянэнас, кай о дад э Тимафееско сас греки.
3 Paulo queria que Timóteo fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 О Павел тай кон э сас лэса пхерэнас андар диз андэ диз тай сиклярэнас э пакялэн тэ астарэнпэс ко сиклярипэ ки апостоленго тай ки барэ манушэнго андэ Иерусалими.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém, para que as observassem.
5 О кхангеря зоралёнас андэ пакяпэ, тай о гиндипэ э пакялэнго кажын дес бутёлас.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Он накхлэ андар Фригия тай Галатия, ай о Шужо Духос на мукляс лэн тэ пхукавэн э збора андэ правинцыя Азия.
6 E percorreram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Он пашылэ ко чети Мисия тай кидинэпэс тэ джян андэ Вифиния, ай о Духос э Исусеско на мукляс лэн,
7 Chegando perto de Mísia, tentaram ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 тай он накхлэ э Мисия тай алэ андэ Троас.
8 E, tendo contornado Mísia, foram a Trôade.
9 Рати о Павел дикхляс дикхипэ: лэстэ ало мануш андар Македония. Ов сас тэрдо тай мангелас лэс:
9 À noite, Paulo teve uma visão na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe rogava, dizendo: — Passe à Macedônia e ajude-nos.
10 Пал адалэ дикхимастэ амэ гиндям, кай о Дэл бичялэл амэн тэ пхукавас лэнги о Лошано Габэри, тай лилэ тэ гортярэнпэс тэ джян андэ Македония.
10 Assim que Paulo teve a visão, imediatamente procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 Андар Троас амэ накхлям доврус андэ Самофракия тай отхар авэр дес андэ Неаполь.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, fomos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, a Neápolis.
12 Андар Неаполь амэ гелям андэ Филиппи, андэ римски калония тай андэ бари диз одолэ ригатэ ки Македония. Отхэ амэ самас набут дес.
12 Dali fomos a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia romana. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Андэ суббота амэ никлистям пал бар ки дизаки ки диряв, катэ, сар амэ тюшундиясас, сас тхан тэ зборизас э Дэвлэса. Амэ бэшлям тай лилям тэ зборизас э джювлянца, савэ отхэ кидэнаспэс.
13 No sábado, saímos da cidade para a beira do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que haviam se reunido ali.
14 Машкарэ лэндэ сас екх, сави бучёлас Лидия, андар диз Фиатира, сави бикнэлас багалыдэс лолэ-синя басмадэс. Э Лидия гинэлас э Дэвлэс, тай о Сагбус пхутэрдяс лако ило одолэстэ, со пхэнэлас о Павел.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Пал отхэ, сар ой тай лаки кхерутнэ сас болдэ, ой диняс икос амэн пэстэ.
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos fez este pedido: — Se julgam que eu sou fiel ao Senhor, venham ficar na minha casa. E nos constrangeu a isso.
16 Екхвар, кана амэ джясас ко тхан, катэ зборизасас э Дэвлэса, опэр дром дикхлям екхе иргатинка, андэ савятэ сас духос Питонеско. Дорикеримаса ой анэлас баро казандима пэ сагбудэнги.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma jovem possuída de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus donos.
17 Э иргатинка джялас пал ко Павел тай пал амэндэ тай дэлас бэбэря:
17 Seguindo a Paulo e a nós, gritava, dizendo: — Estes homens são servos do Deus Altíssimo e anunciam a vocês o caminho da salvação.
18 Ой керэлас адава бут деса, тай кана э Павлэс адава быздэрды, ов болдиняспэс тай пхэнляс э духоски:
18 Isto se repetiu por muitos dias. Então Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: — Em nome de Jesus Cristo, eu ordeno que você saia dela. E, na mesma hora, o espírito saiu.
19 Кана лаки сагбудэс галилэ, кай лэндэ быты о казандима, он астардэ э Павлэс тай э Силас тай сидинэ лэн ко майдани ки дизаки барэ.
19 Quando os donos da jovem viram que se havia desfeito a esperança do lucro, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça, à presença das autoridades.
20 Он андэ лэн ко преторя ки дизаки тай пхэнлэ:
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: — Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 Он сиклярэн тэ керас одова, со амэнги, э римляненги, на камэл нэ тэ пакяс, нэ тэ керас.
21 propagando costumes que não podemos aceitar, nem praticar, porque somos romanos.
22 О дюняс екхетханэ лэнца керэлас дошалэн э Павлэс тай э Силас, тай о преторя пхэнлэ тэ пхаравэн опрал лэндэ о савутя тай тэ марэн ровленца.
22 Então a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as roupas, mandaram açoitá-los com varas.
23 Лэн лачес мардэ тай читэ андэ пханли, ай одолэски, кай дикхел пал пханли, пхэнлэ лачес пал лэндэ тэ дикхел.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram na prisão, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Кана шунляс, со пхэнлэ лэски, ов пханляс лэн андэ андарутни пханли тай мардяс лэнги пинрэ андэ каштэстэ.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e prendeu os pés deles no tronco.
25 Паш ки екхпаш рат о Павел тай о Сила мангенас э Дэвлэс тай дэнас Лэски махтадимаски гиля, ай авэра пханлимаря шунэнас лэн.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Бирдэн уло асавко зорало пхуяко израипэ, кай о фундамент э пханляко кхелавдило. Алаи о удара пхутэрдилэ, тай алаи ко пханлимаря о джянджира пэлэ катар пинрэ.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Кана э пханляко баро джянгавдило тай дикхляс, кай алаи о удара э пханляки пхутэрдэ, ов лиляс камас тай мангляс тэ мударэл пэс, тюшундиелас, кай алаи о пханлимаря нашлэ.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas da prisão, puxando da espada, ia suicidar-se, pois pensou que os presos tinham fugido.
28 Ай о Павел диняс бэбэря:
28 Mas Paulo gritou bem alto: — Não faça nenhum mal a si mesmo! Estamos todos aqui.
29 О баро лиляс ярэки, прастанило андэ тай трашаса пэло ангал Павел тай ангал Сила.
29 Então o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Ов никалдяс лэн андар тай пхучляс:
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: — Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 — Пакя э Сагбуски Исусески, — пхэнлэ он, — тай ту, тай тэ кхерутнэ кан овэн кутардимэна.
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e toda a sua casa.
32 Тай он пхукавдэ э збора э Сагбуски лэски тай алаи лэски кхерутнэнги.
32 E pregaram a palavra de Deus ao carcereiro e a todos os que faziam parte da casa dele.
33 Одова ратяко вахыти э пханляко баро халярдяс лэнги мардэ тхана тай сас болдо, ов тай алаи лэски кхерутнэ.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes as feridas dos açoites. Logo a seguir, ele e todos os membros da casa dele foram batizados.
34 Ов андяс э Павлэс тай э Силас пэстэ кхерэ тай тхэдяс лэнги конас. Екхетханэ алаи пэ кхерутнэнца ов лошазэлас одолэски, кай пакянило э Дэвлэски.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, deu-lhes de comer; e, com todos os seus, manifestava grande alegria por ter crido em Deus.
35 Уло дес, тай о преторя бичялдэ пумарэ иргатен андэ пханли тэ пхэнэн:
35 Quando amanheceu, os magistrados enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem para o carcereiro: — Ponha aqueles homens em liberdade.
36 Э пханляко баро пхэнляс э Павлэски:
36 Então o carcereiro comunicou isso a Paulo, dizendo: — Os magistrados ordenaram que vocês fossem postos em liberdade. Portanto, vocês podem sair. Vão em paz.
37 Ай о Павел пхэнляс:
37 Paulo, porém, lhes disse: — Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos jogaram na cadeia, sendo nós cidadãos romanos. Querem agora nos mandar embora sem maior alarde? Nada disso! Pelo contrário, que eles venham e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 О иргатя пхэнлэ адалэстар э преторенги, тай кана одола шунлэ, кай о Павел тай о Сила римскя мануша, трашанилэ.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos magistrados. Quando estes souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo.
39 Он алэ, пхэнлэ лэнги апувикерэн амэн, никалдэ лэн андар пханли тай манглэ тэ джян андар диз.
39 Então foram até eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, pediram que se retirassem da cidade.
40 О Павел тай о Сила никлистэ андар пханли тай гелэ андэ кхер ки Лидия. Отхэ он дикхлэпэс э пхралэнца тай зоралякердэ лэн. Дэчи он гелэ.
40 Tendo saído da prisão, Paulo e Silas dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os animaram. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.