Marcos 9

rifa (RIFA) vs VC

VC Versão Católica

¹ إِنَّا أَسنْ: ”س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، أَقَا شَا زڭْ إِنِّي ذَا إِبدّنْ وَارْ تّْقَاسِينْ شَا ڒْموْثْ أَڒْ غَا ژَترنْ ثَاڭلْذِيثْ ن أَربِّي أَذْ د-ثَاسْ س جّهْذْ.“

¹ E dizia-lhes: Em verdade vos digo: dos que aqui se acham, alguns há que não experimentarão a morte, enquanto não virem chegar o Reino de Deus com poder.

² أَوَارْنِي ستَّا ن وُوسَّانْ يَاسُوع يِيوِي-د أَكِيذسْ بُوطْرُوسْ ذ يَاعْقُوبْ ذ يُوحَانَّا وحّذْسنْ غَارْ إِجّْ ن وذْرَارْ يُوعْڒَانْ، ؤُشَا إِبدّڒْ قِيبَاتْشْ إِ ثِيطَّاوِينْ نْسنْ.

² Seis dias depois, Jesus tomou consigo a Pedro, Tiago e João, e conduziu-os a sós a um alto monte. E

³ أَرُّوضْ نّسْ إِذْوڒْ يَاڒقّْ ذ أَشمْڒَاڒْ أَطَّاسْ أَمْ وذْفڒْ، وَارْ إِزمَّارْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن بْنَاذمْ خْ ثمُّورْثْ أَذْ إِسّمْڒڒْ أَمنِّي.

³ transfigurou-se diante deles. Suas vestes tornaram-se resplandecentes e de uma brancura tal, que nenhum lavadeiro sobre a terra as pode fazer assim tão brancas.

⁴ إِضْهَارْ أَسنْ-د إِلِييَا أَكْ-ذ مُوسَا أَمْ ثُوغَا سَّاوَاڒنْ أَكْ-ذ يَاسُوع.

⁴ Apareceram-lhes Elias e Moisés, e falavam com Jesus.

⁵ إِنَّا أَسْ بُوطْرُوسْ: ”أَ أَمْسڒْمَاذْ إِنُو، أَقَا مْلِيحْ ؤُمِي ذَا ندْجْ، أجّْ أَنغْ أَذْ نوّثْ ثْڒَاثَا ن إِعُوشُّوثنْ ن ثْسطَّا، إِجّنْ إِ شكْ، إِجّنْ إِ مُوسَا ؤُ إِجّنْ إِ إِلِييَا.“

⁵ Pedro tomou a palavra: Mestre, é bom para nós estarmos aqui; faremos três tendas: uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias.

⁶ مَاشَا ثُوغَا إِودَّارْ أَسْ مِينْ غَا يِينِي، مِينْزِي نِيثْنِي ڭّْوذنْ أَطَّاسْ.

⁶ Com efeito, não sabia o que falava, porque estavam sobremaneira atemorizados.

⁷ إِكَّا-د ؤُسيْنُو إِسّْذُورِييْ إِ-ثنْ س ثِيڒِي نّسْ، ؤُشَا ثْڒَاغَا-د إِشْثْ ن ثْمِيجَّا زڭْ ؤُسيْنُو، ثقَّارْ: ”وَا ذ مِّي إِعِيزّنْ، سْڒمْ غَارسْ!“

⁷ Formou-se então uma nuvem que os encobriu com a sua sombra; e da nuvem veio uma voz: Este é o meu Filho muito amado; ouvi-o.

⁸ ؤُمِي سّْڭعّْذنْ نِيثْنِي ثِيطَّاوِينْ نْسنْ، ذڭْ إِشْثْ ن ثشْثِي وَارْ قِّيمنْ تّْوَاڒَانْ عَاذْ حذْ أَكِيذْسنْ، مْغِيرْ يَاسُوع وحّْذسْ.

⁸ E olhando eles logo em derredor, já não viram ninguém, senão só a Jesus com eles.

⁹ أَڒَامِي د-هْوَانْ زڭْ وذْرَارْ، يُومُورْ إِ-ثنْ حِيمَا وَارْ تّْعِيوِيذنْ إِ حذْ وَالُو زِي مِينْ ژْرِينْ أَڒْ د غَا إِكَّارْ مِّيسْ ن بْنَاذمْ جَارْ إِمتِّيننْ.

⁹ Ao descerem do monte, proibiu-lhes Jesus que contassem a quem quer que fosse o que tinham visto, até que o Filho do homem houvesse ressurgido dos mortos.

¹⁰ خمّْڒنْ أَوَاڒْ-أَ ذڭْ يِيخفْ نْسنْ أَمْ ثُوغَا تّْسقْسَانْ إِخفْ نْسنْ مِينْ إِخْسْ أَذْ يِينِي وَاوَاڒْ-أَ: ’أَڒْ د غَا إِكَّارْ زِي ثَادَّارْثْ ن إِمتِّيننْ‘؟

¹⁰ E guardaram esta recomendação consigo, perguntando entre si o que significaria: Ser ressuscitado dentre os mortos.

¹¹ سّقْسَانْ ث، نَّانْ أَسْ: ”مَايمِّي قَّارنْ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ بلِّي إِتّْخصَّا أَذْ د-يَاسْ إِلِييَا ذ أَمزْوَارُو؟“

¹¹ Depois lhe perguntaram: Por que dizem os fariseus e os escribas que primeiro deve voltar Elias?

¹² يَارَّا-د، إِنَّا أَسنْ: ”أَقَا إِلِييَا أَذْ د-يَاسْ ذ أَمزْوَارُو ؤُشَا أَذْ يَارّْ كُوڒْشِي، ؤُشَا أَذْ ثِيڒِي أَمْ مَامّشْ ثُورَا خْ مِّيسْ ن بْنَاذمْ، أَقَا أَذْ إِودّبْ أَطَّاسْ ؤُشَا أَذْ ث سّحْقَارنْ.

¹² Respondeu-lhes: Elias deve voltar primeiro e restabelecer tudo em ordem. Como então está escrito acerca do Filho do homem que deve padecer muito e ser desprezado?

¹³ مَاشَا نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، إِلِييَا أَقَا يُوسَا-د ؤُشَا ڭِّينْ زَّايسْ مِينْ خْسنْ أَمْ مَامّشْ خَاسْ ثُورَا.“

¹³ Mas digo-vos que também Elias já voltou e fizeram-lhe sofrer tudo quanto quiseram, como está escrito dele.

¹⁴ ڒَامِي د-يُوسَا غَارْ إِمحْضَارنْ، إِژْرَا إِجّْ ن ڒْغَاشِي ذ أَمقّْرَانْ إِتّنّضْ أَسنْ-د ؤُ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ تّْقَاشَاحنْ ثنْ.

¹⁴ Depois, aproximando-se dos discípulos, viu ao redor deles grande multidão, e os escribas a discutir com eles.

¹⁵ ذغْيَا إِژْرَا إِ-ث مَارَّا ڒْغَاشِي، ثْبهْثنْ أَطَّاسْ، ؤُشَا ؤُزّْڒنْ-د غَارسْ، سدْجْمنْ خَاسْ.

¹⁵ Todo aquele povo, vendo de surpresa Jesus, acorreu a ele para saudá-lo.

¹⁶ خنِّي إِسّقْسَا إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ: ”مِينْ خفْ كِيذْسنْ ثتّْقَاشَاحمْ؟“

¹⁶ Ele lhes perguntou: Que estais discutindo com eles?

¹⁷ يَارَّا-د إِجّنْ زِي ڒْغَاشِي، إِنَّا: ”أَ أَمْسغَّارْ، إِوْيغْ-د مِّي غَاركْ. أَقَا ذَايسْ ڒَارْيَاحْ نِّي ث يَارِّينْ ذ أَڭْنَاوْ.

¹⁷ Respondeu um homem dentre a multidão: Mestre, eu te trouxe meu filho, que tem um espírito mudo.

¹⁸ ڒبْذَا خْمِي ث إِتّطّفْ، إِنطَّارْ إِ-ث غَارْ ثمُّورْثْ، إِتّفّغْ أَسْ-د ؤُكُوفُّو زڭْ ؤُقمُّومْ، إِتّْغزَّا ثِيغْمَاسْ نّسْ ؤُشَا إِتَّاژغْ. نِّيغْ إِ إِمحْضَارنْ نّشْ أَذْ ث سُّوفّْغنْ، مَاشَا وَارْ ذ أَسْ زمَّارنْ.“

¹⁸ Este, onde quer que o apanhe, lança-o por terra e ele espuma, range os dentes e fica endurecido. Roguei a teus discípulos que o expelissem, mas não o puderam.

¹⁹ يَاسُوع يَارَّا-د، إِنَّا أَسنْ: ”أَ جِّيڒْ وَارْ يُومِيننْ، مشْحَاڒْ كِيذْومْ إِ غَا قِّيمغْ، مشْحَاڒْ إِ كنِّيوْ إِ غَا يَارْبُوغْ عَاذْ؟ أَوْيمْ ث-إِ-د غَارِي!“

¹⁹ Respondeu-lhes Jesus: Ó geração incrédula, até quando estarei convosco? Até quando vos hei de aturar? Trazei-mo cá!

²⁰ ؤُشَا إِوْينْ ث-إِ-د غَارسْ. ؤُمِي ث إِژْرَا، ڒخْذنِّي إِمّنْضَارْ إِ-ث ڒَارْيَاحْ، أَڒَامِي إِوْضَا غَارْ ثمُّورْثْ، إِبْذَا إِتّْبَارْكِيكِّيضْ، إِتّكّْ أَسْ-د ؤُكُوفُّو زڭْ ؤُقمُّومْ.

²⁰ Eles lho trouxeram. Assim que o menino avistou Jesus, o espírito o agitou fortemente. Caiu por terra e revolvia-se espumando.

²¹ يَاسُوع إِسّقْسَا بَابَاسْ: ”مشْحَاڒْ زڭْ وَامِي ث-إِ-د-إِحْكمْ ؤُيَا؟“ إِنَّا أَسْ: ”زِي ثمْژِي نّسْ.

²¹ Jesus perguntou ao pai: Há quanto tempo lhe acontece isto? Desde a infância, respondeu-lhe.

²² أَطَّاسْ ن إِمُورنْ إِنطَّارْ إِ-ث ذِي ثْمسِّي ؤُ ذڭْ وَامَانْ حِيمَا أَذْ ث إِسّْهلّكْ. مَاشَا مَاڒَا ثْزمَّارذْ خْ شَا، عَاونْ أَيِي ؤُ حِينّْ خَافِي!“

²² E o tem lançado muitas vezes ao fogo e à água, para o matar. Se tu, porém, podes alguma coisa, ajuda-nos, compadece-te de nós!

²³ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”مَاڒَا ثْزمَّارذْ أَذْ ثَامْنذْ، أَقَا كُوڒْشِي إِزمَّارْ إِ ونِّي يُومْننْ.“

²³ Disse-lhe Jesus: Se podes alguma coisa!... Tudo é possível ao que crê.

²⁴ ڒخْذنِّي إِسْغُويْ بَابَاسْ ن ؤُحنْجِيرْ س إِمطَّاونْ، إِنَّا: ”ؤُمْنغْ، أَ سِيذِي! عَاونْ لْ-إِيمَانْ إِنقْصنْ إِنُو.“

²⁴ Imediatamente exclamou o pai do menino: Creio! Vem em socorro à minha falta de fé!

²⁵ ؤُمِي إِژْرَا يَاسُوع ڒْغَاشِي إِتَّازّڒْ ؤُشَا سّْمُوننْ-د غَارسْ نِيثْنِي، إِوبّخْ ڒَارْيَاحْ أَمنْڭُوسْ، إِنَّا أَسْ: ”أَ ڒَارْيَاحْ أَڭْنَاوْ، نشّْ ؤُمُورغْ شكْ: فّغْ زَّايسْ! وَارْ تّْذكّْوِيڒْ ذَايسْعمَّارْصْ!“

²⁵ Vendo Jesus que o povo afluía, intimou o espírito imundo e disse-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: sai deste menino e não tornes a entrar nele.

²⁶ إِسْغُويْ شِّيطَانْ نِّي أَطَّاسْ، إِجبّذْ إِ-ث أَطَّاسْ أَمُّو ذ وَامُّو ؤُشَا إِفّغْ زَّايسْ. خنِّي إِذْوڒْ ؤُحنْجِيرْ أَمْ يِيجّْ ن ؤُمتِّينْ، أَڒَامِي ثُوغَا نَّانْ أَطَّاسْ، أَقَا إِمُّوثْ.

²⁶ E, gritando e maltratando-o extremamente, saiu. O menino ficou como morto, de modo que muitos diziam: Morreu...

²⁷ مَاشَا يَاسُوع إِطّفْ إِ-ث زڭْ ؤُفُوسْ نّسْ، إِسّْبدّْ إِ-ث.

²⁷ Jesus, porém, tomando-o pela mão, ergueu-o e ele levantou-se.

²⁸ ؤُمِي د-يُوذفْ غَارْ ثَادَّارْثْ، سّقْسَانْ ث إِمحْضَارنْ نّسْ وحّذْسنْ: ”مَايمِّي وَارْ نْزمَّارْ نشِّينْ أَذْ ث نسُّوفّغْ؟“

²⁸ Depois de entrar em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe em particular: Por que não pudemos nós expeli-lo?

²⁹ إِنَّا أَسنْ: ”دّڭّْ-أَ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِتّْوَاسُّوفّغْ ؤُڒَا س إِشْثْ ن ڒْحَاجّثْ مْغِيرْ س ؤُژُومِّي ذ ثْژَادْجِيثْ وَاهَا.“

²⁹ Ele disse-lhes: Esta espécie de demônios não se pode expulsar senão pela oração.

³⁰ فّْغنْ-د سّنِّي ؤُشَا شُوقنْ ذِي لْجَالِيلْ. نتَّا ثُوغَا وَارْ إِخْسْ أَذْ ث إِعْقڒْ ؤُڒَا ذ إِجّنْ.

³⁰ Tendo partido dali, atravessaram a Galiléia. Não queria, porém, que ninguém o soubesse.

³¹ مَاغَارْ ثُوغَا إِسّڒْمَاذْ إِمحْضَارنْ نّسْ، إِقَّارْ أَسنْ: ”أَقَا مِّيسْ ن بْنَاذمْ أَذْ إِمّوْشْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن إِوْذَانْ، أَذْ ث نْغنْ ؤُشَا أَوَارْنِي ڒَامِي ث غَا نْغنْ، أَذْ د-إِكَّارْ ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا.“

³¹ E ensinava os seus discípulos: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, e matá-lo-ão; e ressuscitará três dias depois de sua morte.

³² مَاشَا نِيثْنِي وَارْ فْهِيمنْ إِ وَاوَاڒْ-أَ ؤُشَا ڭّْوذنْ أَذْ ث سّقْسَانْ خْ ؤُيَا.

³² Mas não entendiam estas palavras; e tinham medo de lho perguntar.

³³ ؤُسِينْ-د غَارْ كَافَارْنَاحُومْ ؤُ أَوَارْنِي ڒَامِي ؤُذْفنْ غَارْ ثَادَّارْثْ، إِسّقْسَا ثنْ: ”ذِي مِينْ ذِي ثُوغَا ثْحَارّْضمْ أَكْ-ذ وَايَاوْيَا ذڭْ وبْرِيذْ؟“

³³ Em seguida, voltaram para Cafarnaum. Quando já estava em casa, Jesus perguntou-lhes: De que faláveis pelo caminho?

³⁴ مَاشَا سْقَارنْ، مِينْزِي ثُوغَا تّمْقَاشَاحنْ ذڭْ وبْرِيذْ ذِي وِينْ إِدْجَانْ ذ أَمقّْرَانْ زَّايْسنْ.

³⁴ Mas eles calaram-se, porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles seria o maior.

³⁵ إِقِّيمْ، إِڒَاغَا-د إِ ثنْعَاشْ، إِنَّا أَسنْ: ”مَاڒَا إِخْسْ حذْ أَذْ يِيڒِي ذ أَمزْوَارْ، أَذْ يِيڒِي ذ أَنڭَّارْ ؤُڒَا ذ أَمْسخَّارْ إِ مَارَّا.“

³⁵ Sentando-se, chamou os Doze e disse-lhes: Se alguém quer ser o primeiro, seja o último de todos e o servo de todos.

³⁶ إِكْسِي أَحنْجِيرْ، إِسّْبدّْ إِ-ث ذِي ڒْوسْطْ نْسنْ، إِذَارّعْ أَسْ، ؤُشَا إِنَّا أَسنْ:

³⁶ E tomando um menino, colocou-o no meio deles; abraçou-o e disse-lhes:

³⁷ ”وِي غَا إِقبْڒنْ مْغِيرْ إِجّْ ن ؤُحنْجِيرْ أَمْ ؤُحنْجِيرْ-أَ س يِيسمْ إِنُو، أَقَا إِقْبڒْ أَيِي ؤُ وِي ذ أَيِي غَا إِقبْڒنْ، وَارْ ذ أَيِي إِقبّڒْ، مَاشَا إِقبّڒْ وِي ذ أَيِي-د-إِسّكّنْ.“

³⁷ Todo o que recebe um destes meninos em meu nome, a mim é que recebe; e todo o que recebe a mim, não me recebe, mas aquele que me enviou.

³⁸ يَارَّا-د خَاسْ يُوحَانَّا، إِنَّا أَسْ: ”أَ أَمْسڒْمَاذْ إِنُو، نژْرَا إِجّنْ إِسُّوفُّوغْ شّْوَاطنْ س يِيسمْ نّشْ ؤُ نمْنعْ إِ-ث مِينْزِي نتَّا وَارْ د أَنغْ إِضفَّارْ.“

³⁸ João disse-lhe: Mestre, vimos alguém, que não nos segue, expulsar demônios em teu nome, e lho proibimos.

³⁹ إِنَّا أَسنْ يَاسُوع: ”وَارْ ث منّْعمْ شَا، مِينْزِي وَارْ ذِينْ ؤُڒَا ذ إِجّْ إِ غَا يڭّنْ ثِيمڭَّا إِجهْذنْ س يِيسمْ إِنُو، ؤُشَا ڒخْذنِّي ذغْيَا أَذْ خَافِي إِسِّيوڒْ س ڒْغَارْ.

³⁹ Jesus, porém, disse-lhe: Não lho proibais, porque não há ninguém que faça um prodígio em meu nome e em seguida possa falar mal de mim.

⁴⁰ مِينْزِي وِي وَارْ إِدْجِينْ ضِيدّْ نْومْ، أَقَا-ث أَكِيذْومْ.

⁴⁰ Pois quem não é contra nós, é a nosso favor.

⁴¹ وِي كنِّيوْ إِ غَا إِسّسْونْ س يِيجّْ ن ڒْكَاسْ ن وَامَانْ وَاهَا، مِينْزِي أَقَا كنِّيوْ ن لْمَاسِيحْ إِ ثدْجَامْ، أَقَا س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، نتَّا وَارْ إِخسَّارْ شَا ڒْمُونثْ نّسْ.

⁴¹ E quem vos der de beber um copo de água porque sois de Cristo, digo-vos em verdade: não perderá a sua recompensa.

⁴² وِي غَا إِسّنْقْرَاضنْ إِجّنْ زڭْ إِمژْيَاننْ-أَ إِ ذَايِي يُومْننْ، إِحْڒَا أَسْ أَذْ أَسْ ثتّْوَاڭّْ إِشْثْ ن ثصْضَارْثْ ن ثْسِيرْثْ ثذْقڒْ ذڭْ إِرِي نّسْ، أَذْ إِمّنْضَارْ ذِي ڒبْحَارْ.

⁴² Mas todo o que fizer cair no pecado a um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que uma pedra de moinho lhe fosse posta ao pescoço e o lançassem ao mar!

⁴³ مَاڒَا إِسّنْقَارْضْ شكْ ؤُفُوسْ نّشْ، قسّْ إِ-ث. إِحْڒَا أَشْ أَذْ ثَاذْفذْ غَارْ ثُوذَارْثْ ذ أَمعْضُوڒْ خْ وَاذَافْ س ثْنَاينْ ن إِفَاسّنْ ذِي جهنَّامَا،

⁴³ Se a tua mão for para ti ocasião de queda, corta-a; melhor te é entrares na vida aleijado do que, tendo duas mãos, ires para a geena, para o fogo inextinguível

⁴⁴ مَانِي ثِيكشَّا نْسنْ وَارْ ثتّْمتِّي ؤُ ثِيمسِّي نْسنْ وَارْ ثْخسِّي.

⁴⁴ {onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga}.

⁴⁵ مَاڒَا إِسّنْقَارْضْ شكْ ؤُضَارْ نّشْ، قسّْ إِ-ث. إِحْڒَا أَشْ أَذْ ثَاذْفذْ غَارْ ثُوذَارْثْ ذ أَقجْذَاحْ خْ ؤُوطُّو س ثْنَاينْ ن إِضَارنْ ذِي جهنَّامَا،

⁴⁵ Se o teu pé for para ti ocasião de queda, corta-o fora; melhor te é entrares coxo na vida eterna do que, tendo dois pés, seres lançado à geena do fogo inextinguível

⁴⁶ مَانِي ثِيكشَّا نْسنْ وَارْ ثتّْمتِّي ؤُ ثِيمسِّي نْسنْ وَارْ ثْخسِّي.

⁴⁶ {onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga}.

⁴⁷ مَاڒَا ثسّنْقَارْضْ شكْ ثِيطّْ نّشْ، قڒْعْ إِ-ت. إِحْڒَا أَشْ أَذْ ثَاذْفذْ غَارْ ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي س إِشْثْ ن ثِيطّْ خْ ؤُوطُّو س ثْنَاينْ ن ثِيطَّاوِينْ ذِي ثْمسِّي ن جهنَّامَا،

⁴⁷ Se o teu olho for para ti ocasião de queda, arranca-o; melhor te é entrares com um olho de menos no Reino de Deus do que, tendo dois olhos, seres lançado à geena do fogo,

⁴⁸ مَانِي ثِيكشَّا نْسنْثْ وَارْ ثتّْمتِّي ؤُ ثِيمسِّي نْسنْثْ وَارْ ثْخسِّي.

⁴⁸ onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga.

⁴⁹ مِينْزِي كُوڒْ إِجّنْ أَذْ إِتّْوَامدْجحْ س ثْمسِّي ؤُ كُوڒْ ثَاغَارْصْثْ أَذْ ثتّْوَامدْجحْ س ثْمدْجَاحْثْ.

⁴⁹ Porque todo homem será salgado pelo fogo.

⁵⁰ ثَامدْجَاحْثْ ثصْبحْ، مَاشَا مَاڒَا ثَامدْجَاحْثْ إِخْسَارْ ؤُڒذِّي نّسْ، س مِينْ زِي ت إِ غَاعذْڒنْ. أَذْ ثِيڒِي ثْمدْجَاحْثْ ذَايْومْ ؤُشَا حْضَامْ ڒهْنَا جَارْ أَومْ.“

⁵⁰ O sal é uma boa coisa; mas se ele se tornar insípido, com que lhe restituireis o sabor? Tende sal em vós e vivei em paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Marcos 9 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →