João 4
Rikbaktsa NT (RKB_WBT) vs NAA
1 Kyze Sesus niukuru Sudeja bo Pariseutsa pokso niparak. Tapara kytsa Pariseutsa pe niaha: — O kytsa Sesus hapik sizubarẽtsa. Atahi kytsa sizubarẽtsa nisiharasusuku. Suão Batista tuk zinymyrynahatsa batu sizuba maha — mybarapetu nikaranaha.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Sesus kytsa batu isty harasusu. Zinymyrykynahatsa zuba kytsa nisiharasusuku naha.
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 Anahi Sesus ziwabyze Sudeja ikny niparak. Karireja bo ziksizo. Zinymyrykynahatsa ituk niukurunaha.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 — Samarija bo koiknyktsa kytsa! — Sesus niy. Yhỹ nikaranaha.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Niahatsahi Sikare myzubaha bo zumunaha. Tubabatu taparakta Sako nihyrikosokdaze tahudikhudikwy Sose bo nyny niy itse ziakse. Sose nihyrikosokdaze niwatihi itsekokatsa tahudikhudikwy ziaksenaha. Sikare myzubaha baze tu nihyrikosokdata Sako hudikhudikwy niy.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Iwaze Sesus pihik zokowy bo izumu. Tapara Sako tykoke nizukninaha. Tokbaha niyzikikze Sesus iakubyrizumu tahi pihik zokowy baze nidyhyky. Zinymyrykynahatsa myzubaha bo niaha. Tahadisahawy bo nitururuknaha. Iwaze wytyk Samarija ezektatsa nabo izumu. Pihik zotsata niparaktatsa Sesus zihobyk iwaze ipe niy: — O kaboktsa pihik ty uta piku — niy.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 — Batu ikiakta Sudeja ezekta hỹ. Ikza Samarija ezektatsa. Iwaze amo sa “Kabo pihik ty maraktyktsa” tsimykara — niy. Sudeutsaktsa ba Samarija ezektsa opowysuk eze ka ba zikunaha iwatatsahi hỹbyi nikara.
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Sesus: — O amy tisapyrẽna zuba Deus abo nyny my hỹ. Ana humo hi ja tsahyrinymyrẽtatsa “Kaboktsa pihik ty” botu ape iky — niy. Amy tsa ty hỹ zeka iwatahi Sesus niy. — Ikia batu kabo nyny tsimy. Tsikny zeka ikia kino “kabo ky pihik ty” tsimyze. Yhỹ my. Utakta Deus pihik baba ty abo nyny my. Ana tsipikuze mekywa tu tsimozik. Tsimyhyrikosokdaze tsinahyrizikpoze, Deus baze awahi tsimynapykyryk — Sesus niy.
10 Jesus respondeu:
11 Niytatsahi: — O ikia sa batu apihikzowyky pihik zowy tsiokitsihizezerẽna batu izowyky. Hawa sa pihik ty marak tsimy — niy.
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 — Tubabatu mydiri nihyrikosokdata Sako tykoke ziuku. Iwatahi pihik atsaeze ky zikzikuku. Ihyrytsa niwatihi pihik zikzikukunaha. Siraratsa kino niwatihi pihik zikzikukunaha. Niytahi pihik hoke itsekokatsa ziaksenaha. Mybo nizapikso. Sako harere kytsa ziwabyziunaha. Maku abazubata niy, pihik zikuku. Hawa skaraba ikia hi ja abazubata — niy.
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Niytahi Sesus ipe niy: — Aty na pihik piku zeka tsiarupukrẽtazo.
13 Jesus respondeu:
14 Uta pihik ty abo nyny maha tsipiku zeka ba iarapuruk zikzumuzo. Pihik mekywaha ty abo nyny my. Hawa pihik pupuputsa watsa pihik batu zepyk pihik ty abo nyny my zeka awahi tsimynapykyk iwatatsahi ba iarapuruk zikzumuzo. Ba ziktsehezo pupuputsa watsa iwaze mekywa tu tsimyzuruku. Tsimyhyrikosokdaze tsimynahyrizikpo iwaze awahi Deus tuk tsimynapykyryk — niy.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Ana ziwaby tatsahi: — Ana pihik ty kabo nynyty ky niy. Iwaze ba karapuruk ziyk. Ana pihik ty kabo nyny tsimyzeka pihik ba zikzizozo — niy.
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Niytahi: — Abarikta kabo tyzioktyhyktsa! — niy.
16 Jesus disse:
17 — Batu ba. Ikza ba kabarikta ka — niy. — Ikia wasape tsiky niy. Tsiktsasoze “Ikza batu kabarikta ka” wasape tsiky.
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 Ikia kytsa katsyhyrytsa watsa tu tsiksiakse. Abakta abariktabyitatu aktaba haĩ niy. Deus okzeka batu amysapy iwaze kape tsikyze: “Ikza batu kabarikta ka” wasape tsiky — niy.
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Iwaze ipe niy: — Ikia Deus sohokotsa babata tsimy.
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Katsa tsimypamykysokonaha anaeze hara bete Deus pe “O ikia tsamysapyrẽta” tsimykaranaha. Iwa mydiritsa nihyrikosokdanahatsa nimyhyrinymyrykynaha. Ikiahatsa Sudeutsa tsimypamykysokonaha, nabo Serusarẽhe eze zuba Deus pe. “O ikia tsamysapyrẽta” tsimykaranaha. Aty sa wasani mykara — niy. Iwa atatsa Sesus pe niy.
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Niytahi: — Aibani hara bete Deus bo batu tyso “O Deus myzo ikia zuba tsamysapyrẽta” tsimaha. Serusarẽhe eze Deus bo batu tyso. “O Deus myzo ikia zuba tsamysapyrẽta” tsimaha — niy.
21 Jesus respondeu:
22 — Ikiahatsa Samarija ezektsa tsimaha. Deus soho humo ahahyrinymyry byitsa tu ikiahatsa tihi: “O Deus ikia tsamysapyrẽta” tsimykaranaha. Ikiahatsa batu ihumo ahaspirikpo. Katsaktsa Sudeutsa tu. Ihumo myspirikporẽtsa. Deus Sudeutsa nisinyky. Deus bo mymoktyhykta niyzik.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Kyze abaka ikiahatsa Deus tyryktsa tsimoziknaha. Iharere bo hyỹ tsimykaranaha. Amy motsasoko anaty hi tsimykaranaha. Wasani tsimaha. Iwaze Deus ahahumo tsakurẽta. Iwa tsimyzurukunaha zeka tsakurẽta — Sesus niy.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 — Deus inurybyita ihyrikoso zuba my. Batu zinynaha. Kytsa Deus humo sakurẽtsa maha zeka wasani mozurukunaha. Hawa wasani zuba motsasokonaha. “O Deus ikia zuba tsamysapyrẽta mykaranaha” — niy.
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Kyze atatsa ipe niy: — Deus myzipehata mywata mybarawy bo mynasik. Kiristu mozumuze ihumo myspirikporẽtsa tsimoziknaha, atahi Deus bo mymyoktyhyryk niy. Ana humo hi kahyrinymyrẽtatsa — niy.
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 — Uta hiba Deus zikpehata. Utakta abo mopamykysoko Deus zikpehata my — niy.
26 Então Jesus disse:
27 Iwaze babatu zinymyrykynahatsa sidisahawy tuk ziksikizonaha. Sesus atatsa tuk iktsa niahaze paikpa mytsaty nikaranaha. Batu tyso niaha — O Sesus amo sa ituk tsikpamykysoko. Hawa sa ituk tsikykara — iwa batu tyso nikaranaha.
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Niytatsahi taopowysuk zerekik atsoko myzubaha bo niy.
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 Myzubaha ezektsa pe niy: — Pany. Maku bo ky niy. Atahi pihik zowy baze nidyhyky. Hawa ha ty ziknakara naha ty kabo nitsasoko. Kiristu Deus zipehata ja iky. Pany ibo ky — niy.
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Yhỹ nikaranaha. Iwatsahi myzubaha ezektsa Sesus bo zumukunaha.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Iwaze batu sibo zukbyize zinymyrykynahatsa hi: — O myhyrinymyrytsa amy ty hauktykta — nikaranaha.
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 — O batu ba. Uta kino meky watu kadisahawy. Ahanyhybara — niy.
32 Mas ele lhes disse:
33 Zinymyrykynahatsa asa zuba nipamykysokonaha: — Aty kok idisahawy ibo zibykare nikaranaha. Mypapatu kok idisahawy ty ibo nyny niy — nikaranaha.
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Sesus ispe niy: — Pikdisaha zeka kakurẽta my — niy. — Atsawatu kazo harere bo yhỹ my zeka kakurẽta babata mykara. Kazo zikpehatawy iharere humo yhỹ ikykaraze kakurẽta. Iharere nihawatu my zeka kakurẽta mykara kasoroktawa mokuru.
34 Jesus lhes declarou:
35 Ikiahatsa hi: “Napetok napetok nawaze byzoje morahaze kyze arostsa moakuknahaze. Mydisahawytsa mokymynahaze arostsa tahazyzyknaha!” tsimaha. Iwa tsimytsasokonaha. Utakta ahape my: “O batu. Abatu nikymy”. Atsawatu mytsaty tsimykaranaha “O kytsa batu sizuba Sesus humo sispirikporẽtsa maha” tsimaha. Ahape my. Iktsa tsimahaktsa! my. Kytsa asahi kaharere bo hyỹ mykaranaha kahumo sispirikporẽtsa sibo iktsa tsimahaktsa! Abatu kahumo sispirikporẽtsa maha. Ba byri hu tsimaha. Arostsa moakuknahaze tsa watsa abatu kytsa kaharere bo hyỹ mykaranaha kahumo sispirikporẽtsa maha — niy.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 — Maku siriktsa nisiparikik niy. Mektatu arostsa nisizyzykyk niy. Kytsa petoktsa arostsa humo sakurẽtsa. Atsawatu maku kasoho motsasoko, mektatu kasoho humo mysihyrinymyry iwatsahi kytsa kahumo sispirikporẽtsa, ana humo hi kytsa petoktsahatsa sakurẽtsa. Iwatsahi kytsa kahumo sispirikporẽtsa sakurẽtsa hỹ. Asahi nahyrizikponahaze katuk tahawahi mynapykyryknaha ana humo hi sakurẽtsa hỹ — Sesus niy.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 — Estuba maku atazuba mysiparik iwaze maku mektatu mysizozek mykaranaha. Wasani maha.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Atsawatu estuba maku hi kasoho kino motsasoko mekta tu kytsa kahumo mysihyrinymyrykynaha. Iwatsahi kytsa sizubarẽtsa kahumo sispirikporẽtsa. Kaharere tsimytsasokonaha zeka ana humo hi kytsa kaharere bo hyỹ mykaranaha. Kahumo sispirikporẽtsa zeka mekywatsatu moziknaha. Ustsa kytsa botu kasoho nitsasokonaha iwatsahi siharere humo kaharere bo hyỹ mykaranaha iwaze sispirikporẽtsa moziknaha iwatsahi ahakurẽtsa tsimaha — niy.
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Kyze Sikare ezektsa Sesus bo zumukunaha. Ihumo sispirikporẽtsa. Atatsa harere ziwabynahaze Sesus harere bo hyỹ mykaranaha iwatsahi ihumo sispirikporẽtsa moziknaha. Atatsa nitsasokoze: — Hawa ha ty ziknakara naha ty kabo nitsasoko — atatsa harere ziwabynahaze. Iwatsahi Sesus humo sispirikporẽtsa hỹ.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Iwaze Samarija ezektsa zumukunahaze ipe niaha: — Pany mywahoro bo paku tyny — nikaranaha. Yhỹ niy. Anaeze situk petok zurure.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Mektsatu ihumo sispirikporẽtsa. Sibo nitsasokoze myzuba ihumo sispirikporẽtsa.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Asakino atatsa pe niaha: — Tapara katsaktsa Sesus bo hyỹ tsimaha ihumo myspirikporẽtsa aharere humo tsikykaranaha. Abaka katsa ihumo myspirikporẽtsa iharere humo. Atahi mybarawy ezektsa mysioktyhykta — nikaranaha. Iwa atatsa bo nipamykysokonaha.
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Kyze petok zuruze Sesus Karireja bo ziksizo. Samarija ekzekta niparak Karireja bo niukuru.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 Tapara Sesus ziknatsasoko — O Deus sohokotsa tahudikhudikwy ezektsa okzeka iharere bo batu waby zikaha. Utsa kytsa iharere bo piwabyziukunaha, tahudikhudikwy ezektsa batu — Sesus niy:
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Kyze Sesus bo zumuze Karireja ezektsa Sesus humo sakurẽtsa nikaranaha. Asahi Serusarẽhe amyikaha bo niaha. Anaeze Sesus bo nikozonaha. Deus hyrikoso ituk mynapykyryk zinynaha. Deus zikwy ituk zinynaha. Iwatsahi sibo zumukuze sakurẽtsa nikaranaha.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Iwaze Kanaã bo ziksizo. Pihik duabohotsa tsik nizukni nahaeze, Kanaã Karireja eze tu niy. Kyze taparakta Kaparanaũ myzubaha ezekta Kanaã eze tu niy. Atahi: — Katse tsimyitsapyrẽta. Asiba zumuzata atahi Kaparanaũ eze nihoeke, asiba nira — niy.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Iwaze kytsa taparakta pe niaha: — Sesus izumu Sudeja iknykta. Karireja bo. Mybo izumu — niaha. Iwaze taparakta Sesus bo zumuze ipe niy: — O Sesus tupakta kawahoro bo tsimy, katse moraka. Pany katse tyzizororowykta! — niy.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Sesus ipe niy: — Kytsa kahumo batu sispirikpo. Tapara Deus zikwy humo piwatawyky. Anabo hi iktsa mykaranahaze iwatsahi kaharere bo hyỹ maha iwaze kahumo sispirikporẽtsa — Sesus niy.
48 Então Jesus lhe disse:
49 — O pany Sesus! Aidytykta, katse irabyitu — niy.
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 — Tsiksizokta! Awahoro bo atse botu nizororo. Tsakurẽta niyzik — Sesus niy. Maku Sesus harere bo hyỹ nikara ihumo tispirikporẽta nikara. Iwatahi tawahoro ziksikizo.
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Atazuba tawahoro bo ziksikirize ske pukteze tu itsumuẽhĩtsitsa zihobyknaha. Ipe niaha: — Atse nizororo. Iwatahi tsakurẽta — nikara.
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 — Katse sa nizororo haramwe haneze ja — niy. — O jatu tokbaha eze atsoko jokboha niyzik. Abaka iakzobyita mopykyryk baba zizororo niy — niaha.
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Jatu kino haramwe tokbahaze Sesus tihi: — Atse botu nizororo — niy. Iwa Sesus kape niy. Anabo hi mytsaty nikara. Iwatahi Sesus humo tispirikporẽta niy. Iwahoro ezektsa kino niwatihi Sesus humo sispirikporẽtsa niyziknaha.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Iwahatu Sesus Deus zikwy ziwatawyky. Sizubarẽtsa bo Deus zikwy ziwatawykyzo niy. Karireja ezektsa bo Deus zikwy ziwatawy. Sudeja ekze niparakze Deus zikwy petok ziwatawy niy.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.