Romanos 11

rifa (RIFA) vs ARC

ARC Almeida Revista e Corrigida 2009

¹ مَاشَا نشّْ أَذْ إِنِيغْ: مَا يُوڭِي أَربِّي خنِّي ڒْڭنْسْ نّسْ؟عمَّارْصْ! أَقَا نشّْ سِيمَانْثْ إِنُو عَاوذْ ذ إِجّْ ن ورْيَازْ زِي إِسْرَائِيل، زِي زَّارِيعثْ ن إِبْرَاهِيمْ، زِي ثقْبِيتْشْ ن بِينْيَامِينْ.

¹ Digo, pois: porventura, rejeitou Deus o seu povo? De modo nenhum! Porque também eu sou israelita, da descendência de Abraão, da tribo de Benjamim.

² أَربِّي وَارْ إِنطَّارْ شَا ڒْڭنْسْ نّسْ إِ ثُوغَا إِسّنْ زڭْ ؤُمزْوَارُو. نِيغْ وَارْ ثسِّينمْ شَا مِينْ إِقَّارْ وذْلِيسْ إِقدّْسنْ خْ إِلِييَا، أَمْ مَامّشْ ثُوغَا إِكْسِي ثَانْفُوتْشْ خْ إِسْرَائِيل غَارْ أَربِّي، إِنَّا:

² Deus não rejeitou o seu povo, que antes conheceu. Ou não sabeis o que a Escritura diz de Elias, como fala a Deus contra Israel, dizendo:

³ ”أَ سِيذِي، نْغِينْ إِنَابِييّنْ نّشْ،

³ Senhor, mataram os teus profetas e derribaram os teus altares; e só eu fiquei, e buscam a minha alma?

⁴ إِتّْوَانَّا أَسْ س إِجّْ ن ڒوْحِييْ:

⁴ Mas que lhe diz a resposta divina? Reservei para mim sete mil varões, que não dobraram os joelhos diante de Baal.

⁵ أَمُّو ذِي ڒْوقْثْ ن يِيضَا عَاوذْ، أَقَا إِقِّيمْ يِيجّْ ن ڒْبَاقِي أَمْ ث إِخْضَارْ نتَّا خْ ڒحْسَابْ ن أَرْضَا.

⁵ Assim, pois, também agora neste tempo ficou um resto, segundo a eleição da graça.

⁶ مَاڒَا ثدْجَا س أَرْضَا، أَقَا وَارْ ثتِّيڒِي عَاذْ س ڒخْذَايمْ، نِيغْ خنِّي أَرْضَا وَارْ إِدْجِي عَاذْ ذ أَرْضَا. مَاشَا مَاڒَا س ڒخْذَايمْ، وَارْ ثدْجِي عَاذْ ذ أَرْضَا. مَاڒَا لَّا، أَقَا ڒْخذْمثْ وَارْ ثدْجِي عَاذْ ذ ڒْخذْمثْ.

⁶ Mas, se é por graça, já não é pelas obras; de outra maneira, a graça já não é graça.

⁷ مِينْ غَا نِينِي خنِّي؟ مِينْ ثُوغَا ثَارزُّو إِسْرَائِيل وَارْ ث ثطِّيفْ، مَاشَا إِنِّي إِتّْوَافَارْزنْ طّْفنْ ث ؤُشَا إِنّغْنِي ذوْڒنْ ذ إِذَارْغَاڒنْ ذڭْ وُوڒَاونْ نْسنْ،

⁷ Pois quê? O que Israel buscava não o alcançou; mas os eleitos o alcançaram, e os outros foram endurecidos.

⁸ أَمْ مَامّشْ ثُورَا:

⁸ Como está escrito: Deus lhes deu espírito de profundo sono: olhos para não verem e ouvidos para não ouvirem, até ao dia de hoje.

⁹ ذَاوُوذْ إِنَّا عَاوذْ:

⁹ E Davi diz: Torne-se-lhes a sua mesa em laço, e em armadilha, e em tropeço, por sua retribuição;

¹⁰ أجّْ أَذْ ذَارْغْڒنْثْ ثِيطَّاوِينْ نْسنْ

¹⁰ escureçam-se-lhes os olhos para não verem, e encurvem-se-lhes continuamente as costas.

¹¹ مَاشَا نشّْ أَذْ إِنِيغْ خنِّي: مَا نْذرْفنْ، مَاغَارْ إِتّْخصَّا أَذْ وْضَانْ؟عمَّارْصْ! مَاشَا س ؤُوطُّو نْسنْ ثِيوضْ-د ثُوذَارْثْ إِ ڒڭْنُوسْ، حِيمَا أَذْ ذوْڒنْ تَّاسْمنْ.

¹¹ Digo, pois: porventura, tropeçaram, para que caíssem? De modo nenhum! Mas, pela sua queda, veio a salvação aos gentios, para os incitar à emulação.

¹² مَاڒَا إِذْوڒْ ؤُنذْرفْ نْسنْ ذ أَڭْڒَا ذ أَمقّْرَانْ إِ دُّونشْثْ ؤُشَا ڒْحُوكْمْ خَاسنْ ذ أَڭْڒَا إِ ڒڭْنُوسْ، مشْحَاڒْ قَاعْ إِ غَا يِيوضْ ؤُعمَّارْ نْسنْ ذ أَفيّضْ.

¹² E, se a sua queda é a riqueza do mundo, e a sua diminuição, a riqueza dos gentios, quanto mais a sua plenitude!

¹³ أَقَا سَّاوَاڒغْ أَكِيذْومْ، أَ ڒڭْنُوسْ، نشّْ ذ ونِّي ذ رَّاسُولْ إِ ڒڭْنُوسْ، أَقَا تّْسّمْغَارغْ ذِي ڒْخذْمثْ ن ثْسخَّارْثْ إِنُو:

¹³ Porque convosco falo, gentios, que, enquanto for apóstolo dos gentios, glorificarei o meu ministério;

¹⁴ أَذْ ثَاغْ أَذْ زمَّارغْ أَذْ سّكَّارغْ ثُوسْمِي ذڭْ أَيْثْ ن ڒْڭنْسْ إِنُو ؤُشَا أَذْ سّْنجْمغْ شَا زَّايْسنْ.

¹⁴ para ver se de alguma maneira posso incitar à emulação os da minha carne e salvar alguns deles.

¹⁵ إِوَا، مَاڒَا أَمنْضَارْ نْسنْ أَقَا-ث ذ أَصْڒَاحْ إِ دُّونشْثْ، مَامّشْ غَا يِيڒِي وذْوَاڒْ نْسنْ مْغِيرْ ذ ثُوذَارْثْ زِي ثَادَّارْثْ ن إِمتِّيننْ!

¹⁵ Porque, se a sua rejeição é a reconciliação do mundo, qual será a sua admissão, senão a vida dentre os mortos?

¹⁶ مَاڒَا ثُوغَا ثَامزْوَارُوثْ ن صَّابثْ ثْقدّسْ، أَمنِّي ؤُڒَا ذ ڒْعجْنثْ ن أَرشْثِي ثْقدّسْ! مَاڒَا ثُوغَا أَژْوَارْ إِقدّسْ، أَمنِّي ؤُڒَا ذ ڒفْرُوعْ.

¹⁶ E, se as primícias são santas, também a massa o é; se a raiz é santa, também os ramos o são.

¹⁷ ؤُشَا مَاڒَا تّْوَاقسّنْ شَا ن ڒفْرُوعْ ؤُ خنِّي شكْ، أَمْ يِيجّْ ن ؤُزمُّورْ ن ڒخْڒَا، ثتّْوَاڒقّْمذْ ذڭْ ومْشَانْ نْسنْ، ثْذوْڒذْ ثْنفْعذْ زڭْ إِژوْرَانْ ذ زّشْثْ ن ثْزِيثُونْثْ،

¹⁷ E se alguns dos ramos foram quebrados, e tu, sendo zambujeiro, foste enxertado em lugar deles e feito participante da raiz e da seiva da oliveira,

¹⁸ وَارْ ثُوفّْ شَا خْ ڒفْرُوعْ. مَاڒَا ثُوفّذْ، سّنْ، أَقَا شكْ وَارْ ثكْسِيذْ شَا أَژْوَارْ، مَاشَا أَژْوَارْ إِكْسِي شكْ.

¹⁸ não te glories contra os ramos; e, se contra eles te gloriares, não és tu que sustentas a raiz, mas a raiz a ti.

¹⁹ أَذْ ثَاغْ أَذْ ثِينِيذْ: ”أَقَا تّْوَاقسّنْ ڒفْرُوعْ، حِيمَا نشّْ أَذْ تّْوَاڒقّْمغْ.“

¹⁹ Dirás, pois: Os ramos foram quebrados, para que eu fosse enxertado.

²⁰ إِوَا، نِيثْنِي تّْوَاقسّنْ زِي سِّيبّثْ ن بْڒَا لْ-إِيمَانْ نْسنْ، ؤُشَا شكْ س لْ-إِيمَانْ ثتّْوَاڒقّْمذْ ؤُشَا ثكْسِيذْ أَمْشَانْ نْسنْ. وَارْ ثُوفّْ شَا، مَاشَا ڭّْوذْ.

²⁰ Está bem! Pela sua incredulidade foram quebrados, e tu estás em pé pela fé; então, não te ensoberbeças, mas teme.

²¹ مِينْزِي مَاڒَا ثُوغَا أَربِّي وَارْ إِتّْشطَّارْ شَا خْ ڒفْرُوعْ ن طّْبِيعثْ، وَارْ خَاكْ إِتّْشطَّارْ شَا عَاوذْ.

²¹ Porque, se Deus não poupou os ramos naturais, teme que te não poupe a ti também.

²² أَقَا ذَا ذ ڒضْرَافثْ ن أَربِّي ذ ڒوْعَارثْ نّسْ: ڒوْعَارثْ خْ يِينِّي إِوْضَانْ، مَاشَا ڒضْرَافثْ خَاكْ مَاڒَا ثطّْفذْ ذِي ڒضْرَافثْ نّسْ، نِيغْ ؤُڒَا ذ شكْ أَذْ ثتّْوَاقسّذْ.

²² Considera, pois, a bondade e a severidade de Deus: para com os que caíram, severidade; mas, para contigo, a benignidade de Deus, se permaneceres na sua benignidade; de outra maneira, também tu serás cortado.

²³ ؤُڒَا ذ نِيثْنِي أَذْ تّْوَاڒقّْمنْ، مَاڒَا وَارْ قِّيمنْ ذِي ثِيكّسْثْ ن لْ-إِيمَانْ نْسنْ، مِينْزِي غَارْ أَربِّي ثِيزمَّارْ، حِيمَا أَذْ ثنْ إِڒقّمْ عَاوذْ.

²³ E também eles, se não permanecerem na incredulidade, serão enxertados; porque poderoso é Deus para os tornar a enxertar.

²⁴ مِينْزِي مَاڒَا شكْ، ونِّي إِدْجَانْ س طّْبِيعثْ ذ إِجّْ ن ؤُزمُّورْ ن ڒخْڒَا، ثتّْوَاقسّذْ ؤُشَا ثتّْوَاڒقّْمذْ ذِي ثْزِيثُونْثْ ثَاصبْحَانْثْ، مشْحَاڒْ إِهوْننْ كْثَارْ أَذْ تّْوَاڒقّْمنْ نِيثْنِي ذِي ثْزِيثُونْثْ نِّي د-إِتَّاسنْ أَكْ-ذ طّْبِيعثْ نْسنْ!

²⁴ Porque, se tu foste cortado do natural zambujeiro e, contra a natureza, enxertado na boa oliveira, quanto mais esses, que são naturais, serão enxertados na sua própria oliveira!

²⁵ مِينْزِي تّخْسغْ أَذْ ثسّْنمْ سِّيرّْ-أَ، أَ أَيْثْمَا، حِيمَا وَارْ تِّيڒِيمْ ذ إِمِيغِيسنْ أَكْ-ذ يِيخفْ نْومْ، أَقَا ثمْسَارْ إِشْثْ ن ؤُسْذَاغڒْ ن وُوڒْ خْ إِسْرَائِيل إِ ذْرُوسْ ن ڒْوقْثْ أَڒْ د غَا يَاذفْ ؤُعمَّارْ ن ڒڭْنُوسْ،

²⁵ Porque não quero, irmãos, que ignoreis este segredo (para que não presumais de vós mesmos): que o endurecimento veio em parte sobre Israel, até que a plenitude dos gentios haja entrado.

²⁶ ؤُشَا خنِّي مَارَّا إِسْرَائِيل أَذْ ثذْوڒْ غَارْ ثُوذَارْثْ أَمْ مَامّشْ ثُورَا:

²⁶ E, assim, todo o Israel será salvo, como está escrito: De Sião virá o Libertador, e desviará de Jacó as impiedades.

²⁷ “خنِّي أَذْ طّْفنْ ذِي ڒْعَاهْذْ

²⁷ E este será o meu concerto com eles, quando eu tirar os seus pecados.

²⁸ زِي جِّيهثْ ن لْ-إِنْجِيلْ نِيثْنِي أَقَا ذ ڒْعذْيَانْ ذِي طّْوعْ نْومْ، مَاشَا زِي جِّيهثْ ن ڒِيخْضَارثْ إِ زِي تّْوَاخْضَارنْ نِيثْنِي، أَقَا نِيثْنِي ذ إِمْعِيزّنْ خْ سِّيبّثْ ن ڒجْذُوذْ.

²⁸ Assim que, quanto ao evangelho, são inimigos por causa de vós; mas, quanto à eleição, amados por causa dos pais.

²⁹ مِينْزِي أَربِّي وَارْ إِتّْبدَّاڒْ ثَاوْهِيبْثْ نّسْ ن أَرْضَا ؤُڒَا ذ ثْڒَاغِيثْ نّسْ.

²⁹ Porque os dons e a vocação de Deus são sem arrependimento.

³⁰ مِينْزِي أَمْ مَامّشْ ثُوغَا كنِّيوْ زِيشْ وَارْ ثطِّيعمْ شَا أَربِّي، مَاشَا ڒخُّو أَقَا ثكْسِيمْ أَرّحْمثْ س ڒْمُوعْصِييّثْ نْسنْ،

³⁰ Porque assim como vós também, antigamente, fostes desobedientes a Deus, mas, agora, alcançastes misericórdia pela desobediência deles,

³¹ أَمُّو نِيثْنِي عَاوذْ وَارْ طِّيعنْ شَا ڒخُّو إِ أَرّحْمثْ ثنِّي خَاومْ د-يُوسِينْ، حِيمَا أَذْ خَاسنْ د-ثَاسْ أَرّحْمثْ.

³¹ assim também estes, agora, foram desobedientes, para também alcançarem misericórdia pela misericórdia a vós demonstrada.

³² مِينْزِي أَربِّي إِحبّسْ إِ-ثنْ مَارَّا سَاذُو ڒْمُوعْصِييّثْ، حِيمَا أَذْ ثنْ يَارْحمْ مَارَّا.

³² Porque Deus encerrou a todos debaixo da desobediência, para com todos usar de misericórdia.

³³ أَ، رَادْجَاغْ ن وَاڭْڒَا ذ ثِيغِيثْ ذ ثُوسّْنَا ن أَربِّي، مَامّشْ غَا يڭّْ بْنَاذمْ أَذْ إِقدْجبْ ڒحْكَامَاثْ نّسْ، مَامّشْ غَا يڭّْ أَذْ يَافْ إِبْرِيذنْ نّسْ.

³³ Ó profundidade das riquezas, tanto da sabedoria, como da ciência de Deus! Quão insondáveis são os seus juízos, e quão inescrutáveis, os seus caminhos!

³⁴ ”مِينْزِي وِي غَا إِسّْننْ نّيّثْ ن سِيذِي؟“

³⁴ Porque quem compreendeu o intento do Senhor? Ou quem foi seu conselheiro?

³⁵ نِيغْ:

³⁵ Ou quem lhe deu primeiro a ele, para que lhe seja recompensado?

³⁶ مِينْزِي مَارَّا زَّايسْ إِ إِدْجَا، ؤُ مَارَّا ذَايسْ، ؤُ مَارَّا أَقَا-ث س ؤُفُوسْ نّسْ. إِ نتَّا إِ غَا يِيڒِي مَارَّا أَسمْغَارْ ذ مَارَّا لْبَارَاكَا إِ ڒبْذَا قَاعْ. أَمِينْ!

³⁶ Porque dele, e por ele, e para ele são todas as coisas; glória, pois, a ele eternamente. Amém!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Romanos 11 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →