Marcos 9

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ إِنَّا أَسنْ: ”س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، أَقَا شَا زڭْ إِنِّي ذَا إِبدّنْ وَارْ تّْقَاسِينْ شَا ڒْموْثْ أَڒْ غَا ژَترنْ ثَاڭلْذِيثْ ن أَربِّي أَذْ د-ثَاسْ س جّهْذْ.“

¹ Dizia-lhes ainda: Em verdade vos afirmo que, dos que aqui se encontram, alguns há que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam ter chegado com poder o reino de Deus.

² أَوَارْنِي ستَّا ن وُوسَّانْ يَاسُوع يِيوِي-د أَكِيذسْ بُوطْرُوسْ ذ يَاعْقُوبْ ذ يُوحَانَّا وحّذْسنْ غَارْ إِجّْ ن وذْرَارْ يُوعْڒَانْ، ؤُشَا إِبدّڒْ قِيبَاتْشْ إِ ثِيطَّاوِينْ نْسنْ.

² Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, Tiago e João e levou-os sós, à parte, a um alto monte. Foi transfigurado diante deles;

³ أَرُّوضْ نّسْ إِذْوڒْ يَاڒقّْ ذ أَشمْڒَاڒْ أَطَّاسْ أَمْ وذْفڒْ، وَارْ إِزمَّارْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن بْنَاذمْ خْ ثمُّورْثْ أَذْ إِسّمْڒڒْ أَمنِّي.

³ as suas vestes tornaram-se resplandecentes e sobremodo brancas, como nenhum lavandeiro na terra as poderia alvejar.

⁴ إِضْهَارْ أَسنْ-د إِلِييَا أَكْ-ذ مُوسَا أَمْ ثُوغَا سَّاوَاڒنْ أَكْ-ذ يَاسُوع.

⁴ Apareceu-lhes Elias com Moisés, e estavam falando com Jesus.

⁵ إِنَّا أَسْ بُوطْرُوسْ: ”أَ أَمْسڒْمَاذْ إِنُو، أَقَا مْلِيحْ ؤُمِي ذَا ندْجْ، أجّْ أَنغْ أَذْ نوّثْ ثْڒَاثَا ن إِعُوشُّوثنْ ن ثْسطَّا، إِجّنْ إِ شكْ، إِجّنْ إِ مُوسَا ؤُ إِجّنْ إِ إِلِييَا.“

⁵ Então, Pedro, tomando a palavra, disse: Mestre, bom é estarmos aqui e que façamos três tendas: uma será tua, outra, para Moisés, e outra, para Elias.

⁶ مَاشَا ثُوغَا إِودَّارْ أَسْ مِينْ غَا يِينِي، مِينْزِي نِيثْنِي ڭّْوذنْ أَطَّاسْ.

⁶ Pois não sabia o que dizer, por estarem eles aterrados.

⁷ إِكَّا-د ؤُسيْنُو إِسّْذُورِييْ إِ-ثنْ س ثِيڒِي نّسْ، ؤُشَا ثْڒَاغَا-د إِشْثْ ن ثْمِيجَّا زڭْ ؤُسيْنُو، ثقَّارْ: ”وَا ذ مِّي إِعِيزّنْ، سْڒمْ غَارسْ!“

⁷ A seguir, veio uma nuvem que os envolveu; e dela uma voz dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.

⁸ ؤُمِي سّْڭعّْذنْ نِيثْنِي ثِيطَّاوِينْ نْسنْ، ذڭْ إِشْثْ ن ثشْثِي وَارْ قِّيمنْ تّْوَاڒَانْ عَاذْ حذْ أَكِيذْسنْ، مْغِيرْ يَاسُوع وحّْذسْ.

⁸ E, de relance, olhando ao redor, a ninguém mais viram com eles, senão Jesus.

⁹ أَڒَامِي د-هْوَانْ زڭْ وذْرَارْ، يُومُورْ إِ-ثنْ حِيمَا وَارْ تّْعِيوِيذنْ إِ حذْ وَالُو زِي مِينْ ژْرِينْ أَڒْ د غَا إِكَّارْ مِّيسْ ن بْنَاذمْ جَارْ إِمتِّيننْ.

⁹ Ao descerem do monte, ordenou-lhes Jesus que não divulgassem as coisas que tinham visto, até o dia em que o Filho do Homem ressuscitasse dentre os mortos.

¹⁰ خمّْڒنْ أَوَاڒْ-أَ ذڭْ يِيخفْ نْسنْ أَمْ ثُوغَا تّْسقْسَانْ إِخفْ نْسنْ مِينْ إِخْسْ أَذْ يِينِي وَاوَاڒْ-أَ: ’أَڒْ د غَا إِكَّارْ زِي ثَادَّارْثْ ن إِمتِّيننْ‘؟

¹⁰ Eles guardaram a recomendação, perguntando uns aos outros que seria o ressuscitar dentre os mortos.

¹¹ سّقْسَانْ ث، نَّانْ أَسْ: ”مَايمِّي قَّارنْ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ بلِّي إِتّْخصَّا أَذْ د-يَاسْ إِلِييَا ذ أَمزْوَارُو؟“

¹¹ E interrogaram-no, dizendo: Por que dizem os escribas ser necessário que Elias venha primeiro?

¹² يَارَّا-د، إِنَّا أَسنْ: ”أَقَا إِلِييَا أَذْ د-يَاسْ ذ أَمزْوَارُو ؤُشَا أَذْ يَارّْ كُوڒْشِي، ؤُشَا أَذْ ثِيڒِي أَمْ مَامّشْ ثُورَا خْ مِّيسْ ن بْنَاذمْ، أَقَا أَذْ إِودّبْ أَطَّاسْ ؤُشَا أَذْ ث سّحْقَارنْ.

¹² Então, ele lhes disse: Elias, vindo primeiro, restaurará todas as coisas; como, pois, está escrito sobre o Filho do Homem que sofrerá muito e será aviltado?

¹³ مَاشَا نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، إِلِييَا أَقَا يُوسَا-د ؤُشَا ڭِّينْ زَّايسْ مِينْ خْسنْ أَمْ مَامّشْ خَاسْ ثُورَا.“

¹³ Eu, porém, vos digo que Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como a seu respeito está escrito.

¹⁴ ڒَامِي د-يُوسَا غَارْ إِمحْضَارنْ، إِژْرَا إِجّْ ن ڒْغَاشِي ذ أَمقّْرَانْ إِتّنّضْ أَسنْ-د ؤُ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ تّْقَاشَاحنْ ثنْ.

¹⁴ Quando eles se aproximaram dos discípulos, viram numerosa multidão ao redor e que os escribas discutiam com eles.

¹⁵ ذغْيَا إِژْرَا إِ-ث مَارَّا ڒْغَاشِي، ثْبهْثنْ أَطَّاسْ، ؤُشَا ؤُزّْڒنْ-د غَارسْ، سدْجْمنْ خَاسْ.

¹⁵ E logo toda a multidão, ao ver Jesus, tomada de surpresa, correu para ele e o saudava.

¹⁶ خنِّي إِسّقْسَا إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ: ”مِينْ خفْ كِيذْسنْ ثتّْقَاشَاحمْ؟“

¹⁶ Então, ele interpelou os escribas: Que é que discutíeis com eles?

¹⁷ يَارَّا-د إِجّنْ زِي ڒْغَاشِي، إِنَّا: ”أَ أَمْسغَّارْ، إِوْيغْ-د مِّي غَاركْ. أَقَا ذَايسْ ڒَارْيَاحْ نِّي ث يَارِّينْ ذ أَڭْنَاوْ.

¹⁷ E um, dentre a multidão, respondeu: Mestre, trouxe-te o meu filho, possesso de um espírito mudo;

¹⁸ ڒبْذَا خْمِي ث إِتّطّفْ، إِنطَّارْ إِ-ث غَارْ ثمُّورْثْ، إِتّفّغْ أَسْ-د ؤُكُوفُّو زڭْ ؤُقمُّومْ، إِتّْغزَّا ثِيغْمَاسْ نّسْ ؤُشَا إِتَّاژغْ. نِّيغْ إِ إِمحْضَارنْ نّشْ أَذْ ث سُّوفّْغنْ، مَاشَا وَارْ ذ أَسْ زمَّارنْ.“

¹⁸ e este, onde quer que o apanha, lança-o por terra, e ele espuma, rilha os dentes e vai definhando. Roguei a teus discípulos que o expelissem, e eles não puderam.

¹⁹ يَاسُوع يَارَّا-د، إِنَّا أَسنْ: ”أَ جِّيڒْ وَارْ يُومِيننْ، مشْحَاڒْ كِيذْومْ إِ غَا قِّيمغْ، مشْحَاڒْ إِ كنِّيوْ إِ غَا يَارْبُوغْ عَاذْ؟ أَوْيمْ ث-إِ-د غَارِي!“

¹⁹ Então, Jesus lhes disse: Ó geração incrédula, até quando estarei convosco? Até quando vos sofrerei? Trazei-mo.

²⁰ ؤُشَا إِوْينْ ث-إِ-د غَارسْ. ؤُمِي ث إِژْرَا، ڒخْذنِّي إِمّنْضَارْ إِ-ث ڒَارْيَاحْ، أَڒَامِي إِوْضَا غَارْ ثمُّورْثْ، إِبْذَا إِتّْبَارْكِيكِّيضْ، إِتّكّْ أَسْ-د ؤُكُوفُّو زڭْ ؤُقمُّومْ.

²⁰ E trouxeram-lho; quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o agitou com violência, e, caindo ele por terra, revolvia-se espumando.

²¹ يَاسُوع إِسّقْسَا بَابَاسْ: ”مشْحَاڒْ زڭْ وَامِي ث-إِ-د-إِحْكمْ ؤُيَا؟“ إِنَّا أَسْ: ”زِي ثمْژِي نّسْ.

²¹ Perguntou Jesus ao pai do menino: Há quanto tempo isto lhe sucede? Desde a infância, respondeu;

²² أَطَّاسْ ن إِمُورنْ إِنطَّارْ إِ-ث ذِي ثْمسِّي ؤُ ذڭْ وَامَانْ حِيمَا أَذْ ث إِسّْهلّكْ. مَاشَا مَاڒَا ثْزمَّارذْ خْ شَا، عَاونْ أَيِي ؤُ حِينّْ خَافِي!“

²² e muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o matar; mas, se tu podes alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.

²³ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”مَاڒَا ثْزمَّارذْ أَذْ ثَامْنذْ، أَقَا كُوڒْشِي إِزمَّارْ إِ ونِّي يُومْننْ.“

²³ Ao que lhe respondeu Jesus: Se podes! Tudo é possível ao que crê.

²⁴ ڒخْذنِّي إِسْغُويْ بَابَاسْ ن ؤُحنْجِيرْ س إِمطَّاونْ، إِنَّا: ”ؤُمْنغْ، أَ سِيذِي! عَاونْ لْ-إِيمَانْ إِنقْصنْ إِنُو.“

²⁴ E imediatamente o pai do menino exclamou [com lágrimas]: Eu creio! Ajuda-me na minha falta de fé!

²⁵ ؤُمِي إِژْرَا يَاسُوع ڒْغَاشِي إِتَّازّڒْ ؤُشَا سّْمُوننْ-د غَارسْ نِيثْنِي، إِوبّخْ ڒَارْيَاحْ أَمنْڭُوسْ، إِنَّا أَسْ: ”أَ ڒَارْيَاحْ أَڭْنَاوْ، نشّْ ؤُمُورغْ شكْ: فّغْ زَّايسْ! وَارْ تّْذكّْوِيڒْ ذَايسْعمَّارْصْ!“

²⁵ Vendo Jesus que a multidão concorria, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai deste jovem e nunca mais tornes a ele.

²⁶ إِسْغُويْ شِّيطَانْ نِّي أَطَّاسْ، إِجبّذْ إِ-ث أَطَّاسْ أَمُّو ذ وَامُّو ؤُشَا إِفّغْ زَّايسْ. خنِّي إِذْوڒْ ؤُحنْجِيرْ أَمْ يِيجّْ ن ؤُمتِّينْ، أَڒَامِي ثُوغَا نَّانْ أَطَّاسْ، أَقَا إِمُّوثْ.

²⁶ E ele, clamando e agitando-o muito, saiu, deixando-o como se estivesse morto, a ponto de muitos dizerem: Morreu.

²⁷ مَاشَا يَاسُوع إِطّفْ إِ-ث زڭْ ؤُفُوسْ نّسْ، إِسّْبدّْ إِ-ث.

²⁷ Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.

²⁸ ؤُمِي د-يُوذفْ غَارْ ثَادَّارْثْ، سّقْسَانْ ث إِمحْضَارنْ نّسْ وحّذْسنْ: ”مَايمِّي وَارْ نْزمَّارْ نشِّينْ أَذْ ث نسُّوفّغْ؟“

²⁸ Quando entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: Por que não pudemos nós expulsá-lo?

²⁹ إِنَّا أَسنْ: ”دّڭّْ-أَ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِتّْوَاسُّوفّغْ ؤُڒَا س إِشْثْ ن ڒْحَاجّثْ مْغِيرْ س ؤُژُومِّي ذ ثْژَادْجِيثْ وَاهَا.“

²⁹ Respondeu-lhes: Esta casta não pode sair senão por meio de oração [e jejum].

³⁰ فّْغنْ-د سّنِّي ؤُشَا شُوقنْ ذِي لْجَالِيلْ. نتَّا ثُوغَا وَارْ إِخْسْ أَذْ ث إِعْقڒْ ؤُڒَا ذ إِجّنْ.

³⁰ E, tendo partido dali, passavam pela Galileia, e não queria que ninguém o soubesse;

³¹ مَاغَارْ ثُوغَا إِسّڒْمَاذْ إِمحْضَارنْ نّسْ، إِقَّارْ أَسنْ: ”أَقَا مِّيسْ ن بْنَاذمْ أَذْ إِمّوْشْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن إِوْذَانْ، أَذْ ث نْغنْ ؤُشَا أَوَارْنِي ڒَامِي ث غَا نْغنْ، أَذْ د-إِكَّارْ ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا.“

³¹ porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia: O Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens, e o matarão; mas, três dias depois da sua morte, ressuscitará.

³² مَاشَا نِيثْنِي وَارْ فْهِيمنْ إِ وَاوَاڒْ-أَ ؤُشَا ڭّْوذنْ أَذْ ث سّقْسَانْ خْ ؤُيَا.

³² Eles, contudo, não compreendiam isto e temiam interrogá-lo.

³³ ؤُسِينْ-د غَارْ كَافَارْنَاحُومْ ؤُ أَوَارْنِي ڒَامِي ؤُذْفنْ غَارْ ثَادَّارْثْ، إِسّقْسَا ثنْ: ”ذِي مِينْ ذِي ثُوغَا ثْحَارّْضمْ أَكْ-ذ وَايَاوْيَا ذڭْ وبْرِيذْ؟“

³³ Tendo eles partido para Cafarnaum, estando ele em casa, interrogou os discípulos: De que é que discorríeis pelo caminho?

³⁴ مَاشَا سْقَارنْ، مِينْزِي ثُوغَا تّمْقَاشَاحنْ ذڭْ وبْرِيذْ ذِي وِينْ إِدْجَانْ ذ أَمقّْرَانْ زَّايْسنْ.

³⁴ Mas eles guardaram silêncio; porque, pelo caminho, haviam discutido entre si sobre quem era o maior.

³⁵ إِقِّيمْ، إِڒَاغَا-د إِ ثنْعَاشْ، إِنَّا أَسنْ: ”مَاڒَا إِخْسْ حذْ أَذْ يِيڒِي ذ أَمزْوَارْ، أَذْ يِيڒِي ذ أَنڭَّارْ ؤُڒَا ذ أَمْسخَّارْ إِ مَارَّا.“

³⁵ E ele, assentando-se, chamou os doze e lhes disse: Se alguém quer ser o primeiro, será o último e servo de todos.

³⁶ إِكْسِي أَحنْجِيرْ، إِسّْبدّْ إِ-ث ذِي ڒْوسْطْ نْسنْ، إِذَارّعْ أَسْ، ؤُشَا إِنَّا أَسنْ:

³⁶ Trazendo uma criança, colocou-a no meio deles e, tomando-a nos braços, disse-lhes:

³⁷ ”وِي غَا إِقبْڒنْ مْغِيرْ إِجّْ ن ؤُحنْجِيرْ أَمْ ؤُحنْجِيرْ-أَ س يِيسمْ إِنُو، أَقَا إِقْبڒْ أَيِي ؤُ وِي ذ أَيِي غَا إِقبْڒنْ، وَارْ ذ أَيِي إِقبّڒْ، مَاشَا إِقبّڒْ وِي ذ أَيِي-د-إِسّكّنْ.“

³⁷ Qualquer que receber uma criança, tal como esta, em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que a mim me receber, não recebe a mim, mas ao que me enviou.

³⁸ يَارَّا-د خَاسْ يُوحَانَّا، إِنَّا أَسْ: ”أَ أَمْسڒْمَاذْ إِنُو، نژْرَا إِجّنْ إِسُّوفُّوغْ شّْوَاطنْ س يِيسمْ نّشْ ؤُ نمْنعْ إِ-ث مِينْزِي نتَّا وَارْ د أَنغْ إِضفَّارْ.“

³⁸ Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que, em teu nome, expelia demônios, o qual não nos segue; e nós lho proibimos, porque não seguia conosco.

³⁹ إِنَّا أَسنْ يَاسُوع: ”وَارْ ث منّْعمْ شَا، مِينْزِي وَارْ ذِينْ ؤُڒَا ذ إِجّْ إِ غَا يڭّنْ ثِيمڭَّا إِجهْذنْ س يِيسمْ إِنُو، ؤُشَا ڒخْذنِّي ذغْيَا أَذْ خَافِي إِسِّيوڒْ س ڒْغَارْ.

³⁹ Mas Jesus respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e, logo a seguir, possa falar mal de mim.

⁴⁰ مِينْزِي وِي وَارْ إِدْجِينْ ضِيدّْ نْومْ، أَقَا-ث أَكِيذْومْ.

⁴⁰ Pois quem não é contra nós é por nós.

⁴¹ وِي كنِّيوْ إِ غَا إِسّسْونْ س يِيجّْ ن ڒْكَاسْ ن وَامَانْ وَاهَا، مِينْزِي أَقَا كنِّيوْ ن لْمَاسِيحْ إِ ثدْجَامْ، أَقَا س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، نتَّا وَارْ إِخسَّارْ شَا ڒْمُونثْ نّسْ.

⁴¹ Porquanto, aquele que vos der de beber um copo de água, em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá o seu galardão.

⁴² وِي غَا إِسّنْقْرَاضنْ إِجّنْ زڭْ إِمژْيَاننْ-أَ إِ ذَايِي يُومْننْ، إِحْڒَا أَسْ أَذْ أَسْ ثتّْوَاڭّْ إِشْثْ ن ثصْضَارْثْ ن ثْسِيرْثْ ثذْقڒْ ذڭْ إِرِي نّسْ، أَذْ إِمّنْضَارْ ذِي ڒبْحَارْ.

⁴² E quem fizer tropeçar a um destes pequeninos crentes, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma grande pedra de moinho, e fosse lançado no mar.

⁴³ مَاڒَا إِسّنْقَارْضْ شكْ ؤُفُوسْ نّشْ، قسّْ إِ-ث. إِحْڒَا أَشْ أَذْ ثَاذْفذْ غَارْ ثُوذَارْثْ ذ أَمعْضُوڒْ خْ وَاذَافْ س ثْنَاينْ ن إِفَاسّنْ ذِي جهنَّامَا،

⁴³ E, se tua mão te faz tropeçar, corta-a; pois é melhor entrares maneta na vida do que, tendo as duas mãos, ires para o inferno, para o fogo inextinguível

⁴⁴ مَانِي ثِيكشَّا نْسنْ وَارْ ثتّْمتِّي ؤُ ثِيمسِّي نْسنْ وَارْ ثْخسِّي.

⁴⁴ [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].

⁴⁵ مَاڒَا إِسّنْقَارْضْ شكْ ؤُضَارْ نّشْ، قسّْ إِ-ث. إِحْڒَا أَشْ أَذْ ثَاذْفذْ غَارْ ثُوذَارْثْ ذ أَقجْذَاحْ خْ ؤُوطُّو س ثْنَاينْ ن إِضَارنْ ذِي جهنَّامَا،

⁴⁵ E, se teu pé te faz tropeçar, corta-o; é melhor entrares na vida aleijado do que, tendo os dois pés, seres lançado no inferno

⁴⁶ مَانِي ثِيكشَّا نْسنْ وَارْ ثتّْمتِّي ؤُ ثِيمسِّي نْسنْ وَارْ ثْخسِّي.

⁴⁶ [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].

⁴⁷ مَاڒَا ثسّنْقَارْضْ شكْ ثِيطّْ نّشْ، قڒْعْ إِ-ت. إِحْڒَا أَشْ أَذْ ثَاذْفذْ غَارْ ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي س إِشْثْ ن ثِيطّْ خْ ؤُوطُّو س ثْنَاينْ ن ثِيطَّاوِينْ ذِي ثْمسِّي ن جهنَّامَا،

⁴⁷ E, se um dos teus olhos te faz tropeçar, arranca-o; é melhor entrares no reino de Deus com um só dos teus olhos do que, tendo os dois seres lançado no inferno,

⁴⁸ مَانِي ثِيكشَّا نْسنْثْ وَارْ ثتّْمتِّي ؤُ ثِيمسِّي نْسنْثْ وَارْ ثْخسِّي.

⁴⁸ onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga.

⁴⁹ مِينْزِي كُوڒْ إِجّنْ أَذْ إِتّْوَامدْجحْ س ثْمسِّي ؤُ كُوڒْ ثَاغَارْصْثْ أَذْ ثتّْوَامدْجحْ س ثْمدْجَاحْثْ.

⁴⁹ Porque cada um será salgado com fogo.

⁵⁰ ثَامدْجَاحْثْ ثصْبحْ، مَاشَا مَاڒَا ثَامدْجَاحْثْ إِخْسَارْ ؤُڒذِّي نّسْ، س مِينْ زِي ت إِ غَاعذْڒنْ. أَذْ ثِيڒِي ثْمدْجَاحْثْ ذَايْومْ ؤُشَا حْضَامْ ڒهْنَا جَارْ أَومْ.“

⁵⁰ Bom é o sal; mas, se o sal vier a tornar-se insípido, como lhe restaurar o sabor? Tende sal em vós mesmos e paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Marcos 9 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →