Malaquias 3
rifa (RIFA) vs ARIB
1 ”خْزَارْ، نشّْ أَذْ سّكّغْ لْمَالَاكْ إِنُو إِنُو، ونِّي إِ غَا إِسّْوجْذنْ أَبْرِيذْ زَّاثْ إِ وُوذمْ إِنُو. ذغْيَا أَذْ د-يَاسْ غَارْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ نّسْ، سِيذِي، ونِّي ثَارزُّومْ كنِّيوْ، لْمَالَاكْ ن ڒْعَاهْذْ، ونِّي ذ أَومْ د-إِتَّاسنْ خْ ڒْخَاضَارْ نْومْ. خْزَارْ، نتَّا أَذْ د-يَاسْ!، إِنَّا سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ.
1 Eis que eu envio o meu mensageiro, e ele há de preparar o caminho diante de mim; e de repente virá ao seu templo o Senhor, a quem vós buscais, e o anjo do pacto, a quem vós desejais; eis que ele vem, diz o Senhor dos exércitos.
2 مَاشَا مَانْ ونْ إِ غَا يَارْبُونْ أَسّْ ن ثْوَاسِيثْ نّسْ ؤُ مَانْ ونْ إِ غَا إِقِّيمنْ إِبدّْ، خْمِي إِ د غَا إِبَانْ نتَّا؟ مَاغَارْ نتَّا أَمْ ثْمسِّي ن ؤُسفْسَايْ ؤُ أَمْ لِّيخِييَّا ن إِغسَّاڒنْ.
2 Mas quem suportará o dia da sua vinda? e quem subsistirá, quando ele aparecer? Pois ele será como o fogo de fundidor e como o sabão de lavandeiros;
3 نتَّا أَذْ إِقِّيمْ، أَمْ ونِّي إِسّفْسِييّنْ ؤُ إِتّْصفَّانْ نُّوقَارْثْ. نتَّا أَذْ إِسِّيزْذِيڭْ إِحنْجِيرنْ ن لَاوِي ؤُ أَذْ ثنْ إِصفَّا أَمْ وُورغْ ؤُ أَمْ نُّوقَارْثْ، ؤُ نِيثْنِي أَذْ وهّْبنْ إِشْثْ ن ثوْهِيبْثْ ن ڒْغِيدْجثْ ذِي ثْسڭْذَا.
3 assentar-se-á como fundidor e purificador de prata; e purificará os filhos de Levi, e os refinará como ouro e como prata, até que tragam ao Senhor ofertas em justiça.
4 خنِّي أَذْ د-ثَاسْ ثوْهِيبْثْ ن ڒْغِيدْجثْ ن يَاهُوذَا ذ ؤُرْشَالِيمْ خْ ڒْخَاضَارْ ن سِيذِي أَمْ ذڭْ وُوسَّانْ ن زِيشْ، أَمْ ذڭْ إِسڭّْوُوسَا إِعْذُونْ.
4 Então a oferta de Judá e de Jerusalém será agradável ao Senhor, como nos dias antigos, e como nos primeiros anos.
5 نشّْ أَذْ كنِّيوْ أَذْسغْ، حِيمَا أَذْ خَاومْ حكْمغْ ؤُ أَذْ شهْذغْ س ثَازْڒَا خْ إِسحَّارنْ ذ إِمْزنَّاينْ ؤُ خْ يِينِّي إِتّْجَادْجَانْ ژُورْ ؤُ خْ يِينِّي إِحصَّارنْ ڒْمُونثْ ن ؤُشوَّاڒْ، ؤُ خْ ينِّي إِحصَّارنْ ثَاجَّاتْشْ ذ ؤُيُوجِيڒْ ؤُ وَارْ زَّايِي تّڭّْوذنْ شَا، إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ.“
5 E chegar-me-ei a vós para juízo; e serei uma testemunha veloz contra os feiticeiros, contra os adúlteros, contra os que juram falsamente, contra os que defraudam o trabalhador em seu salário, a viúva, e o órfão, e que pervertem o direito do estrangeiro, e não me temem, diz o Senhor dos exércitos.
6 ”مَاغَارْ نشّْ، سِيذِي، وَارْ بدّْڒغْ شَا ؤُ كنِّيوْ، أَيْثْ ن يَاعْقُوبْ، وَارْ ثفْنَامْ.
6 Pois eu, o Senhor, não mudo; por isso vós, ó filhos de Jacó, não sois consumidos.
7 زڭْ وُوسَّانْ ن ڒجْذُوذْ نْومْ كنِّيوْ ثْحيّْذمْ خْ ثْوصَّا إِنُو ؤُ كنِّيوْ وَارْ ثنْثْ ثحْضِيمْ شَا. ذوْڒمْ-د غَارِي، خنِّي أَذْ د غَارْومْ ذوْڒغْ نشّْ، إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ. مَاشَا كنِّيوْ ثقَّارمْ: ’س مِينْ زِي إِ د غَا نذْوڒْ؟‘
7 Desde os dias de vossos pais vos desviastes dos meus estatutos, e não os guardastes. Tornai vós para mim, e eu tornarei para vós diz o Senhor dos exércitos. Mas vós dizeis: Em que havemos de tornar?
8 مَا إِزمَّارْ بْنَاذمْ أَذْ يَاشَارْ أَربِّي؟ أَقَا كنِّيوْ ثتَّاشَارمْ أَيِي ؤُ ثقَّارمْ: ’س مِينْ زِي شكْ نتَّاشَارْ؟‘ زِي ڒعْشُورْ ذ ثوْهِيبْثْ ن ؤُسْڭعّذْ!
8 Roubará o homem a Deus? Todavia vós me roubais, e dizeis: Em que te roubamos? Nos dízimos e nas ofertas alçadas.
9 كنِّيوْ ثتّْوَانعْڒمْ س يِيشْثْ ن نّعْڒثْ، مِينْزِي كنِّيوْ ثتَّاشَارمْ أَيِي، وَاهْ، ڒْڭنْسْ مَارَّا.
9 Vós sois amaldiçoados com a maldição; porque a mim me roubais, sim, vós, esta nação toda.
10 أَوْيمْ-د مَارَّا ڒعْشُورْ ذڭْ وخَّامْ ن ڒخْزنْ، مَاحنْذْ أَذْ ثِيڒِي مَاشَّا ذِي ثَادَّارْثْ إِنُو ؤُ قدْجْبمْ أَيِي زَّايسْ، إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، مَا نشّْ خنِّي وَارْ ذ أَومْ أَرزّْمغْ ثِيبُورْجَاثِينْ ن ؤُجنَّا ؤُ أَذْ خَاومْ زدْجْعغْ لْبَارَاكَا، أَڒْ ذِينْ غَا يِيڒِي كْثَارْ زِي مِينْ إِتّْوَاحْذَاجنْ.
10 Trazei todos os dízimos à casa do tesouro, para que haja mantimento na minha casa, e depois fazei prova de mim, diz o Senhor dos exércitos, se eu não vos abrir as janelas do céu, e não derramar sobre vós tal bênção, que dela vos advenha a maior abastança.
11 أَبُورْخسْ أَذْ ث سِّيڭّْوذغْ ذِي طّْوعْ نْومْ، مَاحنْذْ نتَّا وَارْ إِتّْجيّحْ صَّابثْ ن وُوذمْ ن ثمُّورْثْ نْومْ ؤُ مَاحنْذْ ثَازَايَارْثْ ذڭْ وحْوِيشْ وَارْ ثتَّاوِي ڒْغِيدْجثْ إِ وَارْ يِيوِيضنْ، إِنَّا سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ.
11 Também por amor de vós reprovarei o devorador, e ele não destruirá os frutos da vossa terra; nem a vossa vide no campo lançará o seu fruto antes do tempo, diz o Senhor dos exércitos.
12 مَارَّا ڒڭْنُوسْ أَذْ إِنِينْ: ’ذ أَمِيمُونْ إِ كنِّيوْ!‘، مَاغَارْ كنِّيوْ أَذْ ثِيڒِيمْ ذ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ يَارْضَانْ، إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ.“
12 E todas as nações vos chamarão bem-aventurados; porque vós sereis uma terra deleitosa, diz o Senhor dos Exércitos.
13 ”أَوَاڒنْ نْومْ ذوْڒنْ قسْحنْ خَافِي أَطَّاسْ، إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ. كنِّيوْ ثقَّارمْ: ’مِينْ إِ خَاكْ نقَّارْ نشِّينْ؟‘
13 As vossas palavras foram agressivas para mim, diz o Senhor. Mas vós dizeis: Que temos falado contra ti?
14 كنِّيوْ ثقَّارمْ: ’أَقَا بَاطڒْ إِ نتّْسخَّارْ إِ أَربِّي، مَاغَارْ مَانْ ڒفْضڒْ إِ زِي نحْضَا ثَاسخَّارْثْ نّسْ ؤُ أَقَا نُويُورْ ذڭْ ورُّوضْ أَبَارْشَانْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ؟
14 Vós tendes dito: inútil é servir a Deus. Que nos aproveita termos cuidado em guardar os seus preceitos, e em andar de luto diante do Senhor dos exércitos?
15 خنِّي ڒخُّو، نْحسّبْ أَيْثْ نّْفَاخثْ ذ أَمِيمُونْ. عَاذْ إِنِّي إِتّڭّنْ ثَاعفَّانْثْ، تّْوَابنَّانْ. نِيثْنِي تّْجَارَّابنْ عَاذْ أَربِّي، وَاخَّا أَمنِّي نجّْمنْ.‘
15 Ora pois, nós reputamos por bem-aventurados os soberbos; também os que cometem impiedade prosperam; sim, eles tentam a Deus, e escapam.
16 خنِّي إِنِّي إِتّڭّْوذنْ سِيذِي مّْسَاوَاڒَانْ أَمُّو: ’سِيذِي إِتَّارَّا ثَايْنِيثْ ؤُ إِتّسْڒَا. أَذْ إِتّْوَارِي إِجّْ ن وذْلِيسْ ن ڒِيذَارثْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ، ذِي طّْوعْ ن يِينِّي إِتّڭّْوذنْ سِيذِي ؤُ تِّيذَارنْ إِسمْ نّسْ.‘
16 Então aqueles que temiam ao Senhor falaram uns aos outros; e o Senhor atentou e ouviu, e um memorial foi escrito diante dele, para os que temiam ao Senhor, e para os que se lembravam do seu nome.
17 نِيثْنِي أَذْ إِڒِينْ نّشْ، إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، ذڭْ وَاسّْ إِ غَا ڭّغْ ؤُ نشّْ أَذْ ثنْ سّْعِيزّغْ أَمْ إِسّْعِيزّْ إِجّْ ن ورْيَازْ مِّيسْ نِّي إِ ذ أَسْ إِتّْسخَّارنْ.
17 E eles serão meus, diz o Senhor dos exércitos, minha possessão particular naquele dia que prepararei; poupá-los-ei, como um homem poupa a seu filho, que o serve.
18 خنِّي كنِّيوْ أَذْ ثْژَارمْ عَاوذْ ڒْفَارْقْ جَارْ ؤُمْسڭّذْ ذ ونِّي إِتّڭّنْ ثُوعفّْنَا، جَارْ ونِّي إِتّْسخَّارنْ إِ أَربِّي ذ ونِّي إِ وَارْ ذ أَسْ إِتّْسخَّارنْ.“
18 Então vereis outra vez a diferença entre o justo e o ímpio; entre o que serve a Deus, e o que o não serve.
19 ”مَاغَارْ خْزَارْ، أَسّْ نِّي أَذْ د-يَاسْ، يَارقّْ أَمْ ثفْقُونْثْ. خنِّي مَارَّا أَيْثْ ن نّْفَاخثْ ذ إِعفَّاننْ أَذْ إِڒِينْ أَمْ ؤُڒُومْ ؤُشَا أَسّْ إِ د غَا يَاسنْ أَذْ ثنْ إِسَّارغْ، إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ. أَسّْ نِّي وَارْ إِتّجِّي وژْوَارْ ؤُڒَا ذ ثَاسطَّا.
19 — ausente —
20 إِ كنِّيوْ مَاشَا، إِنِّي إِتّڭّْوذنْ إِسمْ إِنُو، أَذْ د-ثنْقَارْ ثْفُوشْثْ ن ثْسڭْذَا ؤُ أَذْ يِيڒِي ؤُڭنْفُو سَاذُو وَافْرِيونْ نّسْ ؤُ كنِّيوْ أَذْ ثفّْغمْ ؤُ أَذْ ثڭّمْ إِنڭِّيزنْ ن ڒفْرَاحثْ أَمْ يِيعجْمِييّنْ إِ د-يُوسِينْ زِي ڒْكُورِي.
20 — ausente —
21 كنِّيوْ أَذْ ثْعفْسمْ خْ إِعفَّاننْ، مِينْزِي نِيثْنِي أَذْ ذوْڒنْ ذ إِغّضْ سَاذُو ثِيسِي ن إِضَارنْ نْومْ، ذڭْ وَاسّْ نِّي إِ غَا ڭّغْ نشّْ، إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ.“
21 — ausente —
22 خمّمْ غَارْ شَّارِيعَا ن مُوسَا، أَمْسخَّارْ إِنُو، ثنِّي إِ ذ أَسْ ؤُمُورغْ ذڭْ وذْرَارْ ن هُورِيبْ خْ مَارَّا إِسْرَائِيل، ثِيوصَّا ذ لْفَارَايِيضْ.
22 — ausente —
23 خْزَارْ، نشّْ أَذْ أَومْ د-سّكّغْ أَنَابِي إِلِييَا، قْبڒْ د غَا يَاسْ وَاسّْ أَمقّْرَانْ ذ إِسِّيڭّْوِيذنْ ن سِيذِي.
23 — ausente —
24 نتَّا أَذْ يَارّْ ؤُڒْ ن إِبَابَاثنْ غَارْ إِحنْجِيرنْ نْسنْ ذ وُوڒْ ن إِحنْجِيرنْ غَارْ إِبَابَاثنْ نْسنْ، مَاحنْذْ نشّْ وَارْ د- تِّيسغْ ؤُ أَذْ حَارّْمغْ ثَامُّورْثْ قَاعْ إِ ؤُثحِّي.“
24 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Malaquias 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.