Tiago 2

rifa (RIFA) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ أَ أَيْثْمَا، وَارْ تّڭّمْ س وُوذْمَاونْ ذِي لْ-إِيمَانْ إِعُودْجنْ ن سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ.

¹ Meus irmãos, vocês não podem ter fé em nosso Senhor Jesus Cristo, o Senhor da glória, e ao mesmo tempo tratar as pessoas com parcialidade.

² مِينْزِي مَاڒَا يُوذفْ-د غَارْ ثْمسْمُونْثْ نْومْ إِجّْ ن ورْيَازْ س ثْخَاذنْثْ ن وُورغْ ؤُ س وَارُّوضْ إِشْنَانْ، أَمْ د-يُوذفْ عَاوذْ إِجّْ ن ؤُمزْڒُوضْ س وَارُّوضْ إِخمْجنْ،

² Porque, se entrar na sinagoga de vocês um homem com anéis de ouro nos dedos, vestindo roupa luxuosa, e entrar também um pobre muito malvestido,

³ مَاشَا أَذْ ثوْشمْ ثَايْنِيثْ إِ ونِّي غَارْ إِدْجَا وَارُّوضْ إِشْنَانْ، أَذْ أَسْ ثِينِيمْ: ”أَقَا ذَا إِجّْ ن ومْشَانْ إِصبْحنْ!“، مَاشَا إِ ؤُمزْڒُوضْ أَذْ أَسْ ثِينِيمْ: ”شكْ بدّْ ذِيهَا!“ نِيغْ: ”قِّيمْ زَّاثْ إِ ثْنبْذَاثْ ن إِضَارنْ نّغْ!“،

³ e vocês derem um tratamento especial ao que está vestido com a roupa luxuosa, dizendo: “Você, sente-se aqui no lugar de honra”, e disserem ao pobre: “Você, fique em pé” ou “Sente-se ali, abaixo do estrado dos meus pés”,

⁴ مَا وَارْ تّمْصُورُّوفمْ خنِّي جَارْ أَومْ س إِغمْبَابْ ؤُشَا ثْذوْڒمْ ذ ڒْحُوكَّامْ س إِخَارِّيصنْ إِعفَّاننْ؟

⁴ será que vocês não estarão fazendo distinção entre vocês mesmos e julgando as pessoas com critérios errados?

⁵ سْڒمْ، أَ أَيْثْمَا إِعِيزّنْ، مَا وَارْ دْجِينْ إِمزْڒَاضْ ن دُّونشْثْ-أَ ذ بُو-وَاڭْڒَا ذِي لْ-إِيمَانْ؟ أَقَا إِخْضَارْ-إِ-ثنْ أَربِّي، حِيمَا أَذْ إِڒِينْ ذ إِوْرِيثنْ ن ثْڭلْذِيثْ إِ زَّايسْ إِوَاعْذْ أَربِّي إِ يِينِّي ث إِتّخْسنْ.

⁵ Escutem, meus amados irmãos. Por acaso Deus não escolheu os que para o mundo são pobres para serem ricos em fé e herdeiros do Reino que ele prometeu aos que o amam?

⁶ مَاشَا كنِّيوْ ثْغطّْرمْ زڭْ إِمزْڒَاضْ! خْزَارْ، مَا وَارْ دْجِينْ ذ إِنِّي س وَاڭْڒَا ذ إِنِّي خَاومْ إِحكّْمنْ ؤُ ذ إِنِّي كنِّيوْ إِندّْهنْ غَارْ ڒْفُوسِينَا؟

⁶ No entanto, vocês desprezam os pobres. Por acaso não são os ricos que oprimem vocês e não são eles que os arrastam para os tribunais?

⁷ خْزَارْ، مَا وَارْ دْجِينْ ذ نِيثْنِي إِنِّي إِتّْشقَّافنْ ذڭْ يِيسمْ إِصبْحنْ ونِّي خَاومْ إِتّْوَاڒَاغَانْ؟

⁷ Não são eles os que blasfemam o bom nome que foi invocado sobre vocês?

⁸ مَاشَا مَاڒَا ثْكمّْڒمْ شَّارِيعَا ن أَربِّي ذِي مَانْ أَيَا أَمْ مَامّشْ ثُورَا: ”أَذْ ثخْسذْ جَّارْ نّشْ أَمْ يِيخفْ نّشْ!“، أَقَا ثتّڭّمْ مْلِيحْ،

⁸ Se vocês, de fato, observam a lei do Reino, conforme está na Escritura: “Ame o seu próximo como a si mesmo”, fazem bem.

⁹ مَاشَا مَاڒَا ثڭِّيمْ س وُوذْمَاونْ، أَقَا ثتّڭّمْ دّْنُوبْ ؤُشَا أَذْ ثتّْوَاحكْممْ س شَّارِيعَا أَمْ يِينِّي إِخْضَانْ أَكْ-ذ شَّارِيعَا.

⁹ Se, no entanto, vocês tratam as pessoas com parcialidade, cometem pecado, sendo condenados pela lei como transgressores.

¹⁰ مِينْزِي ونِّي إِضْفَارنْ مَارَّا شَّارِيعَا، مَاشَا يَارْژَا إِشْثْ ن ثوْصيّثْ، أَقَا نتَّا ذ بُو-ؤُمَارْوَاسْ زِي شَّارِيعَا مَارَّا.

¹⁰ Pois quem guarda toda a lei, mas tropeça em um só ponto, se torna culpado de todos.

¹¹ مِينْزِي ونِّي إِنَّانْ: ”وَارْ زنِّي!“، إِنَّا عَاوذْ: ”وَارْ نقّْ!“ مَاڒَا وَارْ ثزْنِيذْ، مَاشَا ثنْغِيذْ، أَقَا شكْ ذ أَخطَّايْ ن شَّارِيعَا.

¹¹ Porque, aquele que disse: “Não cometa adultério”, também ordenou: “Não mate.” Ora, se você não comete adultério, porém mata, acaba sendo transgressor da lei.

¹² سِيوْڒمْ ؤُشَا ڭّمْ أَمْ يِينِّي إِ غَا إِتّْوَاحكْمنْ س ثبْرِيذْثْ ن شَّارِيعَا ن ثِيڒلِّي.

¹² Assim, falem e vivam como pessoas que serão julgadas pela lei da liberdade.

¹³ مِينْزِي ڒْحُوكْمْ وَارْ يَارحّمْ شَا خْ ونِّي ثُوغَا وَارْ يَارحّْمنْ، مَاشَا س أَرّحْمثْ أَذْ ثِيڒِيمْ ثتّْوَاسُّوعْڒَامْ خْ ڒْحُوكْمْ.

¹³ Porque o juízo é sem misericórdia sobre quem não usou de misericórdia. A misericórdia triunfa sobre o juízo.

¹⁴ أَ أَيْثْمَا، مَانْ ڒفْضڒْ مَاڒَا إِجّنْ إِقَّارْ: ”نشّْ أَقَا أَيِي غَارِي لْ-إِيمَانْ!“، مَاشَا نتَّا وَارْ غَارسْ بُو ڒخْذَايمْ؟ مَا إِزمَّارْ لْ-إِيمَانْ نّسْ أَذْ ث إِسّنْجمْ؟

¹⁴ Meus irmãos, qual é o proveito, se alguém disser que tem fé, mas não tiver obras? Será que essa fé pode salvá-lo?

¹⁵ مَاڒَا إِتّْخصَّا أَسْ إِ يِيجّْ ن ثوْمَاثْ نِيغْ إِ يِيشْثْ ن ثْوتْشْمَاثْ مِينْ غَا يَارْضنْ نِيغْ مِينْ غَا شّنْ كُوڒْ أَسّْ،

¹⁵ Se um irmão ou uma irmã estiverem com falta de roupa e necessitando do alimento diário,

¹⁶ ؤُشَا إِجّنْ زَّايْومْ أَذْ أَسنْ يِينِي: ”ؤُيُورمْ ذِي ڒهْنَا، أَرْضمْ مِينْ إِسّحْمَانْ، جِّيوْنمْ مَاشَّا!“، مَاشَا وَارْ ذ أَسنْ إِوْشِي وَالُو مِينْ إِتّْخصَّانْ إِ أَرِّيمثْ، مَانْ نّْفَاعْ؟

¹⁶ e um de vocês lhes disser: “Vão em paz! Tratem de se aquecer e de se alimentar bem”, mas não lhes dão o necessário para o corpo, qual é o proveito disso?

¹⁷ أَقَا أَمُّو ؤُڒَا ذ لْ-إِيمَانْ بْڒَا ڒخْذَايمْ، أَقَا إِمُّوثْ س إِخفْ نّسْ.

¹⁷ Assim, também a fé, se não tiver obras, por si só está morta.

¹⁸ مَاڒَا أَذْ أَشْ إِنَّا إِجّنْ: ”شكْ غَاركْ لْ-إِيمَانْ، نشّْ غَارِي ڒخْذَايمْ!“ سْشنْ أَيِي لْ-إِيمَانْ نّشْ بْڒَا ڒخْذَايمْ ؤُشَا نشّْ أَذْ أَشْ سّشْنغْ لْ-إِيمَانْ إِنُو زِي ڒخْذَايمْ إِنُو!

¹⁸ Mas alguém dirá: “Você tem fé, e eu tenho obras.” Mostre-me essa sua fé sem as obras, e eu, com as obras, lhe mostrarei a minha fé.

¹⁹ مَا شكْ ثُومْنذْ بلِّي أَربِّي ذ إِجّنْ؟ أَقَا ثڭِّيذْ مْلِيحْ. ؤُڒَا ذ شّْوَاطنْ ؤُمْننْ ذِي مَانْ أَيَا ؤُشَا تَّارْجِيجنْ.

¹⁹ Você crê que Deus é um só? Faz muito bem! Até os demônios creem e tremem.

²⁰ مَا ثخْسذْ أَذْ ثسّْنذْ، أَ بْنَاذمْ إِضعْفنْ، بلِّي لْ-إِيمَانْ بْڒَا ڒخْذَايمْ إِمُّوثْ؟

²⁰ Seu tolo, você quer ter certeza de que a fé sem as obras é inútil?

²¹ مَا وَارْ إِتّْوَاسڭّذْ جذِّيثْنغْ إِبْرَاهِيمْ زِي ڒخْذَايمْ ؤُمِي إِكَّارْ أَذْ إِغَارْصْ إِ مِّيسْ إِسْحَاقْ خْ ؤُعَالْطَارْ؟

²¹ Por acaso não foi pelas obras que Abraão, o nosso pai, foi justificado, quando ofereceu o seu filho Isaque sobre o altar?

²² أَقَا ثژْرِيمْ بلِّي لْ-إِيمَانْ نّسْ ثُوغَا إِخْذمْ أَكْ-ذ ڒخْذَايمْ نّسْ، ؤُشَا لْ-إِيمَانْ إِتّْوَاكمّڒْ س ڒخْذَايمْ.

²² Você percebe que a fé operava juntamente com as suas obras e que foi pelas obras que a fé se consumou.

²³ أَمُّو إِتّْوَاكمّڒْ وَاوَاڒْ ن ثِيرَا إِقدّْسنْ إِ إِقَّارنْ: ”إِبْرَاهِيمْ يُومنْ ذِي أَربِّي ؤُشَا إِتّْوَاحْسبْ أَسْ-ث-إِ-د ذ ثَاسڭْذَا!“، ؤُشَا ڒَاغَانْ أَسْ ’أَمدُّوكَّاڒْ ن أَربِّي‘.

²³ E se cumpriu a Escritura, que diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça”, e ele foi chamado amigo de Deus.

²⁴ ثتّْوَاڒَامْ خنِّي، بلِّي بْنَاذمْ إِتّْوَاسڭّذْ زِي ڒخْذَايمْ، وَارْ إِدْجِي زِي لْ-إِيمَانْ وَاهَا.

²⁴ Assim, vocês percebem que uma pessoa é justificada pelas obras e não somente pela fé.

²⁵ مَا وَارْ ثُوغِي رَاحَابْ، ثَامْغَارْثْ ن فَارْقْ-شّْغڒْ، ثتّْوَاسڭّذْ أَمُّو زِي ڒخْذَايمْ ؤُمِي ثَارحّبْ زڭْ إِبرْڭَاڭنْ، ثسُّوفّغْ إِ-ثنْ زڭْ وبْرِيذْ نّغْنِي؟

²⁵ De igual modo, será que não foi também pelas obras que a prostituta Raabe foi justificada, quando acolheu os emissários e os fez partir por outro caminho?

²⁶ س ؤُيَا، أَمْ أَرِّيمثْ بْڒَا بُوحْبڒْ ثمُّوثْ، أَمُّو ؤُڒَا ذ لْ-إِيمَانْ بْڒَا ڒخْذَايمْ إِمُّوثْ.

²⁶ Porque, assim como o corpo sem espírito é morto, assim também a fé sem obras é morta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Tiago 2 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →