Marcos 8

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ ذڭْ وُوسَّانْ نِّي، أَمْ ثُوغَا ذِينْ عَاوذْ أَطَّاسْ ن ڒْغَاشِي ؤُشَا وَارْ ثُوغِي غَارْسنْ مِينْ غَا شّنْ، إِڒَاغَا يَاسُوع خْ إِمحْضَارنْ نّسْ، إِنَّا أَسنْ:

¹ Naqueles dias, quando outra vez se reuniu grande multidão, e não tendo eles o que comer, chamou Jesus os discípulos e lhes disse:

² ”أَقَا زِّيدْجْزنْ أَيِي ڒْغَاشِي، مِينْزِي قِّيمنْ أَكِيذِي عَاذْ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ، وَارْ غَارْسنْ مِينْ غَا شّنْ.

² Tenho compaixão desta gente, porque há três dias que permanecem comigo e não têm o que comer.

³ مَاڒَا سّكّغْ ثنْ غَارْ ثُوذْرِينْ نْسنْ أَمْ عَاذْ دْجُوژنْ، أَذْ تّْوَاهيّْفنْ ذڭْ وبْرِيذْ، مِينْزِي شَا زَّايْسنْ ؤُسِينْ-د زِي ڒَاڭّْوَاجْ.“

³ Se eu os despedir para suas casas, em jejum, desfalecerão pelo caminho; e alguns deles vieram de longe.

⁴ نَّانْ أَسْ إِمحْضَارنْ نّسْ: ”زِي مَانِيسْ إِزمَّارْ حذْ أَذْ يَافْ أَغْرُومْ ذِي ڒخْڒَا-يَا مَاحنْذْ أَذْ إِسّْجِّيونْ مَارَّا إِنَا؟“

⁴ Mas os seus discípulos lhe responderam: Donde poderá alguém fartá-los de pão neste deserto?

⁵ إِسّقْسَا ثنْ: ”مشْحَاڒْ ن ثشْنِيفِينْ إِ غَارْومْ؟“ نَّانْ: ”سبْعَا.“

⁵ E Jesus lhes perguntou: Quantos pães tendes? Responderam eles: Sete.

⁶ خنِّي يُومُورْ ڒْغَاشِي أَذْ إِقِّيمْ ذِي ثمُّورْثْ، ؤُشَا إِكْسِي سبْعَا نِّي ن ثشْنِيفِينْ، ؤُ أَوَارْنِي ڒَامِي إِبَاركْ، يَارْژَا إِ-ثنْثْ، إِوْشَا إِ-ثنْثْ إِ إِمحْضَارنْ نّسْ حِيمَا أَذْ ثنْثْ قدّْمنْ، ؤُشَا خنِّي قدّْمنْ ثنْثْ إِ ڒْغَاشِي.

⁶ Ordenou ao povo que se assentasse no chão. E, tomando os sete pães, partiu-os, após ter dado graças, e os deu a seus discípulos, para que estes os distribuíssem, repartindo entre o povo.

⁷ ثُوغَا غَارْسنْ شْوَايْثْ ن إِسڒْمَانْ ذ إِمژْيَاننْ. إِبَارْكْ إِ-ثنْ عَاوذْ، إِنَّا أَذْ قدّْمنْ إِنَا.

⁷ Tinham também alguns peixinhos; e, abençoando-os, mandou que estes igualmente fossem distribuídos.

⁸ شِّينْ، جِّيوْننْ، ؤُشَا يَارْونْ مِينْ إِشطّنْ، أَقَا سبْعَا ن ثْسُودْجَاثِينْ.

⁸ Comeram e se fartaram; e dos pedaços restantes recolheram sete cestos.

⁹ إِنِّي إِشّنْ ثُوغَا أَثنْ عْڒَاحَاڒْ ذِي أَربْعَا-أَڒَافْ.

⁹ Eram cerca de quatro mil homens. Então, Jesus os despediu.

¹⁰ خنِّي إِسّكّْ إِ-ثنْ، ؤُشَا ڒخْذنِّي إِنْيَا ذِي ثْغَارَّابُوثْ أَكْ-ذ إِمحْضَارنْ نّسْ، يِيوضْ غَارْ جّْوَايهْ ن ذَالْمَانُوثَا.

¹⁰ Logo a seguir, tendo embarcado juntamente com seus discípulos, partiu para as regiões de Dalmanuta.

¹¹ فّْغنْ إِفَارِيسِييّنْ، بْذَانْ تّْقَاشَاحنْ ذَايسْ، تَّارنْ زَّايسْ إِشْثْ ن ڒعْڒَامثْ زڭْ ؤُجنَّا حِيمَا أَذْ ث جَارّْبنْ.

¹¹ E, saindo os fariseus, puseram-se a discutir com ele; e, tentando-o, pediram-lhe um sinal do céu.

¹² إِزهَّارْ ذِي أَرُّوحْ نّسْ، إِنَّا: ”مَايمِّي إِتّتَّارْ جِّيڒْ-أَ إِشْثْ ن ڒعْڒَامثْ؟ س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ،عمَّارْصْ وَارْ ذ أَسْ ثمّوْشْ إِ جِّيڒْ-أَ إِشْثْ ن ڒعْڒَامثْ!“

¹² Jesus, porém, arrancou do íntimo do seu espírito um gemido e disse: Por que pede esta geração um sinal? Em verdade vos digo que a esta geração não se lhe dará sinal algum.

¹³ خنِّي إِسْمحْ ذَايْسنْ ؤُشَا إِنْيَا ذِي ثْغَارَّابُوثْ، ؤُشَا رُوحنْ نِيثْنِي غَارْ ؤُجمَّاضْ.

¹³ E, deixando-os, tornou a embarcar e foi para o outro lado.

¹⁴ إِمحْضَارنْ نّسْ تُّونْ أَذْ كِيسنْ كْسِينْ أَغْرُومْ، ؤُشَا وَارْ ثُوغِي غَارْسنْ وَالُو ذِي ثْغَارَّابُوثْ مْغِيرْ إِشْثْ ن ثشْنِيفْثْ ن وغْرُومْ وَاهَا.

¹⁴ Ora, aconteceu que eles se esqueceram de levar pães e, no barco, não tinham consigo senão um só.

¹⁵ ؤُشَا يُومُورْ إِ-ثنْ، إِنَّا: ”خْزَارمْ، حْضَامْ زڭْ ونْثُونْ ن إِفَارِيسِييّنْ ذ ونْثُونْ ن هِيرُوذُوسْ.“

¹⁵ Preveniu-os Jesus, dizendo: Vede, guardai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes.

¹⁶ مْشَاوَارنْ جَارْ أَسنْ، نَّانْ: ”ذ مَانْ أَيَا مِينْزِي وَارْ غَارْنغْ بُو ثشْنِيفِينْ ن وغْرُومْ.“

¹⁶ E eles discorriam entre si: É que não temos pão.

¹⁷ مَاشَا يَارْڭبْ يَاسُوع، إِنَّا أَسنْ: ”مَايمِّي ثمْشَاوَارمْ بلِّي وَارْ غَارْومْ بُو ثشْنِيفِينْ ن وغْرُومْ؟ مَا وَارْ ثُوشِيمْ، مَا وَارْ ثفْهِيممْ؟ مَا عَاذْ ؤُڒَاونْ نْومْ قسْحنْ؟

¹⁷ Jesus, percebendo-o, lhes perguntou: Por que discorreis sobre o não terdes pão? Ainda não considerastes, nem compreendestes? Tendes o coração endurecido?

¹⁸ مَا غَارْومْ ثِيطَّاوِينْ، مَاشَا وَارْ ثتّْوِيڒِيمْ؟ مَا غَارْومْ إِمزُّوغنْ، مَاشَا وَارْ ثتّسْڒِيمْ؟ مَا وَارْ ثْعقِّيڒمْ عَاذْ؟

¹⁸ Tendo olhos, não vedes? E, tendo ouvidos, não ouvis? Não vos lembrais

¹⁹ ؤُمِي أَرْژِيغْ خمْسَا ن ثشْنِيفِينْ ن وغْرُومْ إِ خمْسَا-أَڒَافْ، مشْحَاڒْ ن ثْسُودْجَاثِينْ إِ إِشُّورنْ س إِڒقّْوَازْ إِ ثْيَارْومْ؟“ نَّانْ أَسْ: ”ثنْعَاشْ.“

¹⁹ de quando parti os cinco pães para os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços recolhestes? Responderam eles: Doze!

²⁰ ”ؤُ غَارْ سبْعَا ن ثشْنِيفِينْ ن وغْرُومْ إِ أَربْعَا-أَڒَافْ، مشْحَاڒْ ن ثْسُودْجَاثِينْ إِشُّورنْ س إِڒقّْوَازْ إِ ثْيَارْومْ؟“ نَّانْ: ”سبْعَا!“

²⁰ E de quando parti os sete pães para os quatro mil, quantos cestos cheios de pedaços recolhestes? Responderam: Sete!

²¹ خنِّي إِنَّا أَسنْ: ”مَامّشْ عَاذْ وَارْ ثفْهِيممْ أَڒْ ڒخُّو؟“

²¹ Ao que lhes disse Jesus: Não compreendeis ainda?

²² يُوسَا-د غَارْ بَايْثْ-صَايْذَا ؤُشَا نِيثْنِي إِوْينْ أَسْ-د إِجّْ ن ؤُذَارْغَاڒْ، زَاوْڭنْ ث أَذْ إِحَاذَا وَانِيثَا.

²² Então, chegaram a Betsaida; e lhe trouxeram um cego, rogando-lhe que o tocasse.

²³ نتَّا إِمْنعْ أَذَارْغَاڒْ زڭْ ؤُفُوسْ، إِنْذهْ إِ-ث بَارَّا إِ ذْشَارْ ؤُشَا إِسُّوسفْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّسْ، إِسَّارْسْ خَاسْ أَفُوسْ نّسْ، إِسّقْسَا مِينْ إِتّْوَاڒَا.

²³ Jesus, tomando o cego pela mão, levou-o para fora da aldeia e, aplicando-lhe saliva aos olhos e impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe: Vês alguma coisa?

²⁴ إِسوْضْ، إِنَّا: ”تّْوَاڒِيغْ إِوْذَانْ ڭُّورنْ أَمْ ثِيشجُّورَا.“

²⁴ Este, recobrando a vista, respondeu: Vejo os homens, porque como árvores os vejo, andando.

²⁵ خنِّي إِسَّارْسْ عَاوذْ أَفُوسْ نّسْ خْ ثِيطَّاوِينْ نّسْ. خنِّي إِڭّنْفَا، إِذْوڒْ إِتّْوَاڒَا مَارَّا مْلِيحْ.

²⁵ Então, novamente lhe pôs as mãos nos olhos, e ele, passando a ver claramente, ficou restabelecido; e tudo distinguia de modo perfeito.

²⁶ إِسّكّْ إِ-ث غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ، إِنَّا: ”وَارْ ذ تِّيذفْ ذْشَارْ، وَارْ ث قَّارْ إِ حذْ ذِي ذْشَارْ!“

²⁶ E mandou-o Jesus embora para casa, recomendando-lhe: Não entres na aldeia.

²⁷ خنِّي يُويُورْ يَاسُوع أَكْ-ذ إِمحْضَارنْ نّسْ غَارْ ڒذْشُورْ ن قَايْصَارِييَا-فِيلِيبُّوسْ. ذڭْ وبْرِيذْ إِسّقْسَا إِمحْضَارنْ نّسْ، إِنَّا أَسنْ: ”مِينْ قَّارنْ إِوْذَانْ مِينْ عْنِيغْ نشّْ؟“

²⁷ Então, Jesus e os seus discípulos partiram para as aldeias de Cesareia de Filipe; e, no caminho, perguntou-lhes: Quem dizem os homens que sou eu?

²⁸ أَرِّينْ-د: ”يُوحَانَّا أَمْسغْضَاصْ!“، شَا نّغْنِي نَّانْ: ”إِلِييَا!“، إِنّغْنِي عَاوذْ: ”إِجّنْ زڭْ إِنَابِييّنْ!“

²⁸ E responderam: João Batista; outros: Elias; mas outros: Algum dos profetas.

²⁹ إِنَّا أَسنْ: ”إِ كنِّيوْ مِينْ ثقَّارمْ خَافِي؟“ يَارَّا-د شِيمْعُونْ، إِنَّا أَسْ: ”شكْ ذ لْمَاسِيحْ، مِّيسْ ن أَربِّي إِدَّارنْ!“

²⁹ Então, lhes perguntou: Mas vós, quem dizeis que eu sou? Respondendo, Pedro lhe disse: Tu és o Cristo.

³⁰ يُومُورْ إِ-ثنْ مْلِيحْ، مَاحنْذْ وَارْ ت خَاسْ قَّارنْ ؤُڒَا إِ يِيجّْ.

³⁰ Advertiu-os Jesus de que a ninguém dissessem tal coisa a seu respeito.

³¹ إِبْذَا إِسّڒْمَاذْ أَقَا مِّيسْ ن بْنَاذمْ إِتّْخصَّا أَذْ إِودّبْ أَطَّاسْ ؤُشَا أَذْ إِتّْوَاسّحْقَارْ زڭْ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ ذ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ، أَذْ ث نْغنْ ؤُشَا ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا أَذْ د-إِكَّارْ.

³¹ Então, começou ele a ensinar-lhes que era necessário que o Filho do Homem sofresse muitas coisas, fosse rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas, fosse morto e que, depois de três dias, ressuscitasse.

³² إِنَّا أَوَاڒْ-أَ س بْطَايْطَايْ. مَاشَا إِكْسِي ث بُوطْرُوسْ غَارسْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ ؤُشَا إِبْذَا إِتّْوبّخْ إِ-ث.

³² E isto ele expunha claramente. Mas Pedro, chamando-o à parte, começou a reprová-lo.

³³ خَاسْ ؤُشَا إِنّقْڒبْ، إِخْزَارْ ذڭْ إِمحْضَارنْ نّسْ ؤُشَا إِوبّخْ إِ شِيمْعُونْ، إِقَّارْ: ”أَڭّْوجْ خَافِي أَوَارْنِي أَيِي، أَ شِّيطَانْ مِينْزِي شكْ وَارْ ذ أَشْ إِشْقِي مِينْ إِدْجَانْ ن أَربِّي، مَاشَا مِينْ إِدْجَانْ ن إِوْذَانْ.“

³³ Jesus, porém, voltou-se e, fitando os seus discípulos, repreendeu a Pedro e disse: Arreda, Satanás! Porque não cogitas das coisas de Deus, e sim das dos homens.

³⁴ إِڒَاغَا-د يَاسُوع إِ ڒْغَاشِي أَكْ-ذ إِمحْضَارنْ نّسْ غَارسْ، إِنَّا أَسنْ: ”ونِّي إِخْسنْ أَذْ أَيِي إِضْفَارْ، أَذْ إِنْكَارْ إِخفْ نّسْ، أَذْ إِكْسِي صَّالِيبْ نّسْ ؤُشَا أَذْ أَيِي إِضْفَارْ.

³⁴ Então, convocando a multidão e juntamente os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, tome a sua cruz e siga-me.

³⁵ مِينْزِي ونِّي إِخْسنْ أَذْ إِسّنْجمْ ثُوذَارْثْ نّسْ، أَذْ ت إِخْسَارْ، مَاشَا ونِّي إِ غَا إِخْسَارنْ ثُوذَارْثْ نّسْ ذِي طّْوعْ إِنُو ؤُ ذِي طّْوعْ ن ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ، أَذْ ت إِسّنْجمْ.

³⁵ Quem quiser, pois, salvar a sua vida perdê-la-á; e quem perder a vida por causa de mim e do evangelho salvá-la-á.

³⁶ مِينْزِي مَانْ ڒفْضڒْ ن بْنَاذمْ مَاڒَا يَارْبحْ دُّونشْثْ مَارَّا، مَاشَا أَذْ إِخْسَارْ ڒعْمَارْ نّسْ؟

³⁶ Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro e perder a sua alma?

³⁷ مِينْزِي مِينْ غَا إِوْشْ بْنَاذمْ ذڭْ ومْشَانْ ن ڒعْمَارْ نّسْ؟

³⁷ Que daria um homem em troca de sua alma?

³⁸ مِينْزِي ونِّي زَّايِي إِ غَا إِسضْحَانْ ؤُ زڭْ وَاوَاڒنْ إِنُو ذِي جِّيڒْ-أَ إِزنَّانْ إِخْضَانْ، أَقَا ؤُڒَا ذ مِّيسْ ن بْنَاذمْ أَذْ زَّايسْ إِسضْحَا، خْمِي د غَا يَاسْ س ؤُعُودْجِي ن بَابَاسْ أَكْ-ذ لْمَالَاكَاثْ إِقدّْسنْ.“

³⁸ Porque qualquer que, nesta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na glória de seu Pai com os santos anjos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Marcos 8 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →