Marcos 5

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ ؤُشَا يِيوضْ نتَّا غَارْ ؤُجمَّاضِينْ ن ڒبْحَارْ ذِي ثمُّورْثْ ن ڭَاذَارِينِيسْ.

¹ E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.

² ؤُمِي د-إِفّغْ زِي ثْغَارَّابُوثْ، إِڒْقَا إِ-ث إِجّْ ن بْنَاذمْ زڭْ إِمضْڒَانْ ذَايسْ إِجّْ ن ڒَارْيَاحْ ذ أَمنْڭُوسْ.

² E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,

³ ثُوغَا إِزدّغْ ذڭْ إِمضْڒَانْ ؤُشَا وَارْ إِزمَّارْ حذْ أَذْ ث إِشَارْفْ ؤُڒَا س سّْنَاسڒْ،

³ o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;

⁴ مِينْزِي وَاخَّا ثُوغَا شَارْفنْ ث أَطَّاسْ ن ثْوَاڒَاوِينْ س إِشذِّييّنْ غَارْ إِضَارنْ ؤُ س سّْنَاسڒْ، أَقَا نتَّا إِقْضُو سّْنَاسڒْ نِّي، يَارْژَا إِشذِّييّنْ ؤُ وَارْ إِزمَّارْ حذْ أَذْ ث إِقمّعْ.

⁴ porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.

⁵ ثُوغَا-ث ڒبْذَا، أَسّْ ذ دْجِيڒثْ، ذڭْ إِذُورَارْ ؤُ ذڭْ إِمضْڒَانْ، إِسْغُويُّو، إِيزّمْ إِخفْ نّسْ س إِژْرَا.

⁵ E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.

⁶ ؤُمِي إِژْرَا نتَّا يَاسُوع زِي ڒَاڭّْوَاجْ، يُوزّڒْ ؤُشَا إِسْجذْ أَسْ.

⁶ Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,

⁷ إِسْغُويْ س جّهْذْ ؤُشَا إِنَّا أَسْ: ”مِينْ ذِينْ جَارْ أَيِي أَكِيذكْ، أَ يَاسُوع، مِّيسْ ن أَربِّي، أَمْعُودْجِي خْ كُوڒْشِي. تّْزَاوْڭغْ شكْ س أَربِّي، وَارْ ذ أَيِي تّْمَارَّاثْ!“

⁷ e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.

⁸ مِينْزِي أَقَا إِنَّا أَسْ: ”فّغْ زِي بْنَاذمْ-أَ، أَ ڒَارْيَاحْ أَمنْڭُوسْ!“

⁸ Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.

⁹ إِسّقْسَا ث: ”مَامّشْ ذ أَشْ قَّارنْ؟“ يَارَّا-د، إِنَّا: ”إِسمْ إِنُو ’لِيخْيُونْ‘، مَانْ أَيَا إِخْسْ أَذْ يِينِي ’أَبَارُّو‘، مِينْزِي نشِّينْ ذڭْ وَاطَّاسْ.“

⁹ E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.

¹⁰ إِزَاوْڭْ إِ-ث أَطَّاسْ حِيمَا وَارْ ث إِسِّيڭّْوجْ بَارَّا إِ ثمُّورْثْ نِّي.

¹⁰ E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.

¹¹ ثُوغَا ذِينْ غَارْ وذْرَارْ إِشْثْ ن ثْحِيمَارْثْ ثمْغَارْ ن إِڒْفَانْ ثتّْهدَّا.

¹¹ Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.

¹² زَاوْڭنْ ث شّْوَاطنْ نِّي، نَّانْ: ”سكّْ أَنغْ غَارْ إِڒْفَانْ، حِيمَا نْزمَّارْ أَذْ ذَايْسنْ نَاذفْ.“

¹² E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.

¹³ إِسَامْحْ أَسنْ يَاسُوع. ڒخْذنِّي فّْغنْ ڒَارْيَاحْ إِمنْڭَاسْ زڭْ ورْيَازْ نِّي، ؤُذْفنْ ذڭْ إِڒْفَانْ، ؤُشَا ثُوزّڒْ ثْحِيمَارْثْ نِّي غَارْ إِجّْ ن جَّارْفْ يُوعْڒَانْ ؤُشَا ثوْضَا ذِي ڒبْحَارْ. ثُوغَا-ثنْ عْڒَاحَاڒْ ذڭْ وَاڒْفَاينْ زَّايْسنْ ؤُشَا غَارْقنْ ذِي ڒبْحَارْ.

¹³ E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.

¹⁴ مَاشَا إِمكْسَاونْ ن إِڒْفَانْ أَروْڒنْ، خبَّارنْ مَانْ أَيَا ذِي ثنْذِينْثْ ؤُ خْ إِيَّارنْ. إِوْذَانْ فّْغنْ-د حِيمَا أَذْ ژَترنْ مِينْ إِمْسَارنْ.

¹⁴ E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.

¹⁵ ؤُسِينْ-د غَارْ يَاسُوع، تّْوَاڒَانْ أَمَارْيَاحْ إِ ذَايسْ ثُوغَا شّْوَاطنْ، ونِّي ذِي ثُوغَا إِزدّغْ ’لِيخْيُونْ‘، إِقِّيمْ، يَارْضْ، س ڒْبَاڒْ نّسْ، ؤُشَا ڭّْوذنْ.

¹⁵ E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.

¹⁶ إِنِّي إِژْرِينْ مَانْ أَيَا، خبَّارنْ ثنْ مِينْ إِمْسَارنْ إِ ؤُمَارْيَاحْ إِ ذِي ثُوغَا شّْوَاطنْ، ؤُ عَاوذْ خْ يِيڒْفَانْ نِّي.

¹⁶ E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.

¹⁷ ؤُشَا بْذَانْ تّْزَاوْڭنْ ث مَاحنْذْ أَذْ إِڭّْوجْ خْ ثمُّورْثْ نْسنْ.

¹⁷ E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.

¹⁸ ڒَامِي إِنْيَا نتَّا ذِي ثْغَارَّابُوثْ، إِزَاوْڭْ إِ-ث ؤُمَارْيَاحْ إِ ذَايسْ ثُوغَا شّْوَاطنْ حِيمَا أَذْ إِقِّيمْ أَكِيذسْ.

¹⁸ E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.

¹⁹ وَارْ ث إِجِّي، مَاشَا إِنَّا أَسْ: ”رُوحْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّشْ ذ ڒَادْجْ نّشْ، خبَّارْ إِ-ثنْ مَارَّا مِينْ زَّايكْ إِڭَّا سِيذِي، مَامّشْ خَاكْ يَارْحمْ.“

¹⁹ Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.

²⁰ ؤُشَا إِرُوحْ، إِبْذَا إِتّْبَارّحْ ذِي ذِيكاپُولِيسْ مَارَّا مِينْ ذ أَسْ إِڭَّا يَاسُوع، ؤُشَا مَارَّا ثْبهْثنْ.

²⁰ E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.

²¹ أَوَارْنِي ڒَامِي إِژْوَا يَاسُوع س ثْغَارَّابُوثْ غَارْ ؤُجمَّاضْ، إِمُونْ-د خَاسْ عَاوذْ أَطَّاسْ ن ڒْغَاشِي أَمْ ثُوغَا-ث خْ ثْمَا ن ڒبْحَارْ.

²¹ E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.

²² يُوسَا-د عَاوذْ إِجّنْ زڭْ إِمقّْرَاننْ ن ثمْزِيذَا، قَّارنْ أَسْ يَايْرُوسْ. ؤُمِي ث إِژْرَا، إِوْضَا أَسْ غَارْ إِضَارنْ.

²² E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,

²³ إِزَاوْڭْ إِ-ث أَطَّاسْ، إِنَّا أَسْ: ”إِدْجِي ثْمَاژُوژْثْ ثْحڒْشْ أَطَّاسْ. تّْزَاوْڭغْ شكْ أَذْ د-ثَاسذْ، أَذْ خَاسْ ثسَّارْسذْ إِفَاسّنْ نّشْ، حِيمَا أَذْ ثڭّنْفَا، أَذْ ثدَّارْ.“

²³ e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.

²⁴ إِرُوحْ أَكِيذسْ ؤُشَا إِضْفَارْ إِ-ث-إِ-د وَاطَّاسْ ن ڒْغَاشِي، ؤُشَا نِيثْنِي ذحّْسنْ ث.

²⁴ E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.

²⁵ مَاشَا ثُوغَا ذِينْ إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ تَّازّْڒنْ زَّايسْ إِذَامّنْ ثنْعَاشْ ن إِسڭّْوُوسَا،

²⁵ E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,

²⁶ ؤُشَا ثكَّا خَاسْ ثَامَارَا أَطَّاسْ زڭْ إِضْبِيبنْ ؤُمِي ثسُّوفّغْ مَارَّا مِينْ غَارسْ، مَاشَا وَارْ ثسْثنْفِيعْ س وَالُو، ؤُشَا يَارْنِي عَاذْ خَاسْ ڒْحَاڒْ.

²⁶ e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.

²⁷ أَقَا ثسْڒَا خْ يَاسُوع ؤُشَا ثُوسَا-د غَارسْ أَمْ ثكَّا خْ دّْحَاسْ ن ڒْغَاشِي زِي ضفَّارْ نّسْ ؤُشَا ثْحَاذَا أَرُّوضْ نّسْ،

²⁷ Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.

²⁸ مِينْزِي ثنَّا: ”مَاڒَا حَاذِيغْ مْغِيرْ أَرُّوضْ نّسْ، أَذْ قِّيمغْ دَّارغْ.“

²⁸ Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.

²⁹ ڒخْذنِّي يُوژغْ ؤُسِيزّڒْ ن إِذَامّنْ، ثُوشَا أَكْ-ذ أَرِّيمثْ نّسْ بلِّي ثڭّنْفَا زِي ڒهْڒَاشْ نّسْ.

²⁹ E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.

³⁰ ڒخْذنِّي يُوشَا يَاسُوع أَكْ-ذ يِيخفْ نّسْ بلِّي إِفّغْ زَّايسْ جّهْذْ ؤُشَا إِنّقْڒبْ غَارْ ڒْغَاشِي، إِنَّا: ”وِي إِحَاذَانْ أَرُّوضْ إِنُو؟“

³⁰ E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?

³¹ نَّانْ أَسْ إِمحْضَارنْ نّسْ: ”شكْ ثْوَاڒِيذْ ڒْغَاشِي إِذحّسْ إِ شكْ ؤُ شكْ ثسّقْسِيذْ: ’وِي ذ أَيِي إِحَاذَانْ؟‘ “

³¹ E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?

³² مَاشَا إِقِّيمْ إِخزَّارْ حِيمَا أَذْ إِژَارْ وِي يڭِّينْ مَانْ أَيَا.

³² E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.

³³ ثُوغَا ثَامطُّوثْ ثڭّْوذْ، ثتَّارْجِيجِي، أَمْ ثسّنْ مِينْ ذ أَسْ إِمْسَارنْ، ؤُشَا ثُوسَا-د، ثوْضَا أَسْ غَارْ إِضَارنْ ؤُشَا ثْعَاوذْ أَسْ ثِيذتّْ مَارَّا.

³³ Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.

³⁴ خنِّي إِنَّا أَسْ: ”أَ يدْجِي، لْ-إِيمَانْ نّمْ أَقَا إِوْشَا أَمْ ثُوذَارْثْ، رُوحْ س ڒهْنَا أَذْ ثِيڒِيذْ ثڭّنْفِيذْ زِي ڒهْڒَاشْ نّمْ!“

³⁴ E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.

³⁵ أَمْ ثُوغَا عَاذْ إِسَّاوَاڒْ، ؤُسِينْ-د شَا زِي ثَادَّارْثْ ن ؤُمقّْرَانْ ن ثمْزِيذَا، نَّانْ أَسْ: ”إِدْجِيشْ ثمُّوثْ، مَايمِّي ثْصدَّاعذْ عَاذْ أَمْسغَّارْ؟“

³⁵ Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?

³⁶ مَاشَا يَاسُوع إِسْڒَا أَوَاڒنْ إِ إِنَّانْ ؤُشَا إِنَّا إِ ؤُمقّْرَانْ ن ثمْزِيذَا: ”وَارْ تّڭّْوذْ شَا! أَمنْ وَاهَا!“

³⁶ Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.

³⁷ وَارْ إِسْمِيحْ ؤُڒَا إِ يِيجّنْ أَذْ ث يُويُورْ أَكِيذسْ، مْغِيرْ شِيمْعُونْ بُوطْرُوسْ ذ يَاعْقُوبْ ذ يُوحَانَّا، ؤُمَاسْ ن يَاعْقُوبْ.

³⁷ E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.

³⁸ ؤُسِينْ-د غَارْ ثَادَّارْثْ ن ؤُمقّْرَانْ ن ثمْزِيذَا ؤُشَا إِژْرَا إِ-ثنْ شَّاثنْ أَڭجْذُورْ، تّْرُونْ ؤُشَا سْغُويُّونْ.

³⁸ E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.

³⁹ ؤُمِي د-يُوذفْ، إِنَّا أَسنْ: ”مَايمِّي ثشَّاثمْ أَڭجْذُورْ، ثتّْرُومْ؟ ثَاحنْجِيرْثْ وَارْ ثمُّوثْ شَا، مَاشَا أَقَا ثطّصْ.“

³⁹ E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.

⁴⁰ نِيثْنِي ضحْشنْ زَّايسْ. مَاشَا نتَّا إِسُّوفّغْ إِ-ثنْ كُوڒْشِي بَارَّا ؤُشَا يِيوِي أَكِيذسْ بَابَاسْ ذ يمَّاسْ ن ثْحنْجِيرْثْ ذ يِينِّي ثُوغَا أَكِيذسْ، خنِّي يُوذفْ-د مَانِي ثُوغَا ثتّْوَاسَّارْسْ ثْحنْجِيرْثْ.

⁴⁰ E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.

⁴¹ إِطّفْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن ثْحنْجِيرْثْ، إِنَّا أَسْ: ”كَّارْ، أَ ثَاحنْجِيرْثْ!“

⁴¹ E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.

⁴² ڒخْذنِّي ثكَّارْ ثْحنْجِيرْثْ ؤُشَا ثُويُورْ، مِينْزِي ثُوغَا ثَاحنْجِيرْثْ غَارسْ ثنْعَاشْ ن إِسڭّْوُوسَا. ثْبهْثنْ نِيثْنِي س يِيجّْ ن ؤُثبْهثْ إِمْغَارْ.

⁴² E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.

⁴³ ؤُشَا نتَّا يُومُورْ إِ-ثنْ س جّهْذْ، حِيمَا ؤُڒَا ذ إِجّنْ أَذْ إِبَارّحْ س مَانْ أَيَا. خنِّي إِوصَّا أَذْ أَسْ وْشنْ حِيمَا أَذْ ثشّْ.

⁴³ E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Marcos 5 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →