Mateus 12

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ ذِي ڒْوقْثْ نِّي إِشُوقْ يَاسُوع ذڭْ إِيَّارنْ ن زَّارِيعثْ ن إِمنْذِي ذِي سّبْثْ. ثُوغَا إِمحْضَارنْ نّسْ دْجُوژنْ ؤُشَا بْذَانْ ڒقّْضنْ ثِيذْرِينْ، شِّينْ زَّايْسنْثْ.

¹ Naquele tempo, no dia do shabat, Jesus foi por entre o trigo; e os seus discípulos estavam famintos, e começaram a arrancar as espigas de trigo e a comer.

² أَڒَامِي ثنْ ژْرِينْ إِفَارِيسِييّنْ، نَّانْ أَسْ: ”خْزَارْ إِمحْضَارنْ نّشْ تّڭّنْ مِينْ وَارْ إِعدّْڒنْ ذِي سّبْثْ!“

² Os fariseus, vendo isso, disseram-lhe: Eis que os teus discípulos fazem o que não é lícito fazer no dia do shabat.

³ يَارَّا-د خَاسنْ: ”مَا وَارْ ثغْڒِيمْ شَا مِينْ إِڭَّا ذَاوُوذْ ؤُمِي إِدْجُوژْ نتَّا ذ يِينِّي أَكِيذسْ؟

³ Ele, porém, lhes disse: Não tens lido o que fez Davi, quando ele teve fome, e os que estavam com ele?

⁴ مَامّشْ يُوذفْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن أَربِّي، إِشَّا أَغْرُومْ ن وسْشَانْ زِي ثْزوْضَا ن سِيذِي إِ وَارْ إِحدْجْڒنْ مَاشَّا نّسْ إِ نتَّا ؤُڒَا إِ يِينِّي أَكِيذسْ، مَاشَا مْغِيرْ إِ إِكهَّاننْ وَاهَا.

⁴ Como ele entrou na casa de Deus, e comeu os pães da proposição, que não lhe era lícito comer, nem aos que com ele estavam, mas só aos sacerdotes?

⁵ نِيغْ وَارْ ثغْرِيمْ شَا ذِي شَّارِيعَا بلِّي إِكهَّاننْ إِنِّي إِدْجَانْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ ذِي سّبْثْ، خطَّانْ ذِي ثوْصِييّثْ ن سّبْثْ، وَاخَّا أَمنِّي وَارْ خَاسنْ إِبِينْ ڒْعِيبْ؟

⁵ Ou não tens lido na lei, que nos dias do shabat, os sacerdotes no templo profanam o shabat, e são inocentes?

⁶ نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، ونِّي إِدْجَانْ ذ أَمقّْرَانْ خْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، أَقَا-ث ذَانِيثَا!

⁶ Pois eu vos digo que neste lugar está um maior do que o templo.

⁷ مَاشَا مَاڒَا ثُوغَا ثْفهْمنْ مِينْ إِخْسْ أَذْ يِينِي: ’نشّْ خْسغْ أَرّحْمثْ، وَارْ إِدْجِي ذ ثَاغَارْصْثْ!‘، خنِّي أَذْ ثِيڒِي وَارْ ثتّْحَاسَابمْ شَا خْ إِمزْذَاڭنْ،

⁷ Mas, se vós soubésseis o que isto significa: Eu quero misericórdia, e não sacrifício, não condenaríeis os inocentes.

⁸ مِينْزِي مِّيسْ ن بْنَاذمْ ذ بَابْ ن سّبْثْ.“

⁸ Porque o Filho do homem, até do dia do shabat, é Senhor.

⁹ يَاسُوع يُويُورْ سّنِّي، يُوذفْ غَارْ ثمْزِيذَا نْسنْ.

⁹ E, partindo dali, ele chegou à sinagoga deles.

¹⁰ ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن ورْيَازْ، أَفُوسْ نّسْ إِقُوشّحْ. سّقْسَانْ ث مَاحنْذْ زمَّارنْ أَذْ زَّايسْ شتّْشَانْ، نَّانْ: ”مَا إِعدّڒْ ؤُسْڭنْفِي ذِي سّبْثْ؟“

¹⁰ E eis que ali estava um homem que tinha sua mão seca. E eles perguntaram, para o acusarem, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?

¹¹ إِنَّا أَسنْ: ”مَانْ بْنَاذمْ إِ ذِينِّي جَارْ أَومْ ونِّي غَارْ إِدْجَا إِزْمَارْ إِ إِوْضَانْ ذِي ثسْرَافْثْ ذِي سّبْثْ، وَارْ ث إِتّطّفْ، حِيمَا أَذْ ث-إِ-د إِسُّوفّغْ؟

¹¹ E ele lhes disse: Qual homem haverá dentre vós que, tendo uma ovelha, e ela caindo em uma cova no dia do shabat, não lançará mão dela, e a levantará?

¹² مشْحَاڒْ إِعْذُو بْنَاذمْ خْ إِزْمَارْ! س ؤُينِّي إِعدّڒْ أَذْ إِتّْوَاڭّْ مِينْ إِصبْحنْ ذِي سّبْثْ.“

¹² Pois, quanto mais vale um homem do que uma ovelha? Portanto, é lícito fazer bem nos dias do shabat.

¹³ ڒخْذنِّي إِنَّا أَسْ إِ بْنَاذمْ نِّي: ”سْوِيژّضْ أَفُوسْ نّشْ!“ إِسّْوِيژّضْ أَفُوسْ نّسْ ؤُشَا إِذْوڒْ إِڭّنْفَا أَمْ ونّغْنِي.

¹³ Disse ele então ao homem: Estende a tua mão. E ele a estendeu, e lhe foi restaurada, sã como a outra.

¹⁴ إِفَارِيسِييّنْ فّْغنْ-د غَارْ بَارَّا، مْشَاوَارنْ خَاسْ، مَامّشْ غَا ڭّنْ أَذْ ث نْغنْ.

¹⁴ E os fariseus, tendo saído, realizaram um concílio contra ele, como poderiam destruí-lo.

¹⁵ مَاشَا يَاسُوع إِسّنْ أَيَا ؤُشَا يُويُورْ سّنِّي. إِضْفَارْ إِ-ث-إِ-د إِجّْ ن ڒْغَاشِي ذ أَمقّْرَانْ، إِسّْڭنْفَا إِ-ثنْ مَارَّا.

¹⁵ Mas Jesus, sabendo disso, retirou-se dali; e grandes multidões o seguiam, e ele curou a todos;

¹⁶ يُومُورْ إِ-ثنْ س جّهْذْ مَاحنْذْ وَارْ خَاسْ سُّوفُّوغنْ ڒخْبَارْ،

¹⁶ e os advertiu de que não deveriam fazê-lo conhecido;

¹⁷ حِيمَا أَذْ إِتّْوَاكمّڒْ وَاوَاڒْ إِ إِنَّانْ ؤُنَابِي إِشَاعْيَا:

¹⁷ para que pudesse se cumprir o que fora dito pelo profeta Isaías, dizendo:

¹⁸ ”خْزَارْ، أَمْسخَّارْ إِنُو، ونِّي فَارّْزغْ،

¹⁸ Eis aqui o meu servo, que eu escolhi; o meu amado, em quem a minha alma se satisfaz; eu colocarei sobre ele o meu Espírito, e ele mostrará aos gentios o juízo.

¹⁹ وَارْ إِتّمْشُوبُّوشْ، وَارْ إِسْغُويُّو،

¹⁹ Não contenderá, nem clamará; nenhum homem ouvirá a sua voz nas ruas.

²⁰ أَغَانِيمْ يَارْژنْ وَارْ ث يَارژِّي،

²⁰ Não esmagará a cana quebrada, e não apagará o pavio que fumega, até que ele envie o juízo para a vitória.

²¹ ؤُشَا أَذْ سِّيثْمنْ ڒڭْنُوسْ ذڭْ يِيسمْ نّسْ.“

²¹ E no seu nome os gentios confiarão.

²² ڒخْذنِّي إِوْينْ أَسْ-د إِجّْ ن ؤُمرْيَاحْ، ثُوغَا-ث ذ أَذَارْغَاڒْ ذ أَيْنَاوْ، ؤُشَا نتَّا إِسّْڭنْفَا إِ-ث، أَڒَامِي ونِّي ثُوغَا إِدْجَانْ ذ أَيْنَاوْ ذ أَذَارْغَاڒْ إِذْوڒْ إِسَّاوَاڒْ ؤُ إِتّْوَاڒَا.

²² Então, trouxeram-lhe um possuído por um demônio, cego e mudo; e ele o curou, de tal modo que o cego e mudo falava e via.

²³ إِثبْهثْ ڒْغَاشِي مَارَّا، نَّانْ: ”مَا وَانِيثَا خنِّي وَارْ إِدْجِي ذ مِّيسْ ن ذَاوُوذْ؟“

²³ E toda a multidão, espantada, dizia: Não é este o filho de Davi?

²⁴ مَاشَا سْڒِينْ إِفَارِيسِييّنْ مَانْ أَيَا، نَّانْ: ”وَانِيثَا إِسُّوفُّوغْ شّْوَاطنْ مْغِيرْ س وبْرِيذْ ن بعَالْزابُوبْ، أَمقّْرَانْ ن شّْوَاطنْ.“

²⁴ Mas os fariseus, ouvindo isso, diziam: Este indivíduo não expulsa os demônios senão por Belzebu, príncipe dos demônios.

²⁵ مَاشَا يَاسُوع إِسّنْ إِخَارِّيصنْ نْسنْ، إِنَّا أَسنْ: ”كُوڒْ ثَاڭلْذِيثْ إِتّمْسبْضَانْ خْ يِيخفْ نّسْ أَذْ ثتّْوَاهلّكْ، ؤُ كُوڒْ ثَادَّارْثْ نِيغْ ثَانْذِينْثْ إِتّمْسبْضَانْ خْ يِيخفْ نّسْ وَارْ ثتّْغِيمِي شَا.

²⁵ Jesus, porém, conhecendo-lhe os pensamentos, disse-lhes: Todo o reino dividido contra si mesmo é desolado; e toda a cidade, ou casa, dividida contra si mesma não subsistirá.

²⁶ مَاڒَا أَقَا-ث ذ شِّيطَانْ إِسُّوفُّوغْ شِّيطَانْ، أَقَا نتَّا إِتّمْسبْضَا خْ يِيخفْ نّسْ، خنِّي مَامّشْ غَا ثقِّيمْ ثْڭلْذِيثْ نّسْ؟

²⁶ E, se Satanás expulsa a Satanás, está dividido contra si mesmo; como subsistirá, o seu reino?

²⁷ مَاڒَا نشّْ سُّوفُّوغغْ شّْوَاطنْ س وبْرِيذْ ن بعَالْزابُوبْ، س مِينْ زِي ثنْ إِ غَا سُّوفّْغنْ ثَارْوَا نْومْ؟ س ؤُينِّي نِيثْنِي أَذْ إِڒِينْ ذ ڒْقُوضَاثْ خَاومْ.

²⁷ E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam então vossos filhos? Portanto, eles serão os vossos juízes.

²⁸ مَاشَا مَاڒَا نشّْ سُّوفُّوغغْ شّْوَاطنْ س أَرُّوحْ ن أَربِّي، أَقَا ثُوذسْ أَومْ-د ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي.

²⁸ Mas, se eu expulso os demônios pelo Espírito de Deus, então o reino de Deus é chegado a vós.

²⁹ نِيغْ مَامّشْ إِزمَّارْ حذْ أَذْ يَاذفْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن ونِّي إِجهْذنْ مَاحنْذْ أَذْ إِكشّضْ ڒقْشُوعْ نّسْ، مَاڒَا وَارْ إِشَارْفْ ونِّي إِجهْذنْ أَمزْوَارْ؟ خنِّي إِزمَّارْ أَذْ إِكشّضْ ثَادَّارْثْ نّسْ.

²⁹ Ou, como pode alguém entrar na casa de um homem forte e furtar os seus bens sem primeiro amarrá-lo? E então roubará a sua casa.

³⁰ ونِّي وَارْ إِدْجِينْ أَكِيذِي، أَقَا-ث ضِيدّْ إِنُو، ونِّي وَارْ كِيذِي إِسّْمُونَانْ، أَقَا إِتّْزدْجَاعْ وَاهَا.

³⁰ Quem não está comigo é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.

³¹ س ؤُينِّي أَذْ أَومْ إِنِيغْ: مَارَّا دّْنُوبْ ذ ؤُشقّفْ أَذْ إِتّْوَاغْفَارْ إِ إِوْذَانْ، مَاشَا أَشقّفْ ذِي أَرُّوحْ وَارْ إِتّْوَاغْفَارْ شَا إِ إِوْذَانْ.

³¹ Portanto, eu vos digo: Toda espécie de pecado e blasfêmia se perdoará aos homens; mas a blasfêmia contra o Espírito Santo não será perdoada aos homens.

³² ونِّي إِ غَا إِنِينْ أَوَاڒْ ذ أَعفَّانْ خْ مِّيسْ ن بْنَاذمْ أَذْ أَسْ إِتّْوَاغْفَارْ، مَاشَا ونِّي إِ غَا إِنِينْ أَوَاڒْ ذ أَعفَّانْ خْ أَرُّوحْ إِقدّْسنْ وَارْ ذ أَسْ إِتّْوَاغْفَارْ شَا، ؤُڒَا ذِي ڒْوقْثْ-أَ ؤُڒَا ذِي ڒْوقْثْ إِ د غَا يَاسنْ.

³² E quem falar uma palavra contra o Filho do homem, isso lhe será perdoado; mas, se alguém falar contra o Espírito Santo, não lhe será perdoado, nem neste mundo, nem no mundo vindouro.

³³ حسْبمْ ثَاشجَّارْثْ ذ ثَاصبْحَانْثْ ؤُڒَا ذ ڒْغِيدْجثْ نّسْ ذ ثَاصبْحَانْثْ، نِيغْ حسْبمْ ثَاشجَّارْثْ ثخْسَارْ ؤُڒَا ذ ڒْغِيدْجثْ نّسْ ثخْسَارْ، مِينْزِي ثَاشجَّارْثْ ثتّْوَاسّنْ زِي ڒْغِيدْجثْ نّسْ.“

³³ Ou fazei a árvore boa, e o seu fruto bom, ou fazei a árvore má, e o seu fruto mau; porque a árvore é conhecida por seu fruto.

³⁴ ”أَ ثَارْوَا ن إِفِيغْرَانْ، مَامّشْ غَا ثڭّمْ أَذْ ثسِّيوْڒمْ خْ مِينْ إِصبْحنْ، وَاخَّا كنِّيوْ ذ إِعفَّاننْ، مِينْزِي زڭْ ؤُعمَّارْ ن وُوڒْ أَذْ إِسِّيوڒْ ؤُقمُّومْ.

³⁴ Ó geração de víboras, como podeis vós dizer boas coisas, sendo maus? Pois do que há em abundância no coração, disso fala a boca.

³⁵ بْنَاذمْ أَصبْحَانْ إِسُّوفُّوغْ-د مِينْ إِصبْحنْ زِي ڒْكنْزْ أَصبْحَانْ ن وُوڒْ نّسْ ؤُشَا بْنَاذمْ أَعفَّانْ إِسُّوفُّوغْ-د زِي ڒْكنْزْ أَعفَّانْ نّسْ مِينْ إِعفّْننْ.

³⁵ O homem bom traz boas coisas do bom tesouro do seu coração, e o homem mau do mau tesouro traz coisas más.

³⁶ مَاشَا نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، بلِّي كُوڒْ أَوَاڒْ إِخْوَانْ أَذْ زَّايسْ سِّيوْڒنْ إِوْذَانْ، أَذْ زَّايسْ تّْوَاحَاسْبنْ ذڭْ وَاسّْ ن لْحِيسَابْ.

³⁶ Mas eu vos digo que de toda a palavra ociosa que os homens disserem hão de dar conta no dia do juízo.

³⁷ مِينْزِي س وَاوَاڒنْ نّشْ أَذْ ثتّْوَاسڭّْذذْ ؤُشَا س وَاوَاڒنْ نّشْ أَذْ ثتّْوَاحَاسْبذْ.“

³⁷ Porque por tuas palavras serás justificado, e por tuas palavras serás condenado.

³⁸ شَا ن إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ ذ إِفَارِيسِييّنْ، أَرِّينْ-د خَاسْ: ”أَ أَمْسغَّارْ، نشِّينْ نخْسْ أَذْ نْژَارْ إِشْثْ ن ڒعْڒَامثْ زَّايكْ.“

³⁸ Então responderam alguns dos escribas e dos fariseus, dizendo: Mestre, nós queremos ver um sinal de ti.

³⁹ مَاشَا نتَّا يَارَّا-د خَاسنْ: ”جِّيڒْ أَعفَّانْ إِزنَّانْ إِتّتَّارْ إِشْثْ ن ڒعْڒَامثْ، وَارْ ذ أَسْ إِتّْموْشِي ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒعْڒَامثْ مْغِيرْ ڒعْڒَامثْ ن يُونُوسْ.

³⁹ Mas ele lhes respondeu, e disse: Uma geração má e adúltera procura um sinal, não se lhe dará outro sinal senão o sinal do profeta Jonas.

⁴⁰ مِينْزِي أَمْ مَامّشْ ثُوغَا يُونُوسْ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ جَارْ دْجْيَاڒِي ذ وُوسَّانْ ذڭْ ؤُعذِّيسْ ن وسْڒمْ، أَمُّو إِ غَا يِيڒِي ؤُڒَا ذ مِّيسْ ن بْنَاذمْ ذڭْ وُوڒْ ن ثمُّورْثْ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ جَارْ دْجْيَاڒِي ذ وُوسَّانْ.

⁴⁰ Pois, como Jonas esteve três dias e três noites no ventre da baleia, assim estará o Filho do homem três dias e três noites no coração da terra.

⁴¹ إِرْيَازنْ ن نِينْوَا أَذْ د-كَّارنْ ذڭْ وَاسّْ ن لْحِيسَابْ أَكْ-ذ جِّيڒْ-أَ، أَذْ ث حَاسْبنْ، مِينْزِي نِيثْنِي ثُوبنْ س ثْبَارّحْثْ ن يُونُوسْ، ؤُشَا خْزَارمْ، أَقَا ذَا ونِّي إِدْجَانْ ذ أَمقّْرَانْ خْ يُونُوسْ!

⁴¹ Os homens de Nínive se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão, porque se arrependeram com a pregação de Jonas. E eis que está aqui um que é maior do que Jonas.

⁴² ثَاجدْجِيذْثْ ن لْجَانُوبْ أَذْ ثكَّارْ ذڭْ وَاسّْ ن لْحِيسَابْ أَكْ-ذ جِّيڒْ-أَ، أَذْ خَاسْ ثحْكمْ مِينْزِي نتَّاثْ ثُوسَا-د زڭْ ؤُنڭَّارُو ن دُّونشْثْ، حِيمَا أَذْ ثْسڒْ إِ ثِيغِيثْ ن سُولِيمَانْ، ؤُشَا خْزَارمْ، أَقَا ذَا ونِّي إِدْجَانْ ذ أَمقّْرَانْ خْ سُولِيمَانْ!“

⁴² A rainha do sul se levantará no dia do juízo com esta geração, e a condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. E eis que está aqui um que é maior do que Salomão.

⁴³ ”أَڒَامِي إِفّغْ ڒَارْيَاحْ أَمنْڭُوسْ زِي بْنَاذمْ، إِبْذَا إِتّْسَارَا ذڭْ إِمُوشَانْ وَارْ ذَايْسنْ بُو وَامَانْ، يَارزُّو أَرَّاحثْ، وَارْ ت إِتِّيفْ.

⁴³ Quando um espírito imundo sai de um homem, anda por lugares áridos, buscando repouso, e não o encontra.

⁴⁴ ڒخْذنِّي أَذْ يِينِي: ’أَذْ ذوْڒغْ غَارْ ثَادَّارْثْ إِنُو مَانِيسْ د-فّْغغْ!‘ ؤُشَا إِرُوحْ، يُوفَا إِ-ت ثخْوَا، ثْفَارْضْ، ثْستّفْ.

⁴⁴ Então ele diz: Eu voltarei para a minha casa, de onde saí. E voltando, a encontra vazia, varrida e adornada.

⁴⁵ ڒخْذنِّي يُويُورْ ؤُشَا يِيوِي أَكِيذسْ سبْعَا ن ڒَارْيَاحْ نّغْنِي، ذ إِعفَّاننْ كْثَارْ زَّايسْ، أَذْ د-أَذْفنْ، أَذْ رَاحنْ أَذْ زذْغنْ ذَايسْ، ؤُشَا أَنڭَّارُو ن بْنَاذمْ نِّي أَذْ إِذْوڒْ مَاهُو خْ ؤُمزْوَارُو. أَمُّو إِ غَا يِيڒِي عَاوذْ أَكْ-ذ جِّيڒْ-أَ أَعفَّانْ.“

⁴⁵ Então ele vai, e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele, e, eles entrando, habitam ali; e o último estado desse homem vem a ser pior do que o primeiro. Assim também há de acontecer a esta geração perversa.

⁴⁶ ڒَامِي ثُوغَا عَاذْ إِسَّاوَاڒْ أَكْ-ذ ڒْغَاشِي، خْزَارْ، يمَّاسْ ذ أَيْثْمَاسْ بدّنْ بَارَّا، أَرزُّونْ أَذْ كِيذسْ سِّيوْڒنْ.

⁴⁶ Enquanto ele falava à multidão, eis que sua mãe e seus irmãos estavam fora, desejando falar com ele.

⁴⁷ إِنَّا أَسْ إِجّنْ: ”خْزَارْ، يمَّاشْ ذ أَيْثْمَاشْ بدّنْ ذِي بَارَّا، أَرزُّونْ أَذْ كِيذكْ سِّيوْڒنْ.“

⁴⁷ Então alguém lhe disse: Eis que tua mãe e teus irmãos estão lá fora desejando falar contigo.

⁴⁸ مَاشَا نتَّا يَارَّا-د خْ ونِّي ثُوغَا ذ أَسْ ث إِنَّانْ، إِنَّا: ”مِينْ ثعْنَا يمَّا ذ مِينْ عْنَانْ أَيْثْمَا؟“

⁴⁸ Mas ele respondeu, e disse ao que lhe falara: Quem é minha mãe? E quem são meus irmãos?

⁴⁹ خَاسْ ؤُشَا إِسّْوِيژّضْ س ؤُفُوسْ نّسْ غَارْ إِمحْضَارنْ نّسْ، إِنَّا: ”خْزَارْ، يمَّا، خْزَارْ، أَيْثْمَا!

⁴⁹ E, ele estendendo a sua mão em direção aos seus discípulos, disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos.

⁵⁰ مِينْزِي مَانْ ونْ إِتّڭّنْ مِينْ إِخْسْ بَابَا إِ إِدْجَانْ ذڭْ إِجنْوَانْ، أَقَا نتَّا ذ ؤُمَا ذ ؤُتْشْمَا ذ يمَّا.“

⁵⁰ Porque, qualquer que fizer a vontade de meu Pai que está no céu, este é meu irmão, e irmã e mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Mateus 12 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →