Tiago 1
rifa (RIFA) vs ACF
1 يَاعْقُوبْ، أَمْسخَّارْ ن أَربِّي ؤُ ن سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ، إِ ثنْعَاشْ ن ثْقبَّاڒْ ثِينِّي إِتّْوَازدْجْعنْ جَارْ ڒڭْنُوسْ: ڒهْنَا خَاومْ!
1 Tiago, servo de Deus, e do Senhor Jesus Cristo, às doze tribos que andam dispersas, saúde.
2 أَ أَيْثْمَا، مَاڒَا أَذْ خَاومْ كّنْ عْڒَامْ كُوڒْ إِجَارِّيبنْ، حسْبمْ مَانْ أَيَا مَارَّا ذ ڒفْرَاحثْ،
2 Meus irmãos, tende grande gozo quando cairdes em várias tentações;
3 مَاغَارْ كنِّيوْ ثسّْنمْ بلِّي ثَاقدْجبْثْ ن لْ-إِيمَانْ، أَذْ د-ثجّْ صّْبَارْ نْومْ.
3 Sabendo que a prova da vossa fé opera a paciência.
4 مَاشَا إِتّْخصَّا صّْبَارْ أَذْ إِتّْوَاكمّڒْ، حِيمَا أَذْ ثَاوْضمْ ؤُ أَذْ ثْكمّْڒمْ، ؤُشَا وَارْ كنِّيوْ إِتّْخصِّي وَالُو.
4 Tenha, porém, a paciência a sua obra perfeita, para que sejais perfeitos e completos, sem faltar em coisa alguma.
5 مَاڒَا شَا ن إِجّنْ زَّايْومْ ثقِّيمْ أَسْ عَاذْ ثِيغِيثْ، أَذْ ت إِتَّارْ زِي أَربِّي ونِّي إِتِّيشنْ س ثشْرِيمثْ إِ مَارَّا بْڒَا أَزَاوَارْ، ؤُشَا أَذْ أَسْ ثمّوْشْ.
5 E, se algum de vós tem falta de sabedoria, peça-a a Deus, que a todos dá liberalmente, e o não lança em rosto, e ser-lhe-á dada.
6 مَاشَا أجّْ إِ-ث أَذْ إِتَّارْ س لْ-إِيمَانْ، بْڒَا أَشكِّي، مِينْزِي ونِّي إِتّْشكَّانْ أَقَا نتَّا أَمْ ڒمْوَاجْ ن ڒبْحَارْ نِّي إِتّْوَاعَارّْننْ زڭْ ؤُسمِّيضْ.
6 Peça-a, porém, com fé, em nada duvidando; porque o que duvida é semelhante à onda do mar, que é levada pelo vento, e lançada de uma para outra parte.
7 وَارْ تّجِّي أَذْ أَسْ إِتّْغِيڒْ إِ بْنَاذمْ نِّي أَذْ إِكْسِي شَا زِي سِيذِي،
7 Não pense tal homem que receberá do Senhor alguma coisa.
8 مَاغَارْ نتَّا س ثْنَاينْ إِزدْجِيفنْ، وَارْ يَارْسِي ذِي مَارَّا إِبْرِيذنْ نّسْ.
8 O homem de coração dobre é inconstante em todos os seus caminhos.
9 أجّْ ؤُمَاثْومْ إِوَاضْعنْ أَذْ إِسّمْغَارْ ذِي ڒُوعْڒَا نّسْ،
9 Mas glorie-se o irmão abatido na sua exaltação,
10 ؤُ بُو-وَاڭْڒَا ذڭْ ؤُوَاضعْ نّسْ، مِينْزِي أَمْ ثْوَارْذشْثْ ذِي أَرْبِيعْ أَذْ إِفْنَا نتَّا.
10 E o rico em seu abatimento; porque ele passará como a flor da erva.
11 مَاغَارْ أَذْ ثنْقَارْ ثْفُوشْثْ س ڒحْمُو نّسْ، أَذْ ثسّشْمضْ أَرْبِيعْ ؤُشَا ثَاوَارْذشْثْ أَذْ ثِيسْڒَاوْ ؤُشَا أَذْ أَسْ إِرَاحْ وَاژْرِي ن وُوذمْ نّسْ. أَمُّو إِ غَا إِفْنَا عَاوذْ بُو-وَاڭْڒَا ذِي مَارَّا إِبْرِيذنْ نّسْ.
11 Porque sai o sol com ardor, e a erva seca, e a sua flor cai, e a formosa aparência do seu aspecto perece; assim se murchará também o rico em seus caminhos.
12 سّعْذْ ن ورْيَازْ نِّي إِ غَا إِحمْڒنْ أَجَارّبْ، مِينْزِي مَاڒَا إِذْوڒْ ذ أَمْقدْجبْ، أَذْ إِطّفْ تَّاجْ ن ثُوذَارْثْ نِّي ثُوغَا إِوَاعْذْ زَّايسْ أَربِّي إِ يِينِّي ث إِتّخْسنْ.
12 Bem-aventurado o homem que sofre a tentação; porque, quando for provado, receberá a coroa da vida, a qual o Senhor tem prometido aos que o amam.
13 وَارْ تّجِّي حذْ مَاڒَا إِتّْوَاجَّاربْ، أَذْ يِينِي: ”أَربِّي إِ ذ أَيِي إِتّْجَارَّابنْ!“ أَقَا أَربِّي وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِتّْوَاجَارّبْ زِي ڒْغَارْ ؤُشَا نتَّا س يِيخفْ نّسْ وَارْ إِتّْجَّارِّيبْ ؤُڒَا ذ إِجّْ.
13 Ninguém, sendo tentado, diga: De Deus sou tentado; porque Deus não pode ser tentado pelo mal, e a ninguém tenta.
14 مَاشَا كُوڒْ إِجّْ أَذْ إِتّْوَاغْوَا زِي نّشْوثْ نّسْ ؤُشَا نّشْوثْ أَذْ ث ثطّفْ ؤُشَا أَذْ زَّايسْ إِتّْوَاغْوَا.
14 Mas cada um é tentado, quando atraído e engodado pela sua própria concupiscência.
15 مَاڒَا نّشْوثْ ثكْسِي س ؤُعذِّيسْ، أَذْ د-ثَارُووْ دّنْبْ، ؤُشَا خْمِي غَا إِمْغَارْ دّنْبْ، أَذْ د-يَاوِي ڒْموْثْ.
15 Depois, havendo a concupiscência concebido, dá à luz o pecado; e o pecado, sendo consumado, gera a morte.
16 أَ أَيْثْمَا إِعِيزّنْ، وَارْ تّْودَّارمْ!
16 Não erreis, meus amados irmãos.
17 كُوڒْ ثَاوْهِيبْثْ ثَاصبْحَانْثْ ذ إِكمّْڒنْ ثْهكّْوَا-د زِي سنّجْ، زِي بَابَاثْسنْثْ ن ثْفَاوِينْ إِ وَارْ غَارْ إِدْجِي ؤُبدّڒْ نِيغْ ثِيڒِي ن دّوْڒَانْ.
17 Toda a boa dádiva e todo o dom perfeito vem do alto, descendo do Pai das luzes, em quem não há mudança nem sombra de variação.
18 يُوسَا-د أَسْ خْ ڒْخَاضَارْ، مَاحنْذْ أَذْ أَنغْ د-يجّْ س وَاوَاڒْ ن ثِيذتّْ، حِيمَا أَذْ نِيڒِي ذ صَّابثْ ثَامزْوَارُوثْ زِي مَارَّا مِينْ زَّايسْ د-إِخڒْقنْ.
18 Segundo a sua vontade, ele nos gerou pela palavra da verdade, para que fôssemos como primícias das suas criaturas.
19 سْنمْ أَيَا، أَ أَيْثْمَا إِعِيزّنْ، أجّْ كُوڒْ بْنَاذمْ أَذْ إِقدْجقْ حِيمَا أَذْ إِسڒْ، وَارْ ثْقدْجِيقمْ شَا غَارْ وَاوَاڒْ نِيغْ غَارْ ثفْقحْثْ.
19 Portanto, meus amados irmãos, todo o homem seja pronto para ouvir, tardio para falar, tardio para se irar.
20 مِينْزِي ثَافْقحْثْ ن ورْيَازْ وَارْ د-ثتِّيوِي شَا ثَاسڭْذَا زَّاثْ إِ أَربِّي.
20 Porque a ira do homem não opera a justiça de Deus.
21 س ؤُينِّي سّْبعّْذمْ خَاومْ قَاعْ ثَاخْمُوجِي ذ وَاطَّاسْ ن ثُوعفّْنَا، ؤُشَا قبْڒمْ س ثمْهِينْثْ أَوَاڒْ إِ إِتّْوَاژُّونْ ذِي طّْبِيعثْ نّغْ، أَوَاڒْ إِ إِزمَّارنْ أَذْ إِسّنْجمْ ڒعْمُورْ نْومْ.
21 Por isso, rejeitando toda a imundícia e superfluidade de malícia, recebei com mansidão a palavra em vós enxertada, a qual pode salvar as vossas almas.
22 إِڒِيمْ ذ إِنِّي إِتّڭّنْ أَوَاڒْ، وَارْ إِدْجِي ذ إِنِّي إِتّسْڒَانْ وَاهَا، وَارْ شمْثمْ إِخفْ نْومْ!
22 E sede cumpridores da palavra, e não somente ouvintes, enganando-vos a vós mesmos.
23 مِينْزِي مَاڒَا إِسْڒَا حذْ إِ وَاوَاڒْ، مَاشَا وَارْ زَّايسْ إِڭِّي، أَقَا نتَّا أَمْ يِيجّْ ن ورْيَازْ إِ إِخزَّارنْ ذِي ثِيسِيثْ ذڭْ ؤُغمْبُوبْ نّسْ.
23 Porque, se alguém é ouvinte da palavra, e não cumpridor, é semelhante ao homem que contempla ao espelho o seu rosto natural;
24 مِينْزِي إِتّْوَاڒَا إِخفْ نّسْ، إِرُوحْ، ؤُشَا ڒخْذنِّي أَذْ إِتُّو مَامّشْ ثُوغَا إِدْجَا.
24 Porque se contempla a si mesmo, e vai-se, e logo se esquece de como era.
25 مَاشَا ونِّي إِ غَا إِخْزَارنْ ذِي شَّارِيعَا إِكمّْڒنْ ن ثِيڒلِّي ؤُشَا إِقِّيمْ إِخزَّارْ ذَايسْ، وَارْ إِدْجِي أَمْ يِيجّنْ إِتّسْڒَا ڒخْذنِّي إِتّتُّو ذغْيَا، مَاشَا أَمْ يِيجّنْ ونِّي ت إِتّڭّنْ س ثِيذتّْ، أَقَا وَانِيثَا ذ أَمِيمُونْ ذِي مِينْ إِتّڭّْ.
25 Aquele, porém, que atenta bem para a lei perfeita da liberdade, e nisso persevera, não sendo ouvinte esquecediço, mas fazedor da obra, este tal será bem-aventurado no seu feito.
26 مَاڒَا ذِينْ ونِّي ؤُمِي إِتّْغِيڒْ أَقَا نتَّا إِتّْسخَّارْ إِ أَربِّي أَمْ وَارْ إِحطِّي إِڒسْ نّسْ، مَاشَا إِخدّعْ ؤُڒْ نّسْ، خنِّي أَقَا ثَاسخَّارْثْ نّسْ بَاطڒْ.
26 Se alguém entre vós cuida ser religioso, e não refreia a sua língua, antes engana o seu coração, a religião desse é vã.
27 مَاغَارْ ثَاسخَّارْثْ ثَامزْذَاڭْثْ ذ إِقدّْسنْ قِيبَاتْشْ إِ أَربِّي، بَابَاثْنغْ، أَقَا-ث ذ ثَا: أَثْهِيلِي ذڭْ إِيُوجِيڒنْ ذ ثِيجَّاڒْ ذِي ڒْمحْنثْ نْسنْثْ، ؤُ مَاحنْذْ بْنَاذمْ أَذْ إِحيّذْ إِخفْ نّسْ زِي دُّونشْثْ بْڒَا ڒْغشّْ.
27 A religião pura e imaculada para com Deus e Pai, é esta: Visitar os órfãos e as viúvas nas suas tribulações, e guardar-se da corrupção do mundo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.