Romanos 11

rifa (RIFA) vs VC

VC Versão Católica

¹ مَاشَا نشّْ أَذْ إِنِيغْ: مَا يُوڭِي أَربِّي خنِّي ڒْڭنْسْ نّسْ؟عمَّارْصْ! أَقَا نشّْ سِيمَانْثْ إِنُو عَاوذْ ذ إِجّْ ن ورْيَازْ زِي إِسْرَائِيل، زِي زَّارِيعثْ ن إِبْرَاهِيمْ، زِي ثقْبِيتْشْ ن بِينْيَامِينْ.

¹ Pergunto, então: Acaso rejeitou Deus o seu povo? De maneira alguma. Pois eu mesmo sou israelita, descendente de Abraão, da tribo de Benjamim.

² أَربِّي وَارْ إِنطَّارْ شَا ڒْڭنْسْ نّسْ إِ ثُوغَا إِسّنْ زڭْ ؤُمزْوَارُو. نِيغْ وَارْ ثسِّينمْ شَا مِينْ إِقَّارْ وذْلِيسْ إِقدّْسنْ خْ إِلِييَا، أَمْ مَامّشْ ثُوغَا إِكْسِي ثَانْفُوتْشْ خْ إِسْرَائِيل غَارْ أَربِّي، إِنَّا:

² Deus não repeliu o seu povo, que ele de antemão distinguiu! Desconheceis o que narra a Escritura, no episódio de Elias, quando este se queixava de Israel a Deus:

³ ”أَ سِيذِي، نْغِينْ إِنَابِييّنْ نّشْ،

³ Senhor, mataram vossos profetas, destruíram vossos altares. Fiquei apenas eu, e ainda procuram tirar-me a vida {I Rs 19,10}?

⁴ إِتّْوَانَّا أَسْ س إِجّْ ن ڒوْحِييْ:

⁴ Que lhe respondeu a voz divina? Reservei para mim sete mil homens, que não dobraram o joelho diante de Baal {I Rs 19,18}.

⁵ أَمُّو ذِي ڒْوقْثْ ن يِيضَا عَاوذْ، أَقَا إِقِّيمْ يِيجّْ ن ڒْبَاقِي أَمْ ث إِخْضَارْ نتَّا خْ ڒحْسَابْ ن أَرْضَا.

⁵ É o que continua a acontecer no tempo presente: subsiste um resto, segundo a eleição da graça.

⁶ مَاڒَا ثدْجَا س أَرْضَا، أَقَا وَارْ ثتِّيڒِي عَاذْ س ڒخْذَايمْ، نِيغْ خنِّي أَرْضَا وَارْ إِدْجِي عَاذْ ذ أَرْضَا. مَاشَا مَاڒَا س ڒخْذَايمْ، وَارْ ثدْجِي عَاذْ ذ أَرْضَا. مَاڒَا لَّا، أَقَا ڒْخذْمثْ وَارْ ثدْجِي عَاذْ ذ ڒْخذْمثْ.

⁶ E se é pela graça, já não o é pelas obras; de outra maneira, a graça cessaria de ser graça.

⁷ مِينْ غَا نِينِي خنِّي؟ مِينْ ثُوغَا ثَارزُّو إِسْرَائِيل وَارْ ث ثطِّيفْ، مَاشَا إِنِّي إِتّْوَافَارْزنْ طّْفنْ ث ؤُشَا إِنّغْنِي ذوْڒنْ ذ إِذَارْغَاڒنْ ذڭْ وُوڒَاونْ نْسنْ،

⁷ Conseqüência? Que Israel não conseguiu o que procura. Os escolhidos, estes sim, o conseguiram. Quanto aos mais, foram obcecados,

⁸ أَمْ مَامّشْ ثُورَا:

⁸ como está escrito: Deus lhes deu um espírito de torpor, olhos para que não vejam e ouvidos para que não ouçam, até o dia presente {Dt 29,3}.

⁹ ذَاوُوذْ إِنَّا عَاوذْ:

⁹ Davi também o diz: A mesa se lhes torne em laço, em armadilha, em ocasião de tropeço, em justo castigo!

¹⁰ أجّْ أَذْ ذَارْغْڒنْثْ ثِيطَّاوِينْ نْسنْ

¹⁰ A vista se lhes obscureça para não verem! Dobra-lhes o espinhaço sem cessar {Sl 68,23s}!

¹¹ مَاشَا نشّْ أَذْ إِنِيغْ خنِّي: مَا نْذرْفنْ، مَاغَارْ إِتّْخصَّا أَذْ وْضَانْ؟عمَّارْصْ! مَاشَا س ؤُوطُّو نْسنْ ثِيوضْ-د ثُوذَارْثْ إِ ڒڭْنُوسْ، حِيمَا أَذْ ذوْڒنْ تَّاسْمنْ.

¹¹ Pergunto ainda: Tropeçaram acaso para cair? De modo algum. Mas sua queda, tornando a salvação acessível aos pagãos, incitou-os à emulação.

¹² مَاڒَا إِذْوڒْ ؤُنذْرفْ نْسنْ ذ أَڭْڒَا ذ أَمقّْرَانْ إِ دُّونشْثْ ؤُشَا ڒْحُوكْمْ خَاسنْ ذ أَڭْڒَا إِ ڒڭْنُوسْ، مشْحَاڒْ قَاعْ إِ غَا يِيوضْ ؤُعمَّارْ نْسنْ ذ أَفيّضْ.

¹² Ora, se o seu pecado ocasionou a riqueza do mundo, e a sua decadência a riqueza dos pagãos, que não fará a sua conversão em massa?!

¹³ أَقَا سَّاوَاڒغْ أَكِيذْومْ، أَ ڒڭْنُوسْ، نشّْ ذ ونِّي ذ رَّاسُولْ إِ ڒڭْنُوسْ، أَقَا تّْسّمْغَارغْ ذِي ڒْخذْمثْ ن ثْسخَّارْثْ إِنُو:

¹³ Declaro-o a vós, homens de origem pagã: como apóstolo dos pagãos, eu procuro honrar o meu ministério,

¹⁴ أَذْ ثَاغْ أَذْ زمَّارغْ أَذْ سّكَّارغْ ثُوسْمِي ذڭْ أَيْثْ ن ڒْڭنْسْ إِنُو ؤُشَا أَذْ سّْنجْمغْ شَا زَّايْسنْ.

¹⁴ com o intuito de, eventualmente, excitar à emulação os homens da minha raça e salvar alguns deles.

¹⁵ إِوَا، مَاڒَا أَمنْضَارْ نْسنْ أَقَا-ث ذ أَصْڒَاحْ إِ دُّونشْثْ، مَامّشْ غَا يِيڒِي وذْوَاڒْ نْسنْ مْغِيرْ ذ ثُوذَارْثْ زِي ثَادَّارْثْ ن إِمتِّيننْ!

¹⁵ Porque, se de sua rejeição resultou a reconciliação do mundo, qual será o efeito de sua reintegração, senão uma ressurreição dentre os mortos?

¹⁶ مَاڒَا ثُوغَا ثَامزْوَارُوثْ ن صَّابثْ ثْقدّسْ، أَمنِّي ؤُڒَا ذ ڒْعجْنثْ ن أَرشْثِي ثْقدّسْ! مَاڒَا ثُوغَا أَژْوَارْ إِقدّسْ، أَمنِّي ؤُڒَا ذ ڒفْرُوعْ.

¹⁶ Se as primícias são santas, também a massa o é; e se a raiz é santa, os ramos também o são.

¹⁷ ؤُشَا مَاڒَا تّْوَاقسّنْ شَا ن ڒفْرُوعْ ؤُ خنِّي شكْ، أَمْ يِيجّْ ن ؤُزمُّورْ ن ڒخْڒَا، ثتّْوَاڒقّْمذْ ذڭْ ومْشَانْ نْسنْ، ثْذوْڒذْ ثْنفْعذْ زڭْ إِژوْرَانْ ذ زّشْثْ ن ثْزِيثُونْثْ،

¹⁷ Se alguns dos ramos foram cortados, e se tu, oliveira selvagem, foste enxertada em seu lugar e agora recebes seiva da raiz da oliveira,

¹⁸ وَارْ ثُوفّْ شَا خْ ڒفْرُوعْ. مَاڒَا ثُوفّذْ، سّنْ، أَقَا شكْ وَارْ ثكْسِيذْ شَا أَژْوَارْ، مَاشَا أَژْوَارْ إِكْسِي شكْ.

¹⁸ não te envaideças nem menosprezes os ramos. Pois, se te gloriares, sabe que não és tu que sustentas a raiz, mas a raiz a ti.

¹⁹ أَذْ ثَاغْ أَذْ ثِينِيذْ: ”أَقَا تّْوَاقسّنْ ڒفْرُوعْ، حِيمَا نشّْ أَذْ تّْوَاڒقّْمغْ.“

¹⁹ Dirás, talvez: Os ramos foram cortados para que eu fosse enxertada.

²⁰ إِوَا، نِيثْنِي تّْوَاقسّنْ زِي سِّيبّثْ ن بْڒَا لْ-إِيمَانْ نْسنْ، ؤُشَا شكْ س لْ-إِيمَانْ ثتّْوَاڒقّْمذْ ؤُشَا ثكْسِيذْ أَمْشَانْ نْسنْ. وَارْ ثُوفّْ شَا، مَاشَا ڭّْوذْ.

²⁰ Sem dúvida! É pela incredulidade que foram cortados, ao passo que tu é pela fé que estás firme. Não te ensoberbeças, antes teme.

²¹ مِينْزِي مَاڒَا ثُوغَا أَربِّي وَارْ إِتّْشطَّارْ شَا خْ ڒفْرُوعْ ن طّْبِيعثْ، وَارْ خَاكْ إِتّْشطَّارْ شَا عَاوذْ.

²¹ Se Deus não poupou os ramos naturais, bem poderá não poupar a ti.

²² أَقَا ذَا ذ ڒضْرَافثْ ن أَربِّي ذ ڒوْعَارثْ نّسْ: ڒوْعَارثْ خْ يِينِّي إِوْضَانْ، مَاشَا ڒضْرَافثْ خَاكْ مَاڒَا ثطّْفذْ ذِي ڒضْرَافثْ نّسْ، نِيغْ ؤُڒَا ذ شكْ أَذْ ثتّْوَاقسّذْ.

²² Considera, pois, a bondade e a severidade de Deus: severidade para com aqueles que caíram, bondade para contigo, suposto que permaneças fiel a essa bondade; do contrário, também tu serás cortada.

²³ ؤُڒَا ذ نِيثْنِي أَذْ تّْوَاڒقّْمنْ، مَاڒَا وَارْ قِّيمنْ ذِي ثِيكّسْثْ ن لْ-إِيمَانْ نْسنْ، مِينْزِي غَارْ أَربِّي ثِيزمَّارْ، حِيمَا أَذْ ثنْ إِڒقّمْ عَاوذْ.

²³ E eles, se não persistirem na incredulidade, serão enxertados; pois Deus é poderoso para enxertá-los de novo.

²⁴ مِينْزِي مَاڒَا شكْ، ونِّي إِدْجَانْ س طّْبِيعثْ ذ إِجّْ ن ؤُزمُّورْ ن ڒخْڒَا، ثتّْوَاقسّذْ ؤُشَا ثتّْوَاڒقّْمذْ ذِي ثْزِيثُونْثْ ثَاصبْحَانْثْ، مشْحَاڒْ إِهوْننْ كْثَارْ أَذْ تّْوَاڒقّْمنْ نِيثْنِي ذِي ثْزِيثُونْثْ نِّي د-إِتَّاسنْ أَكْ-ذ طّْبِيعثْ نْسنْ!

²⁴ Se tu, cortada da oliveira de natureza selvagem, contra a tua natureza foste enxertada em boa oliveira, quanto mais eles, que são naturais, poderão ser enxertados na sua própria oliveira!

²⁵ مِينْزِي تّخْسغْ أَذْ ثسّْنمْ سِّيرّْ-أَ، أَ أَيْثْمَا، حِيمَا وَارْ تِّيڒِيمْ ذ إِمِيغِيسنْ أَكْ-ذ يِيخفْ نْومْ، أَقَا ثمْسَارْ إِشْثْ ن ؤُسْذَاغڒْ ن وُوڒْ خْ إِسْرَائِيل إِ ذْرُوسْ ن ڒْوقْثْ أَڒْ د غَا يَاذفْ ؤُعمَّارْ ن ڒڭْنُوسْ،

²⁵ Não quero, irmãos, que ignoreis este mistério, para que não vos gabeis de vossa sabedoria: esta cegueira de uma parte de Israel só durará até que haja entrado a totalidade dos pagãos.

²⁶ ؤُشَا خنِّي مَارَّا إِسْرَائِيل أَذْ ثذْوڒْ غَارْ ثُوذَارْثْ أَمْ مَامّشْ ثُورَا:

²⁶ Então Israel em peso será salvo, como está escrito: Virá de Sião o libertador, apartará de Jacó a impiedade.

²⁷ “خنِّي أَذْ طّْفنْ ذِي ڒْعَاهْذْ

²⁷ E esta será a minha aliança com eles, quando eu tirar os seus pecados {Is 59,20s; 27,9}.

²⁸ زِي جِّيهثْ ن لْ-إِنْجِيلْ نِيثْنِي أَقَا ذ ڒْعذْيَانْ ذِي طّْوعْ نْومْ، مَاشَا زِي جِّيهثْ ن ڒِيخْضَارثْ إِ زِي تّْوَاخْضَارنْ نِيثْنِي، أَقَا نِيثْنِي ذ إِمْعِيزّنْ خْ سِّيبّثْ ن ڒجْذُوذْ.

²⁸ Se, quanto ao Evangelho, eles são inimigos de Deus, para proveito vosso, quanto à eleição eles são muito queridos por causa de seus pais.

²⁹ مِينْزِي أَربِّي وَارْ إِتّْبدَّاڒْ ثَاوْهِيبْثْ نّسْ ن أَرْضَا ؤُڒَا ذ ثْڒَاغِيثْ نّسْ.

²⁹ Pois os dons e o chamado de Deus são irrevogáveis.

³⁰ مِينْزِي أَمْ مَامّشْ ثُوغَا كنِّيوْ زِيشْ وَارْ ثطِّيعمْ شَا أَربِّي، مَاشَا ڒخُّو أَقَا ثكْسِيمْ أَرّحْمثْ س ڒْمُوعْصِييّثْ نْسنْ،

³⁰ Assim como vós antes fostes desobedientes a Deus, e agora obtivestes misericórdia com a desobediência deles,

³¹ أَمُّو نِيثْنِي عَاوذْ وَارْ طِّيعنْ شَا ڒخُّو إِ أَرّحْمثْ ثنِّي خَاومْ د-يُوسِينْ، حِيمَا أَذْ خَاسنْ د-ثَاسْ أَرّحْمثْ.

³¹ assim eles são incrédulos agora, em conseqüência da misericórdia feita a vós, para que eles também mais tarde alcancem, por sua vez, a misericórdia.

³² مِينْزِي أَربِّي إِحبّسْ إِ-ثنْ مَارَّا سَاذُو ڒْمُوعْصِييّثْ، حِيمَا أَذْ ثنْ يَارْحمْ مَارَّا.

³² Deus encerrou a todos esses homens na desobediência para usar com todos de misericórdia.

³³ أَ، رَادْجَاغْ ن وَاڭْڒَا ذ ثِيغِيثْ ذ ثُوسّْنَا ن أَربِّي، مَامّشْ غَا يڭّْ بْنَاذمْ أَذْ إِقدْجبْ ڒحْكَامَاثْ نّسْ، مَامّشْ غَا يڭّْ أَذْ يَافْ إِبْرِيذنْ نّسْ.

³³ Ó abismo de riqueza, de sabedoria e de ciência em Deus! Quão impenetráveis são os seus juízos e inexploráveis os seus caminhos!

³⁴ ”مِينْزِي وِي غَا إِسّْننْ نّيّثْ ن سِيذِي؟“

³⁴ Quem pode compreender o pensamento do Senhor? Quem jamais foi o seu conselheiro?

³⁵ نِيغْ:

³⁵ Quem lhe deu primeiro, para que lhe seja retribuído?

³⁶ مِينْزِي مَارَّا زَّايسْ إِ إِدْجَا، ؤُ مَارَّا ذَايسْ، ؤُ مَارَّا أَقَا-ث س ؤُفُوسْ نّسْ. إِ نتَّا إِ غَا يِيڒِي مَارَّا أَسمْغَارْ ذ مَارَّا لْبَارَاكَا إِ ڒبْذَا قَاعْ. أَمِينْ!

³⁶ Dele, por ele e para ele são todas as coisas. A ele a glória por toda a eternidade! Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Romanos 11 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →