Marcos 5

Rikbaktsa NT (RKB_WBT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Iwaze koiknyktsa taba bo Kerasa tyryktsa bo zukzuk niahaze. Sesus byuzo niyze, maku ibo izumu. Hyrikoso sapybara zikzibyituhukunaha tu ibo pororo ziknakaranaha.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 — ausente —
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Iwatahi siytyk baze nitareta. Atazuba zikzuruku. Mytyk ikny tahi ziknakara ana eze hi ziknapykyryk. Batu ipaiktaze kino zizukbatsi karikutsitsitsa humo kino ba ziknazukbatsikinaha ba itsipatsa ty pokzi zikaha ipyrytsa ty iwa ziknakaranaha kino batu karikutsitsitsa ziknasitsawakbakanaha ba aty tohi zipaik.
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 Karikutsitsitsa zipyrytsahãihiknahaze ziknasitsawakbaka sasabyitsaktsa batu sipaik ipaikwy tysukni ahabyitsa.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Okoroze unata niwatihi kadi ziknakara. Hara joboni eze siytyk eze kino niwatihi ziknakuru. Haraharetsa humo taharekywyikik.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Iwaze ẽrykani Sesus bo nikozoze ibo zumu. Taekaratsa humo iokeryk puruk puruk niy. — O Sesus abazubata tsihyrinymyrẽta — nikara. (Sesus ihyrikoso sapybara ziny tahi zipeha: — O hyrikoso sapybara nabo pãoty! — niy.) Maku hyrikoso sapybara tukta opykani kakaik niy: — Amo Sesus Ikia hi Deus tse. Amo skaraba kabo tsikzumuku Deus zikwy humo awatu tykta! myhumo batu asopyksapyhukta — niy.
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 — ausente —
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Sesus: — Amo skaraba anaro — niy. — O kanaro myzubaha katsa myzubarẽtsa hỹ — niy.
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 — O hyrikoso sapybara sapy bo ka isty pehapehabyity — maku nikara.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Pazaharezatsa sizubarẽtsa hara sukpe taba bo tahadisahakanaha. — Katsaktsa za pazaharezatsa tuk tsimypykyknaha — hyrikoso sapybara nikaranaha.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 — ausente —
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Sesus ispe niy: — Pazaharezatsa bo tahaktsa — niy. Iwaze pazaharezatsa bo zumukunaha, asa hi iharatsupetohowy bo nitururukiknaha. Pihik bo niharazukzukbaiknaha sizubarẽtsa dois miutsa niakbabaiknaha. De.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Iwaze pazaharezatsa perytsitsa nitururukiknaha, nanabyitaba myzubaha bo nipamykysokonaha. — Sesus hyrikoso sapybara nisiksiwyhik iwatsahi pazaharetsa niakbabaiknaha — nitsasokonaha. Iwatsahi kytsa Sesus bo inakozorenaha: — O hawa skaraba — nikaranaha.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Ibo izumunaha, maku bo nikozonaha. Astatu. Taparaka hyrikoso sapybara pokso, dyhyhabyita tu, inaukuru zuba. Abaka Sesus baze modyhyky nikara. Taparaka batu isuku. Abaka tasukuk. Wasani mytsaty mykara nizororo.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Ibo nikozonahaze sipybyrẽtsa. Pazaharezatsa perytsitsa: — Iwaha nitsasokonaha — niaha.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Hyrikoso sapybara soho ty nipamykysobanahaze, kytsa: — O tsiksizokta, Sesus! Ikia pokso mypybyrẽtsa — niaha.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Iwaze Sesus tsaraha bo takoroze izororota: — O ikia hapik! — niy.
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Sesus: — O batu. Awahoro bo tsiksikta! Atukytsa pe tsimy “O, Deus kahumo tsimypokzitsiukrẽta. Abaka ikzororo” tykta! — niy.
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Hyỹ niy. Ziksizo. Itukytsa Sesus soho ty nipamykysoko. Nanabyitaba hudikhudikwy mytsyhyrytsawa bo Sesus soho ty nipamykysoko. — O abaka ikzororo. Sesus zikzororowy — nikara. Sizubarẽtsa paikpa iktsa nikaranaha. — Amo skaraba! — niaha.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Kyze Sesus zinymyrykynahatsa tuk amykta tabakta iziksizonaha. Iwaze nimyrazata eze kytsa sizubarẽtsa ibo izumukunaha.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 Iwaze Sairu Sudeu wahoro taparaktsa Sesus bo izumu. — Sesus abazubata — mytsaty nikara. Iwatahi taekaratsa humo puruk puruk nikara
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 Niytahi: — Pany Sesus! Tupakta kawahoro bo! Kaste pomozaka. Aidytykta! Ihumo paik tsimy zeka mozororo. Iwa zeka ba zikumuza — niy.
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Yhỹ niy. Sairu hapik niparak. Siapik sizubarẽtsa niukurunaha zihyrizabaiknaha.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Wytyk tihi siapik niukuru. Ispubyri ahabyitatsa ispu ba ziknapyk. Mytsyhyrytsa wa ziytyk tseheze imyitsapyritatsa ziknapykyryk.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 Atatsa myzororowytsa bo. Nanabyi zikzikuku zikino batu izororowyhuk iwatatsahi taokyrysaroko zepykba. Imyitsapyritatsa babatatsa.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 Sesus soho kytsa nisizororowy ziwaby iwaze atatsa tasopyk: — O ikza isuk humo paik my zeka mozororo — mytsaty nikara. Iwaze isukpetaba zuk. Kytsa papatu isuk tsihara humo paik niy.
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 — ausente —
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Atsoko ispu inapyk nizororo. — O ikzororobaba — mytsaty nikara.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Sesus zinymyry Deus zikwy zipo. Iwaze Sesus: — Aty sa kasuk humo paik niy — niy.
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Zinymyrykynahatsa: — O ikiasta iwewehe baeze tsimypykyryknaha. Amo “Aty sa kasuk humo paik niy” tsiky — niaha.
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Sesus paikpa iktsa nikara aty sa kasuk humo paik niy atahi ziperyky.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Iwaze atatsa izororotatsa ibo zumuzo. Tsipybyrẽtatsa nikara. Nitydydykyktatsa tu ibo zumu iokeryk taekaratsa humo puruk puruk niy. Ihumo tispirikporẽtatsa. Ibo ta humo ky nitsasoko.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Sesus ipe niy: — O katukywatatsa. “Sesus pikzororowy” tsiky. Ikia kazikwy humo aspirikpotatsawy azororowy. Akurẽtatsa tsiksi. Awahi tsikzororo baba — niy.
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Iwa nitsasokoze, kytsa sibo zumunaha. Kytsa Sairu wahoro ezektsa, sibo harape bo zumukunaha. Asahi: — Aste botu nihyrikosokda Sairu. Kyzekta! Iwa zeka Sesus mytakni! — niaha.
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Sesus ziwaby tahi Sairu pe niy: — Apyby byihukta! Uta kabo zuba mytsaty tsimy zeka kahumo tsaspirikporẽta. Tupakta! — niy. Iske buruk hyry hyry hyryzo niaha.
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Iwaze Sesus tuk zinymyrykynahatsa harakykbyi zuba nisioktyhyryk Peduru, Tsiaku, itsy Suão, iwatsa zuba Sairu wahoro bo zumunaha.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Ata wahoro eze kytsa sizubarẽtsa Sairuste pokzi hawa tohi zikahabyispyk nipuziukunaha.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 Sesus nitsukze ispe niy: — Hawa hatsa sa tsimopuziukunaha Iste mahani isukmuza byitatsa tu purubakatu — niy.
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Iwaze ana hi ziwabynahatsa hazi nikaranaha. Sesus humo sihyrinymyrybyitsa iwatsahi tsaeni bete tu nikaranaha. Sesus ispe niy: — Ape bo tsiponahaktsa! — niy, ape bo kytsa zipoiknaha. Iwaze Sesus tatuktsa, Sairu, Sairu oke, iwa jypykyhyzytyktatsa bo izumunaha.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Sesus jypykyhyzytyktatsa bo izumuze itsyhyrype humo paik niy. Ipe: — Tarita kumi — niy. Siharere piwatawy. — Jypykyhyzytyktatsa pe kyiktyktsa! — niy.
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Atsoko nahyrizikpo, natarikto, zitabaka iwaze nipybybaiknaha. Atatsa dose mytsyhyrytsa wa ziytyk tsehetatsa. Sesus kytsa pe: — Ahakso byitaha. Atatsa idisahawy ty ibo nynytaha! — niy. Idisahawy ty ibo nyny niaha. Iwa hỹ.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 — ausente —
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.