Rute 2

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ نَاعُومِي ثُوغَا غَارسْ إِجّنْ زِي ڒَادْجْ ن ورْيَازْ نّسْ، إِجّْ ن ورْيَازْ س وَاطَّاسْ ن وَاڭْڒَا، زِي ڒَادْجْ ن أَلِيمَالِيكْ، تّْڒَاغَانْ أَسْ بُوعَازْ.

¹ E Noemi tinha um parente da parte de seu marido, um poderoso homem de riqueza, da família de Elimeleque; e o seu nome era Boaz.

² ثنَّا رَاعُوثْ ثَامُو‘أَبشْثْ إِ نَاعُومِي: ”أجّْ أَيِي أَذْ فّْغغْ غَارْ إِيَّارْ أَذْ سّْمُونغْ ثِيذْرِينْ أَوَارْنِي إِ ونِّي إِ غَا يَافغْ أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ نّسْ.“ ؤُشَا نتَّاثْ ثَارَّا-د خَاسْ: ”ؤُيُورْ، يدْجِي!“

² E Rute, a moabita, disse a Noemi: Deixa-me ir agora até o campo para colher espigas de cereal após aquele em cujo olhar eu acharei graça. E ela lhe disse: Vai, minha filha.

³ رَاعُوثْ ثُويُورْ ؤُشَا ثُوسَا-د ذِينْ، ثسّْمُونَا أَوَارْنِي إِ يِينِّي إِمجَّارنْ. ؤُشَا إِمْسَارْ، ثوْضَا أَسْ-د ثسْغَارْثْ ن ييَّارْ ن بُوعَازْ ونِّي زِي ڒَادْجْ ن أَلِيمَالِيكْ.

³ E ela foi, e veio, e colheu no campo após os ceifeiros; e aconteceu dela se encontrar em uma parte do campo pertencente a Boaz, que era da parentela de Elimeleque.

⁴ ؤُ خْزَارْ، يُوسَا-د بُوعَازْ زِي بَايْثْ-لَاحْمْ، إِنَّا إِ يِينِّي إِمجَّارنْ: ”سِيذِي أَكِيذْومْ!“ نِيثْنِي أَرِّينْ-د خَاسْ: ”سِيذِي أَذْ شكْ إِبَاركْ!“

⁴ E, eis que Boaz veio de Belém, e disse aos ceifeiros: O SENHOR seja convosco. E eles lhe responderam: O SENHOR te abençoe.

⁵ خنِّي إِنَّا بُوعَازْ إِ ؤُمْسخَّارْ نّسْ ونِّي ثُوغَا خْ يِينِّي إِمجَّارنْ: ”ؤُمِي ثڭَّا يدْجِيسْ ثَاحنْجِيرْثْ نِّي؟“

⁵ Então Boaz disse ao seu servo que estava estabelecido sobre os ceifeiros: De quem é esta donzela?

⁶ أَمْسخَّارْ ونِّي ثُوغَا خْ يِينِّي إِمجَّارنْ، يَارَّا-د خَاسْ، إِنَّا: ”نتَّاثْ ذ ثَاحنْجِيرْثْ ثَامُو‘أَبشْثْ إِ د-يُوسِينْ أَكْ-ذ نَاعُومِي زڭْ إِيَّارْ ن مُوآبَ.

⁶ E o servo que estava estabelecido sobre os ceifeiros respondeu e disse: Ela é a donzela moabita que voltou com Noemi da terra de Moabe;

⁷ نتَّاثْ ثنَّا: ’أجّْ أَيِي أَذْ سّْمُونغْ ثِيذْرِينْ ؤُ أَذْ يَارْوغْ ثِيذْرِينْ غَارْ إِشوَّافنْ ن إِمنْذِي أَوَارْنِي إِ يِينِّي إِمجَّارنْ!‘ أَمُّو إِ د-ثُوسَا ؤُشَا ثقِّيمْ زڭْ ؤُثفُّو ن ڒْحَاڒْ أَڒْ ڒخُّو. ذْرُوسْ وَاهَا إِ ثقِّيمْ ذِي ثَادَّارْثْ.“

⁷ e ela disse: Rogo-te, deixa que eu recolha e colha após os ceifeiros, entre os feixes; assim, ela veio e continuou, desde a manhã até agora, de modo que se demorou um pouco na casa.

⁸ بُوعَازْ إِنَّا إِ رَاعُوثْ: ”سْحسْ غَارِي، أَ يدْجِي! وَارْ ثْڒقّْضذْ ؤُڒَا غَارْ إِجّْ ن ييَّارْ نّغْنِي، وَارْ تَّاڭّْوجْ زِي سَّا، مَاشَا قِّيمْ ثُوذْسذْ غَارْ ثمْسخَّارِينْ إِنُو.

⁸ Então, Boaz disse a Rute: Tu não ouves minha filha? Não vás colher em outro campo, nem te vás daqui, mas permanece aqui junto das minhas criadas;

⁹ ثبّثْ ثِيطَّاوِينْ نّمْ ذڭْ إِيَّارْ أَيَا مَانِي مجَّارنْ، ؤُيُورْ أَوَارْنِي أَسنْثْ. نشّْعڒْمغْ إِ إِمْسخَّارنْ إِنُو، وَارْ شمْ تّْحِيذِينْ. مَاڒَا ثفُّوذذْ، ثْزمَّارذْ أَذْ ثُويُورذْ غَارْ إِقُوبَاشْ أَذْ ثسْوذْ زِي مِينْ ذ يُويْمنْ إِمْسخَّارنْ.“

⁹ que os teus olhos estejam no campo que segarem, e vai após elas; não tenho eu encarregado os moços para que não toquem em ti? E quando estiveres com sede, vai até os vasos, e bebe do que os moços tiraram.

¹⁰ نتَّاثْ ثوْضَا خْ وُوذمْ نّسْ ؤُشَا ثُوضَارْ غَارْ ثمُّورْثْ، ثنَّا أَسْ: ”مَايمِّي ؤُفِيغْ أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ، أَقَا شكْ ثْبدّذْ أَكِيذِي، وَاخَّا نشّْ ذ ثَابَارَّانِيثْ؟“

¹⁰ Então, ela caiu sobre o seu rosto, e se curvou até o chão, e lhe disse: Por que achei graça aos teus olhos, para que tomes conhecimento de mim, vendo que sou uma estrangeira?

¹¹ بُوعَازْ يَارَّا-د خَاسْ، إِنَّا: ”أَقَا نَّانْ أَيِي نِيشَانْ مَارَّا مِينْ ثڭِّيذْ إِ لَالَّامْ أَوَارْنِي إِ ڒْموْثْ ن ورْيَازْ نّمْ، مَامّشْ ثڭِّيذْ ثْسمْحذْ ذِي بَابَامْ ذ يمَّامْ ذ ثمُّورْثْ نّمْ مَانِي ثْخڒْقذْ ؤُشَا ثُويُورذْ غَارْ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ إِ وَارْ ث ثسِّينذْ قْبڒْ.

¹¹ E Boaz respondeu e lhe disse: Já me foi completamente mostrado tudo o que fizeste para a tua sogra desde a morte do teu marido; e como deixaste o teu pai e a tua mãe, e a tua terra natal, e vieste a um povo que outrora não conhecias.

¹² أَذْ شمْ إِخدْجصْ سِيذِي ن إِسْرَائِيل ثَاسخَّارْثْ نّمْ ثَاصبْحَانْثْ إِ ثڭِّيذْ ؤُشَا أَذْ أَمْ د-ثَاسْ ڒْمُونثْ ثشُّورْ زِي سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، سَاذُو إِفْرِيونْ نّسْ إِ د-ثُوسِيذْ مَاحنْذْ أَذْ ذِينِّي ثدُّورْيذْ.“

¹² O SENHOR recompense o teu trabalho, e um galardão pleno te seja dado da parte do SENHOR, Deus de Israel, debaixo de cujas asas tu vieste confiar.

¹³ نتَّاثْ ثنَّا: ”أجّْ أَيِي أَذْ أَفغْ أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ، أَ سِيذِي إِنُو، مِينْزِي ثسّْفوّْجذْ خَافِي، ثسِّيوْڒذْ غَارْ وُوڒْ ن ثَايَّا نّشْ، وَاخَّا نشّْ وَارْ دْجِيغْ أَمْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ زِي ثِييَّا نّشْ.“

¹³ Então, ela disse: Permita-me encontrar graça à tua vista, meu senhor; pelo que me consolaste, e pelo que falaste amigavelmente à tua criada, embora eu não seja como uma das tuas criadas.

¹⁴ غَارْ ڒْحَاڒْ ن مَاشَّا إِنَّا أَسْ بُوعَازْ: ”أَسْ-د ذَا ؤُشَا أشّْ زڭْ وغْرُومْ، سِيسنْ أَڒقُّوزْ نّمْ ذِي ڒْخدْجْ!“ نتَّاثْ ثقِّيمْ زَّاثْ إِ يِينِّي إِمجَّارنْ ؤُشَا إِوْشَا أَسْ نتَّا ثِيغْوَاوِينْ، ثشَّا ثجِّيونْ، إِشطّْ خَاسْ عَاذْ.

¹⁴ E Boaz lhe disse: Na hora da refeição vem tu para cá, e come do pão, e molha o teu bocado no vinagre. E ela se assentou ao lado dos ceifeiros; e ele lhe serviu grão tostado, e ela comeu, e ficou satisfeita, e se retirou.

¹⁵ أَڒَامِي ثكَّارْ حِيمَا أَذْ ثسّْمُونْ ثِيذْرِينْ، إِعْڒمْ بُوعَازْ إِ إِمْسخَّارنْ نّسْ: ”أجّْ إِ-ت أَذْ ثسّْمُونْ جَارْ إِشوَّافنْ ن إِمنْذِي ؤُ وَارْ ت ثسّحْقَارَامْ شَا!

¹⁵ E quando ela estava de pé para colher, Boaz ordenou aos seus moços, dizendo: Deixai-a colher também no meio dos feixes, e não a censureis;

¹⁶ غضْڒمْ أَسْ-د شْوَايْثْ شْوَايْثْ زِي ثْقبِّيضِينْ ؤُشَا جّمْ ت ذِي ثَامُّورْثْ، ؤُشَا جّمْ ت أَذْ ثسّْمُونْ أَيَا، وَارْ ت ثْزَاوَارمْ.“

¹⁶ e também deixai cair propositalmente alguns dos punhados para ela, e os deixai para que ela possa apanhá-los, e não a repreendais.

¹⁷ ؤُشَا نتَّاثْ ثُوغَا ثْڒقّضْ ذڭْ إِيَّارْ نِّي أَڒْ ثَامذِّيثْ. خنِّي ثْصفَّا مِينْ ثُوغَا ثڒْقضْ. ثُوغَا عْڒَاحَاڒْ ڒْقدّْ ن إِجّْ ن إِفَا ن إِمنْذِي.

¹⁷ Assim, ela colheu no campo até o anoitecer, e debulhou o que havia apanhado; e foi cerca de um efa de cevada.

¹⁸ نتَّاثْ ثسّْمُونْ إِ-ث، ثُوذفْ غَارْ ثنْذِينْثْ ؤُشَا ثژْرَا لَالَّاسْ مِينْ ثُوغَا ثڒْقضْ. ثجْبذْ عَاوذْ مِينْ ثُوغَا إِشطّنْ زِي مَاشَّا نّسْ ثَامقّْرَانْثْ ؤُشَا ثوْشَا أَسْ ث.

¹⁸ E ela o tomou consigo, e entrou na cidade; e a sua sogra viu o que ela havia colhido; e ela o trouxe, e lhe deu o que havia reservado depois de estar satisfeita.

¹⁹ خنِّي ثسّقْسَا لَالَّاسْ: ”مَانِي ثْڒقْضذْ أَسّْ-أَ ؤُ مَانِي ثْخذْمذْ؟ أَذْ إِتّْوَابَاركْ ونِّي ثُوغَا أَكِيذمْ إِبدّنْ!“ ؤُشَا نتَّاثْ ثْحَاجَا أَسْ إِ لَالَّاسْ وِي إِ غَارْ ثُوغَا ثخْذمْ، ثنَّا: ”أَرْيَازْ إِ غَارْ خذْمغْ أَسّْ-أَ تّْڒَاغَانْ أَسْ بُوعَازْ.“

¹⁹ E a sua sogra lhe disse: Onde colheste hoje? E onde trabalhaste? Bendito seja aquele que de ti tomou conhecimento. E ela mostrou à sua sogra aquele com quem tinha trabalhado, e disse: O nome do homem com que trabalhei hoje é Boaz.

²⁰ خنِّي ثنَّا نَاعُومِي إِ ثسْڒِيفْثْ نّسْ: ”أَذْ إِتّْوَابَاركْ سِيذِي ونِّي وَارْ إِكِّيسنْ ثَامخْسِيوْثْ نّسْ إِشوَّارنْ زڭْ يِينِّي إِدَّارنْ ذ يِينِّي إِمُّوثنْ!“ ثنَّا أَسْ نَاعُومِي عَاوذْ: ”أَرْيَازْ نِّي زَّايْنغْ، نتَّا ذ إِجّْ زڭْ إِمفْذِييّنْ نّغْ إِنِّي زمَّارنْ أَذْ سْغنْ أَفدَّايْ.“

²⁰ E Noemi disse à sua nora: Bendito seja ele do SENHOR, que não retirou a sua benevolência nem dos vivos, nem dos mortos. E Noemi lhe disse: O homem é nosso parente chegado, um dos nossos parentes próximos.

²¹ رَاعُوثْ، ثَامُو‘أَبشْثْ، ثنَّا: ”نتَّا إِنَّا أَيِي عَاذْ: ’قِّيمْ غَارْ إِمْسخَّارنْ نِّي غَارِي إِدْجَانْ، أَڒْ غَا كمّْڒنْ أَذْ سّْمُوننْ مَارَّا ثَامڭْرَا نِّي غَارِي إِدْجَانْ.‘ “

²¹ E Rute, a moabita, disse: Ele também me disse: Tu deverás te manter junto aos meus moços, até que tenham terminado toda a minha colheita.

²² ثنَّا نَاعُومِي إِ ثسْڒِيفْثْ نّسْ رَاعُوثْ: ”مْلِيحْ، أَ يدْجِي، مَاڒَا ثفّْغذْ شمْ أَكْ-ذ ثمْسخَّارِينْ نّسْ، خنِّي وَارْ إِدْجِي وِي شمْ إِ غَا إِهوْڒنْ ذڭْ إِيَّارْ نّغْنِي.“

²² E Noemi disse à Rute, sua nora: É bom, minha filha, que tu saias com as criadas dele, que não te encontrem em nenhum outro campo.

²³ رَاعُوثْ ثقِّيمْ ثُوذسْ إِ ثمْسخَّارِينْ ن بُوعَازْ حِيمَا أَذْ ثسّْمُونْ ثِيذْرِينْ، أَڒَامِي ثقْضَا ثْميْرَا ن إِمنْذِي ذ ثْميْرَا ن إِرْذنْ ؤُشَا ثقِّيمْ ثزْذغْ غَارْ لَالَّاسْ.

²³ Assim, ela se manteve junto às criadas de Boaz, para recolher até o final da colheita da cevada e da colheita do trigo; e habitou com a sua sogra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Rute 2 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →