Rute 2
rifa (RIFA) vs NAA
1 نَاعُومِي ثُوغَا غَارسْ إِجّنْ زِي ڒَادْجْ ن ورْيَازْ نّسْ، إِجّْ ن ورْيَازْ س وَاطَّاسْ ن وَاڭْڒَا، زِي ڒَادْجْ ن أَلِيمَالِيكْ، تّْڒَاغَانْ أَسْ بُوعَازْ.
1 Noemi tinha um parente de seu marido, dono de muitos bens, da família de Elimeleque, o qual se chamava Boaz.
2 ثنَّا رَاعُوثْ ثَامُو‘أَبشْثْ إِ نَاعُومِي: ”أجّْ أَيِي أَذْ فّْغغْ غَارْ إِيَّارْ أَذْ سّْمُونغْ ثِيذْرِينْ أَوَارْنِي إِ ونِّي إِ غَا يَافغْ أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ نّسْ.“ ؤُشَا نتَّاثْ ثَارَّا-د خَاسْ: ”ؤُيُورْ، يدْجِي!“
2 Rute, a moabita, disse a Noemi: — Deixe-me ir ao campo para apanhar espigas atrás daquele que me permitir fazer isso. Noemi respondeu: — Vá, minha filha!
3 رَاعُوثْ ثُويُورْ ؤُشَا ثُوسَا-د ذِينْ، ثسّْمُونَا أَوَارْنِي إِ يِينِّي إِمجَّارنْ. ؤُشَا إِمْسَارْ، ثوْضَا أَسْ-د ثسْغَارْثْ ن ييَّارْ ن بُوعَازْ ونِّي زِي ڒَادْجْ ن أَلِيمَالِيكْ.
3 Ela se foi, chegou ao campo e apanhava espigas atrás dos ceifeiros. Por casualidade entrou na parte do campo que pertencia a Boaz, que era da família de Elimeleque.
4 ؤُ خْزَارْ، يُوسَا-د بُوعَازْ زِي بَايْثْ-لَاحْمْ، إِنَّا إِ يِينِّي إِمجَّارنْ: ”سِيذِي أَكِيذْومْ!“ نِيثْنِي أَرِّينْ-د خَاسْ: ”سِيذِي أَذْ شكْ إِبَاركْ!“
4 Eis que Boaz veio de Belém e disse aos ceifeiros: — Que o E eles responderam: — Que o
5 خنِّي إِنَّا بُوعَازْ إِ ؤُمْسخَّارْ نّسْ ونِّي ثُوغَا خْ يِينِّي إِمجَّارنْ: ”ؤُمِي ثڭَّا يدْجِيسْ ثَاحنْجِيرْثْ نِّي؟“
5 Depois, Boaz perguntou ao servo encarregado dos ceifeiros: — De quem é essa moça?
6 أَمْسخَّارْ ونِّي ثُوغَا خْ يِينِّي إِمجَّارنْ، يَارَّا-د خَاسْ، إِنَّا: ”نتَّاثْ ذ ثَاحنْجِيرْثْ ثَامُو‘أَبشْثْ إِ د-يُوسِينْ أَكْ-ذ نَاعُومِي زڭْ إِيَّارْ ن مُوآبَ.
6 O servo respondeu: — Essa é a moça moabita que veio com Noemi da terra de Moabe.
7 نتَّاثْ ثنَّا: ’أجّْ أَيِي أَذْ سّْمُونغْ ثِيذْرِينْ ؤُ أَذْ يَارْوغْ ثِيذْرِينْ غَارْ إِشوَّافنْ ن إِمنْذِي أَوَارْنِي إِ يِينِّي إِمجَّارنْ!‘ أَمُّو إِ د-ثُوسَا ؤُشَا ثقِّيمْ زڭْ ؤُثفُّو ن ڒْحَاڒْ أَڒْ ڒخُّو. ذْرُوسْ وَاهَا إِ ثقِّيمْ ذِي ثَادَّارْثْ.“
7 Ela me pediu que a deixasse recolher espigas e ajuntá-las entre os feixes após os ceifeiros. Assim, ela veio e ficou aqui desde a manhã até agora. Só parou um pouco para descansar no abrigo.
8 بُوعَازْ إِنَّا إِ رَاعُوثْ: ”سْحسْ غَارِي، أَ يدْجِي! وَارْ ثْڒقّْضذْ ؤُڒَا غَارْ إِجّْ ن ييَّارْ نّغْنِي، وَارْ تَّاڭّْوجْ زِي سَّا، مَاشَا قِّيمْ ثُوذْسذْ غَارْ ثمْسخَّارِينْ إِنُو.
8 Então Boaz disse a Rute: — Escute, minha filha, você não precisa ir colher em outro campo, nem se afastar daqui. Fique aqui com as minhas servas.
9 ثبّثْ ثِيطَّاوِينْ نّمْ ذڭْ إِيَّارْ أَيَا مَانِي مجَّارنْ، ؤُيُورْ أَوَارْنِي أَسنْثْ. نشّْعڒْمغْ إِ إِمْسخَّارنْ إِنُو، وَارْ شمْ تّْحِيذِينْ. مَاڒَا ثفُّوذذْ، ثْزمَّارذْ أَذْ ثُويُورذْ غَارْ إِقُوبَاشْ أَذْ ثسْوذْ زِي مِينْ ذ يُويْمنْ إِمْسخَّارنْ.“
9 Fique atenta ao campo onde forem colher e vá atrás delas. Eu dei ordem aos servos para que não toquem em você. Quando você ficar com sede, vá até as vasilhas e beba da água que os servos tiraram.
10 نتَّاثْ ثوْضَا خْ وُوذمْ نّسْ ؤُشَا ثُوضَارْ غَارْ ثمُّورْثْ، ثنَّا أَسْ: ”مَايمِّي ؤُفِيغْ أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ، أَقَا شكْ ثْبدّذْ أَكِيذِي، وَاخَّا نشّْ ذ ثَابَارَّانِيثْ؟“
10 Então Rute se inclinou e, encostando o rosto no chão, disse a Boaz: — Por que o senhor está me favorecendo e se importa comigo, se eu sou uma estrangeira?
11 بُوعَازْ يَارَّا-د خَاسْ، إِنَّا: ”أَقَا نَّانْ أَيِي نِيشَانْ مَارَّا مِينْ ثڭِّيذْ إِ لَالَّامْ أَوَارْنِي إِ ڒْموْثْ ن ورْيَازْ نّمْ، مَامّشْ ثڭِّيذْ ثْسمْحذْ ذِي بَابَامْ ذ يمَّامْ ذ ثمُّورْثْ نّمْ مَانِي ثْخڒْقذْ ؤُشَا ثُويُورذْ غَارْ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ إِ وَارْ ث ثسِّينذْ قْبڒْ.
11 Boaz respondeu: — Já me contaram tudo o que você fez pela sua sogra, depois que você perdeu o marido. Sei que você deixou pai, mãe e a terra onde nasceu e veio para um povo que antes disso você não conhecia.
12 أَذْ شمْ إِخدْجصْ سِيذِي ن إِسْرَائِيل ثَاسخَّارْثْ نّمْ ثَاصبْحَانْثْ إِ ثڭِّيذْ ؤُشَا أَذْ أَمْ د-ثَاسْ ڒْمُونثْ ثشُّورْ زِي سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، سَاذُو إِفْرِيونْ نّسْ إِ د-ثُوسِيذْ مَاحنْذْ أَذْ ذِينِّي ثدُّورْيذْ.“
12 O Senhor lhe pague pelo bem que você fez. Que você receba uma grande recompensa do Senhor , Deus de Israel, sob cujas asas você veio buscar refúgio.
13 نتَّاثْ ثنَّا: ”أجّْ أَيِي أَذْ أَفغْ أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ، أَ سِيذِي إِنُو، مِينْزِي ثسّْفوّْجذْ خَافِي، ثسِّيوْڒذْ غَارْ وُوڒْ ن ثَايَّا نّشْ، وَاخَّا نشّْ وَارْ دْجِيغْ أَمْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ زِي ثِييَّا نّشْ.“
13 Então Rute disse: — Meu caro senhor, você está me favorecendo muito, pois me consolou e falou ao coração desta sua serva, e eu nem mesmo sou como uma das suas servas.
14 غَارْ ڒْحَاڒْ ن مَاشَّا إِنَّا أَسْ بُوعَازْ: ”أَسْ-د ذَا ؤُشَا أشّْ زڭْ وغْرُومْ، سِيسنْ أَڒقُّوزْ نّمْ ذِي ڒْخدْجْ!“ نتَّاثْ ثقِّيمْ زَّاثْ إِ يِينِّي إِمجَّارنْ ؤُشَا إِوْشَا أَسْ نتَّا ثِيغْوَاوِينْ، ثشَّا ثجِّيونْ، إِشطّْ خَاسْ عَاذْ.
14 Na hora de comer, Boaz disse a Rute: — Venha para cá e coma do pão. Molhe o seu bocado no vinho. Ela se sentou ao lado dos ceifeiros, e Boaz lhe deu grãos tostados de cereais. Ela comeu até ficar satisfeita, e ainda sobrou.
15 أَڒَامِي ثكَّارْ حِيمَا أَذْ ثسّْمُونْ ثِيذْرِينْ، إِعْڒمْ بُوعَازْ إِ إِمْسخَّارنْ نّسْ: ”أجّْ إِ-ت أَذْ ثسّْمُونْ جَارْ إِشوَّافنْ ن إِمنْذِي ؤُ وَارْ ت ثسّحْقَارَامْ شَا!
15 Quando ela se levantou para ir apanhar espigas, Boaz deu esta ordem aos seus servos: — Deixem que ela apanhe espigas até no meio dos feixes e não sejam rudes com ela.
16 غضْڒمْ أَسْ-د شْوَايْثْ شْوَايْثْ زِي ثْقبِّيضِينْ ؤُشَا جّمْ ت ذِي ثَامُّورْثْ، ؤُشَا جّمْ ت أَذْ ثسّْمُونْ أَيَا، وَارْ ت ثْزَاوَارمْ.“
16 Tirem também algumas espigas dos feixes e deixem cair, para que ela as apanhe, e não a repreendam.
17 ؤُشَا نتَّاثْ ثُوغَا ثْڒقّضْ ذڭْ إِيَّارْ نِّي أَڒْ ثَامذِّيثْ. خنِّي ثْصفَّا مِينْ ثُوغَا ثڒْقضْ. ثُوغَا عْڒَاحَاڒْ ڒْقدّْ ن إِجّْ ن إِفَا ن إِمنْذِي.
17 E assim Rute esteve apanhando espigas naquele campo até de tarde. Depois debulhou o que havia apanhado, e foi quase vinte litros de cevada.
18 نتَّاثْ ثسّْمُونْ إِ-ث، ثُوذفْ غَارْ ثنْذِينْثْ ؤُشَا ثژْرَا لَالَّاسْ مِينْ ثُوغَا ثڒْقضْ. ثجْبذْ عَاوذْ مِينْ ثُوغَا إِشطّنْ زِي مَاشَّا نّسْ ثَامقّْرَانْثْ ؤُشَا ثوْشَا أَسْ ث.
18 Ela pegou o cereal e voltou para a cidade. E a sogra viu o quanto de cereal ela havia conseguido apanhar. Rute também deu para a sogra a comida que lhe havia sobrado, depois que ela comeu até ficar satisfeita.
19 خنِّي ثسّقْسَا لَالَّاسْ: ”مَانِي ثْڒقْضذْ أَسّْ-أَ ؤُ مَانِي ثْخذْمذْ؟ أَذْ إِتّْوَابَاركْ ونِّي ثُوغَا أَكِيذمْ إِبدّنْ!“ ؤُشَا نتَّاثْ ثْحَاجَا أَسْ إِ لَالَّاسْ وِي إِ غَارْ ثُوغَا ثخْذمْ، ثنَّا: ”أَرْيَازْ إِ غَارْ خذْمغْ أَسّْ-أَ تّْڒَاغَانْ أَسْ بُوعَازْ.“
19 Então Noemi perguntou: — Onde você foi colher hoje? Onde trabalhou? Bendito seja aquele que acolheu você com tanta generosidade! E Rute contou à sua sogra onde havia trabalhado. E acrescentou: — O nome do homem com quem trabalhei hoje é Boaz.
20 خنِّي ثنَّا نَاعُومِي إِ ثسْڒِيفْثْ نّسْ: ”أَذْ إِتّْوَابَاركْ سِيذِي ونِّي وَارْ إِكِّيسنْ ثَامخْسِيوْثْ نّسْ إِشوَّارنْ زڭْ يِينِّي إِدَّارنْ ذ يِينِّي إِمُّوثنْ!“ ثنَّا أَسْ نَاعُومِي عَاوذْ: ”أَرْيَازْ نِّي زَّايْنغْ، نتَّا ذ إِجّْ زڭْ إِمفْذِييّنْ نّغْ إِنِّي زمَّارنْ أَذْ سْغنْ أَفدَّايْ.“
20 Então Noemi disse à sua nora: — Que ele seja abençoado pelo E Noemi acrescentou: — Esse homem é nosso parente chegado e um dos nossos resgatadores.
21 رَاعُوثْ، ثَامُو‘أَبشْثْ، ثنَّا: ”نتَّا إِنَّا أَيِي عَاذْ: ’قِّيمْ غَارْ إِمْسخَّارنْ نِّي غَارِي إِدْجَانْ، أَڒْ غَا كمّْڒنْ أَذْ سّْمُوننْ مَارَّا ثَامڭْرَا نِّي غَارِي إِدْجَانْ.‘ “
21 Então Rute, a moabita, disse: — Ele também me disse que eu posso continuar com os servos dele, até que eles terminem de fazer a colheita.
22 ثنَّا نَاعُومِي إِ ثسْڒِيفْثْ نّسْ رَاعُوثْ: ”مْلِيحْ، أَ يدْجِي، مَاڒَا ثفّْغذْ شمْ أَكْ-ذ ثمْسخَّارِينْ نّسْ، خنِّي وَارْ إِدْجِي وِي شمْ إِ غَا إِهوْڒنْ ذڭْ إِيَّارْ نّغْنِي.“
22 Noemi respondeu: — É melhor mesmo que você vá com as servas dele, minha filha. Noutro campo, poderiam maltratar você.
23 رَاعُوثْ ثقِّيمْ ثُوذسْ إِ ثمْسخَّارِينْ ن بُوعَازْ حِيمَا أَذْ ثسّْمُونْ ثِيذْرِينْ، أَڒَامِي ثقْضَا ثْميْرَا ن إِمنْذِي ذ ثْميْرَا ن إِرْذنْ ؤُشَا ثقِّيمْ ثزْذغْ غَارْ لَالَّاسْ.
23 Assim Rute ficou na companhia das servas de Boaz, para apanhar espigas, até que a colheita da cevada e do trigo se acabou. E continuou morando com a sua sogra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.