Atos 27
Deus Harere Aibaky Sesus mymyspirikpoko naha (RKBNT) vs NAA
1 — ausente —
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 — ausente —
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Byriri tuk Sidõ bo tsikumunaha. Surio Pauro humo zisapywyky ipe niy:
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 Iwaze tsikukuruzonaha. Zopoktsa myokeryk inabybykyknaha. Iwatsahi tsikzikdihi baze Sipire inarokoha ipyrytaba tsiharamukunaha.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Buburu zuba tsitsikzanaha. Sirisia tsikziharamunaha. Pãpiria niwatihi tsikziharamunahaze Miha bo zukzuk tsikaha. Miha Risias eze tu niy.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Anaeze tsaraha puẽtsikbyita eze tsikmykokorohykzonaha. Sodadutsa perykytsa usta tsaraha puẽtsikbyita bo izumu. Ataeze hi Aresãdere ikny inaukuru. Itaria bo niukuru, iwatsahi katsa kokokorohyk tsikaha iwaze tsikukuruzonaha.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Tsikukurunaha myhyrizikwatu tsikukurunaha. Tsihokdaharẽna hiba iwaze Kido hudikhudikwy tykarawa tu tsikziharamunaha. Zopoktsa myokeryk inabybykyknaha humo batu myhyrizik watu tsikukurunaha. Iwaze ziharataba Saramona baze tsikziharamunaha. Iwatsahi tsikzikdihi baze tsikukurunaha. Tsikzikdihi Kereta inarokoha bo iwaze zakbaze tu tsikukurunaha.
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 Tsihokdaharẽna Kereta tsikzikdihi jokboha tsikukurunaha. Kyze tsarahatsa pupuwy tsikzikdihi bo tsikzumunaha. Ana pupuwy — Ispupuwy tisapyrẽna — inarokoha. Raseja bytykareze tu niy.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Anaeze tsikapykyrykspyknaha. Sudeutsa zukuwy zumuze Deus simysapybyitsa ty nikaranaha mysiokzohik mytsaty ziknakaranaha nawa zuruze botu ziharamu. Iwatsahi tsaraha puẽtsikbyita eze tsimuzonaha zeka tsimyhyrikoharẽna niy. Zikbyituhukutu zopoktsa inabybykyknaha, hyritsik nawõkõ ba ziknapyk.
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 Niytahi Pauro:
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Sodadutsa perykytsa iharere bo batu yhỹ niy. Tsaraha tsihitsa harere bo zuba ziwaby. Tsaraha puẽtsikbyita perykytsa kino niwatihi iharere bo zuba ziwaby.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Iwatahi:
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 Tapara zopok inabybykze wasani. Zopok mysukpetaba nabybykyk. Iwatsahi asa zuba nipamykysokonaha:
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Atsoko zopoktsa inabybykyryknaha. Zopoktsa tsikzikdihi ikny inabybyknaha. Zopoktsa Norodeste inarokoha inabybyknahaze, tsaraha puẽtsikbyita zioktykyryk.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 Iwatsahi paikpa nimyoktykyryk. Zopoktsa tsaraha puẽtsikbyita zioktykyryk.
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Tsaraha usta tsikzikdihi Kauda inarokoha baze ziharamu. Anabo zopok jokboha niyzikze tsaraha tsibik haĩ tsikaha iwaze bykyze tsikzizonaha. Tsihokdaharẽna hỹ. Tsaraha tsibik tsaraha puẽtsikbyita bo tsikoronaha. Iwaze sukyhykorok niaha tsazikihia ty tsihãinaha.
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 Tsaraha tsibik myboboronaha pokso tsazikihia ty tsihãinaha. Sirete tykareze tu niy. Itsakwarabara bo tasapynaha pokso nikaranaha. Imyra pokso sipybyrẽtsa nikaranaha. Tsaraha puẽtsikbyita imyra bo tazik na pokso sipybyrẽtsa. Iwatsahi panu putokwy humo zipaiknaha. Ana panu huziuwytsa humo zopok tsaraha niukuru anaty hi zozozo niaha.
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 Niytahi tsaraha puẽtsikbyita niukuru zopoktsa tuk nitubaka. Zopoktsa inabybykyknaha. Estuba zurunahaze tahanamy pihik bo zipaparakanaha.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Estuba zurunahaze tsaraha tarabaja ziknakaranahatsitsa tsarahaeze ky zuba inamy puẽtsik zipaparakazonaha. Tahatsyhyrypetsa ty wastuhu panu huziuwytsa iwatsa nisipaparakanaha iwaze tsiwozorẽta niyzik.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Iwaze mytsyhyry wa tsikurunahaze haramwe bo ba zikozonaha. Byrisoiktsa kino niwatihi ba zikozonaha. Zopoktsa zuba inabybykyknaha. Hyritsik nawõkõ. Iwatsahi katsa tihi:
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Iwa tsikurunahaze haukbyitsa tu tsikurukunahaze. Niytahi Pauro kytsa tazahaeze tarikto ispe niy:
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 — Abaka ahape ahapyby byihu ja, mytsaty mytsaty byitahaktsa. Tsaraha puẽtsikbyita pitabokwyhy hỹ. Katsa tsimyharazuknaha zeka ba zikyrikosokdanaha. Batu aty tohi mohyrikosokda.
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 Jaba unata eze bijoikpe iknykta Deus tsumuẽhĩtsa kabo inasik. Deus kabo zipehahik. Utakta niwatihi Deus tsumuẽhĩtsa ihumo tarabaja ikykara. Bijoikpe iknykta tihi:
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 “O Pauro apyby byihukta! niy. Ikia Sesa, Homa ezektsa pehatsa bo tsimykta! Deus pahasapywyky. Iwatahi asaktsa atuk mukurunahatsa batu mohyrikosokdanaha. Deus pahasapywyky batu aty tohi mohyrikosokda” niy. Iwa bijoikpe iknykta kape nikara.
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 Iwatsahi ahapybybyihuktsa kytsa! Ahapunihikrẽtsa tsimoziknaha! Uta Deus harere bo hyỹ mykara ihumo kaspirikporẽta. Hawa nitsasoko atsatu mykara.
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 Zopoktsa humo tsikzikdihi bo tsimypupubanaha — niy. Iwa Pauro kytsa bo niy. Asahi tsaraha puẽtsikbyita eze nikaranaha.
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 Kyze unata eze tsikurunahaze nawa zuruze mytsyhyrytsa watsa ziharamuze niaha. Unopokte zopoktsa humo tsiktubakanaha. Buburu zuba Adiria inarokoha. Paikpa tsiktubakanaha iwaze tsaraha puẽtsikbyita eze tarabaja ziknakaranahatsitsa tihi:
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 Iwatsahi tsaraha tsitsiwy tsakyrikwy zioktsoknaha. Pihik tsihiri bo tadik iwa zeka tirĩta seis meteros. Tsikukuruzonaha. Kyze kytsa tsaraha tsitsiwy tsakyrikwy zioktsokzonaha. Pihik tsihiri bo tadik iwa zeka wĩte sete meteros.
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 Haraharetsa pokso sipybyrẽtsa nikaranaha. Tsaraha puẽtsikbyita haraharetsa humo moboborok naha pokso sipybyrẽtsa nikaranaha. Iwatsahi sapetoktsa sapetoktsa sipykwytsa nisiharazuzuknaha. Itsihiripyry bo sipykwytsa ty nisiharazuzuknaha. Tsaraha puẽtsikbyita pyk niy, anaeze mynakyoknahaze tsiperykynaha.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Kyze kytsa tsaraha puẽtsikbyita eze tarabaja ziknakaranahatsa niwak tsihikiknaha iwaze tsaraha tsibik pihik bo zioktsokzonaha.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 Iwaze Pauro sodadutsa perykytsa bo nitsasoko. Sodadutsa niwatihi ispe niy:
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 Iwatsahi sodadutsa tsazikihia ty zizykiknaha. Iwaze tsaraha tsibik pihik bo zioktsok. Nabo nitubaka.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Nakyokzoze Pauro kytsa pe niy:
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 Aba tsimymydisahanahaktsa iwaze ahapaikrẽtsa tsimoziknaha. Ahapybybyihuktsa! Batu aty tohi mohyrikosokda — niy.
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Niytahi Pauro atsikara ty paik niy. Kytsa okze tu atsikara humo Deus bo nipamykysoko:
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Tahadisahabanahaze sipunihikrẽtsa niyziknaha.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 Sizubarẽtsa tahadisahakanaha. Sizubarẽtsa tsaraha puẽtsikbyita eze nikaranaha. Kytsa dusẽtos setẽta seis sizubarẽtsa.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Tahadisahabanahaze tiriko pihik bo zipaparakanaha iwaze tsaraha tsiwozorẽta niyzik.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 Miwa botu tsaraha tarabaja ziknakaranahatsitsa wytyk zinynaha. Nimyra bo iktsa niahaze, anabo tsaraha puẽtsikbyita zipu tsihikiknaha.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Iwatsahi mopykwy hãiwytsa ty nisizyzykiknaha. Ihãiwytsa mytoriwytsa ty satuk satsuk nikaranaha. Niahatsahi panu estuba ikputokwy bo zikyikikzonaha. Iwaze tsaraha nimyra wataba niukuru. Ana panu tsaraha zopok humo niukuru.
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Tsaraha puẽtsikbyita nimyra humo tazik. Zopoktsa inabybyknahaze iwatahi tsaraha tazik. Tsaraha tsuno humo niputazik. Anaeze nimyra pihik pukezi tsaraha nipyri. Batu hawa tohi zikaha. Iwaze pihik ihiridawy wa niukuru. Tsaraha itsihipyry taba niaktsatsakak. Iwatahi tsaraha puẽtsikbyita niboborobaik.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 Sodadutsa kytsa mysiba tsihikiknaha. Asahi sodadutsa sakyriukrẽnikitsa hurukwy ezektsa mowaknaha pokso mysiba tsihikiknaha.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 Sodadu perykytsa Pauro pokzi batu yhỹ niy, iwatahi sodadutsa kytsa mysibabyrikinaha. Ispe niy:
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Kytsa sitsuktsukbyitsaktsa peka:
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.