Atos 27
Deus Harere Aibaky Sesus mymyspirikpoko naha (RKBNT) vs VC
1 — ausente —
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 — ausente —
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Byriri tuk Sidõ bo tsikumunaha. Surio Pauro humo zisapywyky ipe niy:
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Iwaze tsikukuruzonaha. Zopoktsa myokeryk inabybykyknaha. Iwatsahi tsikzikdihi baze Sipire inarokoha ipyrytaba tsiharamukunaha.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Buburu zuba tsitsikzanaha. Sirisia tsikziharamunaha. Pãpiria niwatihi tsikziharamunahaze Miha bo zukzuk tsikaha. Miha Risias eze tu niy.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Anaeze tsaraha puẽtsikbyita eze tsikmykokorohykzonaha. Sodadutsa perykytsa usta tsaraha puẽtsikbyita bo izumu. Ataeze hi Aresãdere ikny inaukuru. Itaria bo niukuru, iwatsahi katsa kokokorohyk tsikaha iwaze tsikukuruzonaha.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Tsikukurunaha myhyrizikwatu tsikukurunaha. Tsihokdaharẽna hiba iwaze Kido hudikhudikwy tykarawa tu tsikziharamunaha. Zopoktsa myokeryk inabybykyknaha humo batu myhyrizik watu tsikukurunaha. Iwaze ziharataba Saramona baze tsikziharamunaha. Iwatsahi tsikzikdihi baze tsikukurunaha. Tsikzikdihi Kereta inarokoha bo iwaze zakbaze tu tsikukurunaha.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Tsihokdaharẽna Kereta tsikzikdihi jokboha tsikukurunaha. Kyze tsarahatsa pupuwy tsikzikdihi bo tsikzumunaha. Ana pupuwy — Ispupuwy tisapyrẽna — inarokoha. Raseja bytykareze tu niy.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Anaeze tsikapykyrykspyknaha. Sudeutsa zukuwy zumuze Deus simysapybyitsa ty nikaranaha mysiokzohik mytsaty ziknakaranaha nawa zuruze botu ziharamu. Iwatsahi tsaraha puẽtsikbyita eze tsimuzonaha zeka tsimyhyrikoharẽna niy. Zikbyituhukutu zopoktsa inabybykyknaha, hyritsik nawõkõ ba ziknapyk.
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 Niytahi Pauro:
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Sodadutsa perykytsa iharere bo batu yhỹ niy. Tsaraha tsihitsa harere bo zuba ziwaby. Tsaraha puẽtsikbyita perykytsa kino niwatihi iharere bo zuba ziwaby.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Iwatahi:
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Tapara zopok inabybykze wasani. Zopok mysukpetaba nabybykyk. Iwatsahi asa zuba nipamykysokonaha:
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Atsoko zopoktsa inabybykyryknaha. Zopoktsa tsikzikdihi ikny inabybyknaha. Zopoktsa Norodeste inarokoha inabybyknahaze, tsaraha puẽtsikbyita zioktykyryk.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Iwatsahi paikpa nimyoktykyryk. Zopoktsa tsaraha puẽtsikbyita zioktykyryk.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Tsaraha usta tsikzikdihi Kauda inarokoha baze ziharamu. Anabo zopok jokboha niyzikze tsaraha tsibik haĩ tsikaha iwaze bykyze tsikzizonaha. Tsihokdaharẽna hỹ. Tsaraha tsibik tsaraha puẽtsikbyita bo tsikoronaha. Iwaze sukyhykorok niaha tsazikihia ty tsihãinaha.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Tsaraha tsibik myboboronaha pokso tsazikihia ty tsihãinaha. Sirete tykareze tu niy. Itsakwarabara bo tasapynaha pokso nikaranaha. Imyra pokso sipybyrẽtsa nikaranaha. Tsaraha puẽtsikbyita imyra bo tazik na pokso sipybyrẽtsa. Iwatsahi panu putokwy humo zipaiknaha. Ana panu huziuwytsa humo zopok tsaraha niukuru anaty hi zozozo niaha.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Niytahi tsaraha puẽtsikbyita niukuru zopoktsa tuk nitubaka. Zopoktsa inabybykyknaha. Estuba zurunahaze tahanamy pihik bo zipaparakanaha.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Estuba zurunahaze tsaraha tarabaja ziknakaranahatsitsa tsarahaeze ky zuba inamy puẽtsik zipaparakazonaha. Tahatsyhyrypetsa ty wastuhu panu huziuwytsa iwatsa nisipaparakanaha iwaze tsiwozorẽta niyzik.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Iwaze mytsyhyry wa tsikurunahaze haramwe bo ba zikozonaha. Byrisoiktsa kino niwatihi ba zikozonaha. Zopoktsa zuba inabybykyknaha. Hyritsik nawõkõ. Iwatsahi katsa tihi:
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Iwa tsikurunahaze haukbyitsa tu tsikurukunahaze. Niytahi Pauro kytsa tazahaeze tarikto ispe niy:
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 — Abaka ahape ahapyby byihu ja, mytsaty mytsaty byitahaktsa. Tsaraha puẽtsikbyita pitabokwyhy hỹ. Katsa tsimyharazuknaha zeka ba zikyrikosokdanaha. Batu aty tohi mohyrikosokda.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Jaba unata eze bijoikpe iknykta Deus tsumuẽhĩtsa kabo inasik. Deus kabo zipehahik. Utakta niwatihi Deus tsumuẽhĩtsa ihumo tarabaja ikykara. Bijoikpe iknykta tihi:
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 “O Pauro apyby byihukta! niy. Ikia Sesa, Homa ezektsa pehatsa bo tsimykta! Deus pahasapywyky. Iwatahi asaktsa atuk mukurunahatsa batu mohyrikosokdanaha. Deus pahasapywyky batu aty tohi mohyrikosokda” niy. Iwa bijoikpe iknykta kape nikara.
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Iwatsahi ahapybybyihuktsa kytsa! Ahapunihikrẽtsa tsimoziknaha! Uta Deus harere bo hyỹ mykara ihumo kaspirikporẽta. Hawa nitsasoko atsatu mykara.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Zopoktsa humo tsikzikdihi bo tsimypupubanaha — niy. Iwa Pauro kytsa bo niy. Asahi tsaraha puẽtsikbyita eze nikaranaha.
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Kyze unata eze tsikurunahaze nawa zuruze mytsyhyrytsa watsa ziharamuze niaha. Unopokte zopoktsa humo tsiktubakanaha. Buburu zuba Adiria inarokoha. Paikpa tsiktubakanaha iwaze tsaraha puẽtsikbyita eze tarabaja ziknakaranahatsitsa tihi:
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Iwatsahi tsaraha tsitsiwy tsakyrikwy zioktsoknaha. Pihik tsihiri bo tadik iwa zeka tirĩta seis meteros. Tsikukuruzonaha. Kyze kytsa tsaraha tsitsiwy tsakyrikwy zioktsokzonaha. Pihik tsihiri bo tadik iwa zeka wĩte sete meteros.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Haraharetsa pokso sipybyrẽtsa nikaranaha. Tsaraha puẽtsikbyita haraharetsa humo moboborok naha pokso sipybyrẽtsa nikaranaha. Iwatsahi sapetoktsa sapetoktsa sipykwytsa nisiharazuzuknaha. Itsihiripyry bo sipykwytsa ty nisiharazuzuknaha. Tsaraha puẽtsikbyita pyk niy, anaeze mynakyoknahaze tsiperykynaha.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Kyze kytsa tsaraha puẽtsikbyita eze tarabaja ziknakaranahatsa niwak tsihikiknaha iwaze tsaraha tsibik pihik bo zioktsokzonaha.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Iwaze Pauro sodadutsa perykytsa bo nitsasoko. Sodadutsa niwatihi ispe niy:
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Iwatsahi sodadutsa tsazikihia ty zizykiknaha. Iwaze tsaraha tsibik pihik bo zioktsok. Nabo nitubaka.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Nakyokzoze Pauro kytsa pe niy:
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Aba tsimymydisahanahaktsa iwaze ahapaikrẽtsa tsimoziknaha. Ahapybybyihuktsa! Batu aty tohi mohyrikosokda — niy.
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Niytahi Pauro atsikara ty paik niy. Kytsa okze tu atsikara humo Deus bo nipamykysoko:
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Tahadisahabanahaze sipunihikrẽtsa niyziknaha.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Sizubarẽtsa tahadisahakanaha. Sizubarẽtsa tsaraha puẽtsikbyita eze nikaranaha. Kytsa dusẽtos setẽta seis sizubarẽtsa.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Tahadisahabanahaze tiriko pihik bo zipaparakanaha iwaze tsaraha tsiwozorẽta niyzik.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Miwa botu tsaraha tarabaja ziknakaranahatsitsa wytyk zinynaha. Nimyra bo iktsa niahaze, anabo tsaraha puẽtsikbyita zipu tsihikiknaha.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Iwatsahi mopykwy hãiwytsa ty nisizyzykiknaha. Ihãiwytsa mytoriwytsa ty satuk satsuk nikaranaha. Niahatsahi panu estuba ikputokwy bo zikyikikzonaha. Iwaze tsaraha nimyra wataba niukuru. Ana panu tsaraha zopok humo niukuru.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Tsaraha puẽtsikbyita nimyra humo tazik. Zopoktsa inabybyknahaze iwatahi tsaraha tazik. Tsaraha tsuno humo niputazik. Anaeze nimyra pihik pukezi tsaraha nipyri. Batu hawa tohi zikaha. Iwaze pihik ihiridawy wa niukuru. Tsaraha itsihipyry taba niaktsatsakak. Iwatahi tsaraha puẽtsikbyita niboborobaik.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Sodadutsa kytsa mysiba tsihikiknaha. Asahi sodadutsa sakyriukrẽnikitsa hurukwy ezektsa mowaknaha pokso mysiba tsihikiknaha.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Sodadu perykytsa Pauro pokzi batu yhỹ niy, iwatahi sodadutsa kytsa mysibabyrikinaha. Ispe niy:
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Kytsa sitsuktsukbyitsaktsa peka:
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.