Romanos 7
rifa (RIFA) vs ARIB
1 مَا وَارْ ثسِّينمْ شَا، أَ أَيْثْمَا، سَّاوَاڒغْ أَكْ-ذ يِينِّي إِسّْننْ شَّارِيعَا، أَقَا شَّارِيعَا ثْصدْجضْ خْ بْنَاذمْ مِينْ غَا يكّْ إِدَّارْ؟
1 Ou ignorais, irmãos {pois falo aos que conhecem a lei}, que a lei tem domínio sobre o homem por todo o tempo que ele vive?
2 ثَامْغَارْثْ ثقّنْ غَارْ ورْيَازْ نّسْ س شَّارِيعَا مِينْ غَا يكّْ إِدَّارْ، مَاشَا مَاڒَا إِمُّوثْ ورْيَازْ نّسْ، أَقَا ثتّْوَافكّْ زِي شَّارِيعَا زِي جِّيهثْ ن ورْيَازْ نّسْ.
2 Porque a mulher casada está ligada pela lei a seu marido enquanto ele viver; mas, se ele morrer, ela está livre da lei do marido.
3 مَاشَا مَاڒَا أَذْ ثقّنْ غَارْ ورْيَازْ نّغْنِي مِينْ غَا يكّْ ورْيَازْ إِدَّارْ، ثتّْوَاحْسبْ زَّايسْ أَقَا نتَّاثْ ثزْنَا. مَاشَا مَاڒَا إِمُّوثْ ورْيَازْ نّسْ، أَذْ ثَافْ أَذْ ثتّْوَافكّْ زِي شَّارِيعَا، أَقَا وَارْ ثزْنِي مَاڒَا ثمْڒشْ أَكْ-ذ ورْيَازْ نّغْنِي.
3 De sorte que, enquanto viver o marido, será chamado adúltera, se for de outro homem; mas, se ele morrer, ela está livre da lei, e assim não será adúltera se for de outro marido.
4 خنِّي، أَ أَيْثْمَا، كنِّيوْ عَاوذْ أَقَا ثمُّوثمْ إِ شَّارِيعَا س أَرِّيمثْ ن لْمَاسِيحْ، حِيمَا أَذْ ثْذوْڒمْ إِ ونّغْنِي إِ ونِّي د-إِكَّارنْ زِي ثَادَّارْثْ ن إِمتِّيننْ، حِيمَا أَذْ ثوْشمْ ڒْغِيدْجثْ إِ أَربِّي.
4 Assim também vós, meus irmãos, fostes mortos quanto à lei mediante o corpo de Cristo, para pertencerdes a outro, àquele que ressurgiu dentre os mortos a fim de que demos fruto para Deus.
5 مِينْزِي ؤُمِي ذ أَنغْ ثُوغَا ذڭْ ويْسُومْ، ثُوغَا شّهْوَاثْ ن دّْنُوبْ خدّْمنْثْ ذڭْ إِغزْذِيسنْ ن أَرِّيمثْ نّغْ أَمْ تّْوَاعَارْننْثْ زِي شَّارِيعَا أَڒَامِي غَا أَوْينْثْ ڒْغِيدْجثْ إِ ڒْموْثْ.
5 Pois, quando estávamos na carne, as paixões dos pecados, suscitadas pela lei, operavam em nossos membros para darem fruto para a morte.
6 مَاشَا ڒخُّو أَقَا نتّْوَافكّْ زِي شَّارِيعَا، أَقَا نمُّوثْ خْ مِينْ ذِي ثُوغَا نتّْوَاحْبسْ، حِيمَا أَذْ نعْبذْ أَربِّي س ثجْذِيذثْ ن أَرُّوحْ، وَارْ إِدْجِي ذِي صِّيفثْ ثَاقْذِيمْثْ ن ثِيرَا إِقدّْسنْ.
6 Mas agora fomos libertos da lei, havendo morrido para aquilo em que estávamos retidos, para servirmos em novidade de espírito, e não na velhice da letra.
7 مِينْ غَا نِينِي خنِّي؟ مَا شَّارِيعَا ذ دّنْبْ؟عمَّارْصْ! مَاشَا وَارْ سِّينغْ دّنْبْ مْغِيرْ س شَّارِيعَا وَاهَا، مَاغَارْ وَارْ سِّينغْ نّشْوثْ مَاڒَا وَارْ ثنِّي شَّارِيعَا: ”وَارْ تَّاسمْ!“
7 Que diremos pois? É a lei pecado? De modo nenhum. Contudo, eu não conheci o pecado senão pela lei; porque eu não conheceria a concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás.
8 مَاشَا دّنْبْ يُوفَا لْفُورْصَا س ثوْصيّثْ ؤُشَا ثڭْمَا ذَايِي كُوڒْ نّشْوثْ، مِينْزِي بْڒَا شَّارِيعَا دّنْبْ إِمُّوثْ.
8 Mas o pecado, tomando ocasião, pelo mandamento operou em mim toda espécie de concupiscência; porquanto onde não há lei está morto o pecado.
9 زِيشْ ثُوغَا دَّارغْ بْڒَا شَّارِيعَا، مَاشَا ؤُمِي د-ثُوسَا ثوْصيّثْ، إِبْذَا دّنْبْ أَذْ إِدَّارْ، ؤُشَا مُّوثغْ.
9 E outrora eu vivia sem a lei; mas assim que veio o mandamento, reviveu o pecado, e eu morri;
10 ؤُفِيغْ بلِّي ثَاوْصيّثْ إِ إِدْجَانْ إِ ثُوذَارْثْ ثْندّهْ غَارْ ڒْموْثْ.
10 e o mandamento que era para vida, esse achei que me era para morte.
11 مِينْزِي دّنْبْ أَمْ يُوفَا لْفُورْصَا س ثوْصيّثْ، إِشْمثْ أَيِي ؤُشَا إِنْغَا أَيِي زَّايسْ.
11 Porque o pecado, tomando ocasião, pelo mandamento me enganou, e por ele me matou.
12 خنِّي شَّارِيعَا إِقدّْسنْ إِ ثدْجَا ؤُ ثَاوْصيّثْ إِقدّْسنْ إِ ثدْجَا، ثْسڭّذْ ؤُ ثصْبحْ.
12 De modo que a lei é santa, e o mandamento santo, justo e bom.
13 مَا إِذْوڒْ أَيِي مِينْ إِدْجَانْ ذ أَصبْحَانْ ذ ڒْموْثْ إِنُو؟عمَّارْصْ! مَاشَا دّنْبْ، حِيمَا أَذْ إِبَانْ ذ دّنْبْ، إِسّڭْمَا ذَايِي ڒْموْثْ س مِينْ إِدْجَانْ ذ أَصبْحَانْ، حِيمَا أَذْ إِذْوڒْ دّنْبْ ذ دّنْبْ كْثَارْ س ثوْصِييّثْ.
13 Logo o bom tornou-se morte para mim? De modo nenhum; mas o pecado, para que se mostrasse pecado, operou em mim a morte por meio do bem; a fim de que pelo mandamento o pecado se manifestasse excessivamente maligno.
14 أَقَا نسّنْ بلِّي شَّارِيعَا ن أَرُّوحْ إِ ثدْجَا، مَاشَا نشّْ ذ أَيْسُومْ، مّنْزغْ إِ دّنْبْ،
14 Porque bem sabemos que a lei é espiritual; mas eu sou carnal, vendido sob o pecado.
15 مِينْزِي وَارْ سِّينغْ مِينْ غَا ڭّغْ، ؤُشَا مِينْ خْسغْ، وَارْ ث تّڭّغْ، مَاشَا مِينْ شَارّْهغْ ذ مَانَاونِّي إِ تّڭّغْ.
15 Pois o que faço, não o entendo; porque o que quero, isso não pratico; mas o que aborreço, isso faço.
16 مَاڒَا تّڭّغْ مِينْ وَارْ تّخْسغْ، أَذْ وَافْقغْ أَكْ-ذ شَّارِيعَا، بلِّي أَقَا نتَّاثْ ثصْبحْ.
16 E, se faço o que não quero, consinto com a lei, que é boa.
17 مَاشَا ڒخُّو نشّْ وَارْ تّڭّغْ مَانْ أَيَا عَاذْ، مَاشَا دّنْبْ إِ ذ أَيِي إِزدّْغنْ إِتّڭّْ إِ-ث.
17 Agora, porém, não sou mais eu que faço isto, mas o pecado que habita em mim.
18 مِينْزِي سّْنغْ وَارْ ذَايِي إِزدّغْ مِينْ إِشْنَانْ، إِخْسْ أَذْ يِينِي ذڭْ ويْسُومْ إِنُو. مِينْزِي إِهْونْ خَافِي مَاحنْذْ أَذْ خْسغْ ثْشُونِي، مَاشَا وَارْ زمَّارغْ أَذْ ت ڭّغْ.
18 Porque eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita bem algum; com efeito o querer o bem está em mim, mas o efetuá-lo não está.
19 مِينْزِي وَارْ تّڭّغْ ثْشُونِي إِ خْسغْ، مَاشَا ڒْغَارْ إِ وَارْ تّخْسغْ شَا، ذ مَانَاونِّي إِ تّڭّغْ.
19 Pois não faço o bem que quero, mas o mal que não quero, esse pratico.
20 مَاڒَا تّڭّغْ مِينْ وَارْ تّخْسغْ، وَارْ إِدْجِي عَاذْ ذ نشّْ إِ إِتّڭّنْ مَانْ أَيَا، مَاشَا دّنْبْ ونِّي ذ أَيِي إِزدّْغنْ.
20 Ora, se eu faço o que não quero, já o não faço eu, mas o pecado que habita em mim.
21 خنِّي تَّافغْ إِشْثْ ن شَّارِيعَا ثنِّي ثُوسَا-د أَكْ-ذ ثْنفْسشْثْ إِنُو، ثنِّي إِخْسنْ أَذْ إِڭّْ ثْشُونِي، أَمْ يُوذسْ أَيِي-د ڒْغَارْ.
21 Acho então esta lei em mim, que, mesmo querendo eu fazer o bem, o mal está comigo.
22 مِينْزِي فَارْحغْ س شَّارِيعَا ن أَربِّي زِي جِّيهثْ ن بْنَاذمْ نِّي إِدْجَانْ ذِي ذَاخڒْ إِنُو،
22 Porque, segundo o homem interior, tenho prazer na lei de Deus;
23 مَاشَا تّْوَاڒِيغْ ذِينْ شَّارِيعَا نّغْنِي ذڭْ إِغزْذِيسنْ ن أَرِّيمثْ إِنُو، ثتّْمنْغَا أَكْ-ذ شَّارِيعَا ن ڒعْقڒْ إِنُو ؤُشَا ثْحبّسْ أَيِي س شَّارِيعَا ن دّنْبْ ثنِّي إِدْجَانْ ذڭْ إِغزْذِيسنْ ن أَرِّيمثْ إِنُو.
23 mas vejo nos meus membros outra lei guerreando contra a lei do meu entendimento, e me levando cativo à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 أَيحَّاثْ مَانَا ومْشُومْ-أَ ن بْنَاذمْ إِ دْجِيغْ! وِي ذ أَيِي غَا إِسّْنجْمنْ زِي أَرِّيمثْ-أَ ن ڒْموْثْ؟
24 Miserável homem que eu sou! quem me livrará do corpo desta morte?
25 تّْقَاذِيغْ أَربِّي، ونِّي إِ ذ أَيِي إِسّنْجْمنْ س ؤُفُوسْ ن سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ!
25 Graças a Deus, por Jesus Cristo nosso Senhor! De modo que eu mesmo com o entendimento sirvo à lei de Deus, mas com a carne à lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.