Mateus 12

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ ذِي ڒْوقْثْ نِّي إِشُوقْ يَاسُوع ذڭْ إِيَّارنْ ن زَّارِيعثْ ن إِمنْذِي ذِي سّبْثْ. ثُوغَا إِمحْضَارنْ نّسْ دْجُوژنْ ؤُشَا بْذَانْ ڒقّْضنْ ثِيذْرِينْ، شِّينْ زَّايْسنْثْ.

¹ Por aquele tempo, em dia de sábado, passou Jesus pelas searas. Ora, estando os seus discípulos com fome, entraram a colher espigas e a comer.

² أَڒَامِي ثنْ ژْرِينْ إِفَارِيسِييّنْ، نَّانْ أَسْ: ”خْزَارْ إِمحْضَارنْ نّشْ تّڭّنْ مِينْ وَارْ إِعدّْڒنْ ذِي سّبْثْ!“

² Os fariseus, porém, vendo isso, disseram-lhe: Eis que os teus discípulos fazem o que não é lícito fazer em dia de sábado.

³ يَارَّا-د خَاسنْ: ”مَا وَارْ ثغْڒِيمْ شَا مِينْ إِڭَّا ذَاوُوذْ ؤُمِي إِدْجُوژْ نتَّا ذ يِينِّي أَكِيذسْ؟

³ Mas Jesus lhes disse: Não lestes o que fez Davi quando ele e seus companheiros tiveram fome?

⁴ مَامّشْ يُوذفْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن أَربِّي، إِشَّا أَغْرُومْ ن وسْشَانْ زِي ثْزوْضَا ن سِيذِي إِ وَارْ إِحدْجْڒنْ مَاشَّا نّسْ إِ نتَّا ؤُڒَا إِ يِينِّي أَكِيذسْ، مَاشَا مْغِيرْ إِ إِكهَّاننْ وَاهَا.

⁴ Como entrou na Casa de Deus, e comeram os pães da proposição, os quais não lhes era lícito comer, nem a ele nem aos que com ele estavam, mas exclusivamente aos sacerdotes?

⁵ نِيغْ وَارْ ثغْرِيمْ شَا ذِي شَّارِيعَا بلِّي إِكهَّاننْ إِنِّي إِدْجَانْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ ذِي سّبْثْ، خطَّانْ ذِي ثوْصِييّثْ ن سّبْثْ، وَاخَّا أَمنِّي وَارْ خَاسنْ إِبِينْ ڒْعِيبْ؟

⁵ Ou não lestes na Lei que, aos sábados, os sacerdotes no templo violam o sábado e ficam sem culpa? Pois eu vos digo:

⁶ نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، ونِّي إِدْجَانْ ذ أَمقّْرَانْ خْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، أَقَا-ث ذَانِيثَا!

⁶ aqui está quem é maior que o templo.

⁷ مَاشَا مَاڒَا ثُوغَا ثْفهْمنْ مِينْ إِخْسْ أَذْ يِينِي: ’نشّْ خْسغْ أَرّحْمثْ، وَارْ إِدْجِي ذ ثَاغَارْصْثْ!‘، خنِّي أَذْ ثِيڒِي وَارْ ثتّْحَاسَابمْ شَا خْ إِمزْذَاڭنْ،

⁷ Mas, se vós soubésseis o que significa:

⁸ مِينْزِي مِّيسْ ن بْنَاذمْ ذ بَابْ ن سّبْثْ.“

⁸ Porque o Filho do Homem é senhor do sábado.

⁹ يَاسُوع يُويُورْ سّنِّي، يُوذفْ غَارْ ثمْزِيذَا نْسنْ.

⁹ Tendo Jesus partido dali, entrou na sinagoga deles.

¹⁰ ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن ورْيَازْ، أَفُوسْ نّسْ إِقُوشّحْ. سّقْسَانْ ث مَاحنْذْ زمَّارنْ أَذْ زَّايسْ شتّْشَانْ، نَّانْ: ”مَا إِعدّڒْ ؤُسْڭنْفِي ذِي سّبْثْ؟“

¹⁰ Achava-se ali um homem que tinha uma das mãos ressequida; e eles, então, com o intuito de acusá-lo, perguntaram a Jesus: É lícito curar no sábado?

¹¹ إِنَّا أَسنْ: ”مَانْ بْنَاذمْ إِ ذِينِّي جَارْ أَومْ ونِّي غَارْ إِدْجَا إِزْمَارْ إِ إِوْضَانْ ذِي ثسْرَافْثْ ذِي سّبْثْ، وَارْ ث إِتّطّفْ، حِيمَا أَذْ ث-إِ-د إِسُّوفّغْ؟

¹¹ Ao que lhes respondeu: Qual dentre vós será o homem que, tendo uma ovelha, e, num sábado, esta cair numa cova, não fará todo o esforço, tirando-a dali?

¹² مشْحَاڒْ إِعْذُو بْنَاذمْ خْ إِزْمَارْ! س ؤُينِّي إِعدّڒْ أَذْ إِتّْوَاڭّْ مِينْ إِصبْحنْ ذِي سّبْثْ.“

¹² Ora, quanto mais vale um homem que uma ovelha? Logo, é lícito, nos sábados, fazer o bem.

¹³ ڒخْذنِّي إِنَّا أَسْ إِ بْنَاذمْ نِّي: ”سْوِيژّضْ أَفُوسْ نّشْ!“ إِسّْوِيژّضْ أَفُوسْ نّسْ ؤُشَا إِذْوڒْ إِڭّنْفَا أَمْ ونّغْنِي.

¹³ Então, disse ao homem: Estende a mão. Estendeu-a, e ela ficou sã como a outra.

¹⁴ إِفَارِيسِييّنْ فّْغنْ-د غَارْ بَارَّا، مْشَاوَارنْ خَاسْ، مَامّشْ غَا ڭّنْ أَذْ ث نْغنْ.

¹⁴ Retirando-se, porém, os fariseus, conspiravam contra ele, sobre como lhe tirariam a vida.

¹⁵ مَاشَا يَاسُوع إِسّنْ أَيَا ؤُشَا يُويُورْ سّنِّي. إِضْفَارْ إِ-ث-إِ-د إِجّْ ن ڒْغَاشِي ذ أَمقّْرَانْ، إِسّْڭنْفَا إِ-ثنْ مَارَّا.

¹⁵ Mas Jesus, sabendo disto, afastou-se dali. Muitos o seguiram, e a todos ele curou,

¹⁶ يُومُورْ إِ-ثنْ س جّهْذْ مَاحنْذْ وَارْ خَاسْ سُّوفُّوغنْ ڒخْبَارْ،

¹⁶ advertindo-lhes, porém, que o não expusessem à publicidade,

¹⁷ حِيمَا أَذْ إِتّْوَاكمّڒْ وَاوَاڒْ إِ إِنَّانْ ؤُنَابِي إِشَاعْيَا:

¹⁷ para se cumprir o que foi dito por intermédio do profeta Isaías:

¹⁸ ”خْزَارْ، أَمْسخَّارْ إِنُو، ونِّي فَارّْزغْ،

¹⁸ Eis aqui o meu servo, que escolhi, o meu amado, em quem a minha alma se compraz. Farei repousar sobre ele o meu Espírito, e ele anunciará juízo aos gentios.

¹⁹ وَارْ إِتّمْشُوبُّوشْ، وَارْ إِسْغُويُّو،

¹⁹ Não contenderá, nem gritará, nem alguém ouvirá nas praças a sua voz.

²⁰ أَغَانِيمْ يَارْژنْ وَارْ ث يَارژِّي،

²⁰ Não esmagará a cana quebrada, nem apagará a torcida que fumega, até que faça vencedor o juízo.

²¹ ؤُشَا أَذْ سِّيثْمنْ ڒڭْنُوسْ ذڭْ يِيسمْ نّسْ.“

²¹ E, no seu nome, esperarão os gentios.

²² ڒخْذنِّي إِوْينْ أَسْ-د إِجّْ ن ؤُمرْيَاحْ، ثُوغَا-ث ذ أَذَارْغَاڒْ ذ أَيْنَاوْ، ؤُشَا نتَّا إِسّْڭنْفَا إِ-ث، أَڒَامِي ونِّي ثُوغَا إِدْجَانْ ذ أَيْنَاوْ ذ أَذَارْغَاڒْ إِذْوڒْ إِسَّاوَاڒْ ؤُ إِتّْوَاڒَا.

²² Então, lhe trouxeram um endemoninhado, cego e mudo; e ele o curou, passando o mudo a falar e a ver.

²³ إِثبْهثْ ڒْغَاشِي مَارَّا، نَّانْ: ”مَا وَانِيثَا خنِّي وَارْ إِدْجِي ذ مِّيسْ ن ذَاوُوذْ؟“

²³ E toda a multidão se admirava e dizia: É este, porventura, o Filho de Davi?

²⁴ مَاشَا سْڒِينْ إِفَارِيسِييّنْ مَانْ أَيَا، نَّانْ: ”وَانِيثَا إِسُّوفُّوغْ شّْوَاطنْ مْغِيرْ س وبْرِيذْ ن بعَالْزابُوبْ، أَمقّْرَانْ ن شّْوَاطنْ.“

²⁴ Mas os fariseus, ouvindo isto, murmuravam: Este não expele demônios senão pelo poder de Belzebu, maioral dos demônios.

²⁵ مَاشَا يَاسُوع إِسّنْ إِخَارِّيصنْ نْسنْ، إِنَّا أَسنْ: ”كُوڒْ ثَاڭلْذِيثْ إِتّمْسبْضَانْ خْ يِيخفْ نّسْ أَذْ ثتّْوَاهلّكْ، ؤُ كُوڒْ ثَادَّارْثْ نِيغْ ثَانْذِينْثْ إِتّمْسبْضَانْ خْ يِيخفْ نّسْ وَارْ ثتّْغِيمِي شَا.

²⁵ Jesus, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Todo reino dividido contra si mesmo ficará deserto, e toda cidade ou casa dividida contra si mesma não subsistirá.

²⁶ مَاڒَا أَقَا-ث ذ شِّيطَانْ إِسُّوفُّوغْ شِّيطَانْ، أَقَا نتَّا إِتّمْسبْضَا خْ يِيخفْ نّسْ، خنِّي مَامّشْ غَا ثقِّيمْ ثْڭلْذِيثْ نّسْ؟

²⁶ Se Satanás expele a Satanás, dividido está contra si mesmo; como, pois, subsistirá o seu reino?

²⁷ مَاڒَا نشّْ سُّوفُّوغغْ شّْوَاطنْ س وبْرِيذْ ن بعَالْزابُوبْ، س مِينْ زِي ثنْ إِ غَا سُّوفّْغنْ ثَارْوَا نْومْ؟ س ؤُينِّي نِيثْنِي أَذْ إِڒِينْ ذ ڒْقُوضَاثْ خَاومْ.

²⁷ E, se eu expulso demônios por Belzebu, por quem os expulsam vossos filhos? Por isso, eles mesmos serão os vossos juízes.

²⁸ مَاشَا مَاڒَا نشّْ سُّوفُّوغغْ شّْوَاطنْ س أَرُّوحْ ن أَربِّي، أَقَا ثُوذسْ أَومْ-د ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي.

²⁸ Se, porém, eu expulso demônios pelo Espírito de Deus, certamente é chegado o reino de Deus sobre vós.

²⁹ نِيغْ مَامّشْ إِزمَّارْ حذْ أَذْ يَاذفْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن ونِّي إِجهْذنْ مَاحنْذْ أَذْ إِكشّضْ ڒقْشُوعْ نّسْ، مَاڒَا وَارْ إِشَارْفْ ونِّي إِجهْذنْ أَمزْوَارْ؟ خنِّي إِزمَّارْ أَذْ إِكشّضْ ثَادَّارْثْ نّسْ.

²⁹ Ou como pode alguém entrar na casa do valente e roubar-lhe os bens sem primeiro amarrá-lo? E, então, lhe saqueará a casa.

³⁰ ونِّي وَارْ إِدْجِينْ أَكِيذِي، أَقَا-ث ضِيدّْ إِنُو، ونِّي وَارْ كِيذِي إِسّْمُونَانْ، أَقَا إِتّْزدْجَاعْ وَاهَا.

³⁰ Quem não é por mim é contra mim; e quem comigo não ajunta espalha.

³¹ س ؤُينِّي أَذْ أَومْ إِنِيغْ: مَارَّا دّْنُوبْ ذ ؤُشقّفْ أَذْ إِتّْوَاغْفَارْ إِ إِوْذَانْ، مَاشَا أَشقّفْ ذِي أَرُّوحْ وَارْ إِتّْوَاغْفَارْ شَا إِ إِوْذَانْ.

³¹ Por isso, vos declaro: todo pecado e blasfêmia serão perdoados aos homens; mas a blasfêmia contra o Espírito não será perdoada.

³² ونِّي إِ غَا إِنِينْ أَوَاڒْ ذ أَعفَّانْ خْ مِّيسْ ن بْنَاذمْ أَذْ أَسْ إِتّْوَاغْفَارْ، مَاشَا ونِّي إِ غَا إِنِينْ أَوَاڒْ ذ أَعفَّانْ خْ أَرُّوحْ إِقدّْسنْ وَارْ ذ أَسْ إِتّْوَاغْفَارْ شَا، ؤُڒَا ذِي ڒْوقْثْ-أَ ؤُڒَا ذِي ڒْوقْثْ إِ د غَا يَاسنْ.

³² Se alguém proferir alguma palavra contra o Filho do Homem, ser-lhe-á isso perdoado; mas, se alguém falar contra o Espírito Santo, não lhe será isso perdoado, nem neste mundo nem no porvir.

³³ حسْبمْ ثَاشجَّارْثْ ذ ثَاصبْحَانْثْ ؤُڒَا ذ ڒْغِيدْجثْ نّسْ ذ ثَاصبْحَانْثْ، نِيغْ حسْبمْ ثَاشجَّارْثْ ثخْسَارْ ؤُڒَا ذ ڒْغِيدْجثْ نّسْ ثخْسَارْ، مِينْزِي ثَاشجَّارْثْ ثتّْوَاسّنْ زِي ڒْغِيدْجثْ نّسْ.“

³³ Ou fazei a árvore boa e o seu fruto bom ou a árvore má e o seu fruto mau; porque pelo fruto se conhece a árvore.

³⁴ ”أَ ثَارْوَا ن إِفِيغْرَانْ، مَامّشْ غَا ثڭّمْ أَذْ ثسِّيوْڒمْ خْ مِينْ إِصبْحنْ، وَاخَّا كنِّيوْ ذ إِعفَّاننْ، مِينْزِي زڭْ ؤُعمَّارْ ن وُوڒْ أَذْ إِسِّيوڒْ ؤُقمُّومْ.

³⁴ Raça de víboras, como podeis falar coisas boas, sendo maus? Porque a boca fala do que está cheio o coração.

³⁵ بْنَاذمْ أَصبْحَانْ إِسُّوفُّوغْ-د مِينْ إِصبْحنْ زِي ڒْكنْزْ أَصبْحَانْ ن وُوڒْ نّسْ ؤُشَا بْنَاذمْ أَعفَّانْ إِسُّوفُّوغْ-د زِي ڒْكنْزْ أَعفَّانْ نّسْ مِينْ إِعفّْننْ.

³⁵ O homem bom tira do tesouro bom coisas boas; mas o homem mau do mau tesouro tira coisas más.

³⁶ مَاشَا نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، بلِّي كُوڒْ أَوَاڒْ إِخْوَانْ أَذْ زَّايسْ سِّيوْڒنْ إِوْذَانْ، أَذْ زَّايسْ تّْوَاحَاسْبنْ ذڭْ وَاسّْ ن لْحِيسَابْ.

³⁶ Digo-vos que de toda palavra frívola que proferirem os homens, dela darão conta no Dia do Juízo;

³⁷ مِينْزِي س وَاوَاڒنْ نّشْ أَذْ ثتّْوَاسڭّْذذْ ؤُشَا س وَاوَاڒنْ نّشْ أَذْ ثتّْوَاحَاسْبذْ.“

³⁷ porque, pelas tuas palavras, serás justificado e, pelas tuas palavras, serás condenado.

³⁸ شَا ن إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ ذ إِفَارِيسِييّنْ، أَرِّينْ-د خَاسْ: ”أَ أَمْسغَّارْ، نشِّينْ نخْسْ أَذْ نْژَارْ إِشْثْ ن ڒعْڒَامثْ زَّايكْ.“

³⁸ Então, alguns escribas e fariseus replicaram: Mestre, queremos ver de tua parte algum sinal.

³⁹ مَاشَا نتَّا يَارَّا-د خَاسنْ: ”جِّيڒْ أَعفَّانْ إِزنَّانْ إِتّتَّارْ إِشْثْ ن ڒعْڒَامثْ، وَارْ ذ أَسْ إِتّْموْشِي ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒعْڒَامثْ مْغِيرْ ڒعْڒَامثْ ن يُونُوسْ.

³⁹ Ele, porém, respondeu: Uma geração má e adúltera pede um sinal; mas nenhum sinal lhe será dado, senão o do profeta Jonas.

⁴⁰ مِينْزِي أَمْ مَامّشْ ثُوغَا يُونُوسْ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ جَارْ دْجْيَاڒِي ذ وُوسَّانْ ذڭْ ؤُعذِّيسْ ن وسْڒمْ، أَمُّو إِ غَا يِيڒِي ؤُڒَا ذ مِّيسْ ن بْنَاذمْ ذڭْ وُوڒْ ن ثمُّورْثْ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ جَارْ دْجْيَاڒِي ذ وُوسَّانْ.

⁴⁰ Porque assim como esteve Jonas três dias e três noites no ventre do grande peixe, assim o Filho do Homem estará três dias e três noites no coração da terra.

⁴¹ إِرْيَازنْ ن نِينْوَا أَذْ د-كَّارنْ ذڭْ وَاسّْ ن لْحِيسَابْ أَكْ-ذ جِّيڒْ-أَ، أَذْ ث حَاسْبنْ، مِينْزِي نِيثْنِي ثُوبنْ س ثْبَارّحْثْ ن يُونُوسْ، ؤُشَا خْزَارمْ، أَقَا ذَا ونِّي إِدْجَانْ ذ أَمقّْرَانْ خْ يُونُوسْ!

⁴¹ Ninivitas se levantarão, no Juízo, com esta geração e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas. E eis aqui está quem é maior do que Jonas.

⁴² ثَاجدْجِيذْثْ ن لْجَانُوبْ أَذْ ثكَّارْ ذڭْ وَاسّْ ن لْحِيسَابْ أَكْ-ذ جِّيڒْ-أَ، أَذْ خَاسْ ثحْكمْ مِينْزِي نتَّاثْ ثُوسَا-د زڭْ ؤُنڭَّارُو ن دُّونشْثْ، حِيمَا أَذْ ثْسڒْ إِ ثِيغِيثْ ن سُولِيمَانْ، ؤُشَا خْزَارمْ، أَقَا ذَا ونِّي إِدْجَانْ ذ أَمقّْرَانْ خْ سُولِيمَانْ!“

⁴² A rainha do Sul se levantará, no Juízo, com esta geração e a condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. E eis aqui está quem é maior do que Salomão.

⁴³ ”أَڒَامِي إِفّغْ ڒَارْيَاحْ أَمنْڭُوسْ زِي بْنَاذمْ، إِبْذَا إِتّْسَارَا ذڭْ إِمُوشَانْ وَارْ ذَايْسنْ بُو وَامَانْ، يَارزُّو أَرَّاحثْ، وَارْ ت إِتِّيفْ.

⁴³ Quando o espírito imundo sai do homem, anda por lugares áridos procurando repouso, porém não encontra.

⁴⁴ ڒخْذنِّي أَذْ يِينِي: ’أَذْ ذوْڒغْ غَارْ ثَادَّارْثْ إِنُو مَانِيسْ د-فّْغغْ!‘ ؤُشَا إِرُوحْ، يُوفَا إِ-ت ثخْوَا، ثْفَارْضْ، ثْستّفْ.

⁴⁴ Por isso, diz: Voltarei para minha casa donde saí. E, tendo voltado, a encontra vazia, varrida e ornamentada.

⁴⁵ ڒخْذنِّي يُويُورْ ؤُشَا يِيوِي أَكِيذسْ سبْعَا ن ڒَارْيَاحْ نّغْنِي، ذ إِعفَّاننْ كْثَارْ زَّايسْ، أَذْ د-أَذْفنْ، أَذْ رَاحنْ أَذْ زذْغنْ ذَايسْ، ؤُشَا أَنڭَّارُو ن بْنَاذمْ نِّي أَذْ إِذْوڒْ مَاهُو خْ ؤُمزْوَارُو. أَمُّو إِ غَا يِيڒِي عَاوذْ أَكْ-ذ جِّيڒْ-أَ أَعفَّانْ.“

⁴⁵ Então, vai e leva consigo outros sete espíritos, piores do que ele, e, entrando, habitam ali; e o último estado daquele homem torna-se pior do que o primeiro. Assim também acontecerá a esta geração perversa.

⁴⁶ ڒَامِي ثُوغَا عَاذْ إِسَّاوَاڒْ أَكْ-ذ ڒْغَاشِي، خْزَارْ، يمَّاسْ ذ أَيْثْمَاسْ بدّنْ بَارَّا، أَرزُّونْ أَذْ كِيذسْ سِّيوْڒنْ.

⁴⁶ Falava ainda Jesus ao povo, e eis que sua mãe e seus irmãos estavam do lado de fora, procurando falar-lhe.

⁴⁷ إِنَّا أَسْ إِجّنْ: ”خْزَارْ، يمَّاشْ ذ أَيْثْمَاشْ بدّنْ ذِي بَارَّا، أَرزُّونْ أَذْ كِيذكْ سِّيوْڒنْ.“

⁴⁷ E alguém lhe disse: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem falar-te.

⁴⁸ مَاشَا نتَّا يَارَّا-د خْ ونِّي ثُوغَا ذ أَسْ ث إِنَّانْ، إِنَّا: ”مِينْ ثعْنَا يمَّا ذ مِينْ عْنَانْ أَيْثْمَا؟“

⁴⁸ Porém ele respondeu ao que lhe trouxera o aviso: Quem é minha mãe e quem são meus irmãos?

⁴⁹ خَاسْ ؤُشَا إِسّْوِيژّضْ س ؤُفُوسْ نّسْ غَارْ إِمحْضَارنْ نّسْ، إِنَّا: ”خْزَارْ، يمَّا، خْزَارْ، أَيْثْمَا!

⁴⁹ E, estendendo a mão para os discípulos, disse: Eis minha mãe e meus irmãos.

⁵⁰ مِينْزِي مَانْ ونْ إِتّڭّنْ مِينْ إِخْسْ بَابَا إِ إِدْجَانْ ذڭْ إِجنْوَانْ، أَقَا نتَّا ذ ؤُمَا ذ ؤُتْشْمَا ذ يمَّا.“

⁵⁰ Porque qualquer que fizer a vontade de meu Pai celeste, esse é meu irmão, irmã e mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Mateus 12 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →