Neemias 5

rifa (RIFA) vs NVI

NVI Nova Versão Internacional

¹ إِكَّارْ إِجّْ ن ؤُغُويِّي إِمْغَارْ ن ڒْڭنْسْ ؤُ ن ثمْغَارِينْ نْسنْ، شثْشَانْ نِيثْنِي خْ أَيْثْمَاثْسنْثْ، ؤُذَاينْ.

¹ Ora, o povo, homens e mulheres, começou a reclamar muito de seus irmãos judeus.

² أَقَا ذِينْ إِنِّي إِنَّانْ: ”إِحنْجِيرنْ نّغْ ذ ثْحنْجِيرِينْ نّغْ ذ نشِّينْ ذ أَطَّاسْ. إِتّْخصَّا أَذْ نْسغْ إِمنْذِي حِيمَا أَذْ نشّْ أَذْ ندَّارْ.“

² Alguns diziam: "Nós e nossos filhos e filhas somos numerosos; precisamos de trigo para comer e continuar vivos".

³ إِنّغْنِي نَّانْ: ”نشِّينْ نَارْهنْ إِيَّارنْ نّغْ ذ إِمَارْجَاعنْ نّغْ ن ؤُضِيڒْ ذ ثُوذْرِينْ نّغْ ذ أَضْمَانْ، حِيمَا أَذْ نَاوِي ڒْحبّْ ن يِيرْذنْ ذڭْ وُوسَّانْ ن ڒَاژْ.“

³ Outros diziam: "Tivemos que penhorar nossas terras, nossas vinhas e nossas casas para conseguir trigo para matar a fome".

⁴ إِنّغْنِي نَّانْ: ”نشِّينْ نَارْضڒْ نُّوقَارْثْ إِ لْجِيزْيَا إِ ؤُجدْجِيذْ خْ إِيَّارنْ نّغْ ؤُ خْ إِمَارْجَاعنْ نّغْ ن ؤُضِيڒْ.“

⁴ E havia ainda outros que diziam: "Tivemos que tomar dinheiro emprestado para pagar o imposto cobrado sobre as nossas terras e as vinhas.

⁵ ”خنِّي ڒخُّو، أَيْسُومْ نّغْ ذ أَيْسُومْ ن أَيْثْمَاثْنغْ، إِحنْجِيرنْ نّغْ أَمْ إِحنْجِيرنْ نْسنْ، ؤُ خْزَارْ، إِحنْجِيرنْ نّغْ ذ ثْحنْجِيرِينْ نّغْ إِتّْخصَّا أَنغْ أَذْ ثنْ نَارّْ ذ إِسمْغَانْ. أَقَا ذِينْ زِي يسِّيثْنغْ ثِينِّي إِذوْڒنْ أَمْ ثْسغْمِينْ، ؤُشَا أَفُوسْ نّغْ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِڭّْ شَا ؤُ إِيَّارنْ نّغْ ذ إِمَارْجَاعنْ نّغْ ن ؤُضِيڒْ أَقَا ذڭْ ؤُفُوسْ ن إِنّغْنِي.“

⁵ Apesar de sermos do mesmo sangue dos nossos compatriotas e dos nossos filhos serem tão bons quanto os deles, ainda assim temos que sujeitar os nossos filhos e as nossas filhas à escravidão. E, de fato, algumas de nossas filhas já foram entregues como escravas e não podemos fazer nada, pois as nossas terras e as nossas vinhas pertencem a outros".

⁶ ؤُمِي سْڒِيغْ إِغُويَّانْ نْسنْ ذ وَاوَاڒنْ-أَ، ذوْڒغْ خيّْقغْ أَطَّاسْ.

⁶ Quando ouvi a reclamação e essas acusações, fiquei furioso.

⁷ نشّْ خَارّْصغْ ذڭْ وُوڒْ إِنُو ؤُ خنِّي شثْشِيغْ خْ ثَارْوَا ن ثَاصِيڒثْ ؤُ خْ إِمْضبَّارنْ، نِّيغْ أَسنْ: ”كُوڒْ إِجّْ زَّايْومْ ذَايسْ ڒْعِيبْ ؤُمِي إِڭَّا أَمَارْوَاسْ ذڭْ ؤُمَاسْ.“ نشّْ ڭِّيغْ إِجّْ ن وڭْرَاوْ ذ أَمقّْرَانْ ضِيدّْ نْسنْ.

⁷ Fiz uma avaliação de tudo e então repreendi os nobres e os oficiais, dizendo-lhes: "Vocês estão cobrando juros dos seus compatriotas! " Por isso convoquei uma grande reunião contra eles

⁸ نشّْ نِّيغْ أَسنْ: ”نشِّينْ نسْغَا أَيْثْمَاثْنغْ، ؤُذَاينْ، إِنِّي ثُوغَا إِتّْوَازّنْزنْ إِ ڒڭْنُوسْ، عْلَاحْسَابْ ثِيزمَّارْ نّغْ. مَا ثخْسمْ أَذْ ثزّنْزمْ عَاوذْ ثَاوْمَاثْومْ ؤُ تّْوَامّسْغنْ نِيثْنِي زَّايْنغْ عَاوذْ؟“ ؤُشَا سّغْذنْ وَارْ ؤُفِينْ مِينْ غَا إِنِينْ.

⁸ e disse: "Na medida do possível nós compramos de volta nossos irmãos judeus que haviam sido vendidos aos outros povos. Agora vocês estão até vendendo os seus irmãos! E assim eles terão que ser vendidos a nós de novo! " Eles ficaram em silêncio, pois ficaram sem resposta.

⁹ خَاسْ ؤُشَا نِّيغْ: ”مِينْ ثتّڭّمْ كنِّيوْ، وَارْ إِدْجِي نِيشَانْ. مَا وَارْ إِتّْخصِّي أَذْ ثُويُورمْ زَّاثْ إِ أَربِّي نّغْ س ؤُوقَّارْ زِي سِّيبّثْ ن ؤُسحْقَارْ ن ڒڭْنُوسْ، ڒْعذْيَانْ نّغْ؟

⁹ Por isso prossegui: "O que vocês estão fazendo não está certo. Vocês devem andar no temor do Senhor para evitar a zombaria dos outros povos, os nossos inimigos.

¹⁰ ؤُڒَا ذ نشّْ، أَيْثْمَا ذ إِمْسخَّارنْ إِنُو، أَقَا نَارْضرْ أَسنْ نُّوقَارْثْ ذ إِمنْذِي. جّمْ أَنغْ أَذْ نسْمحْ مَاشَا ذڭْ ؤُمَارْوَاسْ-أَ.

¹⁰ Eu, os meus irmãos e os meus homens de confiança também estamos emprestando dinheiro e trigo ao povo. Mas vamos acabar com a cobrança de juros!

¹¹ أَرّمْ أَسنْ أَسّْ-أَ إِيَّارنْ نْسنْ، إِمَارْجَاعنْ نْسنْ ن ؤُضِيڒْ، ڒعْرَاصِيثْ نْسنْ ن زِّيثُونْ ذ ثُوذْرِينْ نْسنْ ؤُشَا سمْحنْ أَسنْ ذِي ثَاسْغَارْثْ وِيسّْ مْيَا ن نُّوقَارْثْ ذ إِمنْذِي ذ بِينُو ن جْذِيذْ ذ زّشْثْ نِّي إِ زَّايْسنْ ثتّتَّارمْ عَاذْ.“

¹¹ Devolvam-lhes imediatamente suas terras, suas vinhas, suas oliveiras e suas casas, e também o juro que cobraram deles, a centésima parte do dinheiro, do trigo, do vinho e do azeite".

¹² خَاسْ ؤُشَا نَّانْ: ”أَذْ أَسنْ ث نَارّْ مَارَّا ؤُ وَارْ زَّايْسنْ ث نتّتَّارْ عَاذْ. نشِّينْ أَذْ نڭّْ، أَمْ مَامّشْ ثنِّيذْ شكْ.“ ؤُشَا ڒَاغِيغْ إِ إِكهَّاننْ ؤُ جِّيغْ ثنْ أَذْ جَّادْجنْ، أَقَا نِيثْنِي أَذْ ڭّنْ عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ-أَ.

¹² E eles responderam: "Nós devolveremos tudo o que você citou, e não exigiremos mais nada deles. Vamos fazer o que você está pedindo". Então convoquei os sacerdotes e os fiz prometer sob juramento cumprirem o que haviam prometido.

¹³ خنِّي زّرْزغْ وحْسِينْ ن وَارُّوضْ إِنُو، نِّيغْ: ”أَمُّو إِ غَا إِزّرْزْ أَربِّي كُوڒْ أَرْيَازْ نِّي وَارْ إِطِّيفنْ ذڭْ وَاوَاڒْ-أَ، زِي ثَادَّارْثْ نّسْ ؤُ زڭْ وَاڭْڒَا نّسْ، وَاهْ، إِڒِي أَذْ ث زّرْزنْ أَڒَامِي إِ غَا إِخْوَا.“ أَڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ مَارَّا إِنَّا: ”أَمِينْ!“ نِيثْنِي سّمْغَارنْ سِيذِي ذ ڒْڭنْسْ إِ إِڭِّينْ عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ-أَ.

¹³ Também sacudi a dobra do meu manto e disse: "Deus assim sacuda de sua casa e de seus bens todo aquele que não mantiver a sua promessa. Tal homem seja sacudido e esvaziado! " Diante disso, toda a assembléia disse "Amém" e louvou o Senhor. E o povo cumpriu o que prometeu.

¹⁴ ؤُڒَا ذ نشّْ ذ يَايْثْمَا وَارْ نشِّي شَا مَاشَّا ن إِجّْ ن لْوَالِي زڭْ وَاسّْ نِّي ذِي إِ ذ أَيِي إِڭَّا ذ لْوَالِي نْسنْ ذِي ثمُّورْثْ ن يَاهُوذَا، زڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ عِيشْرِينْ أَڒْ أَسڭّْوَاسْ وِيسّْ ثْنَاينْ ؤُ-ثْڒَاثِينْ ن ؤُجدْجِيذْ أَرْثَاحْشَاسْثَا، ثقَّارْ ثنْعَاشْ ن إِسڭّْوُوسَا.

¹⁴ Além disso, desde o vigésimo ano do rei Artaxerxes, quando fui nomeado governador deles na terra de Judá, até o trigésimo-segundo ano do reinado, durante doze anos, nem eu nem meus irmãos comemos a comida destinada ao governador.

¹⁵ لْوُولَاثْ نِّي ذِينْ إِدْجَانْ قْبڒْ إِ نشّْ، ثُوغَا ڭِّينْ دّْقڒْ خْ ڒْڭنْسْ ؤُ ثُوغَا كْسِينْ زَّايسْ أَغْرُومْ ذ بِينُو ؤُ عَاوذْ أَربْعِينْ شِيقْلُو ن نُّوقَارْثْ. ؤُڒَا ذ إِمْسخَّارنْ نْسنْ سدْجْضنْ خْ ڒْڭنْسْ. نشّْ مَاشَا وَارْ ڭِّيغْ أَيَا زِي ثِيڭّْوُوذِي ن أَربِّي.

¹⁵ Mas os governantes anteriores, aqueles que me precederam, puseram um peso sobre o povo e tomaram deles quatrocentos e oitenta gramas de prata, além de comida e vinho. Até os seus auxiliares oprimiam o povo. Mas, por temer a Deus, não agi dessa maneira.

¹⁶ أَقَا وْشِيغْ جّهْذْ إِنُو إِ ڒْخذْمثْ غَارْ ڒْحِيضْ ؤُ نشِّينْ وَارْ نسْغِي شَا أَحْوِيشْ ؤُ مَارَّا إِمْسخَّارنْ مُوننْ ذِينْ خْ ڒْخذْمثْ.

¹⁶ Ao contrário, eu mesmo me dediquei ao trabalho neste muro. Todos os meus homens de confiança foram reunidos ali para o trabalho; e não compramos nenhum pedaço de terra.

¹⁷ غَارْ طَّابْڒَا إِنُو قِّيمنْ مْيَا ؤُ-خمْسِينْ ن يرْيَازنْ زڭْ وُوذَاينْ ؤُ زڭْ إِمْضبَّارنْ ؤُڒَا ذ إِنِّي إِ غَارْنغْ د-يُوسِينْ زِي ڒڭْنُوسْ إِ ذ أَنغْ د-إِنّْضنْ.

¹⁷ Além do mais, cento e cinqüenta homens, entre judeus do povo e seus oficiais, comiam à minha mesa, como também pessoas das nações vizinhas que vinham visitar-nos.

¹⁸ مِينْ إِتّْوَاسّْوجْذنْ أَيِي إِ يِيجّْ ن وَاسّْ، أَقَا ذ إِجّْ ن ؤُفُونَاسْ، ستَّا ن ثخْسِيوِينْ إِتّْوَافَارْزنْ زڭْ وُودْجِي ؤُڒَا ذ إِجْضَاضْ، ؤُ ذِي كُوڒْعشْرَا ن وُوسَّانْ عْڒَامْ كُوڒْ بِينُو س ؤُفيّضْ. س مَارَّا أَيَا وَارْ تَّارغْ مَاشَّا ن لْوَالِي، مَاغَارْ ثَاسخَّارْثْ ثسّذْقڒْ أَطَّاسْ خْ ڒْڭنْسْ-أَ.

¹⁸ Todos os dias eram preparados, à minha custa, um boi, seis das melhores ovelhas e aves, e cada dez dias eu recebia uma grande remessa de vinhos de todo tipo. Apesar de tudo isso, jamais exigi a comida destinada ao governador, pois eram demasiadas as exigências que pesavam sobre o povo.

¹⁹ إِذَارْ أَيِي س ڒْخَارْ، أَ أَربِّي إِنُو، س مَارَّا مِينْ ڭِّيغْ إِ ڒْڭنْسْ-أَ.

¹⁹ Lembra-te de mim, ó meu Deus, levando em conta tudo o que fiz por esse povo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Neemias 5 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →