Atos 27
Deus Harere Aibaky Sesus mymyspirikpoko naha (RKBNT) vs ACF
1 — ausente —
1 E, como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo, e alguns outros presos, a um centurião por nome Júlio, da coorte augusta.
2 — ausente —
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio, de Tessalônica.
3 Byriri tuk Sidõ bo tsikumunaha. Surio Pauro humo zisapywyky ipe niy:
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Iwaze tsikukuruzonaha. Zopoktsa myokeryk inabybykyknaha. Iwatsahi tsikzikdihi baze Sipire inarokoha ipyrytaba tsiharamukunaha.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Buburu zuba tsitsikzanaha. Sirisia tsikziharamunaha. Pãpiria niwatihi tsikziharamunahaze Miha bo zukzuk tsikaha. Miha Risias eze tu niy.
5 E, tendo atravessado o mar, ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Anaeze tsaraha puẽtsikbyita eze tsikmykokorohykzonaha. Sodadutsa perykytsa usta tsaraha puẽtsikbyita bo izumu. Ataeze hi Aresãdere ikny inaukuru. Itaria bo niukuru, iwatsahi katsa kokokorohyk tsikaha iwaze tsikukuruzonaha.
6 E, achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Tsikukurunaha myhyrizikwatu tsikukurunaha. Tsihokdaharẽna hiba iwaze Kido hudikhudikwy tykarawa tu tsikziharamunaha. Zopoktsa myokeryk inabybykyknaha humo batu myhyrizik watu tsikukurunaha. Iwaze ziharataba Saramona baze tsikziharamunaha. Iwatsahi tsikzikdihi baze tsikukurunaha. Tsikzikdihi Kereta inarokoha bo iwaze zakbaze tu tsikukurunaha.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmone.
8 Tsihokdaharẽna Kereta tsikzikdihi jokboha tsikukurunaha. Kyze tsarahatsa pupuwy tsikzikdihi bo tsikzumunaha. Ana pupuwy — Ispupuwy tisapyrẽna — inarokoha. Raseja bytykareze tu niy.
8 E, consteando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamando Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Anaeze tsikapykyrykspyknaha. Sudeutsa zukuwy zumuze Deus simysapybyitsa ty nikaranaha mysiokzohik mytsaty ziknakaranaha nawa zuruze botu ziharamu. Iwatsahi tsaraha puẽtsikbyita eze tsimuzonaha zeka tsimyhyrikoharẽna niy. Zikbyituhukutu zopoktsa inabybykyknaha, hyritsik nawõkõ ba ziknapyk.
9 E, passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois, também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 Niytahi Pauro:
10 Dizendo-lhes: Senhores, vejo que a navegação há de ser incômoda, e com muito dano, não só para o navio e carga, mas também para as nossas vidas.
11 Sodadutsa perykytsa iharere bo batu yhỹ niy. Tsaraha tsihitsa harere bo zuba ziwaby. Tsaraha puẽtsikbyita perykytsa kino niwatihi iharere bo zuba ziwaby.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre, do que no que dizia Paulo.
12 Iwatahi:
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para o lado do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Tapara zopok inabybykze wasani. Zopok mysukpetaba nabybykyk. Iwatsahi asa zuba nipamykysokonaha:
13 E, soprando o sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Atsoko zopoktsa inabybykyryknaha. Zopoktsa tsikzikdihi ikny inabybyknaha. Zopoktsa Norodeste inarokoha inabybyknahaze, tsaraha puẽtsikbyita zioktykyryk.
14 Mas não muito depois deu nela um pé de vento, chamado Euro-aquilão.
15 Iwatsahi paikpa nimyoktykyryk. Zopoktsa tsaraha puẽtsikbyita zioktykyryk.
15 E, sendo o navio arrebatado, e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Tsaraha usta tsikzikdihi Kauda inarokoha baze ziharamu. Anabo zopok jokboha niyzikze tsaraha tsibik haĩ tsikaha iwaze bykyze tsikzizonaha. Tsihokdaharẽna hỹ. Tsaraha tsibik tsaraha puẽtsikbyita bo tsikoronaha. Iwaze sukyhykorok niaha tsazikihia ty tsihãinaha.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Clauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Tsaraha tsibik myboboronaha pokso tsazikihia ty tsihãinaha. Sirete tykareze tu niy. Itsakwarabara bo tasapynaha pokso nikaranaha. Imyra pokso sipybyrẽtsa nikaranaha. Tsaraha puẽtsikbyita imyra bo tazik na pokso sipybyrẽtsa. Iwatsahi panu putokwy humo zipaiknaha. Ana panu huziuwytsa humo zopok tsaraha niukuru anaty hi zozozo niaha.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Niytahi tsaraha puẽtsikbyita niukuru zopoktsa tuk nitubaka. Zopoktsa inabybykyknaha. Estuba zurunahaze tahanamy pihik bo zipaparakanaha.
18 E, andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte aliviaram o navio.
19 Estuba zurunahaze tsaraha tarabaja ziknakaranahatsitsa tsarahaeze ky zuba inamy puẽtsik zipaparakazonaha. Tahatsyhyrypetsa ty wastuhu panu huziuwytsa iwatsa nisipaparakanaha iwaze tsiwozorẽta niyzik.
19 E ao terceiro dia nós mesmos, com as nossas próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Iwaze mytsyhyry wa tsikurunahaze haramwe bo ba zikozonaha. Byrisoiktsa kino niwatihi ba zikozonaha. Zopoktsa zuba inabybykyknaha. Hyritsik nawõkõ. Iwatsahi katsa tihi:
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Iwa tsikurunahaze haukbyitsa tu tsikurukunahaze. Niytahi Pauro kytsa tazahaeze tarikto ispe niy:
21 E, havendo já muito que não se comia, então Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó senhores, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perda.
22 — Abaka ahape ahapyby byihu ja, mytsaty mytsaty byitahaktsa. Tsaraha puẽtsikbyita pitabokwyhy hỹ. Katsa tsimyharazuknaha zeka ba zikyrikosokdanaha. Batu aty tohi mohyrikosokda.
22 Mas agora vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Jaba unata eze bijoikpe iknykta Deus tsumuẽhĩtsa kabo inasik. Deus kabo zipehahik. Utakta niwatihi Deus tsumuẽhĩtsa ihumo tarabaja ikykara. Bijoikpe iknykta tihi:
23 Porque esta mesma noite o anjo de Deus, de quem eu sou, e a quem sirvo, esteve comigo,
24 “O Pauro apyby byihukta! niy. Ikia Sesa, Homa ezektsa pehatsa bo tsimykta! Deus pahasapywyky. Iwatahi asaktsa atuk mukurunahatsa batu mohyrikosokdanaha. Deus pahasapywyky batu aty tohi mohyrikosokda” niy. Iwa bijoikpe iknykta kape nikara.
24 Dizendo: Paulo, não temas; importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Iwatsahi ahapybybyihuktsa kytsa! Ahapunihikrẽtsa tsimoziknaha! Uta Deus harere bo hyỹ mykara ihumo kaspirikporẽta. Hawa nitsasoko atsatu mykara.
25 Portanto, ó senhores, tende bom ânimo; porque creio em Deus, que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Zopoktsa humo tsikzikdihi bo tsimypupubanaha — niy. Iwa Pauro kytsa bo niy. Asahi tsaraha puẽtsikbyita eze nikaranaha.
26 É contudo necessário irmos dar numa ilha.
27 Kyze unata eze tsikurunahaze nawa zuruze mytsyhyrytsa watsa ziharamuze niaha. Unopokte zopoktsa humo tsiktubakanaha. Buburu zuba Adiria inarokoha. Paikpa tsiktubakanaha iwaze tsaraha puẽtsikbyita eze tarabaja ziknakaranahatsitsa tihi:
27 E, quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de um e outro lado no mar Adriático, lá pela meia-noite suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Iwatsahi tsaraha tsitsiwy tsakyrikwy zioktsoknaha. Pihik tsihiri bo tadik iwa zeka tirĩta seis meteros. Tsikukuruzonaha. Kyze kytsa tsaraha tsitsiwy tsakyrikwy zioktsokzonaha. Pihik tsihiri bo tadik iwa zeka wĩte sete meteros.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; e, passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Haraharetsa pokso sipybyrẽtsa nikaranaha. Tsaraha puẽtsikbyita haraharetsa humo moboborok naha pokso sipybyrẽtsa nikaranaha. Iwatsahi sapetoktsa sapetoktsa sipykwytsa nisiharazuzuknaha. Itsihiripyry bo sipykwytsa ty nisiharazuzuknaha. Tsaraha puẽtsikbyita pyk niy, anaeze mynakyoknahaze tsiperykynaha.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Kyze kytsa tsaraha puẽtsikbyita eze tarabaja ziknakaranahatsa niwak tsihikiknaha iwaze tsaraha tsibik pihik bo zioktsokzonaha.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio, e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Iwaze Pauro sodadutsa perykytsa bo nitsasoko. Sodadutsa niwatihi ispe niy:
31 Disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Iwatsahi sodadutsa tsazikihia ty zizykiknaha. Iwaze tsaraha tsibik pihik bo zioktsok. Nabo nitubaka.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel, e o deixaram cair.
33 Nakyokzoze Pauro kytsa pe niy:
33 E, entretanto que o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais, e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Aba tsimymydisahanahaktsa iwaze ahapaikrẽtsa tsimoziknaha. Ahapybybyihuktsa! Batu aty tohi mohyrikosokda — niy.
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Niytahi Pauro atsikara ty paik niy. Kytsa okze tu atsikara humo Deus bo nipamykysoko:
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos; e, partindo-o, começou a comer.
36 Tahadisahabanahaze sipunihikrẽtsa niyziknaha.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Sizubarẽtsa tahadisahakanaha. Sizubarẽtsa tsaraha puẽtsikbyita eze nikaranaha. Kytsa dusẽtos setẽta seis sizubarẽtsa.
37 E éramos ao todo, no navio, duzentas e setenta e seis almas.
38 Tahadisahabanahaze tiriko pihik bo zipaparakanaha iwaze tsaraha tsiwozorẽta niyzik.
38 E, refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Miwa botu tsaraha tarabaja ziknakaranahatsitsa wytyk zinynaha. Nimyra bo iktsa niahaze, anabo tsaraha puẽtsikbyita zipu tsihikiknaha.
39 E, sendo já dia, não conheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia, e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Iwatsahi mopykwy hãiwytsa ty nisizyzykiknaha. Ihãiwytsa mytoriwytsa ty satuk satsuk nikaranaha. Niahatsahi panu estuba ikputokwy bo zikyikikzonaha. Iwaze tsaraha nimyra wataba niukuru. Ana panu tsaraha zopok humo niukuru.
40 E, levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Tsaraha puẽtsikbyita nimyra humo tazik. Zopoktsa inabybyknahaze iwatahi tsaraha tazik. Tsaraha tsuno humo niputazik. Anaeze nimyra pihik pukezi tsaraha nipyri. Batu hawa tohi zikaha. Iwaze pihik ihiridawy wa niukuru. Tsaraha itsihipyry taba niaktsatsakak. Iwatahi tsaraha puẽtsikbyita niboborobaik.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Sodadutsa kytsa mysiba tsihikiknaha. Asahi sodadutsa sakyriukrẽnikitsa hurukwy ezektsa mowaknaha pokso mysiba tsihikiknaha.
42 Então a idéia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Sodadu perykytsa Pauro pokzi batu yhỹ niy, iwatahi sodadutsa kytsa mysibabyrikinaha. Ispe niy:
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar, e se salvassem em terra;
44 Kytsa sitsuktsukbyitsaktsa peka:
44 E os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra a salvo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.